50/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 50 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 50/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου- εισηγήτρια, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 6η Δεκεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αιτούσας την αναψηλάφηση: Ανώνυμης Εταιρείας "..." που έχει την κυριότητα και την εκμετάλλευση του Ξενοδοχείου ..." στη Λουτρόπολη της Αιδηψού, που εδρεύει ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Γεώργιο Σταραντζή.

Του καθ ου η αίτηση: Ελληνικού Δημοσίου, νόμιμα εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσιά του Ελένη Κωστάντη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/11/2004 αγωγή της ήδη αιτούσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Χαλκίδας.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 295/2006 μη οριστική, 248/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 215/2010 οριστική του Εφετείου Αθηνών (Μεταβατική έδρα Χαλκίδας).

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησε η ήδη αιτούσα με την από 23/9/2013 αίτησή της.

Εκδόθηκε η 1840/2014 απόφαση του Αρείου Πάγου που απέρριψε την αίτηση αναίρεσης.

Με την από 28-8-2017 αίτησή της, η αιτούσα ζητεί την αναψηλάφηση της ως άνω απόφασης του Αρείου Πάγου.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος της αιτούσας ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναψηλάφησης και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τη διάταξη του άρθρου 538 ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 45 παρ. 1 του ν. 3994/2011 και στη συνέχεια με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 που άρχισε να ισχύει από την 1/1/2016 (άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 4 του ν.4335/2015) και εφαρμόζεται για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από την ίδια πιο πάνω ημερομηνία (άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ. 2 του ν.4335/2015) ορίζεται ότι: "Με αναψηλάφηση μπορούν να προσβληθούν οι αποφάσεις των ειρηνοδικείων, των μονομελών και των πολυμελών πρωτοδικείων, των εφετείων και του Αρείου Πάγου εφόσον δικάζει κατ’ ουσίαν".

Η προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 538 ΚΠολΔ, κατά το σκέλος της το οποίο αναφέρεται σε αποφάσεις του Αρείου Πάγου που δικάζει κατ’ ουσίαν, ήταν αρχικώς ανεφάρμοστη. Τούτο, διότι μετά την αντικατάσταση του άρθρου 580 παρ. 3 ΚΠολΔ με το άρθρο 31 παρ. 1 ν. 2172/1993 ο Άρειος Πάγος, αν αναιρούσε την προσβαλλόμενη απόφαση, παρέπεμπε την υπόθεση στο ίδιο ή σε άλλο δικαστήριο, ισόβαθμο και ομοειδές προς εκείνο που την εξέδωσε, με συνέπεια να μη δικάζει κατ’ ουσίαν και να μην υπόκεινται σε αναψηλάφηση οι αποφάσεις του ως ακυρωτικού (ΟλΑΠ 16/ 2003).

Στη συνέχεια όμως, μετά την εκ νέου αντικατάσταση του άρθρου 580 παρ. 3 ΚΠολΔ με το άρθρο 12 παρ. 4 ν. 4055/2012 (που σύμφωνα με το άρθρο 113 αυτού ισχύει από τις 2- 4-2012), αλλά και μετά τη μεταγενέστερη αντικατάστασή του με το άρθρο 65 παρ. 1 ν. 4139/2013 (που σύμφωνα με το άρθρο 104 αυτού ισχύει από τις 20-3-2013) και τέλος με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 (που σύμφωνα με το άρθρο 1 άρθρο ένατο παρ.4 του νόμου αυτού ισχύει από την 1/1/2016) ο Άρειος Πάγος μπορεί να δικάσει κατ’ ουσία την υπόθεση στις αναφερόμενες ο’ αυτήν περιπτώσεις και οι σχετικές αποφάσεις του, τότε μόνον, υπόκεινται σε αναψηλάφηση.

Επομένως, η κρινόμενη αίτηση αναψηλάφησης, που κατατέθηκε στη γραμματεία του Αρείου Πάγου στις 4/9/2017 και στρέφεται κατά της 1840/2014 απόφασης του Γ’ Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, με την οποία είχε απορριφθεί η από 23/9/2013 αίτηση της αναιρεσείουσας και ήδη αιτούσας ανώνυμης εταιρείας "..." για αναίρεση της 215/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών (μεταβατική έδρα Χαλκίδας) είναι απαράδεκτη και πρέπει για το λόγο αυτό να απορριφθεί.

Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο (άρθρο 495 παρ. 3 εδάφ. ε’ του ΚΠολΔ, όπως ισχύει και εφαρμόζεται στην παρούσα υπόθεση μετά την αντικατάστασή του με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του ν. 4335/2015 που ισχύει, κατ’ άρθρ. 1 άρθρο ένατο παρ. 2 και 4 αυτού, για τα ένδικα μέσα που κατατίθενται από 1-1-2016) και να καταδικασθεί η αιτούσα, λόγω της ήττας της, στα δικαστικά έξοδα του καθού Ελληνικού Δημοσίου που κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176, 183, 191παρ.2 ΚΠολΔ),τα οποία όμως πρέπει να καταλογιστούν μειωμένα, κατά το άρθρο 22 παρ. 1 του ν. 3693/1957 και την 134423/1992 κοινή απόφαση των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ ΒΊ 1/20.1.1993).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 28/8/2017 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας "..." για αναψηλάφηση της 1840/2014 απόφασης του Γ’ Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο δημόσιο ταμείο.

Καταδικάζει την αιτούσα στα δικαστικά έξοδα του καθού, τα οποία ορίζει στο ποσό των τριακοσίων (300)ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Δεκεμβρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2018.

O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ