508/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 508 / 2009 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ) Αριθμός 508/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Πετράκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αθανάσιο Πολυζωγόπουλο, Ελευθέριο Μάλλιο, Γεωργία Λαλούση και Ευτύχιο Παλαιοκαστρίτη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Οκτωβρίου 2008, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Χ1, 2) Χ2, 3) Χ3, 4) Χ4, 5) Χ5, κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Παναγιώτη Ανδρονόπουλο και κατέθεσαν προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, νομίμως εκπροσωπουμένου από τον Υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Χρήστο Μητκίδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25/5/2004 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών, επί της οποίας εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 363/2005 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Ακολούθως κατατέθηκαν οι από 1/9/2005, 19/9/2005, 10/10/2005, 24/10/2005, 25/10/2005, 25/10/2005, 8/11/2005, 21/11/2005, 25/11/2005, 14/12/2005 και 27/12/2005 αιτήσεις στο Εφετείο Πατρών, επί των οποίων εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1249/2006 οριστική απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 4/4/2007 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Ευτύχιος Παλαιοκαστρίτης, ανέγνωσε την από 2/10/2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη του υπ' αριθμ. 4.2 λόγου αναίρεσης και την παραδοχή των υπολοίπων.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ο λόγος αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ, για έλλειψη νομίμου βάσεως ιδρύεται όταν από τις αιτιολογίες της απόφασης δεν προκύπτουν με σαφήνεια πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις εκείνα τα πραγματικά περιστατικά που συγκροτούν το πραγματικό του κανόνα ουσιαστικού δικαίου ο οποίος εφαρμόστηκε (υπαγωγικός συλλογισμός) με συνέπεια να καθίσταται ανέφικτος ο αναιρετικός έλεγχος της ορθής ή όχι εφαρμογής της διάταξης.

Στην προκείμενη περίπτωση το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του, προκειμένου να καθορίσει την πραγματική αξία και την εντεύθεν οριστική αποζημίωση του με αριθμό ΚΠ 20 απαλλοτριωθέντος ακινήτου των δύο πρώτων αναιρεσειόντων Χ1 και Χ2, ενώ στην αρχή δέχεται ότι η απαλλοτρίωση του ακινήτου αυτού κηρύχτηκε λόγω ρυμοτομίας και σχεδίου της πόλης ..., ότι το ακίνητο αυτό έχει συνολική έκταση 2.410 τμ, εκ των οποίων ρυμοτομείται τμήμα εκτάσεως 1.478,66 τμ, οπότε απομένει τμήμα εκτάσεως 935,34 τμ, το οποίο καθίσταται μη άρτιο και μη οικοδομήσιμο, ήτοι δέχεται ότι το ρυμοτομούμενο εδαφικό τμήμα βρίσκεται εντός του ρυμοτομικού σχεδίου της πόλης, στη συνέχεια δέχεται ότι τμήμα έκτασης 1.436 τμ είναι εκτός του σχεδίου και το υπόλοιπο τμήμα 42,16 τμ είναι εντός του ρυμοτομικού σχεδίου τελικά δεν καθορίζει την οριστική αποζημίωση για τμήμα 357,76 τμ σε ποσό 100 ευρώ το τμ ως κείμενο εκτός του σχεδίου πόλης.

Οι αιτιολογίες αυτές της αναιρεσιβαλλόμενης καθόσον αφορά το ανώτερω ακίνητο των δύο πρώτων αναιρεσειόντων είναι ασαφείς και αντιφατικές και καθιστούν ανέφικτο τον αναιρετικό έλεγχο για την ορθή ή μη εφαρμογή των ουσιαστικών διατάξεων, που εφήρμοσε. Επομένως, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι βάσιμος.

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 335, 338, 340, 346 Κ.Πολ.Δ και 19 παρ. 9 και 10, 20 παρ. 6 και 8 του Ν, 2882/2001 (Κ.Α.Α.Α) προκύπτει ότι στην ειδική διαδικασία των απαλλοτριώσεων το δικαστήριο της ουσίας προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για το αποδεικτικό του πόρισμα, αναφορικά με τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης λαμβάνει υπόψη του όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι.

Η παραβίαση της υποχρέωσης αυτής ιδρύει τον λόγο αναίρεσης από το άρθρο 559 αριθ. 11 Κ.Πολ.Δ. Αυτός θεμελιώνεται όχι μόνο όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν βεβαιώνει ότι έλαβε υπόψη και τα έγγραφα τα οποία επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι αλλά και όταν παρά τη βεβαίωση αυτή από το όλο περιεχόμενο της απόφασης δεν καθίσταται αδίστακτα βέβαιο ότι για το σχηματισμό της δικανικής πεποίθησή του δικαστηρίου, λήφθηκαν υπόψη όλα ή ορισμένα από αυτά.

Στην προκείμενη περίπτωση, όπως προκύπτει από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Εφετείο προκειμένου να σχηματίσει το αποδεικτικό του πόρισμα αναφορικά με την κατά τον κρίσιμο χρόνο πραγματική αξία του με αριθμό ΚΠ ... απαλλοτριωθέντος ακινήτου και των επ' αυτών κτισμάτων των τριών τελευταίων αναιρεσειόντων Χ3, Χ4 και Χ5, αναφέρει μεν ότι έλαβε υπόψη όλα τα έγγραφα τα οποία προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι δεν κάνει όμως καμία ειδική αναφορά για την από 18-9-2004 τεχνική έκθεση του τοπογράφου μηχανικού ...

που επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι ανωτέρω αναιρεσείουσες. Έτσι όμως δεν προκύπτει αδίστακτα ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και την εν λόγω τεχνική έκθεση για το σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματός του και επομένως η διαλαμβανόμενη στον πρώτο λόγο σχετική εκτίμηση αιτίαση, η οποία συγκροτεί την υπό τον αριθμό 11 (και όχι 19 που επικαλούνται οι αναιρεσείουσες) του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ πλημμέλεια, είναι βάσιμη.

Κατόπιν αυτών πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση μόνο κατά το μέρος που αφορά τον καθορισμό της οριστικής αποζημίωσης των απαλλοτριωθέντων ακινήτων των αναιρεσειόντων και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς εκδίκαση κατά το αναιρούμενο μέρος της στο ίδιο Εφετείο, του οποίου είναι δυνατή η σύνθεση από άλλους δικαστές (άρθρΟ 589 παρ. 3 Κ.Πολ.Δ)

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί εν μέρει την 1249/2006 απόφαση του Εφετείου Πατρών όπως στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, στο ίδιο Εφετείο Πατρών, που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές εκτός από εκείνους που δίκασαν προηγουμένως. Και

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 3 Φεβρουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ