506/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Legislator headnote
AI generated506/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Ι. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.
Full text
Απόφαση 506 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 506/2007
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων:1)... και 2) .... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Νικόλαο Κυπριώτη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 Κ.Πολ.Δ.
Των αναιρεσίβλητων:1) ... ,2) ... και 3) ... , που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Σπυρίδωνος Μπουρμπούλη.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-4-2002 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Ληξουρίου. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 21/2003 του ίδιου Δικαστηρίου και 79/2005 του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 10-10-2005 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 27-11-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της, από 10 Οκτωβρίου 2005 αίτησης για αναίρεση της 79/2005 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσίβλητων ζήτησε την απόρριψη της αίτησης και την καταδίκη των αντιδίκων στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Ι. Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, καθώς και των αποφάσεων των πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση μόνο 1) αν παραβιάσθηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου.
Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναίρεσης μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων του δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ΄αυτούς΄ο λόγος αυτός αναίρεσης δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, 2) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, 3) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ΄ ύλην αρμοδιότητα και 4) αν παράνομα αποκλείσθηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Η ανωτέρω απαρίθμηση είναι περιοριστική (Ολ.ΑΠ 45/1987) και συνεπώς δεν ιδρύονται, κατά των προαναφερομένων αποφάσεων, άλλοι λόγοι αναιρέσεως, που προβλέπονται από τις διατάξεις του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Επομένως, ο δεύτερος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν ότι το, ως Εφετείο, δικάσαν Πολυμελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας παραβίασε τους ορισμούς του νόμου, σχετικά με τη δύναμη των αποδεικτικών μέσων, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού δεν προβλέπεται τέτοιος λόγος από τις πιο πάνω διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ.
ΙΙ. Επειδή, εξάλλου, για να ιδρυθεί ο από τη διάταξη του άρθρου 560 αριθ. 1 περ. α΄ ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, πρέπει η σχετική παραβίαση να αφορά κανόνα ουσιαστικού δικαίου, δηλαδή κανόνα, που ρυθμίζει τις βιοτικές σχέσεις, την κτήση των δικαιωμάτων και τη γένεση των υποχρεώσεων και επιβάλλει κυρώσεις. Η παραβίαση των κανόνων του δικονομικού δικαίου, δηλαδή όσων καθορίζουν τον τρόπο, τα όργανα και τη μορφή της ένδικης προστασίας, δεν ελέγχεται με τον λόγο αυτό ούτε με οποιοδήποτε άλλο λόγο από τους προβλεπομένους από το προαναφερόμενο άρθρο (560 ΚΠολΔ).
Συνεπώς, και ο πρώτος λόγος της κρινομένης αιτήσεως, με τον οποίο οι αναιρεσείοντες παραπονούνται για την, από το παραπάνω Δικαστήριο, παραβίαση των "διατάξεων των άρθρων 339, 434, 438 και 439 ΚΠολΔ", δηλαδή καθαρώς δικονομικών κανόνων, πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος. Δεδομένου δε ότι δεν υπάρχουν άλλοι λόγοι αναιρέσεως, είναι απορριπτέα στο σύνολό της η υπό κρίση αίτηση (αναιρέσεως).
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την, από 10 Οκτωβρίου 2005, αίτηση των ... και .... για αναίρεση της 79/2005 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας.Και
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τους αναιρεσείοντες στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε χίλια εκατόν εβδομήντα (1.170,00) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριο στις 7 Μαρτίου 2007.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ