508/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 508 / 2018 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 508/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χριστόφορο Κοσμίδη, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 20 Δεκεμβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Α. του Π., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αθανάσιο Αμπατζή με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου με την επωνυμία "Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Πατρών" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Μαρία Παπαγεωργίου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 22-1-2008 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 594/2010 του ίδιου δικαστηρίου και 56/2015 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 29-10-2015 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Σοφία Καρυστηναίου ανέγνωσε την από 26-4-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης.

Η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη του αναιρεσείοντος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Η διάταξη του άρθρου 4 παρ. 1 του Συντάγματος, η οποία ορίζει ότι "Οι Έλληνες είναι ίσοι ενώπιον του νόμου", καθιερώνει όχι μόνο την ισότητα των πολιτών έναντι του νόμου αλλά και την ισότητα του νόμου έναντι αυτών, δεσμεύει δε και υποχρεώνει τον κοινό νομοθέτη, όταν πρόκειται να ρυθμίσει ουσιωδώς όμοια πράγματα, σχέσεις ή καταστάσεις και κατηγορίες προσώπων, να μη μεταχειρίζεται κατά τρόπο ανόμοιο τις περιπτώσεις αυτές εισάγοντας εξαιρέσεις και κάνοντας διακρίσεις, εκτός αν αυτό επιβάλλεται από λόγους γενικότερου κοινωνικού ή δημοσίου συμφέροντος, η συνδρομή των οποίων υπόκειται στον έλεγχο των δικαστηρίων.

Επομένως αν γίνει από το νόμο ειδική ρύθμιση για ορισμένη κατηγορία προσώπων και αποκλείεται από τη ρύθμιση αυτή, κατ' αδικαιολόγητη δυσμενή διάκριση, άλλη κατηγορία προσώπων για την οποία συντρέχει ο ίδιος λόγος που επιβάλλει την ειδική μεταχείριση, η διάταξη αυτή που εισάγει την αδικαιολόγητη δυσμενή μεταχείριση είναι ανίσχυρη ως αντισυνταγματική.

Τα ίδια ισχύουν και όταν η ειδική ρύθμιση αφορά μισθό, σύνταξη ή άλλη παροχή προς δημόσιο λειτουργό ή υπάλληλο και γενικώς μισθωτό, οπότε, στην περίπτωση κατά την οποία διαπιστώνεται αδικαιολόγητη διάκριση, τα δικαστήρια επιδικάζουν την παροχή αυτή και σε εκείνους που αδικαιολόγητα εξαιρούνται (Ολ. Α.Π. 16 και 17/2015).

Περαιτέρω με τα άρθρα 1 παρ. 1 και 7 παρ. 1, 3 και 4 ν. 1069/1980 (ΦΕΚ Α 191), όπως ίσχυαν κατά τον κρίσιμο εν προκειμένω χρόνο, ορίζονταν τα εξής: "Δια την άσκησιν των πάσης φύσεως δραστηριοτήτων του κυκλώματος υδρεύσεως και αποχετεύσεως οικιστικών κέντρων της Χώρας, εξαιρέσει των πόλεων Αθηνών, Θεσσαλονίκης και Βόλου και των μειζόνων αυτών περιοχών, δύναται να συνιστώνται κατά την παράγραφον 3 του παρόντος άρθρου εις έκαστον Δήμον ή Κοινότητα της Χώρας ή υπό πλειόνων Δήμων ή Κοινοτήτων ή Δήμων και Κοινοτήτων ενιαίαι επιχειρήσεις υδρεύσεως και αποχετεύσεως.

Αι ανωτέρω Επιχειρήσεις αποτελούν ίδια Νομικά Πρόσωπα Ιδιωτικού Δικαίου κοινωφελούς χαρακτήρος, διεπόμενα υπό των κανόνων της ιδιωτικής οικονομίας, εφ' όσον δεν ορίζεται άλλως υπό νόμου... Αι επιχειρήσεις υδρεύσεως και αποχετεύσεως λειτουργούν υπό μορφήν Δημοτικής ή Κοινοτικής επιχειρήσεως και διέπονται ως προς την διοίκησιν, οργάνωσιν, εκτέλεσιν, λειτουργίαν, συντήρησιν των έργων της αρμοδιότητός των καθώς και τας πηγάς της χρηματοδοτήσεώς των υπό των διατάξεων του παρόντος νόμου, εφαρμοζομένων κατά τα λοιπά των σχετικών διατάξεων του "Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικος"" (άρθρο 1 παρ. 1). "Δι' Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας, συντασσομένου δι' αποφάσεως του Διοικητικού Συμβουλίου της επιχειρήσεως, εγκρινομένης υπό του Υπουργού Εσωτερικών μετά γνώμην των οικείων Δημοτικών ή Κοινοτικών Συμβουλίων, καθορίζεται η οργάνωσις, η σύνθεσις και η αρμοδιότης των υπηρεσιών, ο αριθμός των θέσεων του πάσης φύσεως προσωπικού αναλόγως προς τας ανάγκας της επιχειρήσεως, η κατά μισθολογικά κλιμάκια κατανομή των θέσεων του προσωπικού καθ' ομάδας ειδικοτήτων και αναλόγως της βαθμίδος εκπαιδεύσεως, αι αποδοχαί, ως και ο τρόπος προσλήψεως και απολύσεως και το αρμόδιον προς τούτο όργανον" (άρθρο 7 παρ. 1). "Το υπηρετούν επί σχέσει εργασίας ιδιωτικού δικαίου προσωπικόν Δήμων, Κοινοτήτων ή άλλων φορέων, το οποίον ησχολείτο εις τας υπηρεσίας υδρεύσεως και αποχετεύσεως καθίσταται από της συστάσεως της οικείας επιχειρήσεως προσωπικόν ταύτης, υφ' ην σχέσιν υπηρετεί και καταλαμβάνει αντιστοίχους θέσεις εκ των προβλεφθησομένων υπό του οργανισμού εσωτερικής υπηρεσίας της παραγράφου 1 του παρόντος άρθρου" (άρθρο 7 παρ. 3). "Τακτικόν διαβαθμισμένον προσωπικόν Δήμων και Κοινοτήτων ή άλλων φορέων υπηρετούν εις υπηρεσίας υδρεύσεως και αποχετεύσεως, δύναται τη αιτήσει του και μετ' απόφασιν του παρά τη Νομαρχία Υπηρεσιακού Συμβουλίου, να μετατάσσεται με τας ας κατέχει θέσεις εις την επιχείρησιν, διεπόμενον ως προς τας υπηρεσιακάς του μεταβολάς και δικαιώματα υπό των εκάστοτε ισχυουσών ειδικών περί του προσωπικού τούτου διατάξεων των Δήμων" (άρθρο 7 παρ. 4).

Κατ' εξουσιοδότηση της προπαρατεθείσης διατάξεως του άρθρου 1 ν. 1069/1980 εκδόθηκε το π.δ. 612/1988, με το οποίο συστάθηκε το εναγόμενο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου. Στο άρθρο 28 του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) του εναγομένου, που εγκρίθηκε με την 29777/24-9-1991 απόφαση του Νομάρχη Αχαΐας (ΦΕΚ Β 856) και έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου, ορίζονται τα εξής: "1.

Η αποζημίωση λόγω απόλυσης ή καταγγελίας της σύμβασης εργασίας ή αποχώρησης από την υπηρεσία καθορίζεται ως εξής: α. Για το προσωπικό της Επιχείρησης που έχει συνεχή υπηρεσία από 2 μήνες μέχρι ένα έτος οι αποδοχές ενός μήνα, από 1 έτος συμπληρωμένο μέχρι 4 έτη 2 μήνες, 4 έτη συμπληρωμένα μέχρι 6 έτη 3 μήνες, 6 έτη συμπληρωμένα μέχρι 8 έτη 4 μήνες, 8 έτη συμπληρωμένα μέχρι 10 έτη 6 μήνες.

β. για κάθε συμπληρωμένο έτος υπηρεσίας μετά τα δέκα και μέχρι τριάντα έτη η πιο πάνω αποζημίωση προσαυξάνεται με το ποσό των αποδοχών ενός μήνα για κάθε επιπλέον έτος. 2. Ο υπολογισμός της αποζημίωσης γίνεται με βάση τις τακτικές αποδοχές του τελευταίου μήνα με καθεστώς πλήρους απασχόλησης. Κατά τον υπολογισμό της αποζημίωσης οι μηνιαίες αποδοχές δεν λαμβάνονται υπόψη κατά το ποσό που υπερβαίνουν το οκταπλάσιο του ημερομισθίου ανειδίκευτου εργάτη πολλαπλασιαζόμενο με τον αριθμό τριάντα (30). 3.

Το προσωπικό που συμπληρώνει τις προϋποθέσεις για τη λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος μπορεί να αποχωρεί από την υπηρεσία λαμβάνοντας το επικουρικά ασφαλισμένο το 40% και το μη επικουρικά ασφαλισμένο το 50% της αποζημίωσης που ορίζεται στην παρ. 1 του άρθρου αυτού. 4... 5... 6. Το ύψος της αποζημίωσης όλων των περιπτώσεων προσαυξάνεται κατά το 1/6 αυτού έναντι αναλογίας δώρων και επιδόματος αδείας. 7.

Ως χρόνος υπηρεσίας για την εφαρμογή των προβλεπομένων στο παρόν άρθρο υπολογίζεται και ο διανυθείς στο Δήμο Πατρέων". Στο άρθρο 22 παρ. 5 του ίδιου Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας του εναγομένου ορίζεται ότι: "Αν το Σωματείο που εκπροσωπεί τους εργαζομένους στη ΔΕΥΑΠ ζητήσει την υπογραφή Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας αυτή υπογράφεται όπως η εργατική νομοθεσία ορίζει".

Κατ' εφαρμογή της τελευταίας αυτής διατάξεως υπογράφηκε η από 14-9-2006 Συμπληρωματική Συλλογική Σύμβαση Εργασίας έτους 2006 "περί των όρων αμοιβής και εργασίας του προσωπικού της ΔΕΥΑΠ", στο άρθρο 3 παρ. ΙΔ της οποίας ορίσθηκαν τα εξής: "ΙΔ. Επίδομα ευδόκιμης υπηρεσίας. Στις περιπτώσεις του άρθρου 11 της Δ.Α. 44/1996 που λύεται η σχέση εργασίας καταβάλλεται οικονομική ενίσχυση ύψους 1/2 των τακτικών μηνιαίων αποδοχών για κάθε συμπληρωμένο έτος υπηρεσίας μετά τη συμπλήρωση 18 (δέκα οκτώ) ετών".

Τέλος στο άρθρο 11 της 44/3-10-1996 διαιτητικής αποφάσεως (Δ.Α.), η οποία κατά το άρθρο 16 ν. 1876/1990 εξομοιώνεται με συλλογική σύμβαση εργασίας, ορίστηκαν τα εξής: "11. Αποζημίωση απόλυσης - Καταγγελία της σύμβασης - Παραίτηση. 11.1. Η αποζημίωση λόγω καταγγελίας της σύμβασης εργασίας εκ μέρους της επιχείρησης ή αποχώρησης του μισθωτού από την υπηρεσία καθορίζεται ως εξής:

α. Για το προσωπικό που έχει συνεχή υπηρεσία... από 8 έτη συμπληρωμένα μέχρι 10 έτη οι αποδοχές 6 μηνών. β. Για κάθε συμπληρωμένο έτος υπηρεσίας μετά τα δέκα και μέχρι τριάντα έτη, η πιο πάνω αποζημίωση προσαυξάνεται με το ποσό των αποδοχών ενός μήνα για κάθε επιπλέον έτος. 11.2. Ο υπολογισμός της αποζημίωσης γίνεται με βάση τις τακτικές αποδοχές του τελευταίου μήνα σε καθεστώς πλήρους απασχόλησης. 11.3.

Το προσωπικό που συμπληρώνει τις προϋποθέσεις για τη λήψη πλήρους σύνταξης γήρατος μπορεί να αποχωρεί από την υπηρεσία λαμβάνοντας το μεν επικουρικά ασφαλισμένο το 40%, το δε μη επικουρικά ασφαλισμένο το 50% της αποζημίωσης που καθορίζεται στην παράγραφο 11.1. της παρούσας. 11.4... 11.5. Η εφάπαξ αποζημίωση καταβάλλεται ανάλογα σε όσους αποχωρούν οικειοθελώς από τη ΔΕΥΑΠ, αφού συμπληρώσουν το 60ο έτος οι άνδρες...

ή ανεξάρτητα από ηλικία αν έχουν συμπληρώσει πραγματική υπηρεσία 20 ετών...". Από τα πιο πάνω σαφώς προκύπτει ότι η διάταξη του άρθρου 28 παρ. 7 του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) του εναγομένου, με την οποία ορίζεται ότι για τον προσδιορισμό του ύψους της οφειλομένης στους εργαζομένους του αποζημιώσεως λόγω απολύσεως ή καταγγελίας της συμβάσεως εργασίας ή αποχωρήσεως από την υπηρεσία, ως χρόνος υπηρεσίας συνυπολογίζεται και αυτός που διανύθηκε στο Δήμο Πατρέων (και όχι αυτός που διανύθηκε σε άλλους εργοδότες, ακόμα και αν η προϋπηρεσία στους εργοδότες αυτούς αποτελούσε προσόν για το διορισμό τους), δεν αντίκειται στην αρχή της ισότητας.

Ειδικότερα η διάταξη αυτή αποσκοπούσε στο να θεωρηθεί ότι δεν λύθηκαν ποτέ οι συμβάσεις εργασίας των εργαζομένων στο Δήμο Πατρέων οι οποίοι μετατάχθηκαν υποχρεωτικά στις αντίστοιχες υπηρεσίες του εναγομένου και να διασφαλισθούν έτσι τα εργασιακά και συνταξιοδοτικά τους δικαιώματα με την αναγνώριση του χρόνου προϋπηρεσίας τους στον πιο πάνω Δήμο.

Επομένως η διάκριση των εργαζομένων του εναγομένου με βάση το προαναφερθέν κριτήριο δικαιολογείται από λόγους γενικότερου κοινωνικού συμφέροντος. Για τους ίδιους λόγους δεν αντίκειται στην αρχή της ισότητας ο προσδιορισμός του προβλεπόμενου από το άρθρο 3 παρ. ΙΔ της από 14-9-2006 Συμπληρωματικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας έτους 2006 επιδόματος ευδόκιμης υπηρεσίας των αποχωρούντων εργαζομένων του εναγομένου με συνυπολογισμό του χρόνου προϋπηρεσίας αυτών στο Δήμο Πατρέων και όχι και σε άλλους εργοδότες. 2.

Στην προκειμένη περίπτωση με την από 22-1-2008 αγωγή του ο ήδη αναιρεσείων ισχυρίσθηκε ότι με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου απασχολήθηκε από το εναγόμενο και ήδη αναιρεσίβλητο νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου που λειτουργεί με τη μορφή δημοτικής επιχειρήσεως από τις 20-7-1992 μέχρι τις 31-3-2007, οπότε αποχώρησε λόγω συνταξιοδοτήσεως και ότι το εναγόμενο κατά τον υπολογισμό της αποζημιώσεως λόγω αποχωρήσεώς του από την υπηρεσία που προβλέπεται από το άρθρο 28 παρ. 1 α και β του εσωτερικού κανονισμού του δεν συνυπολόγισε το χρόνο προϋπηρεσίας του στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "Ελληνική Βιομηχανία Όπλων", αν και η προϋπηρεσία του αυτή είχε αποτελέσει προσόν για το διορισμό του ούτε του κατέβαλε το επίδομα ευδόκιμης υπηρεσίας, που προβλέπεται από το άρθρο 3 περ.

ΙΔ της Συμπληρωματικής Συλλογικής Σύμβασης Εργασίας του έτους 2006 περί των όρων αμοιβής και εργασίας του προσωπικού της Δ.Ε.Υ.Α.Π., το οποίο χορηγείται στους εργαζομένους του εναγομένου που είχαν απασχοληθεί προηγουμένως στο Δήμο Πατρέων. Ζήτησε δε να υποχρεωθεί το εναγόμενο να του καταβάλει με βάση την αρχή της ισότητας το ποσό των 13.579,12 ευρώ ως συμπληρωματική αποζημίωση λόγω αποχωρήσεως από την υπηρεσία και το ποσό των 8.729,43 ευρώ ως επίδομα ευδόκιμης υπηρεσίας με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής.

Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε την αγωγή ως νόμιμη και κατ' ουσίαν βάσιμη, μετά δε από έφεση του εναγομένου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση, με την οποία το εφετείο δέχθηκε, κατά το μέρος που ενδιαφέρει τον αναιρετικό έλεγχο, τα εξής: "Με την από 20-7-1992 έγκυρη σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου ο ενάγων προσλήφθηκε από την εναγομένη ως μηχανολόγος μηχανικός και εντάχθηκε στο τακτικό προσωπικό αυτής.

Η πρόσληψη έγινε ύστερα από προκήρυξη για την πλήρωση σχετικής οργανικής θέσης. Αποτέλεσε δε υποχρεωτικό προσόν διορισμού η προϋπηρεσία αυτού σε άλλον εργοδότη, την οποία και πράγματι διέθετε, αφού είχε εργαστεί επί 10 έτη με την ίδια ειδικότητα στην Ελληνική Βιομηχανία Όπλων. Η προϋπηρεσία αυτή αναγνωρίστηκε από την εναγομένη ρητά και με τη σύμβαση αλλά μόνο για τον καθορισμό των αποδοχών του σύμφωνα με το μισθολόγιό της και τη χορήγηση αναλόγου χρονοεπιδόματος.

Με βάση δε την αναγνώριση αυτή τον κατέταξε σε ανάλογο μισθολογικό κλιμάκιο και καθόριζε τις μηναίες αποδοχές του με την χορήγηση αναλόγου χρονοεπιδόματος. Ο ενάγων απασχολήθηκε συνεχώς στην εναγομένη με την ίδια ειδικότητα σε καθεστώς πλήρους απασχόλησης μέχρι τις 27-3-2007, οπότε υπέβαλε την παραίτησή του προκειμένου να συνταξιοδοτηθεί, ήτοι μετά από 14 έτη, 8 μήνες και 11 ημέρες συνεχούς υπηρεσίας.

Η εναγομένη αποδέχτηκε την ανωτέρω παραίτηση με την 1338Γ/18-4-2007 απόφαση του γενικού διευθυντή της και του χορήγησε ως αποζημίωση, προβλεπόμενη από το άρθρο 28 του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας και το άρθρο 11 της ΔΑ 44/1996, το ποσό των 13.579,12 ευρώ, ήτοι το 40 % του ποσού των 33.947,79 ευρώ (= 10 μηνιαίοι μισθοί Χ 2.909,81 ευρώ μηνιαίες αποδοχές του τελευταίου μήνα απασχόλησης, πλέον προσαύξηση 1/6 έναντι επιδομάτων εορτών και αδείας ποσού 4.849,69 ευρώ).

Για τον υπολογισμό του ποσού αυτού δεν έλαβε υπόψη της το χρόνο της δεκαετούς προϋπηρεσίας του στην ΕΒΟ αλλά μόνο το χρονικό διάστημα απασχόλησής του στην ίδια. Η ανωτέρω απόφαση των αρμοδίων οργάνων της εναγομένης στηρίχτηκε στη διάταξη του άρθρου 28 παρ. 7 του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας (ΟΕΥ) αυτής, που εγκρίθηκε με την 29777/24-9-1991 απόφαση του Νομάρχη Αχαΐας...

και έχει ισχύ ουσιαστικού νόμου... Με την παραπάνω διάταξη της παραγράφου 7 του άρθρου 28, κατά το μέτρο που με αυτή παρέχονται επιπλέον προσαυξήσεις της αποζημίωσης μόνο στους έχοντες προϋπηρεσία στον Δήμο Πατρέων κατ' αποκλεισμό των λοιπών εργαζομένων υπό συνταξιοδότηση, μεταξύ των οποίων και του ενάγοντος (που παρείχε τις υπηρεσίες του σε έτερο εργοδότη πριν την πρόσληψή του με την ίδια ειδικότητα, η οποία αποτέλεσε υποχρεωτικό προσόν διορισμού του) και οι οποίοι παρέχουν την ίδια ποιοτικώς και ποσοτικώς εργασία με τους υπηρετούντες αρχικά στο Δήμο Πατρέων, δεν θεσπίζεται αδικαιολόγητη δυσμενής μισθολογική διάκριση σε βάρος αυτών και συνακόλουθα του ενάγοντος.

Και τούτο διότι συντρέχουν γενικότεροι λόγοι κοινωνικού συμφέροντος για τη διαφορετική αντιμετώπιση του ενάγοντος σε σχέση με τους εργαζομένους που έχουν προϋπηρεσία στο Δήμο Πατρέων, αφού πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες εργαζομένων που παρείχαν την εργασία τους, με βάση την οποία απέκτησαν προϋπηρεσία, κάτω από διαφορετικό νομικό καθεστώς, ήτοι ο μεν ενάγων στην Ελληνική Βιομηχανία Όπλων, οι δε εργαζόμενοι στο Δήμο Πατρέων, δηλαδή σε οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης, για τους οποίους μάλιστα προβλέφθηκε ειδική ρύθμιση με τη σύσταση των επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης με το ν. 1069/1980 με την υποχρεωτική μετάταξή τους, όπως κατωτέρω εκτίθεται...

Κατ' εξουσιοδότηση του άρθρου 1 του ως άνω νόμου, με το π.δ. 612/1988 συστάθηκε η Δημοτική Επιχείρηση Ύδρευσης Αποχέτευσης Πατρών με τη μορφή νομικού προσώπου ιδιωτικού δικαίου κοινωφελούς χαρακτήρα. Εξ άλλου με την προαναφερθείσα 29777/24-9-1991 απόφαση του Νομάρχη Αχαΐας θεσπίστηκε ο Οργανισμός Εσωτερικής Υπηρεσίας της ως άνω δημοτικής επιχείρησης.

Έτσι η εναγομένη αποτελεί νομικό πρόσωπο ιδιωτικού δικαίου με κοινωφελή χαρακτήρα, αφού παρέχει αγαθά ζωτικής σημασίας για το κοινωνικό σύνολο και διέπεται από τις διατάξεις του ν. 1069/1980 περί κινήτρων για την ίδρυση επιχειρήσεων ύδρευσης και αποχέτευσης... Ο δικαιολογητικός λόγος θεσπίσεως των ανωτέρω διατάξεων του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας συνίσταται στη διασφάλιση των εργασιακών και συνταξιοδοτικών δικαιωμάτων των εργαζομένων στις αντίστοιχες υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης του Δήμου Πατρέων, που μετατάχθηκαν στην νεοσυσταθείσα τότε εναγομένη με τις θέσεις που κατείχαν σαν να μη λύθηκε ποτέ η σύμβαση εργασίας τους με την αναγνώριση του χρόνου υπηρεσίας τους στον Δήμο Πατρέων και για τον υπολογισμό της αποζημίωσης λόγω συνταξιοδότησης.

Δεν αποδείχτηκε δε ότι μετατράπηκε σε γενικό κανόνα που προσαυξάνει την καταβαλλόμενη αποζημίωση λόγω συνταξιοδότησης και αφορά σε όλους τους εργαζομένους που έχουν προϋπηρεσία σε οποιοδήποτε άλλο εργοδότη. Το προσωπικό της εναγομένης, το οποίο απασχολούνταν στις υπηρεσίες ύδρευσης και αποχέτευσης του οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης Δήμου Πατρέων, από τη σύσταση της εναγομένης ως δημοτικής επιχείρησης κατέλαβε τις αντίστοιχες θέσεις που προβλέφθηκαν από τον παραπάνω Οργανισμό Εσωτερικής Υπηρεσίας της τελευταίας και εξακολούθησαν να παρέχουν την εργασία τους σ' αυτή σαν να μη λύθηκε ποτέ η σχετική σύμβαση εργασίας.

Η διαφορετική αντιμετώπιση των εργαζομένων στην εναγομένη οι οποίοι έχουν προϋπηρεσία στον Δήμο Πατρέων (ν.π.δ.δ.), στους οποίους και μόνο αναγνωρίζεται αυτή για τη χορήγηση της ανωτέρω αποζημίωσης που προβλέπεται στο άρθρο 28 του ΟΕΥ, σε σχέση με τους άλλους εργαζομένους που έχουν προϋπηρεσία σε άλλον εργοδότη, η οποία μάλιστα αποτελεί και προσόν διορισμού, δεν αποτελεί δυσμενή διάκριση αλλά δικαιολογείται από γενικότερους λόγους κοινωνικού συμφέροντος που προαναφέρθηκαν και συνίστανται στο ότι πρόκειται για διαφορετικές κατηγορίες εργαζομένων, που παρείχαν την εργασία τους, με βάση την οποία απέκτησαν προϋπηρεσία, κάτω από διαφορετικό νομικό καθεστώς, ήτοι ο μεν ενάγων στην Ελληνική Βιομηχανία Όπλων, οι δε εργαζόμενοι στο Δήμο Πατρέων, δηλαδή σε οργανισμό τοπικής αυτοδιοίκησης, των οποίων έτσι διασφαλίζονται τα εργασιακά και συνταξιοδοτικά δικαιώματα λόγω της μετάταξής τους από το Δήμο Πατρέων στις αντίστοιχες υπηρεσίες της εναγομένης...

Περαιτέρω όσον αφορά στο κεφάλαιο του επιδόματος ευδόκιμης υπηρεσίας που προβλέπεται από τη διάταξη του άρθρου 3 περ. ΙΔ της συμπληρωματικής συλλογικής σύμβασης εργασίας έτους 2006 των εργαζομένων στη ΔΕΥΑΠ πρέπει να λεχθουν τα ακόλουθα... Η ανωτέρω οικονομική παροχή καταβάλλεται κατά την αποχώρηση των εργαζομένων από την επιχείρηση και εξαιτίας αυτής, συνιστά δε πρόσθετη αυτοτελή αποζημίωση καθόσον αποσκοπεί στην αποκατάσταση της ζημίας που υφίσταται ο μισθωτός λόγω της απώλειας της θέσης εργασίας του, υποκείμενη στον τιθέμενο με το άρθρο 3 παρ. 1 του α.ν. 173/1967 περιορισμό...

Για τον υπολογισμό της λαμβάνεται υπόψη μόνο ο χρόνος απασχόλησης στην επιχείρηση της εναγομένης και όχι και ο χρόνος απασχόλησης σε άλλους εργοδότες με εξαίρεση τους εργαζομένους που έχουν προϋπηρεσία στο Δήμο Πατρέων, η διαφορετική μεταχείριση των οποίων δικαιολογείται από τους προαναφερθέντες γενικότερους λόγους κοινωνικού συμφέροντος.

Επομένως ο ενάγων, ο οποίος είχε απασχοληθεί στην εναγομένη για χρονικό διάστημα 14 ετών, οκτώ μηνών και έντεκα ημερών δεν δικαιούται την ανωτέρω οικονομική παροχή (επίδομα ευδόκιμης υπηρεσίας), δεδομένου ότι για τον υπολογισμό του χρόνου υπηρεσίας του δεν συνυπολογίζεται ο χρόνος της προϋπηρεσίας του στην ΕΒΟ".

Με βάση αυτές τις παραδοχές το εφετείο δέχθηκε την έφεση του εναγομένου κατά της αποφάσεως του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία κατά τα προεκτεθέντα είχε γίνει δεκτή η αγωγή, εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση, αφού δε κράτησε την υπόθεση και δίκασε την αγωγή, την απέρριψε και ως προς τα δύο αιτήματά της ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Έτσι που έκρινε το εφετείο δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 4 παρ. 1, 22 παρ. 1 εδ. β, 87 παρ. 2, 93 παρ. 4 και 120 παρ. 2 του Συντάγματος ούτε εκείνες των άρθρων 28 παρ. 1 εδ. α και β και παρ. 7 του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας του εναγομένου που εγκρίθηκε με την 29777/24-9-1991 απόφαση του Νομάρχη Αχαΐας και 11 της 44/3-10-1996 διαιτητικής αποφάσεως (Δ.Α.), που σύμφωνα με το άρθρο 16 ν. 1876/1990 εξομοιώνεται με συλλογική σύμβαση εργασίας, διότι, όπως έχει εκτεθεί στην προηγούμενη σκέψη, η διαφορετική αντιμετώπιση των εργαζομένων του εναγομένου που έχουν προϋπηρεσία στο Δήμο Πατρέων, στους οποίους και μόνο αναγνωρίζεται αυτή (προϋπηρεσία) για τη χορήγηση της αποζημιώσεως που προβλέπεται από το άρθρο 28 του Οργανισμού Εσωτερικής Υπηρεσίας του εναγομένου και του επιδόματος ευδόκιμης υπηρεσίας που προβλέπεται από το άρθρο 3 παρ.

ΙΔ της από 14-9-2006 Συμπληρωματικής Συλλογικής Συμβάσεως Εργασίας έτους 2006, έναντι των άλλων εργαζομένων που έχουν προϋπηρεσία σε άλλον εργοδότη, ακόμα και αυτή αποτέλεσε προσόν για το διορισμό τους, δεν αποτελεί δυσμενή διάκριση σε βάρος της δεύτερης κατηγορίας αλλά δικαιολογείται από γενικότερους λόγους κοινωνικού συμφέροντος.

Επομένως και οι δύο λόγοι αναιρέσεως, με τους οποίους ο αναιρεσείων υποστηρίζει τα αντίθετα και αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α Κ.Πολ.Δ., είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι. 3. Σύμφωνα με τα παραπάνω πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η υπό κρίση αίτηση, να συμψηφισθεί όμως στο σύνολό της η εκατέρωθεν δικαστική δαπάνη των διαδίκων διότι η ερμηνεία των κανόνων δικαίου που εφαρμόσθηκαν ήταν ιδιαίτερα δυσχερής (άρθρα 179 περ.

β και 183 Κ.Πολ.Δ.).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 29-10-2015 αίτηση για αναίρεση της 56/2015 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Συμψηφίζει στο σύνολό της την εκατέρωθεν δικαστική δαπάνη των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις.17 Μαΐου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Μαρτίου 2018.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ