Supreme Court dismisses appeal due to lack of attorney authority and absent party's failure to appear or be summoned.

Απόφαση 517 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 517/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλμαπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 15 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Α. συζύγου Δ. Β., κατοίκου ..., 2)Δ. Β. του Γ., κατοίκου ..., 3)Γ. Β. του Δ., κατοίκου …και 4)Κ. Β. του Δ., κατοίκου .... Εκπροσωπήθηκαν οι μεν 1η και 2ος από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Αδάμη. Οι δε 3ος και 4ος παραστάθηκαν με τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1)Ι. Π. του Κ., κατοίκου ... και 2)Δ. Π. του Κ. κατοίκου ..., από τους οποίους ο 1ος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Παρασκευή Ρουσσοπούλου, ενώ ο 2ος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 8-2-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ιστιαίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 52/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 137/2004 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 3-9-2004 αίτησή τους και τους από 9-1-2006 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Αντωνιάδης, ανέγνωσε την από 1 Φεβρουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι αναιρέσεως της 137/2004 αποφάσεως του Πολυμελούς πρωτοδικείου Χαλκίδας, που δίκασε ως εφετείο.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων και η πληρεξούσια του παραστάντος αναιρεσιβλήτου την απόρριψή των, καθένας δε την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 94 &1, 96, 97 &1,104,118 αριθ.5, 122 &1, 123 &1 και 564 & 4 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ο δικηγόρος που επισπεύδει τη συζήτηση της αναιρέσεως, υπογράφοντας την απαιτούμενη κλήση και την παραγγελία προς τον δικαστικό επιμελητή για την επίδοση, καθώς και εκείνος που εκπροσωπεί τον διάδικο κατά τη συζήτησή της στον 'Αρειο Πάγο, πρέπει να είναι εφοδιασμένος με σχετική πληρεξουσιότητα, η οποία παρέχεται από τον εκπροσωπούμενο διάδικο είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με έγγραφο της Αρχής, είτε με προφορική δήλωση, που καταχωρίζεται στα πρακτικά.

Η έλλειψη της πληρεξουσιότητας, εξεταζόμενη και αυτεπαγγέλτως, έχει ως συνέπεια την ακυρότητα των άνω πράξεων της προδικασίας και την μη προσήκουσα παράσταση του διαδίκου κατά τη συζήτηση. Εφόσον δε οι αναιρεσείοντες είναι περισσότεροι και ο δικηγόρος που εμφανίστηκε γι' αυτούς δεν έχει την πληρεξουσιότητα και ενός έστω από τους αναιρεσείοντες, που επιμελήθηκαν τη συζήτηση αυτή, κηρύσσεται απαράδεκτη ως προς όλους, αν ο αναιρεσείων αυτός δεν έχει κλητευθεί από τον αντίδικο ή τον ομόδικό του (Ολ.

ΑΠ 2/1992). Εξάλλου, από τις διατάξεις του άρθρου 576 του ΚΠολΔ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανισθεί κάποιος διάδικος, ο 'Αρειος Πάγος ερευνά αν αυτός επισπεύδει την συζήτηση, εάν την επισπεύδει δε ο αντίδικός του ερευνά αν ο τελευταίος έχει κλητεύσει νομίμως και εμπροθέσμως τον απολειπόμενο.

Εάν δεν συντρέχει καμία από τις προϋποθέσεις αυτές, ο 'Αρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση ως προς όλους. Στην προκείμενη περίπτωση, από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά προκύπτει, ότι οι πρώτη και δεύτερος των αναιρεσειόντων Α. Β. και Δ. Β. παραστάθηκαν δια του δικηγόρου Κ., Α., ο οποίος όμως δεν αποδεικνύει την πληρεξουσιότητά του, ούτε για την εκπροσώπηση αυτών κατά την παρούσα συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, ούτε και για την επίσπευση της συζητήσεως αυτής και για λογαριασμό τους, από κανένα δε αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι οι δύο αυτοί αναιρεσείοντες κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα από τους ομοδίκους τους-λοιπούς αναιρεσείοντες, ούτε από τους αντιδίκους τους-αναιρεσίβλητους.

Περαιτέρω, κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από σειρά του πινακίου δεν εμφανίστηκε ο δεύτερος αναιρεσίβλητος Δ. Π., ούτε κατέθεσε δήλωση του άρθρου 242 ΚΠολΔ, από κανένα δε αποδεικτικό στοιχείο δεν προκύπτει ότι επέσπευσε τη συζήτηση αυτή ή κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα να παραστεί κατά τη συζήτηση αυτή.

Επομένως πρέπει, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα, να κηρυχθεί απαράδεκτη η συζήτηση ως προς όλους τους διαδίκους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 576 && 1 και 3 ΚΠολΔ.-

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 3 Σεπτεμβρίου 2004 αιτήσεως και των από 9 Ιανουαρίου 2006 πρόσθετων λόγων της Α. Β. κλπ, περί αναιρέσεως της 137/2004 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Χαλκίδας, ως προς όλους τους διαδίκους.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 14 Μαρτίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 15 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ