508/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 508 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 508/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Στυλιανή Γιαννούκου, Γεώργιο Αναστασάκο, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπούμενου από τον Υπουργό Οικονομικών που κατοικοεδρεύει στην …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιό του Κωνσταντίνο Κυριόπουλο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Α. Τ. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Βασιλική Σκορδάκη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 24-5-2004 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 1133/2005 του ίδιου δικαστηρίου και 6206/2011 του Εφετείου Αθηνών.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 6-10-2013 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Νικολακέα ανέγνωσε την από 9-3-2015 έκθεση του ήδη αποχωρήσαντος από την υπηρεσία Αρεοπαγίτη Μιχαήλ Αυγουλέα, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά μεν το άρθρο 131 παρ. 1 του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών, που είχε κυρωθεί με το ν. 419/1976 και ίσχυε μέχρι τις 23-3-1998 (άρθρο 150 παρ. 1 του νέου Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το ν. 2594/1998): "Ως αποδοχαί απάντων των υπαλλήλων του Υπουργείου νοούνται ο βασικός μισθός του βαθμού μεθ’ όλων των κατά τας κειμένας διατάξεις χορηγουμένων επιδομάτων και προσαυξήσεων", κατά δε την παράγραφο 10 του ίδιου άρθρου: "Προς αντιμετώπισιν της εν τη αλλοδαπή διαφοράς κόστους ζωής και των ειδικών συνθηκών διαβιώσεως εν εκάστη χώρα παρέχεται εις συνάλλαγμα επί πλέον των εν τη παραγράφω 1 του παρόντος άρθρου αποδοχών και επίδομα υπηρεσίας εν τη αλλοδαπή, αναλόγως του κλάδου, του βαθμού, των οικογενειακών βαρών και του κόστους ζωής του τόπου εις ον υπηρετεί ο υπάλληλος, ειδικώτερον δε δια τους υπαλλήλους του διπλωματικού κλάδου και τους εμπειρογνώμονας του Υπουργείου Εξωτερικών και αναλόγως των επικρατουσών εν τη χώρα, εις ην υπηρετούν, συνθηκών στεγάσεως". Κατά την παρ. 11 του ίδιου άρθρου: "Το κατά την προηγουμένην παράγραφον επίδομα καθορίζεται εκάστοτε δια τους επί πρεσβευτικώ βαθμώ (πρέσβεις ή πληρεξουσίους Υπουργούς Α ή Β τάξεως) υπαλλήλους του Υπουργείου δια πράξεως του Υπουργικού Συμβουλίου, εκδιδομένης μετά πρότασιν των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομικών, δι’ άπαντας δε τους λοιπούς υπαλλήλους της εξωτερικής υπηρεσίας καθορίζεται δια της αυτής πράξεως εις ποσοστόν επί του καθορισθέντος τοιούτου δια τους επί πρεσβευτικώ βαθμώ υπαλλήλους...". Κατά το άρθρο 69 παρ. 1 του ίδιου οργανισμού το ανωτέρω επίδομα δικαιούται και το βοηθητικό προσωπικό της εξωτερικής υπηρεσίας που προσλαμβάνεται με σχέση ιδιωτικού δικαίου. Περαιτέρω κατά το άρθρο 132 του ίδιου οργανισμού: "Οι προϊστάμενοι των διπλωματικών και των εμμίσθων προξενικών αρχών δικαιούνται δωρεάν οικήσεως εις βάρος του Δημοσίου" (παρ.1). "Εις όλως εξαιρετικάς περιπτώσεις και ένεκα ειδικών οικιστικών συνθηκών, δύναται, εγκρίσει του Υπουργικού Συμβουλίου, να μισθούται εις βάρος του Δημοσίου οίκημα προς στέγασιν των λοιπών υπαλλήλων αρχής εξωτερικής υπηρεσίας, εκπιπτομένου εν τη περιπτώσει ταύτη του ενός τρίτου του καταβαλλομένου εις αυτούς επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής" (παρ.2). Εξάλλου κατά τις ταυτόσημες (προς εκείνες του Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το ν. 419/1976) διατάξεις του άρθρου 135 παρ. 4 και 5 του νέου οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών που κυρώθηκε με το ν. 2594/1998 και ισχύει από τις 24-3-1998: "Προς αντιμετώπιση του αυξημένου κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα, παρέχεται σε συνάλλαγμα, ανεξαρτήτως των αποδοχών που αναφέρονται στην παράγραφο 1 του παρόντος άρθρου, και επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, αναλόγως του κλάδου και του βαθμού. Το επίδομα αυτό προσαυξάνεται αναλόγως των ποσοστών που ορίζονται για τα οικογενειακά βάρη και τη στέγαση" (παρ. 4). "Το κατά την προηγούμενη παράγραφο επίδομα καθορίζεται εκάστοτε για τους με πρεσβευτικό βαθμό υπαλλήλους του Υπουργείου Εξωτερικών, με κοινή απόφαση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομικών, λαμβανομένων υπόψη των πινάκων των Ηνωμένων Εθνών και της Ευρωπαϊκλης Ένωσης για το κόστος ζωής στις πρωτεύουσες όλου του κόσμου. Για τους λοιπούς υπαλλήλους καθορίζεται με την ίδια κοινή υπουργική απόφαση σε ποσοστό επί αυτού το οποίο έχει καθορισθεί για τους υπαλλήλους με πρεσβευτικό βαθμό..." (παρ. 5). Κατά το άρθρο 129 παρ. 2 και 5 του νέου Οργανισμού του Υπουργείου Εξωτερικών: "Στις αρχές του εξωτερικού ορίζονται με προεδρικό διάταγμα, που εκδίδεται με πρόταση των Υπουργών Εσωτερικών, Δημόσιας Διοίκησης και Αποκέντρωσης, Εξωτερικών και Οικονομικών, θέσεις προσωπικού με σύμβαση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου. Σε αυτές περιλαμβάνονται θέσεις ιδιαίτερων γραμματέων, διερμηνέων και μεταφραστών, οδηγών, κλητήρων, φυλάκων-θυρωρών, τηλεφωνητών, προσωπικού ασφαλείας, κηπουρών, συντηρητών και οικιακού προσωπικού εν γένει. Στις θέσεις αυτές προσλαμβάνονται, επιτοπίως, μόνιμοι κάτοικοι της χώρας όπου εδρεύει η συγκεκριμένη αρχή, οι οποίοι γνωρίζουν την τοπική γλώσσα. Για την πρόσληψη απαιτείται κοινή απόφαση των Υπουργών Εξωτερικών και Οικονομικών, μετά από πρόταση του προϊσταμένου της εν λόγω αρχής. Με την κοινή αυτή απόφαση καθορίζεται και το ύψος της αντιμισθίας των ανωτέρω υπαλλήλων, μετά από εισήγηση του προϊσταμένου της αρχής, λαμβάνοντας υπόψη τις τοπικές συνθήκες της αγοράς εργασίας. Η πρόσληψη γίνεται με σύμβαση, η οποία καταρτίζεται από τον προϊστάμενο της αρχής" (παρ.2). "Οι κατά την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου υπηρετούντες με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου αορίστου χρόνου στην εξωτερική υπηρεσία διατηρούν το συμβατικό καθεστώς τους μέχρι την καθ’ οιονδήποτε τρόπο λήξη του, οπότε οι οργανικές θέσεις τους μετατρέπονται σε θέσεις με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου ορισμένου χρόνου και εξακολουθούν να αμείβονται όπως μέχρι την έναρξη ισχύος του παρόντος νόμου. Ειδικά, για όσους από αυτούς ελάμβαναν το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, το ύψος αυτού μπορεί να αναπροσαρμόζεται, με απόφαση του Υπουργού Εξωτερικών, μετά από εισήγηση του προϊσταμένου της αρχής, στην οποία υπηρετούν" (παρ.5). Περαιτέρω με την Φ.083-58/11-3-1988 κοινή απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εξωτερικών και Οικονομικών (ΦΕΚ Β 177) καθορίσθηκε από την 1-1-1988 το ύψος του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής του προσωπικού του Υπουργείου Εξωτερικών που υπηρετεί στις Διπλωματικές και Προξενικές Αρχές καθώς και στις Μόνιμες Αντιπροσωπείες. Στην δε παρ. Ε της απόφασης αυτής ορίσθηκε ότι: "Σε όλους τους μονίμους υπαλλήλους όλων των κλάδων και κατηγοριών του Υπουργείου Εξωτερικών, το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής αυξάνεται κατά ποσοστό 6% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του ν. 1505/1984". Στη συνέχεια με την 2001800/165/0022/5-1-1993 κοινή απόφαση των Υπουργών Προεδρίας της Κυβέρνησης, Εξωτερικών και Οικονομικών (ΦΕΚ Β 153) η παράγραφος Ε της ανωτέρω απόφασης τροποποιήθηκε ως εξής: "Σε όλους τους μονίμους υπαλλήλους όλων των κλάδων και κατηγοριών του Υπουργείου Εξωτερικών το επίδομα υπηρεσίας αλλοδαπής αυξάνεται από 1-1-1993 κατά ποσοστό 6% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί ηλικίας μέχρι 6 ετών, κατά ποσοστό 10% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί ηλικίας 7 έως 12 ετών και κατά ποσοστό 14% στο επίδομα του πρέσβη για κάθε παιδί ηλικίας 13 έως 18 ετών ή 24 ετών εφόσον αποδεδειγμένα φοιτούν σε ανώτερα ή ανώτατα εκπαιδευτικά ιδρύματα, σύμφωνα με τα οριζόμενα στο άρθρο 11 του ν. 1505/1984". Τα παραπάνω ποσοστά αυξήθηκαν από την 1-1-2001 με την 083/ΕΥΑ/ΑΣ11254/22-1-2001 κοινή υπουργική απόφαση σε 8%, 12% και 16% αντίστοιχα. Από το συνδυασμό των παραπάνω διατάξεων προκύπτει ότι: α) το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή χορηγείται για την αντιμετώπιση της διαφοράς κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα, β) το επίδομα αυτό παρέχεται σε συνάλλαγμα ανάλογα με τον κλάδο και το βαθμό κάθε υπαλλήλου, καθορίζεται δε σε χρηματικό ποσό για τους υπαλλήλους με πρεσβευτικό βαθμό και σε ποσοστό επί του ποσού αυτού για τους λοιπούς υπαλλήλους, γ) με τις ανωτέρω διατάξεις δεν καθιερώνονται αυτοτελή επιδόματα τέκνων και στέγασης αλλά για τον προσδιορισμό του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή λαμβάνονται υπόψη τα οικογενειακά βάρη κάθε υπαλλήλου και οι συνθήκες στέγασης στη χώρα στην οποία υπηρετεί και με βάση αυτά (τα οικογενειακά βάρη και τις συνθήκες στέγασης) προσαυξάνεται κατά ορισμένα ποσοστά το ανωτέρω επίδομα, δ) οι υπηρετούντες στην εξωτερική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών σε θέσεις βοηθητικού προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου δικαιούνται επί πλέον των αποδοχών τους και το ανωτέρω επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, καθώς και τις προσαυξήσεις αυτού λόγω οικογενειακών βαρών και συνθηκών στέγασης, ε) οι κατά την έναρξη της ισχύος του νέου οργανισμού (24-3-1998) υπηρετούντες εν λόγω υπάλληλοι της εξωτερικής υπηρεσίας εξακολουθούν και μετά τον ανωτέρω χρόνο να λαμβάνουν το επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή και τις επ’ αυτού προσαυξήσεις λόγω οικογενειακών βαρών και συνθηκών στέγασης. Ειδικότερα το ότι η προσαύξηση λόγω οικογενειακών βαρών υπολογίζεται ως ποσοστό επί του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή του οικείου πρέσβη και όχι επί του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή εκάστου υπαλλήλου, προκύπτει από τη σαφή διατύπωση των προαναφερθεισών διατάξεων, δικαιολογείται δε εκ του ότι σκοπός της χορήγησης του επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή είναι κατά τα προεκτεθέντα η αντιμετώπιση της διαφοράς κόστους ζωής στην αλλοδαπή και των ειδικών συνθηκών διαβίωσης σε κάθε χώρα, οι οποίες είναι προδήλως ίδιες για όλους τους υπηρετούντες σε κάθε χώρα υπαλλήλους, ανεξαρτήτως του βαθμού και της θέσης την οποία κατέχουν, ενώ η κατά τ’ ανωτέρω προσαύξηση του επιδόματος αυτού χορηγείται με τη συνδρομή αντικειμενικών λόγων (οικογενειακών βαρών) που δεν έχουν σχέση με την άσκηση των καθηκόντων λόγω της θέσης που κατέχει έκαστος υπάλληλος.

Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά, κατά το μέρος που ενδιαφέρει τον αναιρετικό έλεγχο, τα εξής: "Στις 14-6-1994 ο ενάγων προσλήφθηκε ως κλητήρας της Ελληνικής Πρεσβείας στην Πρετόρια, με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας ιδιωτικού δικαίου αόριστου χρόνου που υπογράφηκε μεταξύ... αυτού και του πρέσβη της Ελλάδος στη Νότια Αφρική, [ο] οποίος ενήργησε ως εκπρόσωπος του Ελληνικού Δημοσίου. Ο ενάγων είναι έγγαμος και πατέρας τριών ανηλίκων τέκνων που γεννήθηκαν το πρώτο που ονομάζεται Ι. την 8-3-1998, το δεύτερο που ονομάζεται Χ. την 12-5-1999 και το τρίτο που ονομάζεται Β. την 28-8-2002. Το εναγόμενο του κατέβαλε το μηνιαίο μισθό του κλητήρα Α’ της κεντρικής υπηρεσίας και το επίδομα στην αλλοδαπή και αρνείται να του καταβάλει τις επ’ αυτού προσαυξήσεις για οικογενειακά βάρη και στέγαση. Η μηνιαία αποζημίωσή του καθορίστηκε αντίστοιχη του μισθού εσωτερικού κλητήρα Α’ τάξης της Κεντρικής Υπηρεσίας του Υπουργείου Εξωτερικών και δικαιούμενος του επιδόματος υπηρεσίας αλλοδαπής που αναλογεί στους υπαλλήλους του κλάδου αυτού. Σύμφωνα με όσα αναφέρονται στη μείζονα σκέψη το εναγόμενο όφειλε να του καταβάλει τις προσαυξήσεις των επιδομάτων τέκνων. Ο ενάγων με την υπό κρίση αγωγή ζητεί το ανωτέρω επίδομα από την 1-1-1999 έως την 21-1-2003, το επίδομα δε αυτό καταβάλλεται κάθε δίμηνο και στην αρχή αυτού, σύμφωνα με την... 201084/1172/0022/10-5-1996 απόφαση του Υπουργού Οικονομικών (ΦΕΚ 387 Β/27-5-1996)... Το εναγόμενο επομένως οφείλει την προσαύξηση του επιδόματος τέκνων για το χρονικό διάστημα από 1-7-2002 έως 21-1-2003 τα ακόλουθα ποσά: α) από 1-7-2002 έως 27-8-2002 δολ. Η.Π.Α. 5.200 Χ 16% (8 + 8) = 832 Χ 58 ημ. = δολ. Η.Π.Α. 1.608, β) από 28-8-2002 έως 31-12-2002 δολ. Η.Π.Α. 5.200 Χ 24% (8 + 8 + 8) = 1.248 Χ 123 ημ. = δολ. Η.Π.Α. 5.117 και γ) από 1-1-2003 έως 20-1-2003 δολ. Η.Π.Α. 5.200 Χ 24% (8 + 8 + 8) = 1.248 Χ 20 ημ. = δολ. Η.Π.Α. 832. Συνολικά το εναγόμενο οφείλει το ποσό των (1.608 + 5.117 + 832 =) 7.557 δολαρίων Η.Π.Α. με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής...". Με βάση αυτές τις παραδοχές και επί πλέον παραδοχές που αφορούν την παραγραφή των αξιώσεων του ενάγοντος του χρονικού διαστήματος από 1-1-1999 μέχρι 30-6-2002, οι οποίες δεν ενδιαφέρουν εν προκειμένω, το εφετείο δέχθηκε την έφεση του εναγομένου κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου (με την οποία είχε γίνει εν μέρει δεκτή η αγωγή και είχε υποχρεωθεί το εναγόμενο να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 59.684 δολαρίων Η.Π.Α. με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής) και αφού κράτησε την υπόθεση και δίκασε την αγωγή, την δέχθηκε εν μέρει και υποχρέωσε το εναγόμενο να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 7.557 δολαρίων Η.Π.Α. με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής. Έτσι που έκρινε το εφετείο δεν υπέπεσε στις αναιρετικές πλημμέλειες του άρθρου 559 αριθ. 1 εδ. α και 19 Κ.Πολ.Δ. Ειδικότερα, υπολογίζοντας την λόγω οικογενειακών βαρών προσαύξηση του οφειλομένου στον ενάγοντα επιδόματος υπηρεσίας στην αλλοδαπή ως ποσοστό επί του αντίστοιχου επιδόματος το οποίο δικαιούται ο πρέσβης στην Πρετόρια, δεν παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία ή εφαρμογή τις ανωτέρω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις, αφού, όπως έχει εκτεθεί στην προηγούμενη σκέψη, κατά τις διατάξεις αυτές οι υπηρετούντες στην εξωτερική υπηρεσία του Υπουργείου Εξωτερικών σε θέσεις βοηθητικού προσωπικού με σχέση εργασίας ιδιωτικού δικαίου δικαιούνται το ανωτέρω επίδομα υπηρεσίας στην αλλοδαπή, καθώς και τις προσαυξήσεις αυτού λόγω οικογενειακών βαρών και συνθηκών στέγασης, οι προσαυξήσεις δε αυτές υπολογίζονται ως ποσοστό επί του αντίστοιχου επιδόματος το οποίο δικαιούται ο οικείος πρέσβης και όχι ως ποσοστό επί του επιδόματος το οποίο δικαιούται έκαστος υπάλληλος. Επί πλέον το εφετείο δεν στέρησε την προσβαλλόμενη απόφασή του νομίμου βάσεως αφού διέλαβε σ’ αυτήν επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς το κρίσιμο ζήτημα του τρόπου υπολογισμού της πιο πάνω προσαύξησης. Επομένως και οι δύο λόγοι της υπό κρίση αίτησης, με τους οποίους το αναιρεσείον υποστηρίζει τα αντίθετα, είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι.

Κατόπιν αυτών πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση και να καταδικασθεί το αναιρεσείον, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, σύμφωνα με το σχετικό αίτημα του τελευταίου (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), μειωμένα κατά τα οριζόμενα στο άρθρο 22 παρ. 1 ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 παρ. 18 Εισ.Ν. Κ.Πολ.Δ., σε συνδυασμό και με τα άρθρα 5 παρ. 12 ν. 1738/1987 και 2 της 134423 ΟΙΚ/1992 κοινής υπουργικής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 6-10-2013 αίτηση για αναίρεση της 6206/2011 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Ιουνίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 15 Σεπτεμβρίου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ