511/2021 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 511 / 2021 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 511/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

B1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρετή Παπαδιά, Πελαγία Ακάσογλου, Δήμητρα Ζώη και Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση, αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 12η Ιανουαρίου 2021, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Νομικού Προσώπου Δημοσίου Δικαίου με την επωνυμία "ΟΡΓΑΝΙΣΜΟΣ ΠΟΛΙΤΙΣΜΟΥ ΑΘΛΗΤΙΣΜΟΥ ΚΑΙ ΝΕΟΛΑΙΑΣ ΔΗΜΟΥ ΑΘΗΝΑΙΩΝ (ΟΠΑΝΔΑ)", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην Αθήνα που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) των πληρεξουσίων δικηγόρων Ιωάννας Μαραγκού και Ευγενίας Δημητροπούλου, οι οποίοι κατέθεσαν προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ε. Π. του Χ., κατοίκου …, που παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Γεώργιου Παπαζαφειρόπουλου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-9-2010 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν η 829/2014 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 2731/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου. Την αναίρεση της τελευταίας, ζήτησε η αναιρεσίβλητη με την από 4-7-2017 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 598/2019 απόφαση του Αρείου Πάγου που παρέπεμψε την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο.

Εκδόθηκε η 2434/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεσή της ζητεί το αναιρεσείον με την από 29-6-2020 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε η αρεοπαγίτης Δημητρία Στρούζα-Ξένου-Κοκολέτση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 82 εδ. γ Κ.Πολ.Δ. αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κύριους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 81 παρ. 3 εδ. α του ίδιου κώδικα, η οποία ορίζει ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, που γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρο 568 Κ.Πολ.Δ.), πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο και είχε στη δίκη επί της ουσίας, από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ κάποιου από τους κύριους διαδίκους, πρέπει δε αυτός να καλείται από τον επισπεύδοντα σε κάθε επόμενη διαδικαστική πράξη για να ενημερώνεται ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ένδικου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως και ν' ασκεί τα νόμιμα δικαιώματα του, διότι και αυτός είναι διάδικος.

Έτσι, από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει", και με εκείνη του άρθρου 558 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.

σαφώς προκύπτει ότι η αναίρεση δεν απευθύνεται κατ' αρχήν κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος, γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, όμως αυτός πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης. Χωρίς την κλήτευσή του παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, που καθιερώνεται με το άρθρο 110 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ειδική εφαρμογή της οποίας συνιστούν οι προαναφερόμενες διατάξεις, και δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως για όλους τους διαδίκους (άρθρο 576 παρ. 3 εδ.

α Κ.Πολ.Δ.), το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο ( ΑΠ 496/2019, ΑΠ 711/2017, ΑΠ 194/2016, ΑΠ 972/2014 ΑΠ 1328/2012, ΑΠ 920/2013). Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτής κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης και των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι το Μονομελούς Εφετείο Αθηνών δίκασε την από 27.8.2014 και με αριθ.

κατάθ. 5618/29.8.2014 έφεση του εναγομένου - εκκαλούντος και ήδη αναιρεσείοντος κατά της υπ’ αριθ. 829/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή κατά ένα μέρος από ουσιαστική πλευρά η από 16.9.2010 και αριθ. κατάθ. 168684/5632/29.9.2010 αγωγή της ενάγουσας- εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσίβλητης και η ασκηθείσα πρόσθετη παρέμβαση υπέρ της τελευταίας του "Συλλόγου Υπαλλήλων Οργανισμού Νεολαίας και Άθλησης Δήμου Αθηναίων", και εκδόθηκε η υπ' αριθ. 2731/2017 απόφαση, με την οποία απορρίφθηκε ως απαράδεκτη η ασκηθείσα προφορικώς ενώπιον του Εφετείου πρόσθετη παρέμβαση του ίδιου ως άνω συνδικαλιστικού σωματείου, έγινε δεκτή ως βάσιμη κατ' ουσία η έφεση, εξαφανίστηκε η απόφαση του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου και στη συνέχεια το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο, αφού κράτησε και ερεύνησε την υπόθεση, απέρριψε στο σύνολο της ως νομικά αβάσιμη την ένδικη αγωγή.

Κατά της απόφασης του δευτεροβαθμίου Δικαστηρίου ασκήθηκε η από 12.7.2017 και με αριθ. κατάθ. 4886/445/6.7.2017 αίτηση αναίρεσης, επί, της οποίας εκδόθηκε αρχικά η υπ' αριθ. 1078/2018 απόφαση του Αρείου Πάγου, που κήρυξε απαράδεκτη τη συζήτηση αυτής, για το λόγο ότι δεν προέκυπτε κλήτευση του κατά τη συζήτηση της αγωγής ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου υπέρ της ενάγουσας και ήδη αναιρεσίβλητης προσθέτως παρεμβάντος ως άνω συνδικαλιστικού σωματείου και στη συνέχεια η υπ' αριθ. 598/2019 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου, με την οποία" αναιρέθηκε η 2731/2017 απόφαση και παραπέμφθηκε η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση ενώπιον του ίδιου Εφετείου, συγκροτούμενο από άλλο δικαστή, κατ' άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ.

Κατόπιν της από 22.7.2019 και αριθ. κατάθ. 6901/5620/2019 κλήσης της ενάγουσας- εφεσίβλητης και ήδη αναιρεσίβλητης κατά των καθ' ων η κλήση: 1) εναγομένου- εκκαλούντος ΝΠΔΔ και ήδη αναιρεσείοντος και 2) του προσθέτως παρεμβαίνοντος Συλλόγου Υπαλλήλων Οργανισμού Νεολαίας Άθλησης Δήμου Αθηναίων η υπόθεση εισήχθη εκ νέου για συζήτηση και εκδόθηκε, ερήμην του εκκαλούντος- εναγομένου και ήδη αναιρεσείοντος ΝΠΔΔ, η προσβαλλόμενη υπ' αριθ. 2434/2020 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που απέρριψε κατ' ουσίαν, ως ανυποστήρικτη, λόγω της ερημοδικίας του την έφεσή του κατά της εκκληθείσας παραπάνω πρωτόδικης απόφασης.

Κανένας, όμως, από τους κύριους διαδίκους δεν ισχυρίζεται ότι κλήτευσε το κατά τη συζήτηση της αγωγής ενώπιον του πρωτοβαθμίου Δικαστηρίου προσθέτως παρεμβαίνον συνδικαλιστικό σωματείο για να παραστεί κατά τη συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως στην αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ούτε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας αποδεικνύεται τέτοια κλήτευση με την προσκομιδή σχετικών εκθέσεων επιδόσεως.

Επομένως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσας, ανεξαρτήτως του ότι δεν προκύπτει η τελεσιδικία της εκδοθείσας ερήμην του αναιρεσείοντος προσβαλλόμενης απόφασης, η συζήτηση της ένδικης αίτησης πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΚΗΡΥΣΣΕΙ απαράδεκτη τη συζήτηση της από 29.6.2020 και αρ 3765/438/29.6.2020 αιτήσεως αναιρέσεως.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Μαρτίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Απριλίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ