Greek Supreme Court dismisses appeal for vague Article 559(8) grounds lacking specific factual assertions and impact analysis.

Απόφαση 516 / 2013 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Θέμα

Αποδείξεων εκτίμηση.

Περίληψη:

Αόριστος ο εκ του αριθμού 8 άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης.

Αριθμός 516/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (λόγω μη υπάρξεως Αντιπροέδρου στο Τμήμα), Δημήτριο Μαζαράκη, Νικόλαο Μπιχάκη, Ερωτόκριτο Καλούδη και Μαρία Βαρελά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 9 Ιανουαρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Π. Μ. του Γ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Μικρό, χωρίς να καταθέσει προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Κ. Α. του Σ. και 2) Ζ. Μ., συζ. Κ. Α., κατοίκων ..., οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Αναστάσιο Καϊμάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 15/12/2004 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 5214/2005 του ιδίου Δικαστηρίου και 6785/2009 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8/11/2010 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Βαρελά ανέγνωσε την από 20/12/2012 έκθεση της, με την οποία πρότεινε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα. Γενικά, για να είναι ορισμένος ένας λόγος αναίρεσης δεν αρκεί η απλή μνεία του αριθμού του άρθρου 559 ΚΠολΔ που προβλέπει το σχετικό λόγο, ούτε η επανάληψη του κειμένου της σχετικής διάταξης, χωρίς να προσδιορίζονται τα αναγκαία στοιχεία που σύμφωνα με αυτήν απαιτούνται για να στοιχειοθετηθεί ο συγκεκριμένος λόγος αναίρεσης.

Εξάλλου, κατ' άρθρο 559 αρ.8 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο οι παραδοχές της απόφασης από τις οποίες προκύπτει ο ισχυρισμός που έλαβε υπόψη το δικαστήριο χωρίς να έχει προταθεί ή ο ισχυρισμός ήτοι τα συγκροτούντα αυτόν πραγματικά περιστατικά όπως προβλήθηκαν στο δικαστήριο της ουσίας και να καθορίζεται ο νόμιμος τρόπος προβολής του στο πρωτοβάθμιο και της επαναφοράς του στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο.

Και στις δύο περιπτώσεις (της παρά το νόμο λήψης ή μη λήψης υπόψη) πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο ποιά επίδραση άσκησε ή θα ασκούσε στην έκβαση της δίκης ο ισχυρισμός.

Στην προκειμένη περίπτωση με το μοναδικό λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στο Εφετείο η αναιρετική πλημμέλεια από τον αριθμό 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι επί λέξει " η απόφαση αυτή ουχί νομίμως έλαβε υπόψη της και εξέτασε μη προταθέντα ισχυρισμό των αναιρεσιβλήτων ότι απέκτησαν την κυριότητα του επιδίκου ακινήτου με πρωτότυπο τρόπο και με τακτική αλλιώς έκτακτη χρησικτησία ενώ στην αγωγή τους ουδεμία αναφορά γίνεται σε συγκεκριμένες πράξεις νομής τόσον αυτών όσον και των δικαιοπαρόχων τους έως το έτος 2002 οπότε η δικαιοπάροχος αυτών φέρεται το πρώτον να τοποθέτησε πινακίδα πωλήσεως του επιδίκου αγροτεμαχίου σε ένα πεύκο". Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αόριστος διότι ο αναιρεσείων δεν αναφέρει στο αναιρετήριο α) τις πραγματικές παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης από τις οποίες προκύπτει η λήψη υπόψη χωρίς να έχει προβληθεί ο ως άνω ισχυρισμός και β) ποια επίδραση άσκησε στην έκβαση της δίκης η λήψης υπόψη του πράγματος αυτού που δεν προτάθηκε. Επομένως πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναίρεσης και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων, ως ηττώμενος διάδικος, κατά το νόμιμο αίτημα των αναιρεσιβλήτων στη δικαστική δαπάνη αυτών (άρθρα 183 και 176 ΚΠολΔ) όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8-11-2010 αίτηση του Π. Μ. για αναίρεση της υπ' αριθμ. 6785/2009 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 5 Μαρτίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Μαρτίου 2013.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ