Supreme Court dismisses appeal for inadmissibility due to failure to state material facts and specific legal errors in the appeal petition.

Απόφαση 509 / 2021 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 509/2021

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1 Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αρετή Παπαδιά, Πελαγία Ακάσογλου, Δήμητρα Ζώη και Ιωάννα Μαργέλλου - Μπουλταδάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 20η Οκτωβρίου 2020, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Φ. του Α., κατοίκου …, που παραστάθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου Ιωάννας Λακαφώση, η οποία κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσίβλητων: 1) Ομόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "... και Σια Ο.Ε.-...", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στην ... Χανίων και των ομόρρυθμων μελών της, 2) Κ. Α. του Λ., κατοίκου …, 3) Ν. Μ. του Σ., κατοίκου … και 4) Κ. Ν. του Α., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 05-10-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Χανίων. Εκδόθηκαν η 265/2013 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 68/2018 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Κρήτης. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί ο αναιρεσείων με την από 02-10-2018 αίτησή του και τους από 19-04-2019 πρόσθετους λόγους της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγητής ορίσθηκε η αρεοπαγίτης Αρετή Παπαδιά. Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

[1] Κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επισπεύδει τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί, αλλά δεν λάβει μέρος σ’ αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση επιδόθηκε νομότυπα προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί.

Περαιτέρω, κατά το άρθρο 74 παρ.2 του Ν. 4690/30-5-2020 υπό τον παράτιτλο διατάξεις για την επαναλειτουργία των πολιτικών δικαστηρίων και τη διαδικασία της αναγκαστικής εκτέλεσης, σε περίπτωση που η συζήτηση υπόθεσης οποιουδήποτε βαθμού δικαιοδοσίας και με οποιαδήποτε διαδικασία ματαιώθηκε διαρκούσης της αναστολής, δηλαδή μέχρι και τις 31-05-2020, ορίζεται αυτεπαγγέλτως, με πράξη του προέδρου του τμήματος ή του δικαστή, ημέρα και ώρα συζήτησης στο ακροατήριο σε σύντομη κατά το δυνατόν δικάσιμο και κατά προτεραιότητα εντός του χρονικού διαστήματος από 01-07-2020 έως 15-07-2020 ή από 01-09-2020 έως 15-09-2020.

Η εγγραφή της υπόθεσης στο οικείο πινάκιο ή έκθεμα, το οποίο μπορεί να τηρείται και ηλεκτρονικά, γίνεται με πρωτοβουλία του γραμματέα και ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προς ενημέρωση των διαδίκων, και πάντως όχι επί ποινή ακυρότητας, η νέα δικάσιμος γνωστοποιείται από τον γραμματέα στον δικηγορικό σύλλογο της έδρας του δικαστηρίου και στην Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Με πρωτοβουλία επίσης του γραμματέα μπορεί να γνωστοποιείται η νέα δικάσιμος με αποστολή ηλεκτρονικού μηνύματος στη διεύθυνση ηλεκτρονικού ταχυδρομείου των διαδίκων ή με ανάρτηση στην πύλη ψηφιακών υπηρεσιών δικαστηρίων solon.gov.gr για όσα δικαστήρια και διαδικασίες έχουν ενταχθεί στο εν λόγω σύστημα.

Στην προκειμένη περίπτωση όπως προκύπτει από τις εκθέσεις επιδόσεως ..., ..., .../30-12-2019 του Ιωάννη Νικολόπουλου, δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χανίων και .../20-12-2019 του Γεωργίου Τσαλδαράκη δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Χανίων, ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως και του δικογράφου πρόσθετων λόγων με την πράξη ορισμού δικασίμου και με πρόσκληση του αναιρεσείοντος προς τους αναιρεσίβλητους για να παραστούν στη δικάσιμο που είχε ορισθεί αρχικώς (07-04-2020), επιδόθηκε αντιστοίχως στον κάθε αναιρεσίβλητο νομίμως και εμπροθέσμως .

Κατά τη δικάσιμο αυτή η συζήτηση της υπόθεσης ματαιώθηκε λόγω προσωρινής αναστολής λειτουργίας των Δικαστηρίων δυνάμει της Κοινής Υπουργικής Απόφασης Αριθμ. Δ1α/ Γ.Π.οικ.21159/2020ΦΕΚ 1074/Β/27-3-2020 ενώ προσδιορίστηκε να συζητηθεί εκ νέου, κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας, με πράξη της Προέδρου του Β1' Πολιτικού τμήματος του Αρείου Πάγου και εγγράφηκε στο οικείο πινάκιο ,στην παραπάνω δικάσιμο, από το γραμματέα του Δικαστηρίου.

Οι αναιρεσίβλητοι, όμως, δεν εμφανίστηκαν στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου της δικασίμου που αναφέρεται στην αρχή της παρούσας ούτε κατέθεσαν κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως σ' αυτή. Επομένως, παρά τη δικονομική απουσία των αναιρεσιβλήτων, πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν και αυτοί παρόντες, δεδομένου του ότι η εγγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο , κατόπιν ματαίωσης της συζήτησης της υπόθεσης λόγω αναστολής λειτουργίας των δικαστηρίων, ισχύει ως κλήτευση αυτών (ν.4690/2020 άρθρο 74 αρ.2).

[2] Κατά τη διάταξη του άρθρου 569 παρ. 1 του ΚΠολΔ πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης είναι παραδεκτοί και αν η αίτηση της αναίρεσης δεν περιέχει λόγο τυπικά παραδεκτό και ορισμένο, κατά δε την παράγραφο 2 εδάφ. α’ του ιδίου άρθρου, οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης ως προς τα ίδια κεφάλαια της προσβαλλόμενης απόφασης και τα κεφάλαια εκείνα που αναγκαστικά συνέχονται με αυτά, ασκούνται μόνο με δικόγραφο που κατατίθεται στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, τριάντα τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, κάτω από το οποίο συντάσσεται έκθεση, αντίγραφο δε του δικογράφου των πρόσθετων λόγων επιδίδεται πριν από την ίδια προθεσμία στον αναιρεσίβλητο και στους άλλους διαδίκους.

Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 568 παρ. 2, 3 και 4 και 570 παρ. 3 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι η άσκηση των προσθέτων λόγων αναίρεσης ολοκληρώνεται με την κατάθεση του δικογράφου αυτών στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, τουλάχιστον τριάντα πλήρεις ημέρες πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης, άλλα και με την επίδοση του δικογράφου αυτών στην ίδια ως άνω, πριν από τη συζήτηση της αναίρεσης Η παράλειψη της κατάθεσης του δικογράφου των προσθέτων λόγων κατά τον ανωτέρω οριζόμενο τύπο δηλαδή με κατάθεση στη γραμματεία του Αρείου Πάγου, την ανωτέρω τριακονθήμερη προθεσμία και την επίδοσή του πριν από αυτή, επάγεται το απαράδεκτο αυτών με άμεση συνέπεια την απόρριψη τους, κατ’ αυτεπάγγελτη έρευνα, σύμφωνα με το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ (ΟλΑΠ 654/1984, 143/1984, ΑΠ 949/2019, 781/2014, 168/2014, 629/2013).

Στην προκειμένη περίπτωση υπόκεινται προς κρίση η από 02-10-2018 ( αριθ. κατάθεσης 26/4-10-2018)αίτηση αναίρεσης και οι από 19-04-2019 (με αριθ. κατάθ. 27/2019) με ίδιο δικόγραφο πρόσθετοι λόγοι περί αναιρέσεως της 68/2018 τελεσίδικης απόφασης του Εφετείου Κρήτης ,που εκδόθηκε κατ' αντιμωλία των διαδίκων κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών.

Όμως, το ανωτέρω δικόγραφο των πρόσθετων λόγων κατατέθηκε στις 03-05-2019 στη γραμματεία του Εφετείου Κρήτης όπως προκύπτει από τη συνταχθείσα κάτω από αυτό με αρ. πρωτ. 27/3-5-2019 έκθεση καταθέσεως του γραμματέα του Δικαστηρίου αυτού, που εξέδωσε την αναιρεσιβαλλομένη απόφαση και όχι στη γραμματεία του Αρείου Πάγου σύμφωνα με την προαναφερόμενη διάταξη του άρθρου 569 αρ.2 ΚΠολΔ και ως εκ τούτου δεν ασκήθηκε παραδεκτά.

Επομένως, πρέπει οι πρόσθετοι λόγοι να απορριφθούν ως απαράδεκτοι, μετά από αυτεπάγγελτη έρευνα του Δικαστηρίου. Κατόπιν των προαναφερομένων το Δικαστήριο θα προβεί στην έρευνα μόνο των διαλαμβανομένων στο κυρίως δικόγραφο της από 02-10-2018 αίτησης αναίρεσης λόγων, όπως διαλαμβάνονται σε αυτήν, που ασκήθηκε εμπρόθεσμα και νομότυπα, στις 04-10-2018, εντός της τριακονθήμερης προθεσμίας από την επίδοση της προσβαλλομένης στις 11-09-2018 στον αναιρεσείοντα (βλ.

βεβαίωση επ' αυτής της δικαστικής επιμελήτριας Μαρίας Γιατράκη -Κατσιγιαννάκη στο Εφετείο Κρήτης), είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθ. 577 παρ.1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων αυτής (άρθ. 577 παρ.3 ΚΠολΔ | άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564 παρ.1, 566 παρ.1 και 144 του ΚΠολΔ).

[3] Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 118 αρ.4, 566 παρ.1 και 577 παρ.3 ΚΠολΔ, συνάγεται ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρο 559 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Διαφορετικά ο λόγος αναίρεσης απορρίπτεται αυτεπαγγέλτως ως αόριστος, χωρίς να είναι επιτρεπτή η συμπλήρωση των στοιχείων που λείπουν με παραπομπή σε άλλα έγγραφα. Γενικά, για να είναι ορισμένος ένας λόγος αναίρεσης, δεν αρκεί η απλή μνεία του αριθμού του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, που προβλέπει το σχετικό λόγο, ούτε η επανάληψη του κειμένου της σχετικής διάταξης, χωρίς να προσδιορίζονται τα αναγκαία στοιχεία, που, σύμφωνα με αυτήν, απαιτούνται για να στοιχειοθετηθεί ο συγκεκριμένος λόγος αναίρεσης.

Ειδικότερα ως προς τον προβλεπόμενο από το άρθρο 559 αρ.1 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, ο οποίος ιδρύεται αν το δικαστήριο παραβίασε κανόνες ουσιαστικού δικαίου, πρέπει να καθορίζεται ενάριθμα η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που φέρεται ότι παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στο δικαστήριο νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν δε το δικαστήριο της ουσίας ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της για να είναι ορισμένος και, άρα, παραδεκτός ο λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προσάπτεται στο δικαστήριο της ουσίας ευθεία παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου (ΚΠολΔ 559 αρ.1), δεν αρκεί να εκτίθεται στο αναιρετήριο το, κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος, πραγματικό μέρος της υπόθεσης, η έννοια που αποδίδει αυτός στη διάταξη που φέρεται ότι παραβιάστηκε και το συμπέρασμα του δικαστηρίου που φέρεται ως προϊόν ερμηνευτικού ή υπαγωγικού σφάλματος, αλλά πρέπει, επιπλέον, να αναφέρονται με πληρότητα και σαφήνεια οι ουσιαστικές παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε το δικαστήριο ως θεμελιωτικά της κρίσης του για το βάσιμο ή αβάσιμο της αγωγής.

Και τούτο, διότι η ευδοκίμηση της αναίρεσης εξαρτάται από την ορθότητα όχι των νομικών αιτιολογιών, αλλά του διατακτικού της προσβαλλόμενης απόφασης (ΚΠολΔ 578), το οποίο συνάπτεται αιτιωδώς με τις ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου. Η παράθεση των παραδοχών αυτών στο αναιρετήριο είναι αναγκαία, ώστε να μπορεί να ελεγχθεί, με βάση το περιεχόμενό του, αν η αποδιδόμενη στην απόφαση παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου οδήγησε σε εσφαλμένο διατακτικό (ΟλΑΠ 1/2016, ΟλΑΠ 2/2013, ΟλΑΠ 20/2005).

[4] Με τους λόγους της αιτήσεως, πρώτο και δεύτερο, ο αναιρεσείων ισχυρίζεται ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο κατ' εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 6 παρ.1 του ν. 2112/1920 και του ΠΔ 178/2002 δεν δέχθηκε μεταβολή στο πρόσωπο της εργοδότριας του εταιρείας με την επωνυμία "Κρητικά προϊόντα ... ΕΠΕ" με τη μεταβίβαση της μονάδας τυποποίησης της επιχείρησης της, ως οικονομικό σύνολο, στην ομόρρυθμη εταιρεία με την επωνυμία "... και Σια ΟΕ - ...", ήδη πρώτη αναιρεσίβλητη και ως εκ τούτου υποχρέωση της τελευταίας, ως διαδόχου της πρώτης και των ομορρύθμων μελών της, εδώ λοιπών αναιρεσιβλήτων ,να του καταβάλουν εις ολόκληρον με την ανωτέρω εργοδότρια (μη διάδικο στην παρούσα αναιρετική δίκη) τα ποσά που προέκυψαν από τη σύμβαση εργασίας μέχρι το χρόνο της μεταβίβασης ήτοι ποσό 32.000 ευρώ ως καθυστερούμενους μισθούς του χρονικού διαστήματος από 20-07-2010 έως 31-08-2011, κατά το οποίο απασχολήθηκε στην πρώτη εταιρεία και ακολούθως, κατά παραδοχή λόγου έφεσης των εναγομένων, εδώ αναιρεσιβλήτων εξαφάνισε την εκεί εκκαλουμένη, δίκασε εκ νέου την αγωγή και απέρριψε αυτήν κατά το ανωτέρω ποσό, των 32.000 ευρώ, ως προς τους ήδη αναιρεσίβλητους - εναγομένους.

Όμως, στην αίτηση του ο αναιρεσείων εκθέτει μόνο το κατά την εκδοχή του πραγματικό μέρος της υπόθεσης, την έννοια που αποδίδει αυτός στις διατάξεις που φέρεται ότι παραβιάστηκαν και το συμπέρασμα του δικαστηρίου που φέρεται ως προϊόν υπαγωγικού σφάλματος χωρίς να διαλαμβάνει παντάπασι τις κρίσιμες παραδοχές του δικαστηρίου ούτε ποίο συγκεκριμένως υπήρξε το σφάλμα αυτού περί την εφαρμογή των εν λόγω διατάξεων. Επομένως, οι μοναδικοί λόγοι της αιτήσεως, πρώτος και δεύτερος, με τους οποίους κατ' εκτίμηση αποδίδεται η από τον αρ.1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια, ενιαίως κρινόμενοι είναι απαράδεκτοι.

[5] Με τις σκέψεις αυτές, πρέπει να απορριφθεί η κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως και οι πρόσθετοι λόγοι αυτής. Δικαστικά έξοδα δεν επιδικάζονται εφόσον ως εκ της ερημοδικίας των αναιρεσιβλήτων ελλείπει σχετικό αίτημα. Τέλος, πρέπει να διαταχθεί η επιστροφή του παραβόλου που έχει καταθέσει ο αναιρεσείων για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης, διότι η ως άνω διαφορά, ως εργατική, απαλλάσσεται της υποχρέωσης καταβολής παραβόλου και κατά συνέπεια το παράβολο που καταβλήθηκε από τον αναιρεσείοντα πρέπει να αποδοθεί σ'αυτόν (άρθρο 495 παρ.3 εδ. τελευταίο του ΚΠολΔ), ανεξάρτητα από την έκβαση της δίκης επί της πιο πάνω αίτησης αναίρεσης (ΑΕΔ 2/2015, ΑΕΔ 3, 4/2014).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 02-10-2018 αίτηση περί αναιρέσεως της 68/2018 αποφάσεως του Εφετείου (Μονομελούς) Κρήτης και τους από 19-04-2019 πρόσθετους λόγους αυτής. -Και

Διατάσσει την επιστροφή του κατατεθέντος παραβόλου στον αναιρεσείοντα.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Μαρτίου 2021.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 16 Απριλίου 2021.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ