507/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 507 / 2012 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 507/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Πατινίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γρηγόριο Κουτσόπουλο, Δημήτριο Μουστάκα, Χριστόφορο Κοσμίδη και Νικόλαο Τρούσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 27 Σεπτεμβρίου 2011, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΕΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε." και το διακριτικό τίτλο "BLUE SKY - ΚΑΝΑΛΙ 65", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα από τον Ν. Κ., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Μιχαήλ Δημάκη και κατέθεσε προτάσεις, 2) Ν. Κ., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου του Μιχαήλ Δημάκη και κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσιβλήτου: Ε. Τ. του Μ., η οποία παραστάθηκε μετά του πληρεξουσίου δικηγόρου της Ιωάννη Χατζησαράντου και κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/5/2006 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 709/2008 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1814/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 26/5/2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Τρούσας ανέγνωσε την από 16/9/2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη όλων των λόγων αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, ο πληρεξούσιος της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 216 παρ. 1 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, εκτός από τα στοιχεία που απαιτούνται για τη νομική θεμελίωσή της, ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς και ορισμένο αίτημα. Η ακριβής περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς είναι συνυφασμένη με την υποβολή αιτήματος ορισμένου και όχι αορίστου. Διαφορετικά το δικαστήριο βρίσκεται σε αδυναμία να εκδώσει απόφαση συγκεκριμένη και επιδεκτική εκτέλεσης. Όταν στο δικόγραφο της αγωγής δεν περιέχονται τα πιο πάνω στοιχεία ή όταν αυτά περιέχονται κατά τρόπο ελλιπή ή ασαφή, τότε η έλλειψη αυτή καθιστά μη νομότυπη την άσκησή της, επιφέρει δε την απόρριψή της ως απαράδεκτης λόγω αοριστίας, είτε κατόπιν προβολής της σχετικής ένστασης, είτε και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο της ουσίας. Εξάλλου, κατά το άρθρο 480 ΑΚ αν περισσότεροι οφείλουν διαιρετή παροχή ή αν περισσότεροι έχουν δικαίωμα σε διαιρετή παροχή, σε περίπτωση αμφιβολίας κάθε οφειλέτης έχει την υποχρέωση να καταβάλει και κάθε δανειστής έχει το δικαίωμα να λάβει ίσο μέρος. Η παράλειψη του ενάγοντος να αναφέρει στο δικόγραφο της αγωγής αν η οφειλή των εναγομένων είναι διαιρετή ή σε ολόκληρο δεν συνεπάγεται αοριστία και εκ τούτου ακυρότητα του δικογράφου. Περαιτέρω, η νομική αοριστία της αγωγής που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που πρέπει να εφαρμοστεί, αποτελεί παράβαση που ελέγχεται με τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 ΚΠολΔ (ή του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ), αν το δικαστήριο, για το σχηματισμό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής κρίσης του, αξίωσε περισσότερα στοιχεία από τα απαιτούμενα από το νόμο προς θεμελίωση του ασκούμενου δικαιώματος για να κρίνει νόμιμη την αγωγή, ή, αντίθετα, αρκέστηκε σε λιγότερα από τα απαιτούμενα στοιχεία. Η αοριστία όμως του δικογράφου της αγωγής μπορεί να μην είναι νομική, αλλά ποσοτική ή ποιοτική, όταν στο δικόγραφο αυτής δεν αναφέρονται με πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία αποτελούν την προϋπόθεση εφαρμογής του κανόνα δικαίου, στον οποίο στηρίζεται το αίτημα της αγωγής (ποσοτική αοριστία), ή όταν στο δικόγραφο γίνεται απλώς επίκληση των όρων του νόμου, χωρίς να αναφέρονται τα περιστατικά που θεμελιώνουν την εφαρμογή του συγκεκριμένου κανόνα δικαίου (ποιοτική αοριστία). Στις περιπτώσεις αυτές (της ποσοτικής ή ποιοτικής αοριστίας της αγωγής) η απόφαση ελέγχεται με βάση τις διατάξεις του άρθρου 559 αριθ. 8 και 14 ΚΠολΔ, αντίστοιχα. Σε κάθε όμως περίπτωση η αοριστία του δικογράφου της αγωγής πρέπει να προτείνεται στο δικαστήριο της ουσίας για να δημιουργηθεί λόγος αναιρέσεως σύμφωνα με το άρθρο 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι από εκείνους, οι οποίοι κατ' εξαίρεση λαμβάνονται υπόψη και χωρίς να προταθούν στο δικαστήριο της ουσίας και ειδικώς δεν αφορά την δημόσια τάξη.

Στην προκείμενη περίπτωση, με την αγωγή της, η ήδη αναιρεσίβλητη (ενάγουσα) ισχυρίσθηκε, ότι ως επαγγελματίας γραφίστρια στις 23-8-2004 προσλήφθηκε ως υπάλληλος της πρώτης εναγομένης (πρώτης αναιρεσείουσας) ανώνυμης εταιρείας, ιδιοκτήτριας του ραδιοτηλεοπτικού σταθμού "BLUE SKY - ΚΑΝΑΛΙ 65", από το δεύτερο των εναγομένων (δεύτερο αναιρεσείοντα), ο οποίος έχει την ιδιότητα του προέδρου του Δ.Σ., του δ/ντος συμβούλου και του νομίμου εκπροσώπου της πρώτης των εναγομένων, παραλλήλως δε είναι ιδιοκτήτης της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ ΤΗΣ ΚΡΗΤΗΣ", προκειμένου να προσφέρει τις υπηρεσίες της κυρίως στην εφημερίδα του δευτέρου των εναγομένων ως γραφίστρια στη σελιδοποίηση και διαμόρφωση κειμένων. Ζήτησε δε, εκτός των άλλων, να υποχρεωθούν οι εναγόμενοι να της καταβάλουν τα αναφερόμενα ποσά για δεδουλευμένες αποδοχές, για αμοιβή υπερωριακής απασχόλησης και αμοιβή για εργασία κατά Σάββατα και Κυριακές. Το Εφετείο, κρίνοντας αντίθετα από το Πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, που απέρριψε την αγωγή κατά τα κονδύλια αυτά, ως αόριστη, δέχθηκε ότι η αγωγή είναι ορισμένη ως προς τα κονδύλια αυτά. Οι αναιρεσείοντες, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση την αιτίαση, ότι το Εφετείο παρά το νόμο δεν απέρριψε την αγωγή κατά τα άνω κονδύλια ως αόριστη, γιατί δεν αναφέρεται στο δικόγραφό της ποιο ποσό αξιώνει η ενάγουσα (αναιρεσίβλητη) από κάθε εναγόμενο, Όμως, η παράλειψη αυτή της ενάγουσας να αναφέρει στο δικόγραφο της αγωγής της αν η οφειλή των εναγομένων, σε σχέση με τα παραπάνω κονδύλια, είναι διαιρετή ή εις ολόκληρον δεν συνιστά, όπως σημειώθηκε, αοριστία του δικογράφου της. Επομένως η προβαλλόμενη αιτίαση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, όπως αυτή εκτιμάται, από το άρθρο 559 αριθμός 14 Κ.Πολ.Δ., ότι ο Εφετείο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτη την αγωγή ως (ποσοτικά) αόριστη, είναι αβάσιμη. Κατά τα λοιπά ο λόγος αυτός πρέπει ν' απορριφθεί, ως απαράδεκτος, διότι από την επισκόπηση των προτάσεων των αναιρεσειόντων ενώπιον του Δικαστηρίου της ουσίας, δεν προκύπτει ισχυρισμός αυτών περί αοριστίας των εν λόγω κονδυλίων, για τους επί πλέον λόγους που αναφέρουν στο αναιρετήριο. Με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, υπό την επίκληση του άρθρου 559 αριθμ. 11 β' Κ.Πολ..Δ., καταλογίζεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι έλαβε υπόψη την 232/2009 ένορκη βεβαίωση ενώπιον του Ειρηνοδίκη Αθηνών, ενώ η αναιρεσίβλητη με τις προτάσεις της στο Εφετείο δεν επικαλέστηκε ούτε προσκόμισε τις εκθέσεις επιδόσεως από τις οποίες προκύπτει η νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση των αναιρεσειόντων. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των ως άνω προτάσεων της αναιρεσίβλητης αυτή επικαλέστηκε ρητά και ειδικά την ανωτέρω βεβαίωση, σημειώνοντας ότι ελήφθη μετά από νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση των αντιδίκων της (σελ. 4 προτάσεων) και την προσκόμισε με επίκληση (σελ. 6 προτάσεων) και τούτο ανεξαρτήτως του ότι το Εφετείο βεβαιώνει ότι έγινε νόμιμη και εμπρόθεσμη κλήτευση των αναιρεσειόντων , σύμφωνα με το άρθρο 671 παρ. 1 εδ. δ' ΚΠολΔ, η κρίση του δε αυτή ως προς την εμπρόθεσμη κλήτευση των αναιρεσειόντων δεν ελέγχεται αναιρετικά.

Από τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 11 εδ. β' Κ.Πολ.Δ. συνάγεται, ότι, όταν προσβάλλεται η απόφαση γιατί το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν, για να είναι ορισμένος ο σχετικός λόγος αναιρέσεως, πρέπει να διαλαμβάνει ποιές είναι οι αποδείξεις που δεν προσκομίστηκαν, για ποιόν ισχυρισμό οι αποδείξεις αυτές λήφθηκαν υπόψη και η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της αποφάσεως.

Στην προκείμενη περίπτωση οι αναιρεσείοντες με τον τρίτο λόγο αναιρέσεως, κατ' εκτίμηση του περιεχομένου του, αποδίδουν στο Εφετείο την πλημμέλεια, ότι για τον σχηματισμό του αποδεικτικού πορίσματός του προς παραδοχή της εφέσεως της αναιρεσίβλητης, κατά της 709/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών που είχε απορρίψει την αγωγή της, έλαβε υπόψη του αποδεικτικό μέσο το οποίο δεν προσκόμισε ούτε επικαλέστηκε η τελευταία, ήτοι έλαβε υπόψη του τα 6133/2009 πρακτικά συνεδριάσεως του Εφετείου Αθηνών, επί άλλης δίκης, τα οποία, όπως στη απόφαση αναφέρεται ήσαν γνωστά σ' αυτό από άλλη δικαστική του ενέργεια, χωρίς όμως να προσδιορίζεται στον αναιρετικό αυτό λόγο ποίος είναι ο ισχυρισμός, προς απόδειξη του οποίου λήφθηκε υπόψη η άνω απόδειξη και ποιά επίδραση είχε στο διατακτικό της αποφάσεως. Επομένως, ο άνω λόγος αναιρέσεως, από τον αριθμό 11 εδ. β, του άρθρου 559 ΚΠολΔ είναι αόριστος και απορριπτέος. Ο από τον αριθμό 11 περ. α' του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως ιδρύεται, αν το δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει. Εξάλλου, κατά το άρθρο 671 παρ. 1 εδάφ. α' ΚΠολΔ, στη διαδικασία των άρθρων 664 επ., το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη και αποδεικτικά μέσα που δεν πληρούν τους όρους του νόμου, δηλαδή και ανεπικύρωτα, αχρονολόγητα, ανυπόγραφα ή άκυρα έγγραφα. Επομένως ο τέταρτος λόγος της αναιρέσεως, από τον αριθμό 11 περ. α', του άρθρου 559 ΚΠολΔ, με τον οποίο προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο, για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος, έλαβε υπόψη μη επιτρεπόμενο αποδεικτικό μέσο και ειδικότερα τα 6133/2009 πρακτικά συνεδριάσεως του Εφετείου Αθηνών, παρά το γεγονός ότι ήσαν ανυπόγραφα με αποτέλεσμα να στερείται της αποδεικτικής αξίας δημοσίου εγγράφου, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 26-5-2010 αίτηση 1) της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΓΕΝΙΚΕΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΠΤΙΚΕΣ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε." και 2) του Ν. Κ. για αναίρεση της 1814/2010 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 23 Νοεμβρίου 2011. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 27 Μαρτίου 2012.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ