512/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 512 / 2006 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 512/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Γκιάφη, Αντιπρόεδρο, Αλέξανδρο Κασιώλα, Χαράλαμπο Αντωνιάδη, Γεώργιο Φώσκολο και Βασίλειο Νικόπουλο, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 1 Φεβρουαρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1)Α. Γ. του θ. και 2) Α. συζ. Α. Γ., κατοίκων … τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Δημήτριος Καμαρόπουλος.

Των αναιρεσιβλήτων:1)Ε. Κ. του Κ. και 2)Κ. Κ. του Ε., κατοίκων ..., τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Κωνσταντίνος Καββαδίας, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την 3-12-2001 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 6039/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 3945/2004 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12/7/2004 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αλέξανδρος Κασιώλας, ανέγνωσε την από 10 Ιανουαρίου 2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στην δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.20 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα προφανώς διαφορετικά από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου το οποίο σωστά διέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί σωστό.

Επίσης για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναιρέσεως θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε και όταν το έχει απλώς συνεκτιμήσει μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να εξαίρει το έγγραφο, αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτέου θέματος.

Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με το πρώτο λόγο αναιρέσεως προβάλλουν ότι το Εφετείο, το οποίο με την προσβαλλομένη απόφασή του έκρινε απορριπτέα ως αβάσιμη κατ' ουσία την ένδικη αρνητική αγωγή τους (άρθρο 1108 ΑΚ), παραμόρφωσε το περιεχόμενο δύο φωτογραφιών της επίδικης καμινάδας, από την οποία προσβάλλεται η κυριότητα επί του ακινήτου τους, με το να δεχθεί ότι το ύψος της καμινάδας αυτής υπερέβαινε κατά 0,50 μ.

το ύψος της στέγης της πολυκατοικίας τους, ενώ από τις φωτογραφίες προκύπτει ότι η στέγη και η οροφή της πολυκατοικίας τους δεν είναι το δάπεδο του Στ' ορόφου, αλλά η οροφή του διαμερίσματός του Στ'ορόφου, επάνω από την οποία βρίσκεται η κοινόχρηστη ταράτσα. Όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το Εφετείο την κρίση του αναφορικά με το ύψος της επίμαχης καμινάδας δεν στήριξε αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στις παραπάνω φωτογραφίες αλλά απλώς συνεκτίμησε αυτές μαζί με τα άλλα αποδεικτικά μέσα.

Επομένως ο πρώτος λόγος αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

2. Επειδή, κατά τη διάταξη του αριθ.8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Ως "πράγματα" κατά την έννοια της διατάξεως αυτής θεωρούνται οι αυτοτελείς ισχυρισμοί των διαδίκων, οι οποίοι τείνουν στη θεμελίωση, κατάλυση ή παρακώλυση ασκηθέντος ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος, είτε ως επιθετικού είτε ως αμυντικού.

Όμως, δεν αποτελούν πράγματα οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής, ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από την εκτίμηση των αποδείξεων, ή επίκληση αποδεικτικού μέσου και του περιεχομένου του. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τους δεύτερο και τρίτο λόγους αναιρέσεως προβάλλουν ότι το Εφετείο υπέπεσε στις πλημμέλειες από τον αριθ.8 περ.

β του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι, α) δέχθηκε ότι η επίδικη καμινάδα υπερέβαινε κατά 0,50 μ. το ύψος της στέγης της πολυκατοικίας, ενώ οι ίδιοι οι αναιρεσίβλητοι ομολογούν στις προτάσεις τους ότι η επίδικη καμινάδα δεν υπερέβαινε το ύψος της στέγης του Στ ορόφου, αλλά ότι υπερέβαινε κατά 2,40 μ. το δάπεδο του Στ ορόφου, το οποίο αυτοί θεωρούν κοινόχρηστη ταράτσα, και έτσι δεν έλαβε υπόψη την ως άνω ομολογία, και β) δεν έλαβε υπόψη τον ισχυρισμό τους ότι το δάπεδο του Στ' ορόφου, κατά τα ακάλυπτα τμήματά του, αποτελεί βεράντες του τμήματος του διαμερίσματός τους, που βρίσκεται στον όροφο αυτό, και όχι ταράτσα της πολυκατοικίας και κοινόχρηστο χώρο και ότι κοινόχρηστη ταράτσα και οροφή της πολυκατοικίας τους αποτελεί η στέγη (πλάκα) του διαμερίσματός τους του Στ'ορόφου.

Οι λόγοι αυτοί αναιρέσεως είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι διότι οι παραπάνω ισχυρισμοί δεν αποτελούν πράγματα με την έννοια που προαναφέρθηκε αλλά, αντιστοίχως, επίκληση αποδεικτικού μέσου και του περιεχομένου του και επιχειρήματα πραγματικά, που αντλούνται από τις αποδείξεις.

3. Επειδή, οι λόγοι αναιρέσεως που προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθ.1 και 19 ΚΠολΔ, αναφέρονται στην παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου και στην έλλειψη νόμιμης βάσεως της αποφάσεως του δικαστηρίου της ουσίας αναφορικά με την εφαρμογή κανόνα ουσιαστικού δικαίου. Αρα οι λόγοι αυτοί δεν ιδρύονται όταν αφορούν παραβιάσεις δικονομικών διατάξεων ή ελλείψεις σχετιζόμενες με την εφαρμογή τέτοιων διατάξεων, όπως είναι και οι διατάξεις περί διενέργειας αυτοψίας. Στην προκειμένη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον τέταρτο λόγο αναιρέσεως προβάλλουν ότι το Εφετείο υπέπεσε στην από τον αριθ. 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι με ανεπαρκή αιτιολογία απέρριψε το αίτημα αυτών για διενέργεια αυτοψίας επί του επιδίκου. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι η αποδιδόμενη έλλειψη αφορά δικονομική διάταξη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 27 Ιουλίου 2004 αίτηση των Α. Γ. κλπ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 3945/2004 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν και κατέθεσαν προτάσεις, εκ χιλίων εκατόν εβδομήντα (1170) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 28 Φεβρουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στην Αθήνα στις 15 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ