507/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ : Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 27.12.1999 και 20.03.2000 αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 24538/2000 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 67/2002 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12.01.2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γιαννούλης ανέγνωσε την από 03.01.2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού, ήδη προαχθέντος στο βαθμό του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Αρεοπαγίτη Γεωργίου Καλαμίδα, με την οποία εισηγήθηκε να κριθεί βάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, απορριφθούν δε οι λοιποί λόγοι της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
Legislator headnote
AI generated507/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 93 § 1 του ισχύοντος κατά τον ενδιαφέροντα την παρούσα υπόθεση κρίσιμο χρόνο "Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα", που κωδικοποιήθηκε με το ΠΔ 323/1989, το δημοτικό συμβούλιο αποφασίζει για κάθε θέμα σχετικό με τις αρμοδιότητες του δήμου, εκτός από τα θέματα που ανήκουν στην αρμοδιότητα του δημάρχου ή της δημαρχιακής επιτροπής.
Full text
Απόφαση 507 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)
Αριθμός 507/2008
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Γεώργιο Γιαννούλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 21 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :
Των αναιρεσειόντων : 1) ....., 2) ......, 3) ......., 4) ......., 5) ......, ήδη ενηλικιωθείσας και παρισταμένης ατομικά, 6) ........, 7) ...... και 8) ......., τους οποίους εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος τους Γεώργιος Καπετανάκης.
Του αναιρεσιβλήτου: Δήμου ........ Θεσσαλονίκης, που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα, τον οποίο εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος του Αντώνιος Χρίστογλου. Στο σημείο αυτό ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου υπέβαλε αίτημα αναβολής της συζήτησης, προκειμένου να τακτοποιήσει το ζήτημα της νομιμοποίησης του. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων, στον οποίο δόθηκε ο λόγος, δεν συναίνεσε στο αίτημα αναβολής σε μεταγενέστερη δικάσιμο, δεδομένου ότι η σημερινή συζήτηση είναι μετά από αναβολή κατά τη δικάσιμο της 22.01.2007. Το Δικαστήριο απέρριψε το αίτημα αναβολής.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με τις από 27.12.1999 και 20.03.2000 αγωγές των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις : 24538/2000 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 67/2002 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 12.01.2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γιαννούλης ανέγνωσε την από 03.01.2007 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού, ήδη προαχθέντος στο βαθμό του αντιπροέδρου του Αρείου Πάγου, Αρεοπαγίτη Γεωργίου Καλαμίδα, με την οποία εισηγήθηκε να κριθεί βάσιμος ο πρώτος λόγος αναιρέσεως και αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, απορριφθούν δε οι λοιποί λόγοι της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 93 § 1 του ισχύοντος κατά τον ενδιαφέροντα την παρούσα υπόθεση κρίσιμο χρόνο "Δημοτικού και Κοινοτικού Κώδικα", που κωδικοποιήθηκε με το ΠΔ 323/1989, το δημοτικό συμβούλιο αποφασίζει για κάθε θέμα σχετικό με τις αρμοδιότητες του δήμου, εκτός από τα θέματα που ανήκουν στην αρμοδιότητα του δημάρχου ή της δημαρχιακής επιτροπής.
Εξάλλου, κατά το άρθρο 98 § 3 του ίδιου Κώδικα, το δημοτικό συμβούλιο, μπορεί σε περιπτώσεις μεγάλης, κατά την κρίση του, σημασίας, να αποφασίζει ότι θα ασκήσει το ίδιο τις αρμοδιότητες της § 2δ (και όχι όπως από προφανή παραδρομή αναφέρεται στο κείμενο του νόμου η ανύπαρκτη παράγραφος 1δ) ή μερικές από αυτές.
Σύμφωνα με την τελευταία § 2δ του άνω άρθρου 98, "η δημαρχιακή επιτροπή καταρτίζει τους όρους, συντάσσει τη διακήρυξη, διεξάγει και κατακυρώνει όλες τις δημοπρασίες. Για τη διεξαγωγή των δημοπρασιών και την αξιολόγηση των προσφορών μπορεί να συγκροτεί επιτροπές, από μέλη της ή ειδικούς επιστήμονες, δημοτικούς ή δημόσιους υπαλλήλους".
Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 98 § 4 του ΠΔ 323/1989, η δημαρχιακή επιτροπή μπορεί να παραπέμπει οποιοδήποτε θέμα της αρμοδιότητάς της στο δημοτικό συμβούλιο για τη λήψη αποφάσεως, εφόσον κρίνει ότι αυτό επιβάλλεται από την ιδιαίτερη σοβαρότητα του θέματος. Από το συνδυασμό των διατάξεων αυτών προκύπτει, ότι το δημοτικό συμβούλιο δεν μπορεί να αποφασίζει, όπως κατ' εξαίρεση συμβαίνει με τις αρμοδιότητες του άρθρου 98 § 2δ, και για τις αναφερόμενες στην § 2θ του ίδιου άρθρου ΠΔ 323/1989 αρμοδιότητες της δημαρχιακής επιτροπής, μεταξύ των οποίων και η αποδοχή δωρεών, εκτός αν η τελευταία παρέπεμψε το θέμα αυτό, σύμφωνα με το άρθρο 98 § 4 του άνω Π.
Δ/τος, στο δημοτικό συμβούλιο, κρίνοντας ότι αυτό επιβάλλεται από την ιδιαίτερη σοβαρότητα του θέματος. Στην προκειμένη περίπτωση, το Εφετείο, όπως από την προσβαλλόμενη απόφαση προκύπτει, έκρινε ότι η λήψη της υπ' αριθ. .... αποφάσεως του Δημοτικού Συμβουλίου του αναιρεσίβλητου Δήμου, με την οποία ο τελευταίος αποδέχθηκε την επίδικη εκ μέρους των αναιρεσειόντων προς τον αναιρεσίβλητο Δήμο δωρεά του αναφερομένου ακινήτου, ήταν νομότυπη και έγκυρη, αφού το ως άνω όργανο του (Δημοτικό Συμβούλιο), κρίνοντας ότι η εν λόγω απόφαση ενέχει ιδιαίτερη σοβαρότητα, αρμοδίως προέβη στη λήψη αυτής.
Όμως, όπως ειπώθηκε στην προηγηθείσα νομική σκέψη της παρούσας, το Δημοτικό Συμβούλιο του αναιρεσίβλητου Δήμου δεν μπορούσε να αποφασίσει επί του ανήκοντος στην αρμοδιότητα της δημαρχιακής επιτροπής, σύμφωνα με το άρθρο 98 § 2θ του ΠΔ 323/1989, θέματος της αποδοχής της ανωτέρω δωρεάς, εκτός αν η τελευταία, σύμφωνα με το άρθρο 98 § 4 του ίδιου ΠΔ, είχε παραπέμψει το θέμα αυτό στο Δημοτικό Συμβούλιο για τη λήψη αποφάσεως, εφόσον έκρινε ότι αυτό επιβαλλόταν από την ιδιαίτερη σοβαρότητα του θέματος.
Όμως, το Εφετείο, δίχως να δεχθεί ότι η δημαρχιακή επιτροπή του αναιρεσίβλητου παρέπεμψε, κατά το άρθρο 98 § 4 του ΠΔ 323/1989, το θέμα αυτό της αρμοδιότητας της (αποδοχή επίδικης δωρεάς) στο Δημοτικό Συμβούλιο του αναιρεσίβλητου, διότι έκρινε ότι αυτό επιβαλλόταν από την ιδιαίτερη σοβαρότητα του θέματος, δέχθηκε ότι το άνω Δημοτικό Συμβούλιο, κρίνοντας ότι η απόφαση αποδοχής της δωρεάς ενείχε ιδιαίτερη σοβαρότητα, αρμοδίως προέβη στη λήψη της.
Με βάση τα ανωτέρω απέρριψε την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης αποφάσεως, με την οποία είχε απορριφθεί, συνεκδικασθείσα με την υπ' αριθ. 47.647/1999 πρώτη αγωγή τους, η υπ' αριθ. εκθ. καταθ. 11.127/2000 δεύτερη αγωγή τους για αναγνώριση της ανυπαρξίας, άλλως της ακυρότητας του υπ' αριθ. ..... προσυμφώνου δωρεάς της συμβολαιογράφου Θεσσαλονίκης Ευφημίας Δούκα, εξαιτίας της από αναρμόδιο όργανο του αναιρεσίβλητου Δήμου αποδοχής της δωρεάς, ως μη νόμιμη.
Έτσι, όμως, που έκρινε το Εφετείο παραβίασε τις εκτεθείσες ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 93 § 1, 98 §§ 2θ, 3 και 4 του ΠΔ 323/1989, αφού έκρινε ότι το Δημοτικό Συμβούλιο νομοτύπως και εγκύρως αποφάσισε επί του υπαγόμενου στην αρμοδιότητα της δημαρχιακής επιτροπής θέματος της αποδοχής της επίδικης δωρεάς, ενώ αυτό (Δημοτικό Συμβούλιο), σύμφωνα με άρθρο 98 § 3 του ίδιου ΠΔ, μπορούσε, σε περιπτώσεις μεγάλης κατά την κρίση του σημασίας, να αποφασίσει ότι θα ασκήσει το ίδιο μόνο τις ανωτέρω αρμοδιότητες της δημαρχιακής επιτροπής του άρθρου 98 § 2δ του άνω ΠΔ ή μερικές από αυτές, στις οποίες ωστόσο δεν περιλαμβανόταν και η ανήκουσα στη δημαρχιακή επιτροπή, σύμφωνα με το άρθρο 98 § 2θ του ίδιου Π.
Δ/τος, αρμοδιότητα της αποδοχής δωρεών, επί της οποίας μπορούσε να αποφασίσει το Δημοτικό Συμβούλιο μόνο μετά από παραπομπή σ αυτό του θέματος από τη δημαρχιακή επιτροπή, κατά το άρθρο 98 § 4 του ΠΔ 323/1989. Επομένως, ο από το άρθρο 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ πρώτος λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο προβάλλεται παραβίαση από το Εφετείο των παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεων, είναι βάσιμος.
Μετά ταύτα η αίτηση αναιρέσεως πρέπει να γίνει δεκτή και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, αλλά μόνο κατά την απορριπτική ως προς την υπ' αριθ. 11.127/2000 από 20.3.2000 αγωγή των αναιρεσειόντων διάταξη της, και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που εξέδωσαν την αναιρούμενη απόφαση, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 § 3 του ΚΠολΔ, όπως αυτή αντικαταστάθηκε με το άρθρο 31 § 1 του ν. 2.172/1993.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Αναιρεί την υπ' αριθ. 67/2002 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης, κατά το κεφάλαιο που ορίζεται στο σκεπτικό.
Παραπέμπει ως προς αυτό την υπόθεση για περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές. Και
Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσειόντων, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων (2.000) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 29 Φεβρουαρίου 2008. Και
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 12 Μαρτίου 2008.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ