504/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 504 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 504/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές : Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Βασίλειο Ρήγα, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη-Σπυρίδωνα Τέντε και Δημήτριο Πατινίδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 7 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της Γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει μεταξύ :

Της αναιρεσείουσας: Χ1, την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Νικόλαος Πατιερίδης.

Των αναιρεσιβλήτων : 1) Ψ1, ατομικά και ως κληρονόμου του αποβιώσαντος αδελφού του αρχικού αναιρεσιβλήτου Ψα, 2) Ψ2, κληρονόμου του αρχικού αναιρεσιβλήτου Ψα, 3)Ψ3, ατομικά και ως κληρονόμου του αποβιώσαντος αδελφού της αρχικού αναιρεσιβλήτου Ψα, 4) Ψ4 ατομικά και ως κληρονόμου της αποβιώσασας μητέρας της αρχικής αναιρεσιβλήτου ......, 5) ψ5, ατομικά και ως κληρονόμου της αποβιώσασας μητέρας του αρχικής αναιρεσιβλήτου ...., 6) Ψ6, ατομικά και ως κληρονόμου της αποβιώσασας μητέρας του αρχικής αναιρεσιβλήτου ...., 7) Ψ7, ατομικά και ως κληρονόμου της αποβιώσασας μητέρας του αρχικής αναιρεσιβλήτου ...., 8) Ψ8 , ατομικά και ως κληρονόμου της αποβιώσασας μητέρας της αρχικής αναιρεσιβλήτου ...... και 9) Ψ9, ατομικά και ως κληρονόμου της αποβιώσασας μητέρας της αρχικής αναιρεσιβλήτου ..... τους οποίους εκπροσώπησε η πληρεξούσια δικηγόρος τους Σταματία Μπανάτα-Γιώρα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 29.09.1997 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 32581/2004 οριστική του ίδιου δικαστηρίου και 1670/2006 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητά η αναιρεσείουσα με την από 18.05.2007 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Δαλιάνης ανέγνωσε την από 26.12.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την αποδοχή του πρώτου και την απόρριψη του δεύτερου λόγου της αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως αναιρέσεως, η πληρεξούσια των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της και καθένας την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά την παρούσα συζήτηση οι αναιρεσίβλητοι παρέστησαν δια της πληρεξουσίας τους δικηγόρου Σταματίας Μπανάτα-Γιώρα, η οποία δήλωσε ότι οι δεύτερος και τετάρτη των αναιρεσιβλήτων απεβίωσαν και ότι ο πρώτος των αναιρεσιβλήτων και η Ψ2 ως εξ αδιαθέτου και εκ διαθήκης αντιστοίχως κληρονόμοι του δευτέρου των αναιρεσιβλήτων και οι λοιποί αναιρεσίβλητοι ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της τετάρτης εξ αυτών συνεχίζουν τη δίκη. Από τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτει ότι οι δεύτερος και τετάρτη των αναιρεσιβλήτων απεβίωσαν στις 8-5-2007 και 7-1-2004 αντιστοίχως, ήτοι μετά την κατά τη 13-2-1998 επίδοση της από 29-9-1997 αγωγής της αναιρεσείουσας, ότι οι λοιποί ως άνω είναι εκ διαθήκης και εξ αδιαθέτου κληρονόμοι των θανόντων και ότι ο θάνατός τους δεν είχε περιέλθει σε γνώση των κληρονόμων πριν από την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως. Κατά συνέπεια, παραδεκτώς η δίκη συνεχίζεται από τους κληρονόμους, οι οποίοι υπεισήλθαν στη δικονομική θέση των θανόντων (Ολ.ΑΠ 27/1987).

Ο προβλεπόμενος στο άρθρο 559 αριθ. 11γ' ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας, κατά την κατάστρωση του αποδεικτικού συλλογισμού του, παρέλειψε να λάβει υπόψη του αποδεικτικά μέσα που παραδεκτώς προσεκόμισαν και επικαλέσθηκαν οι διάδικοι και τα οποία ήταν χρήσιμα προς άμεση ή έμμεση απόδειξη πραγματικών γεγονότων ασκούντων ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης. Για την ουσιαστική βασιμότητα αυτού του λόγου αρκεί η ύπαρξη αμφιβολιών ως προς τη συνεκτίμηση όλων ή ορισμένων αποδεικτικών μέσων.

Εν προκειμένω, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, το εφετείο, βεβαιώνοντας ότι η αποδεικτική του κρίση περί της γεννήσεως του Γ1 από τον γάμο τού Γ2 με τη Γ3 διαμορφώθηκε - πλην άλλων - από όλα τα έγγραφα που οι διάδικοι προσκομίζουν και επικαλούνται, δέχθηκε ότι ο γεννηθείς στον Πόντο κατά το έτος 1879 Γ2 από τον τελεσθέντα στον ......

γάμο του με τη Γ4 απέκτησε δύο τέκνα, τον ...... και τον ........., ενώ από τον επίσης τελεσθέντα στον ........ δεύτερο γάμο του με τη Γ3 απέκτησε άλλα επτά (7) τέκνα, μεταξύ των οποίων και τον ........., που γεννήθηκε στον Πόντο κατά το έτος 1914 και ο οποίος είναι, ως εκ τούτου, γνήσιο τέκνο του Γ2 και της Γ3 και όχι της Γ4 (πρώτης συζύγου του Γ2).

Ωστόσο, στην έκκλητη δίκη η αναιρεσείουσα είχε, μεταξύ άλλων, προσκομίσει και επικαλεσθεί με τις προτάσεις της α) το ........ πιστοποιητικό του Γραμματέα του Πατριαρχείου Πάσης της Γεωργίας (σε πρωτότυπο στη γεωργιανή γλώσσα και σε επίσημη μετάφραση στην ελληνική γλώσσα), με το οποίο πιστοποιείται ότι ο (θρησκευτικός) γάμος του Γ2 με τη Γ3 τελέσθηκε στον Ιερό Ναό της Γεωργιανής Ορθόδοξης Εκκλησίας της πόλεως της .......

στις ..... και β) το ...... πιστοποιητικό τύπου Α' του Στρατολογικού Γραφείου Α' Θεσσαλονίκης, στο οποίο αναφέρεται ότι ο Ψα γεννήθηκε το έτος 1916 και είναι κλάσεως 1937. Με βάση τα έγγραφα αυτά, ο γάμος του Γ2 με τη Γ3 φέρεται να έχει τελεσθεί μετά τη γενόμενη δεκτή από το εφετείο γέννηση του Γ1 κατά το έτος 1914, ενώ ο Ψα, ο οποίος κατά το εφετείο προέρχεται από τον πρώτο γάμο του Γ2 με τη Γ4 και είναι αδελφός του Γ1, φέρεται να έχει γεννηθεί κατά το έτος 1916, δηλαδή μετά τη γέννηση (1914) του τελευταίου.

Κατόπιν τούτων, παρά την εκτεθείσα βεβαίωση του εφετείου, δεν καθίσταται απολύτως βέβαιο ότι συνεκτιμήθηκαν από αυτό τα ως άνω δύο αποδεικτικά έγγραφα. Επομένως, ο εκ του άρθρου 559 αριθ. 11γ' ΚΠολΔ απορρέων πρώτος λόγος του αναιρετηρίου, με τον οποίο καταλογίζεται στο εφετείο η ανωτέρω πλημμέλεια, είναι βάσιμος.

Ως εκ τούτου, παρελκούσης της εξετάσεως του δεύτερου λόγου, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί τη 1670/2006 απόφαση του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο εφετείο με άλλη σύνθεση.

Καταδικάζει τους αναιρεσιβλήτους στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες (2.000) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις . Φεβρουαρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 12 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ