505/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 505 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 505/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές:Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. ..... και 2. ..... οι οποίοι παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Κωνσταντίνο Κοκκίνη.

Του αναιρεσιβλήτου: Ελληνικού Δημοσίου, με έδρα στην Αθήνα, όπως εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό των Οικονομικών, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο Κωνσταντίνο Γεωργάκη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 31-5-1991 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κυπαρισσίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 52/1994 του ίδιου Δικαστηρίου, 505/1996, 592/1998 μη οριστικές και 384/2003 οριστική του Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση των εφετειακών αποφάσεων ζήτησαν αναιρεσείοντες με την από 24-2-2004 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Καπερώνης ανέγνωσε την από 8-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της από 24-2-2004 αίτησης αναίρεσης της 384/2003 απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Επειδή, ο από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσεως, λόγω αντιφατικότητας των αιτιολογιών της προσβαλλομένης αποφάσεως, ιδρύεται όταν η αντίφαση υπάρχει μεταξύ των αιτιολογιών της αποφάσεως, ώστε να μη καθίσταται εφικτός, από τον Άρειο Πάγο, ο έλεγχος της ορθής ή μη εφαρμογής κανόνος του ουσιαστικού δικαίου, όχι δε και όταν υπάρχει "ασυμφωνία" ή "αντίφαση" των αιτιολογιών της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως προς το περιεχόμενο άλλων εγγράφων, έστω και διαδικαστικών. Επομένως, ο πρώτος λόγος της υπό κρίση αιτήσεως, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια της ελλείψεως νόμιμης βάσεως "λόγω των αντιφάσεων των αιτιολογιών της προς τις αιτιολογίες των 505/1996 και 592/1998 μη οριστικών (για συμπληρωματικές αποδείξεις) αποφάσεων του ίδιου Δικαστηρίου", πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος.

ΙΙ. Επειδή, περαιτέρω, από την επισκόπηση της αναιρεσιβαλλομένης αποφάσεως, προκύπτει ότι το Εφετείο δέχθηκε τα ακόλουθα: Οι ενάγοντες (αναιρεσείοντες), ενώ το 1973 αγόρασαν εδαφική έκταση δεκαπέντε (15) περίπου στρεμμάτων, βρέθηκαν να κατέχουν παρανόμως το 1978, οπότε και εκδόθηκε σχετικό πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής τους από το επίδικο, έκταση σαράντα πέντε (45) περίπου στρεμμάτων...Το επίδικο καλύπτεται ήδη από ήμερα δένδρα, που φύτευσαν πρόσφατα οι ενάγοντες για να αλλοιώσουν τη μορφή που, αφού μετέφεραν προηγουμένως μεγάλες ποσότητες γόνιμου εδάφους, ώστε να καταστεί το έδαφος ημιαμμώδες - γόνιμο, υπάρχουν δε σ΄ αυτό και λίγες μουριές και συκιές, τις οποίες είχε φυτεύσει ο ....

κατά την περίοδο της γερμανικής κατοχής και στη συνέχεια τις εγκατέλειψε...Στο επίδικο δεν περιλαμβάνεται η παραχωρηθείσα από το Δημόσιο έκταση των προαναφερόμενων 7.200 τ.μ., διότι στο .... παραχωρητήριο αναφέρεται η λέξη "γαίες", που σημαίνει γεωργική γόνιμη έκταση και όχι αμμώδη, συνόρευε δε και περικλειόταν από αμμώδεις εκτάσεις ή υπερυψωμένες, που ξεχώριζαν από τη γεωργική έκταση, όπως φαίνεται και στις αεροφωτογραφίες των ετών 1945, 1960, 1972 και στο απόσπασμα του χάρτη του 1960 της Γεωγραφικής Υπηρεσίας Στρατού....Το επίδικο ήταν ανέκαθεν αμμώδες - δασικό και ενιαίο με τις γειτονικές αμμώδεις δασικές εκτάσεις...Δεν αποδείχθηκε δε ότι οι φερόμενοι ως δικαιοπάροχοι των εναγόντων, άμεσοι και απώτεροι, κατείχαν με διάνοια κυρίου και καλή πίστη το επίδικο για μια τριακονταετία προ του έτους 1915 και αντιθέτως αποδείχθηκε ότι το Δημόσιο προέβαινε ανέκαθεν σε πράξεις προστασίας του δάσους έως και την έκδοση του πρωτοκόλλου διοικητικής αποβολής χωρίς να αμφισβητηθεί από κανένα.

Στη συνέχεια το Εφετείο, μετά από παραδοχή της σχετικής καταλυτικής ενστάσεως του εναγομένου Ελληνικού Δημοσίου, εξαφάνισε την 52/1994 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Κυπαρισσία και απέρριψε την, από 31.5.1981, αγωγή των αναιρεσειόντων. Με αυτά, που δέχθηκε και έτσι, που αποφάσισε το Εφετείο διέλαβε, στην προσβαλλομένη απόφαση, σαφείς, επαρκείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, κατέλήξε δε σε σαφές και πλήρες αποδεικτικό πόρισμα, όσον αφορά τη μορφή του εδάφους του επιδίκου, του οποίου (επιδίκου), μάλιστα αναφέρει συγκεκριμένως τα όρια και ως προς το ότι σ΄ αυτό (επίδικο) δεν περιλαμβάνεται η παραχωρηθείσα από το Δημόσιο έκταση των προαναφερομένων 7.200 τ.μ.

Συνεπώς, ο δεύτερος λόγος της κρινομένης αιτήσεως, από τη διάταξη, επίσης του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, είναι απορριπτέος ως αβάσιμος.

ΙΙΙ. Επειδή, κατ΄ εκτίμηση του τρίτου και τελευταίου λόγου της υπό κρίση αιτήσεως, οι αναιρεσίοντες παραπονούνται, μ΄ αυτόν, για παραμόρφωση του περιεχομένου "της 1/2000 εκθέσεως πραγματογνωμοσύνης του ορισθέντος πραγματογνώμονος ..... " - όσα αναφέρουν για μη λήψη υπόψη από το Εφετείο της εκθέσεως αυτής, "λόγω της παραμορφώσεώς της", χωρίς μάλιστα να μνημονεύουν και τη διάταξη του αριθ. 11 περ. γ΄ αλλά μόνο την του αριθ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, δεν θεμελιώνουν τον από την πρώτη διάταξη (αριθ.11 περ. γ΄) λόγο, ο οποίος, άλλωστε, θα ήταν αντιφατικός προς τον του αριθ. 20 - όμως, ο από τον αριθ. 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, λόγος ιδρύεται όταν παραμορφώνεται το περιεχόμενο "εγγράφου", ως έγγραφο δε, κατά τη διάταξη αυτή νοείται εκείνο, που προβλέπεται ως αποδεικτικό μέσο, από τα άρθρα 339 και 432 επ. ΚΠολΔ. Η έκθεση πραγματογνωμοσύνης είναι ιδιαίτερο αποδεικτικό μέσο και δεν αποτελεί έγγραφο κατά την έννοια της άνω διατάξεως. Συνακόλουθα, πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτος και ο λόγος αυτός αναιρέσεως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την, από 24 Φεβρουαρίου 2004, αίτηση των ... και .... , για αναίρεση της 384/2003 αποφάσεως του Εφετείου Ναυπλίου.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του, στις 7 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ