515/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 515 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 515/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Δημήτριο Δαλιάνη (λόγω κωλύματος του Αρεοπαγίτη Βασιλείου Ρήγα), Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε, Δημήτριο Πατινίδη και Νικόλαο Λεοντή, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 4 Φεβρουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, όπως εκπροσωπείται νόμιμα στην προκείμενη περίπτωση από τον Προϊστάμενο της Κτηματικής Υπηρεσίας Δωδεκανήσου, το οποίο εκπροσώπησε η πληρεξούσια Πάρεδρος Ν.Σ.Κ. Χρυσούλα Τσιαβού με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσιβλήτου: ......., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Θεοδώρου Πανάγου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 14.10.1999 ανακοπή του αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Ρόδου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 630/2000 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 130/2003 του Εφετείου Δωδεκανήσου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά το αναιρεσείον με την από 04.03.2005 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής ανέγνωσε την από 05.02.2007 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτη Ελένης Παναγιωτάκη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Με την κρινόμενη 14/4.5.2005 αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η 130/2003 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων. Ειδικότερα, με την 1691/3.11.1999 ανακοπή ο καθού και ήδη αναιρεσίβλητος εδίωκε την ακύρωση του εκδοθέντος σε βάρος του .....

πρωτοκόλλου του Προϊσταμένου της Κτηματικής Υπηρεσίας του Δημοσίου Δωδεκανήσου καθορισμού αποζημιώσεως για αυθαίρετη χρήση του περιγραφομένου κοινοχρήστου χώρου. Επί της εν λόγω ανακοπής εκδόθηκε, κατά παραδοχή της, η 630/2000 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Ρόδου και σε δεύτερο βαθμό, ύστερα από την 28/1.2.2003 έφεση του καθού κατά την πρωτοβάθμια δίκη και ήδη αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου, η 130/2003 απόφαση του Εφετείου Δωδεκανήσου, με απορριπτική επ' αυτής κατ' ουσίαν κρίση, σε συνέπεια με τις παραδοχές της, κύρια α) ότι τον κοινόχρηστο χώρο κατείχε ο ανακόπτων με την διατυπούμενη στο .......

συμβόλαιο του Συμβολαιογράφου Ρόδου Χρήστου Γιώρτσου ενεργό σύμβαση χρησιδανείου, συνομολογηθείσα με τον Ελληνικό Οργανισμό Τουρισμού (ΕΟΤ), στον οποίο, ως τμήμα μείζονος, χαρακτηρισθείσης ως τουριστικό δημόσιο κτήμα, εκτάσεως είχε παραχωρηθεί με την 82648/8.10.1970 κ.υ.α. η διοίκηση και διαχείριση αυτού και επαλλήλως, β) ότι επιπροσθέτως κατείχε τον χώρο σε εκτέλεση συνομολογηθείσης με τον δικαιοπάροχο αυτού πατέρα του ......

και τον Δήμο ..... συμβάσεως μισθώσεως, στον οποίο περαιτέρω είχε παραχωρηθεί η χρήση με την 533060/120/1986 κ.υ.α. από τον ΕΟΤ και γ) ότι δεν συνέτρεχε η απαιτούμενη προϋπόθεση για την έκδοση του ανακοπτόμενου πρωτοκόλλου της αδιαμφισβήτητης κατοχής του από το καθού Ελληνικό Δημόσιο. Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται το ηττηθέν εκκαλούν Ελληνικό Δημόσιο με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως και με την έννοια αυτή ερευνάται στη συνέχεια.

Ειδικότερα: Με τις παραγράφους 1 και 2 του άρθρου 12 του ν. 2298/1995, όπως αυτές αντικαταστάθηκαν αντίστοιχα με την παρ. 3 του άρθρου 28 ν. 2579/1998 και 42 ν. 2721/1999, ορίσθηκαν τα εξής: "1. Μέσα σε τριάντα (30) ημέρες από την άσκηση αναίρεσης ενώπιον ........ του Αρείου Πάγου ......... από μέρους του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, του οποίου η νομική υπηρεσία και η δικαστική εκπροσώπηση διεξάγεται από το Νομικό Συμβούλιο του Κράτους ή από μέλη του, το αναιρεσείον, με επιμέλεια του υπογράφοντος το αναιρετήριο δικαστικού πληρεξουσίου, αποστέλλει στο Ν.Σ.Κ.

αντίγραφο του αναιρετηρίου, των προσβαλλόμενων αποφάσεων, των εισαγωγικών εγγράφων της κυρίας δίκης και των παρεμπιπτουσών δικών, καθώς και των προτάσεων των διαδίκων. 2. Το κατά την επόμενη παράγραφο αρμόδιο τμήμα του Ν.Σ.Κ. μέσα σε τρεις (3) μήνες από την άσκηση της αναίρεσης, αποφαίνεται αιτιολογημένα για το κατά τη γνώμη του παραδεκτό της και για το παραδεκτό και βάσιμο τουλάχιστον ενός από τους λόγους της, λαμβάνοντας πάντοτε υπόψη και τη νομολογία του οικείου δικαστηρίου.

Αν μέσα στην ανωτέρω προθεσμία των τριών (3) μηνών, ο εξουσιοδοτημένος δικαστικός πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος δεν καταθέσει στην γραμματεία του δικαστηρίου, στο οποίο είχε κατατεθεί η αναίρεση, κεκυρωμένο αντίγραφο θετικής γνώμης, η αίτηση αναιρέσεως θεωρείται ότι δεν ασκήθηκε και δεν διαβιβάζεται στο δικαστήριο που απευθύνεται.

Η υπόθεση εισάγεται προς συζήτηση μόνο ως προς τους λόγους του αναιρετηρίου, ως και τους τυχόν προσθέτους, για τους οποίους υπάρχει ήδη θετική γνώμη του αρμόδιου τμήματος του Ν.Σ.Κ.". Εξάλλου, αν η προσβαλλόμενη απόφαση περιέχει δύο ή περισσότερες αιτιολογίες, που στηρίζουν αυτοτελώς η κάθε μία το διατακτικό της και με την αναίρεση δεν πλήττεται καθόλου ή δεν πλήττεται αποτελεσματικά η μία από τις επάλληλες αυτές αιτιολογίες, ο λόγος αναιρέσεως που αφορά άλλη αιτιολογία, απορρίπτεται ως αλυσιτελής.

Τέλος, από την διάταξη του άρθρου 810 ΑΚ προκύπτει ότι το χρησιδάνειο καταρτίζεται με σύμβαση μεταξύ του χρήστη και χρησιδανείου, με την οποία ο πρώτος παραχωρεί χωρίς αντάλλαγμα τη χρήση πράγματος στον δεύτερο, ο οποίος αναλαμβάνει την υποχρέωση να το επιστρέψει μετά τη λήξη αυτής, που επέρχεται με την παρέλευση του χρόνου που ορίσθηκε ρητώς ή σιωπηρώς, ή, αν δεν ορίσθηκε διάρκεια της συμβάσεως, αμέσως μόλις ο χρησάμενος κάνει χρήση του πράγματος ή περάσει ο χρόνος κατά τον οποίο μπορούσε να κάνει χρήση (ΑΚ 816).

Με τον δεύτερο κατά σειρά λόγο αναιρέσεως πλήττεται η προσβαλλόμενη δι' αυτής απόφαση, με αναφορά στο άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, κατά τη χαρακτηριζόμενη με στοιχ. (α) κύρια αιτιολογία της, η οποία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της. Κατά τη συνταχθείσα προς τούτο από ...... γνωμοδότηση του αρμοδίου Β' Τμήματος του Ν.Σ.Κ., για την εμπρόθεσμη κατάθεση της οποίας στην γραμματεία του Εφετείου Δωδεκανήσου συντάχθηκε η 5/1.7.2005 έκθεση, ο λόγος αυτός αναιρέσεως, αναφερόμενος στην ανέλεγκτη περί πραγμάτων κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ελέγχεται ως απαράδεκτος, με άμεση δικονομική συνέπεια να θεωρείται ότι δεν εισάγεται η προβαλλόμενη δι' αυτού αναιρετική αιτίαση.

Περαιτέρω, η παράλειψη προσβολής της στηρίζουσας αυτοτελώς το διατακτικό της αποφάσεως με στοιχ. (α) κύριας αιτιολογίας, καθιστά αλυσιτελή την έρευνα των λοιπών, πρώτου και τρίτου κατά σειρά, λόγων αναιρέσεως, με τους οποίους, με θετική για την βασιμότητά τους την παραπάνω σημειούμενη γνωμοδότηση του Ν.Σ.Κ., πλήττονται, αντίστοιχα, με αναφορά ομοίως στο άρθρο 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ, η με στοιχ. (β) και (γ) χαρακτηριζόμενες επάλληλες αιτιολογίες της προσβαλλόμενης αποφάσεως.

Συνακόλουθα αυτών πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, με παράλληλη καταδίκη του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου στα μειωμένα κατά την αμοιβή του πληρεξουσίου του δικηγόρου δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957, 5 παρ. 12 του ν. 1738/1987 και 2 της 134423/1992 κ.υ.α.), που κατέθεσε προτάσεις (ΚΠολΔ 183).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την 14/4.5.2005 αίτηση για αναίρεση της 130/2003 αποφάσεως του Εφετείου Δωδεκανήσου. Και

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει μειωμένα στο ποσό των τριακοσίων (300,00) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Φεβρουαρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 12 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ