Legislator Case Law & Legislation
501/2017 AI generated

Greek Supreme Court dismisses appeal for vagueness regarding specific lawyer fee calculation errors affecting individual defendants.

Case Number 501/2017
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece dismissed the State's appeal against a lower court decision regarding lawyer fees in a property expropriation case. The State argued the lower court erred by applying a uniform 4% fee rate instead of the legally required 2% or 3% based on the type of procedural intervention. The court rejected this claim because the appeal failed to specify which defendants were affected by the alleged error, rendering the argument vague and unremediable by reference to case files.

Legislator headnote

AI generated

Articles 107 para. 2, 110 para. 3, 114 para. 5 of the Lawyers Code; An appeal alleging a violation of fee calculation rules is inadmissible if it fails to identify the specific parties affected by the alleged error, as such vagueness cannot be cured by reference to procedural documents.

Keywords

AI generated
inadmissible appeal vague legal argument lawyer fee calculation property expropriation specific party identification procedural error Greek Supreme Court

Cited Legislation

AI generated
Articles 107 para. 2, 110 para. 3, 114 para. 5 of the Lawyers Code
Articles 176, 183 of the Code of Civil Procedure
Article 22 para. 1, 3 of Law 3693/1957
Article 52 no. 18 of the Introductory Law to the Code of Civil Procedure
Article 12 of Law 1738/1987
Article 2 of U.A. 134423/1992

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 501 / 2017 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 501/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ’ Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Κιουρκτσόγλου - Πετρουλάκη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Σοφία Ντάντου, Γεώργιο Χοϊμέ και Αλεξάνδρα Κακκαβά, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 18 Νοεμβρίου 2016, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών, που κατοικοεδρεύει στην … και εν προκειμένω και από τον Γενικό Γραμματέα Περιφέρειας Κεντρικής ...ς, που κατοικοεδρεύει στη …, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Μαριέττα Βλαχοπάνου, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. α) Των καθών η αίτηση στη δίκη της προσωρινής τιμής (αρ. καταθ. .../2001): 1. Δήμου ... (Δημοτικό Διαμέρισμα ... και Δημοτικό Διαμέρισμα πρώην Κοιν. ...) (..., ..., ..., ...), 2. Νομικού προσώπου της Εκκλησίας του Δήμου ... (...), 3. Π. Δ. (...), 4 Μ. Δ. του Α. (...5), 5. Χ. Χ. του Γ. (......), 6. Β. Ν. του Η. (...), 7. Τ. Ι. του Χ. ...), 8. Γ. Ι.

του Σ. (...), 9. Π. Α. (......), 10. Τ. Κ. (...γ), 11. Χ. Α. του Δ. (...), 12. Ν. Π. του Χ. (...), 13. Κ. Ε. του Ι. (...), κατοίκων Δήμου ... (Δημοτικό Διαμέρισμα ... και Δημοτικό Διαμέρισμα πρώην Κοιν. ...), 14. Α. Α. του Α., κατοίκου ... (...), 15. Τ. Π. του Χ. (...), 16. Α. Χ. του Α. (...), 16. Σ. Β. του Κ. (...), κατοίκων Δήμου ... (Δημοτικό Διαμέρισμα ... και Δημοτικό Διαμέρισμα πρώην Κοιν. ...), 18.

Π. Α. (...), κατοίκου ..., 19. Σ. Δ. του Κ. (..., ...), 20. Π. Π. του Σ. (...), 21. Α. Γ. του Α. (...), 22. Δ. Ν. του Α. (...), 23. Κ. Θ. του Γ. (...), 24. Τ. Χ. (...), 25. Π. Κ. του Α. (...), 26. Κ. Σ. του Ι. (...), 27. Τ. Χ. του Α. (...), 28. Β. Γ. (...), 29. α) Μ. Τ. του Α., β) Σ. Κ. του Γ., γ) Κ. Α. του Γ., δ) Γ. Θ. του Α., ε) Γ. Ι. Σ., στ) Τ. Ι. του Β., ζ) Τ. Θ. του Α., η) Κ. Δ. του Γ., θ) Χ. Β. του Γ., ι) Χ. Χ. του Γ., ια) Δ.

Α. του Ν., ιβ) Α. Π. του Α., ιγ) Σ. Φ. του Γ. (...), 30. Κ. Σ. του Γ. (...), 31. Α. Χ. του Γ. (...), 32. Τ. Κ. του Χ. (...), 33. Α. Χ. (...), 34. Ζ. Δ. (...), 35. Β. Θ. (...), 36. Κ. Θ. (...), 37. Σ. Χ. Π. Π. (...), κατοίκων Δήμου ... (Δημοτικό Διαμέρισμα ... και Δημοτικό Διαμέρισμα πρώην Κοιν. ...), 38. Α. Δ. (...), κατοίκου ..., 39. Α. Π. (...), 40. Κ. Α. ..., 41. Κ. Ζ. του Α. (...), 42. Μ. Ι. του Γ. (...), 43.

Τ. Α. (...), 44. Σ. Γ. του Χ. (...), 45. Χ. Ν. (...), 46. Τ. Η. (...), 47. Γ. Θ. (...), 48. Τ. Κ. (...), 59. Ζ. Δ. (...), 50. Ζ. Γ. (...), κατοίκων Δήμου ... (Δημοτικό Διαμέρισμα ... και Δημοτικό Διαμέρισμα πρώην Κοιν. ...), 51. Δ. Γ. του Ι. (...), 52. Δ. Ν. του Ι. (...) κατοίκων ..., 53. Σ. Κ. (...), 54. Γ. Α. (...), 55. Τ. Χ. (...), 56. Σ. Α. (...), 57. Κ. Π. (...), 58. Κ. Κ. χας Ν. (...), 69. Ν. Θ. ... (...), 60. Δ. Ν. (...), 61.

Τ. Ν. του Γ. (...), 62. Κ. Κ. (...), 63. Γ. Κ. του Τ. (...β), 64. Π. Β. ... (...), 65. Μ. Ι. του Ι. (...), 66. Π. Χ. (...), 67. Α. Π. του Κ. (...α), 68. Μ. Α. του Χ. (...β), 69. Μ. Β. του Π. (...), 70. Κ. Θ. του Ν. (...), 71. Ν. Β. (...), 72. Σ. Α. του Α. (...α), 73. Λ. Ν. του Κ. (...β), 74. Λ. Γ. του Ν. (...γ, ...), 75. Σ. Κ. του Α. (...), 76. Κ. Δ. του Π. (...), 77. Σ. Ι. του Α. (...), 78. Κ. Ι. του Η. (...), 79. Κ. Θ. του Ζ. (...), 80. Ε. Θ.

του Σ. (...), 81. Β. Α. του Ν. (...), 82. Κ. Α. του Σ. (...), 83. Α. Χ. του Γ. (...), 84. Θ. Α. του Μ. (...), 85. Π. Ν. του Γ. (...), 86. Κ. Δ. του Α. (...), 87. Λ. Ι. του Α. (...), 88. Κ. Β. του Σ. (...), 89. Α. Τ. του Χ. (...), 90. Λ. Ν. του Χ. (...), 91. Κ. Γ. του Ν. (...), 92. Σ. Μ. του Χ. ...), 93. Μ. Κ. του Ν. (...), 94. Γ. Ι. ... (...), 95. Χ. Κ. του Τ. (...), 96. Γ. Α. του Σ. (...), 97. Π. Θ. του Θ. (...), 98. Κ. Κ. ... (...), 99. Κ. Γ.

του Π. (...), 100. Μ. Δ. του Γ. (...), 101. Κ. Β. του Ι. (...), 102. Τ. Ν. του Γ. (...), 103. Α. Α. του Γ. (...), 104. Π. Φ. του Β. (...), 105. Κ. Γ. ... (...), 106. Χ. Σ. του Α. (...), 107. Κ. Χ. του Β. (...), 108. Μ. Α. του Θ. (...), 109. Μ. Κ. του Α. (...), 110. Ν. Θ. ... (...), 111. Χ. Ι. του Ν. (...), 112. Κ. Η. του Ι. (...), 113. Κ. Κ. του Ι. (...), κατοίκων Δήμου ... (Δημοτικό Διαμέρισμα ... και Δημοτικό Διαμέρισμα πρώην Κοιν. ...), 114.

Α. Α. του Δ. (...), κατοίκου ..., 115. Π. Σ. του Γ. (...), 116. Σ. Α. του Α. (...), 117. Μ. Α. του Α. (...), 118. Δ. Μ. του Ν. (...), 119. Λ. Μ. του Σ. (...), κατοίκων Δήμου ... (Δημοτικό Διαμέρισμα ... και Δημοτικό Διαμέρισμα πρώην Κοιν. ...), 120. Σ. Σ. του Β. (...), κατοίκου ....

β) Των κυρίως παρεμβαινόντων - ανταιτούντων: 1) Ι. Τ. του Χ. ...), 2) Δ. Σ. του Κ. (...), 3) Κ. Π. του Α. (...), 4) Χ. Τ. του Α. Σ. (...), 5) Α. Τ. του Χ. (...), 6) Κ. Μ. ..., κατοίκου ... (...5), 7) Κ. Χ. του Ν., κατοίκου ... (...6), 8) Ε. Μ. του Κ., κατοίκου ... (...), 9) Θ. Γ. του Λ., κατοίκου ... (...), 10) Β. Χ. του Γ., κατοίκου ... (...), 11) Γ. Π. του Π., κατοίκου ... (...), 12) Δ. Σ. του Κ., κατοίκου ... (...), 13) α. Φ. συζ. Δ. Κ., β. Κ. Σ. ..., γ. Α. συζ. Γ. Μ., δ. Ε. χας Χ. Σ., ε. Δ. Σ. του Χ. και στ. Π. Σ. του Χ., κατοίκων ... (...), 14) α. Θ. Β. ... και β. Δ. Σ. του Κ., κατοίκων ... (...), 15) Α. Χ. του Χ., κατοίκου ... (...), 16) α. Γ. Α. του Χ., β. Ε. συζ. Π. Κ., κατοίκων ... (...), 17) Χ. Χ. του Γ., κατοίκου ... (...), 18) Α. χας Δ. Χ., κατοίκου ... (...), 19) α. Α. συζ. Μ. Γ., β. Φ. συζ. Τ. Τ., γ. Σ. συζ. Α. Μ., δ. Ε. συζ. Χ. Σ., ε. Ε. Π. του Π., στ. Μ. συζ. Σ. Σ., ζ. Γ. Π. του Π. και η. Π. Π. του Γ., κατοίκων ... (... ...), 20) Π. Α. του Α., κατοίκου ... (... ...), 21) Δ. Α. του Α., κατοίκου ... (...), 22) Δ. Π. του Α., κατοίκου ... (...), 23) α. Ε. συζ. Κ. Κ., β. Μ. συζ. Β. Σ., γ. Α. συζ. Α. Γ., δ. Ά. συζ. Β. Κ., κατοίκων ... (...), 24) α. Π. χας Χ. Ν., β. Ο. συζ. Β. Κ., γ. Ε. συζ. Χ. Σ., δ. Μ. Ν. του Χ., ε. Ι. Μ. του Α., στ. Α. Μ. του Ι. και ζ. Χ. Μ. του Ι., κατοίκων ... (...), 25) α. Κ. Χ. του Ν., β. Π. Χ. του Ν., γ. Θ. Σ., δ. Χ. συζ. Π. Τ., ε. Δ. Σ. του Κ. και στ. Γ. Σ. του Κ., κατοίκων ... (...), 26) α. Α. χας Δ. Ζ., β. Κ. Ζ. ... και γ. Α. Ζ. ..., κατοίκων ... (...), 27) Ν. Δ. του Ι., κατοίκου ... (..., ... ..., ..., ..., ..., ...).

γ) Των παρεμβαινόντων - ανταιτούντων: 1) Δήμου ... (Δημοτικό Διαμέρισμα ... και Δημοτικό Διαμέρισμα πρώην Κοιν. ...) (..., ...) και σε (...) αντί Α. Α., 2) Π. Μ. του Α., Π. Α. του Α., Π. Ν. του Α. και Π. Π. του Α. αντί Π. Α. (......), 3) Κ. Σ. του Γ., Κ. Ζ. του Γ., Κ. Α. του Γ., Κ. Δ. του Γ. και Μ. Ε. συζ. Ι. (...), 4) Μ. Α. συζ. Γ. Σ. Δ. (...), 5) Τ. Ι. (...ι), 6) Β. Η. του Ι. (......) και Β. Κ. του Ι. (...) αντί Τ. Κ., 7) Σ. Ι. του Α. αντί Σ. Α. του Ι. (...), 8) Μ. Θ. του Λ. αντί Κ. Κ. χας Ν. (...), 9) Δ. Ν. του Δήμου, 10) Κ. Β. του Ι., (...), 11) Δ. συζ. Α. Π., Γ. Γ. του Σ., Κ. συζ. Β. Θ. (...), 12) Λ. Κ. του Α. αντί Π. Χ. (...), 13) Μ. Δ. χας Α. αντί Μ. Α. του Χ. (...β), 14) Μ. Θ. του Π. αντί Μ. Β. του Π. (...), 15) Σ. Κ. του Α. Σ. (......), 16) Κ. Γ. του Π. αντί Κ. Δ. του Π. (...), 17) Κ. Μ. του Ι., Κ. Κ. του Ι., Κ. Κ. του Ι. και Κ. Η. του Ι. αντί Κ. Ι. του Η., Κ. Θ. του Ζ. και Κ. Α. του Σ. (......), 18) Π. Π. του Χ. αντί Ε. Θ. του Σ. και Κ. Δ. του Α. (... και ...), 19) Α. Χ. του Γ. αντί Κ. Θ. του Ζ., Π. Ν. του Γ. και Θ. Α. του Μ. (...), 20) Γ. συζ. Κ. Μ. (...), 21) Χ. Κ. του Γ. (...) μαζί με Γ. - Κ. ..., 22) Λ. Χ. (...) μαζί με Λ. Ν., 23) Κ. Χ. συζ. Γ. Κ. Γ. (...), 24) Α. Α. του Γ. (...), 25) Α. Α. του Δ. αντί Χ. Ι. του Ν. και Κ. Κ. του Ι. (...), 26) Λ. Π. του Σ. Λ. Μ. του Σ. (...), 27) Σ. Α. του Α., Μ. Α. του Α., Χ. Σ. του Α. και Δ. Μ. χας Ν. (...), 28) Χ. Σ. του Α. (...), 29) Π. Κ. του Θ. Σ. Δ. (...), 30) Ν. Β. του Γ. αντί Σ. Κ. του Α. (...).

2) α. Των αιτούντων (αρ. καταθ. .../01) στη δίκη της προσωρινής τιμής: 1) Δήμου ... (Δημοτικό Διαμέρισμα ... πρώην Κοινότητας ... και Δημοτικό Διαμέρισμα πρώην Κοινότητας ...) (..., ..., ..., ..., ..., ..., ..., ...), 2) Π. Δ. (...), 3) Β. Ι. Ν. του Η. (...), 4) Γ. του Σ. (...), 5) α. Π. Μ. του Α., β) Π. Α. του Α., γ. Π. Ν. του Α. και δ. Π. Π. του Α. (......), 6) Α. Γ. του Α. (...), 7) Π.

Κ. του Α. (...), 8) Β. Θ. ... (..., ...), 9) Δ. Ν. του Α. (...), 10) α. Κ. Α. του Γ., β. Κ. Ζ. του Γ., γ. Κ. Δ. του Γ., δ. Κ. Α. του Γ. και ε. Ε. συζ. Ι. Μ. (..., ...), 11) Κ. Θ. του Γ. (...), 12) Μ. Α. συζ. Γ. (...), 13) Κ. Ε. του Ι. (...), 14) Κ. Σ. του Ι. (...), 15) Τ. Ι. του Ν. (...ι), 16) Χ. Α. (..., ...), 17) Ζ. Δ. (...), κατοίκων ..., 18) α. Β. Η. του Ι. και β. Β. Κ. του Ι. (......, ...), 19) Τ. Χ. του Γ. (...), 20) Σ. Ι.

του Α. (...), 21) Κ. Π. του Κ. (...), 22) Μ. Θ. του Λ. (...), 23) Ν. Θ. ... (...), 24) α. Δ. Ν. Δήμου και β. Κ. Β. του Ι. (...), 25) Γ. Κ. του Τ. (...β), 26) Π. Ν. του Γ. (...), 27) Κ. Κ. του Γ. (...), 28) Π. Δ. (...), 29) Μ. Ι. του Ι. (...), 30) Λ. Κ. του Α. (...), 31) Α. Π. του Κ. (...α), 32) Μ. Δ. χας Α. (...β), 33) Κ. Θ. του Ν. (...), 34) Μ. Θ. του Π. (...), 35) Ν. Β. του Γ. (...), 36) Σ. Α. του Α. (...α), 37) Σ. Ι. του Α. (...), 38) Λ.

Ν. του Κ. (...β), 39) Λ. Γ. του Κ. (...γ, ...), 40) Σ. Κ. του Α. (...ι), 41) α. Κ. Δ. του Π. και β. Κ. Γ. του Π. (...), 42) α. Κ. Μ. του Ι., β. Κ. Κ. του Ι., γ. Κ. Κ. του Ι. και δ. Κ. Η. του Ι. (......, 232), 43) Π. Π. του Χ. (..., 228), 44) Α. Χ. του Γ. (..., , ...), 45) Λ. Ι. του Α. (...), 46) Β. Α. του Ν. (...), 47) α. Μ. Κ. του Ν. και β. Γ. συζ. Κ. Μ. (...), 48) α. Γ. Κ. ... και β. Χ. Κ. του Γ. (...), 49) Κ. Θ. του Ζ. (...), 50) Γ.

Α. του Σ. (...), 51) Α. Τ. του Χ. (...), 52) α. Λ. Ν. και β. Λ. Χ. (...), 53) Σ. Μ. του Χ. ...), 54) Π. Θ. του Θ. (...), 55) Κ. Κ. ... (...), 56) Κ. Β. του Ι. (...), 57) Χ. Κ. του Γ. (...), 58) Τ. Ν. του Γ. (...), 59) Μ. Δ. συζ. Γ. (...), 60) Κ. Χ. συζ. Γ. (...), 61) Α. Α. του Γ. (...), 62) Π. Φ. του Β. (...), 63) Κ. Γ. ... (...), 64) α. Μ. Α. του Θ. και β. Μ. Κ. του Α. (...), 65) Ν. Θ. ... (...), 66) Κ. Χ. του Β. (...), 67) Χ. Ι. του Ν. (...), 68) Κ.

Η. του Ι. (...), 69) Α. Α. του Δ. (...), 70) Π. Σ. χας Γ. (...), 71) Λ. Π. του Σ. (...), 72) Σ. Σ. του Β. (...), 73) α. Μ. Α. του Α., β. Δ. Μ. χας Ν., γ. Χ. Σ. του Α. και δ. Σ. Α. του Α. (..., ...), κατοίκων ... ..

β) Των κυρίως παρεμβαινόντων: 1) α. Π. χας Χ. Ν., β. Ο. συζ. Β. Κ., γ. Ε. συζ. Χ. Σ., δ. Μ. Ν. του Χ., ε. Ι. Μ. του Α., στ. Α. Μ. του Ι. και ζ. Χ. Μ. του Ι. (...), κατοίκων ..., 2) α. Α. συζ. Μ. Γ., β. Φ. συζ. Τ. Τ., γ. Σ. συζ. Α. Μ., δ. Ε. συζ. Χ. Σ., ε. Ε. Π. του Π., στ. Μ. συζ. Σ. Σ., ζ. Γ. Π. του Π. και η. Π. Π. του Γ. (ΚΠ 354), κατοίκων ..., 3) Κ. Π. του Α. (...), 4) α. Θ. Β. ...

και β. Δ. Σ. του Κ. (...), κατοίκων ..., 5) α. Β. Χ. του Γ. (..., 396), β. Θ. Γ. του Λ., κατοίκου Μεγ. ... (...), 6) α. Α. χας Δ. Ζ., β. Κ. Ζ. ... και γ. Α. Ζ. ... (...), κατοίκων ..., 7) Α. χας Δ. Χ. (...), κατοίκου Μεγ. ..., 8) Α. Χ. του Χ. (...), κατοίκου Μεγ .... 3. Των αιτούντων (αρ. καταθ. ...2002) στη δίκη της προσωρινής τιμής: 1) Κ. Μ. ... (...5), 2) Κ. Χ. του Ν. (...6), 3) Ι. Τ. του Χ. (Χ.) (...), 4) Χ.

Τ. του Σ. (...), 5) Κ. Π. του Α. (ΚΠ 198), 6) α. Γ. Α. του Χ., β. Ε. συζ. Π. Κ. (...), 7) Χ. Χ. του Γ. (...), 8) Α. χας Δ. Χ. (...), 9) Β. Χ. του Γ. (...), 10) Π. Α. του Α. (... ...), 11) Δ. Α. του Α. (...), 12) Α. Τ. του Χ. Χ. (...), 13) α. Φ. συζ. Δ. Κ., β. Κ. Σ. ..., γ. Α. συζ. Γ. Μ., δ. Ε. Σ. χας Χ. Σ., ε. Δ. Σ. του Χ., στ. Π. Σ. του Χ. (..., 383), 14) α. Κ. Χ. του Ν., β. Π. Χ. του Ν., γ. Θ. Σ. (...), 15) Κ. Π. του Α. (...), 16) Δ.

Ζ. του Κ. (...), 17) Θ. Γ. του Λ. (...), 18) α. Α. συζ. Α. Γ., β. Ά. συζ. Β. Κ., γ. Ε. συζ. Κ. Κ., δ. Μ. συζ. Δ. Σ. (...), 19) α. Π. χας Χ. Ν., β. Ο. συζ. Β. Κ., γ. Ε. συζ. Χ. Σ., δ. Μ. του Χ., ε. Ι. Μ. του Α., στ. Α. Μ. του Ι., ζ. Χ. Μ. του Ι. (..., 226), 20) Γ. Π. του Π. (...), 21) Δ. Σ. του Κ. (...), 22) Δ. Π. του Α. (...), 23) α. Θ. Β. ..., β. Δ. Σ. του Κ. (...), 24) Α. Χ. Χ. (..., 225), 25) α. Κ. συζ. Μ. Γ., β. Φ. συζ.

Τ. Τ., γ. Σ. συζ. Α. Μ., δ. Ε. συζ. Χ. Σ., ε. Ε. Π. του Π., στ. Μ. συζ. Σ. Σ., ζ. Γ. Π. του Π., η. Π. Π. του Γ. (..., 357, 354), κατοίκων .... 4. Των κυρίως παρεμβάντων: 1) Κ. Μ. (...5), 2) Κ. Χ. του Ν. (...6), 3) Ε. Μ. του Κ. (...), 4) Θ. Γ. του Λ. (...), 5) Β. Χ. του Γ. (...), 6) Γ. Π. του Π. (...β), 7) Δ. Σ. του Κ. (...), 8) Φ. συζ. Δ. Κ. (...), 9) α. Κ. Σ. ..., β. Α. συζ. Γ. Μ., γ. Ε. χας Χ. Σ., δ. Δ. Σ. του Χ., ε.

Π. Σ. του Χ. (...), 10) α. Θ. Β. ... και β. Δ. Σ. του Κ. (...), 11) Α. Χ. του Χ. (...), 12) Γ. Α. του Χ., Ε. συζ. Π. Κ. (...), 13) Χ. Χ. του Γ. (...), 14) Α. χας Δ. Χ. (...), 15) α. Α. συζ. Μ. Γ., β. Φ. συζ. Τ. Τ., γ. Σ. συζ. Α. Μ., δ. Ε. συζ. Χ. Σ., ε. Ε. Π. του Π., στ. Μ. συζ. Σ. Σ., ζ. Γ. Π. του Π. και η. Π. Π. του Γ. (... ...), 16) Π. Α. του Α. (... ...), 17) Δ. Α. του Α. (...), 18) Δ. Π. του Α. (...), 19) α. Ε. Κ., β.

Μ. συζ. Β. Σ., γ. Α. συζ. Α. Γ., δ. Ά. συζ. Β. Κ. (...), 20) α. Π. χας Χ. Ν., β. Ο. συζ. Β. Κ., γ. Ε. συζ. Χ. Σ., δ) Μ. Ν. του Χ., ε. Ι. Μ. του Α., στ. Α. Μ. του Ι. και ζ. Χ. Μ. του Ι. (...), 21) α. Κ. Χ. του Ν., β. Π. Χ. του Ν., γ. Θ. Σ., δ. Χ. συζ. Π. Τ., ε. Δ. Σ. του Κ. και στ. Γ. Σ. του Κ. (...), 22) α. Α. χας Δ. Ζ., β. Κ. Ζ. ... και γ. Α. Ζ. ... (...), κατοίκων Δήμου .... 5. Της αιτούσας:

Χ. Π. ως κληρονόμου του Ν. Δ., κατοίκου Δήμου ....

6. Των αιτούντων: 1) Κ. Μ. ... (...5), 2) Κ. Χ. του Ν. (...6), 3) Ι. Τ. του Χ. ...), 4) Γ. Π. του Π. (...β), 5) Κ. Π. του Α. (ΚΠ 198), 6) Χ. Τ. του Σ. (...), 7) Θ. Β. ... (...), 8) Γ. Α. του Χ., β. Ε. συζ. Π. Κ. (...), 8α). Χ. Χ. του Γ. (...), 9) α. Γ. Α. του Χ., β. Ε. συζ. Π. Κ., γ. Π. χας Χ. Ν., δ. Ο. συζ. Β. Κ., ε. Ε. συζ. Χ. Σ., στ. Μ. Ν. του Χ., ζ. Ι. Μ. του Α. (...), 10) α. Χ. συζ. Β. Χ., β. Β. Χ. (...), 11) Δ. Π. του Α. (...), 12) α. Α. Π., β. Φ. Π., γ. Σ. Π., Ε. Π., ε. Ε. Π., Μ. Π., ζ. Γ. Π. και η. Π. Π. του Γ. (...), 13) Π. Α. του Α. (... ...), 14) Δ. Α. του Α. (...), 15) Α. Τ. του Χ. (...), 16) α. Φ. Κ., β. Κ. Σ., γ. Α. συζ. Γ. Μ., δ. Ε. χας Χ. Σ., ε. Δ. Σ. του Χ., στ. Π. Σ. (... ...), 17) α. Θ. Σ. του Κ., β. Κ. Χ. του Ν., γ. Π. Χ. του Ν., δ. Γ. Σ. του Κ., ε. Χ. Τ., στ. Π. Σ. του Κ. (...), 18) Κ. Π. του Α. (...), 19) α. Α. χας Δ. Ζ., β. Α. Ζ., γ. Κ. Ζ. (...), 20) α. Α. συζ. Α. Γ., β. Ά. συζ. Β. Κ., γ. Α. χας Δ. Χ., δ. Μ. συζ. Δ. Σ., ε. Ε. συζ. Κ. Κ. (...), 21) Θ. Γ. του Λ. (...), 22) α. Α. συζ. Α. Γ., β. Α. χας Δ. Χ. (...), κατοίκων Δήμου .... 7. Των αιτούντων: 1) Α. Χ. του Ν. (...α και 146α) και 2) Ν. Τ. του Ι. (...ι), κατοίκων Δήμου .... Ο 1ος των υπό στοιχ. 1. α) Των καθών η αίτηση στη δίκη της προσωρινής τιμής (αρ. καταθ. .../2001) - γ) Των παρεμβαινόντων - ανταιτούντων - 2) α. Των αιτούντων (αρ. καταθ. .../01) στη δίκη της προσωρινής τιμής των αναιρεσιβλήτων (Δήμος ...) εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Νικόλαο Μαλαφέκα, που δήλωσε στο ακροατήριο ότι στη θέση του ως άνω Δήμου έχει υπεισέλθει ως καθολικός διάδοχος ο ΟΤΑ με την επωνυμία "Δήμος ...", που εδρεύει στο ... και εκπροσωπείται νόμιμα, για τον οποίο και παρίσταται.

Οι 3ος, 6ος, 8ος, 11η, 13η, 22ος, 23ος, 25ος, 26ος, 29γ, 29ε, 29η, 30ος, 35ος, 36ος, 40ος, 41ος, 55ος, 57ος, 69ος-59ος, 60ος, 61ος, 62ος, 63ος, 64ος, 65ος, 67ος, 108ος, 109η και 120ος των υπό στοιχ. 1. α) Των καθών η αίτηση στη δίκη της προσωρινής τιμής (αρ. καταθ. .../2001) των αναιρεσιβλήτων, 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12 έως και 28 των υπό στοιχ. γ) Των παρεμβαινόντων - ανταιτούντων των αναιρεσιβλήτων, 2, 4, 5, 7 έως και 16, 18 έως και 27, 29 έως και 72 των υπό στοιχ. 2) α. Των αιτούντων (αρ. καταθ. .../01) στη δίκη της προσωρινής τιμής των αναιρεσιβλήτων και ο 3ος υπό στοιχ. β) Των κυρίως παρεμβαινόντων αναιρεσίβλητος εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Λευκόπουλο.

Οι λοιποί των αναιρεσιβλήτων δεν παραστάθηκαν, ούτε εκπροσωπήθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-3-2003 αίτηση καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης του ήδη αναιρεσείοντος (μετά την έκδοση της 28033/2002 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης που καθόρισε προσωρινή τιμή μονάδος αποζημίωσης), που κατατέθηκε στο Εφετείο Θεσσαλονίκης και συνεκδικάστηκε με την από 2-4-2003 αίτηση του ήδη αποβιώσαντος Ν. Δ. του Ι. (υπό στοιχ. 5 αναιρεσίβλητης - αιτούσας), την από 6-3-2003 αίτηση των υπό στοιχ. 6 αναιρεσιβλήτων - αιτούντων, την από 22-11-2004 αίτηση των υπό στοιχ. 7 αναιρεσιβλήτων - αιτούντων, καθώς και με τις ανταιτήσεις και παρεμβάσεις των διαδίκων.

Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 865/2005 μη οριστική και 3001/2006 οριστική του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί το αναιρεσείον με την από 3-12-2007 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Διονυσοπούλου διάβασε την από 12-5-2015 έκθεση της κωλυομένης να μετάσχει στη σύνθεση του Δικαστηρίου αυτού Αρεοπαγίτου Ειρήνης Καλού, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή των πρώτου, δεύτερου και τρίτου (κατά ένα μέρος του) λόγων της αίτησης αναίρεσης και την απόρριψη του τρίτου λόγου κατά το άλλο μέρος του, καθώς και την αναίρεση της υπ’ αριθμ. 3001/2006 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, ως προς τα κεφάλαιά της α) περί καθορισμού ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα απομένοντα εκτός απαλλοτρίωσης τμήματα των παραπάνω αναφερόμενων ιδιοκτησιών και β) δικαστικής δαπάνης.

Η πληρεξούσια του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι των παραστάντων αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 94 παρ. 1, 96 παρ. 1, 104, 105, 576 παρ. 1, 2 Κ.Πολ.Δ. συνάγεται ότι οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται στα πολιτικά δικαστήρια, περιλαμβανομένου και του Αρείου Πάγου, με πληρεξούσιο δικηγόρο, που διορίζεται είτε με συμβολαιογραφικό έγγραφο είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά, αν δε εκπροσωπούνται στη συζήτηση από δικηγόρο, χωρίς αυτός να αποδεικνύει την πληρεξουσιότητά του, η έλλειψη της οποίας εξετάζεται αυτεπαγγέλτως σε κάθε στάση της δίκης θεωρούνται δικονομικώς απόντες.

Από τις διατάξεις των άρθρων 576 παρ. 1-3 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αίτησης για αναίρεση κάποιος από τους διαδίκους δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί και δε λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιος επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται ως εάν ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος που δεν εμφανίσθηκε ή αν και εμφανίσθηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Αν όμως κλητεύθηκε νομίμως και εμπροθέσμως προχωράει στη συζήτηση, παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 226 παρ. 4 εδ. β’ , γ’ Κ.Πολ.Δ., που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη κατ’ άρθρο 575 εδ. β’ Κ.Πολ.Δ., αν η συζήτηση αναβληθεί, ο γραμματέας οφείλει αμέσως, μετά το τέλος της συνεδρίασης να μεταφέρει την υπόθεση στη σειρά των υποθέσεων που πρέπει να συζητηθούν κατά τη δικάσιμο που ορίσθηκε.

Κλήση του διαδίκου για εμφάνιση στη δικάσιμο αυτή δεν χρειάζεται και η αναγραφή της υποθέσεως στο πινάκιο ισχύει ως κλήτευση όλων των διαδίκων. Προϋπόθεση όμως της εγκυρότητας της κλήτευσης αυτής λόγω αναβολής της υπόθεσης και της εγγραφής αυτής στο πινάκιο είναι ότι ο απολειπόμενος κατά τη μετ’ αναβολή δικάσιμο διάδικος είτε είχε επισπεύσει εγκύρως τη συζήτηση ή είχε νομίμως και εμπροθέσμως κλητευθεί να παραστεί για τη δικάσιμο κατά την οποία αναβλήθηκε η υπόθεση είτε είχε παραστεί νομίμως κατά την πρώτη αυτή δικάσιμο και επομένως με τη νόμιμη παράσταση και τη μη εναντίωσή του καλύφθηκε η ακυρότητα της κλήτευσής του κατά την αρχική δικάσιμο.

Αντίθετα, αν κατά την αρχική δικάσιμο ο απολειπόμενος κατά τη μετ’ αναβολή συζήτηση διάδικος δεν επέσπευσε τη συζήτηση ή δεν είχε κλητευθεί νομίμως, κατά δε την αρχική αυτή δικάσιμο δεν παραστάθηκε νομίμως και επομένως δεν καλύφθηκε η έλλειψη ή η ακυρότητα της επίσπευσης της συζήτησης ή η μη νομιμότητα ή η έλλειψη της κλήτευσής του για την αρχική δικάσιμο, η αναβολή της υπόθεσης από το πινάκιο και η εγγραφή αυτής για τη νέα μετ’ αναβολή δικάσιμο δεν ισχύει ως κλήτευσή του για τη νέα δικάσιμο και απαιτείται νόμιμη κλήτευσή του.

Περαιτέρω κατά τη διάταξη του άρθρου 22 παρ. 4 του Ν. 2882/2001, όπως αυτή προστέθηκε με τη διάταξη του άρθρου 131 παρ. 2 του Ν. 4070/2012, σε περίπτωση που ο αριθμός των αναιρεσιβλήτων υπερβαίνει τους είκοσι (20) η κλήτευσή τους στη δίκη μπορεί να διενεργηθεί κατά τις διατάξεις του δεύτερου, τρίτου και τέταρτου εδαφίου της παραγράφου 4 του άρθρου 19 δηλαδή η αίτηση με την πράξη προσδιορισμού της δικασίμου τοιχοκολλάται δεκαπέντε τουλάχιστον πλήρεις ημέρες πριν από τη δικάσιμο, στο κατάστημα του δικαστηρίου στο οποίο απευθύνεται και στο κατάστημα του δήμου ή της κοινότητας στην περιφέρεια των οποίων βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα ακίνητα.

Η τοιχοκόλληση πιστοποιείται με έκθεση, που συντάσσεται από το γραμματέα του δικαστηρίου, του δήμου ή της κοινότητας αντιστοίχως. Η ειδοποίηση στην οποία αναφέρονται το δικαστήριο στο οποίο απευθύνεται η αίτηση, η τοιχοκόλληση αυτής, η δικάσιμος, περίληψη του αιτήματος και περίληψη της απαλλοτριωτικής πράξης, δημοσιεύεται σε τρεις ημερήσιες εφημερίδες που εκδίδονται στην Αθήνα ή σε δυο που εκδίδονται στην Αθήνα και σε μία που εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη όταν η απαλλοτριούμενη έκταση ή το μεγαλύτερο μέρος αυτής βρίσκεται στα όρια του Υπουργείου Βόρειας Ελλάδος, καθώς και σε μια εφημερίδα, που εκδίδεται στην πρωτεύουσα του νομού, στην περιφέρεια του οποίου βρίσκονται τα απαλλοτριούμενα ακίνητα ή το μεγαλύτερο μέρος αυτών.

Στην προκειμένη περίπτωση τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης επισπεύδει το αναιρεσείον κατά τη διαδικασία του παραπάνω άρθρου 22 παρ. 4 του Ν. 2882/2001, ενόψει του ότι οι αναιρεσίβλητοι υπερβαίνουν τους είκοσι. Από τα προσκομιζόμενα και επικαλούμενα έγγραφα 1) την από 12-3-2015 έκθεση τοιχοκόλλησης του γραμματέα του Αρείου Πάγου Ι.

Π., στην οποία βεβαιώνεται ότι τοιχοκολλήθηκε στον πίνακα δημοσιεύσεων του Αρείου Πάγου η από 3-12-2007 αίτηση αναιρέσεως του αναιρεσείοντος κατά των αναιρεσιβλήτων και η σχετική πράξη του Αρείου Πάγου, με την οποία ορίσθηκε δικάσιμος για τη συζήτηση αυτής η 22-5-2015 2) την από 9-3-2015 έκθεση τοιχοκόλλησης της υπαλλήλου του Δήμου ...

από την οποία προκύπτει ότι η παραπάνω αίτηση αναίρεσης και η σχετική πράξη του Αρείου Πάγου, με την οποία προσδιορίσθηκε η συζήτηση αυτής κατά την προαναφερομένη δικάσιμο, τοιχοκολλήθηκε στην πινακίδα δημοσιεύσεων του Δήμου ... 3) από τα φύλλα των ημερησίων εφημερίδων, που εκδίδονται στην Αθήνα δηλαδή το φύλλο της εφημερίδας "..." της 18-3-2015, το φύλλο της εφημερίδας "..." της 20-3-2015, και το φύλλο της εφημερίδας "..." που εκδίδεται στη Θεσσαλονίκη της 18-3-2015, στις οποίες εφημερίδες δημοσιεύεται ειδοποίηση-κλήση του αναιρεσείοντος προς τους αναιρεσιβλήτους για να παραστούν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης κατά την παραπάνω αρχικώς ορισθείσα δικάσιμο της 22-5-2015 προκύπτει ότι όλοι οι αναιρεσίβλητοι κλητεύθηκαν νομοτύπως και εμπροθέσμως για να παραστούν στη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης κατά τη δικάσιμο αυτή (22-5-2015), κατά την οποία όμως η συζήτηση αναβλήθηκε για τη δικάσιμο της 4-3-2016, οπότε και πάλι αναβλήθηκε για τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης (18-11-2016) με σχετικές επισημειώσεις στο πινάκιο.

Συνεπώς η εγγραφή της υπόθεσης στο πινάκιο για την τελευταία μετ’ αναβολή δικάσιμο ισχύει ως κλήτευση για τους απολειπομένους αναιρεσιβλήτους 1Α) 2, 4, 5, 7, 9, 10, 12, 14, 15, 16, 17, 18, 19, 20, 21, 24, 27, 28, 29β, δ, στ, ζ, θ, ι, ια, ιβ, ιγ, 31, 32, 33, 34, 37, 38, 39, 42, 43, 44, 45, 46, 47, 48, 49, 50, 51, 52, 53, 54, 55, 56, 58, 66, 68, 69 έως και 107, 110 έως και 119, Β) 1 έως και 27, Γ) 11, 29, 30, 2Α) 6, 17, 31 έως και 71, β) 1, 2, 4, 6, 7, 8, 3) 1 έως και 25, 4) 1 έως και 22, 5, 6) 1 έως και 21 και 7, οι οποίοι δεν εμφανίσθηκαν κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του πινακίου κατά την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, ούτε κατέθεσαν δήλωση ότι δε θα παραστούν κατά την εκφώνησή της, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., καθώς και οι αναιρεσίβλητοι με στοιχεία 1α των καθών η αίτηση στη δίκη της προσωρινής τιμής 3, 6, 8, 11, 13 ,22, 23, 25, 26, 29ε, 29η, 30, 35, 36, 40, 41, 55, 57, 59, 60, 61, 62, 63, 64, 65, 67, 108, 109 και 120 των παρεμβαινόντων -αιτούντων, γ 2, 3, 4, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 12 έως και 28, των αιτούντων στη δίκη της προσωρινής τιμής (2α), 2, 4, 5, 7, 8, 9, 10β, γ, δ, ε, 11 έως και 16, 18 έως και 27, 29 έως και 72 και ο 3ος υπό στοιχ.

Β των κυρίως παρεμβαινόντων, οι οποίοι δεν παραστάθηκαν νομοτύπως στην παρούσα δικάσιμο, καθ’ όσον εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Λευκόπουλο, ο οποίος δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής προς τούτο πληρεξουσιότητας για τους παραπάνω αναιρεσιβλήτους, φερόμενους ως εκπροσωπούμενους από αυτόν, αφού δεν προσκομίζονται τα σχετικά συμβολαιογραφικά έγγραφα, πρέπει να δικασθούν παρά την απουσία τους, ως εάν ήταν παρόντες.

Επειδή παραδεκτώς φέρονται προς συζήτηση οι πρώτος και δεύτερος λόγοι της αίτησης του Ελληνικού Δημοσίου περί αναιρέσεως της 3001/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης μετά τη νομότυπη και εμπρόθεσμη έκδοση της 347/2008 θετικής για τους λόγους αυτούς γνωμοδότησης του Α’ τμήματος του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, σύμφωνα με τις διατάξεις του άρθρου 12 παρ. 1, 2 του Ν. 2298/1995, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 28 παρ. 3 του Ν. 2579/1998 και ακολούθως με το άρθρο 42 του Ν. 2721/1999 και ίσχυε πριν από την κατάργησή του με το Ν. 3790/ 2009, που εφαρμόζονται στην προκειμένη περίπτωση λόγω του χρόνου άσκησης της αίτησης αναίρεσης (4-12-2007).

Η αίτηση αναίρεσης όμως δεν εισάγεται και δε θα ερευνηθεί ως προς τον τρίτο λόγο αυτής, καθ’ όσον ελλείπει η θετική ως προς αυτόν γνώμη του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους, που έκρινε ομόφωνα ότι είναι παραδεκτός μεν αλλά αβάσιμος (άρθρο 42 του Ν. 2721/1999). Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αρ. 9 περ. γ’ Κ.Πολ.Δ., αναίρεση επιτρέπεται μόνον αν το δικαστήριο άφησε αίτηση αδίκαστη.

Ως αίτηση κατά την έννοια της διάταξης αυτής, θεωρείται η αίτηση που αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο της δίκης και προκαλεί εκκρεμοδικία, τέτοια δε αίτηση είναι ιδίως η της αγωγής, της ανταγωγής, της κύριας παρέμβασης, της αυτοτελούς πρόσθετης παρέμβασης, κάθε ενδίκου μέσου, της ανακοπής, της τριτανακοπής, όχι όμως και εκείνη της ένστασης, της αντένστασης και γενικά κάθε απόφασης σε κάθε άλλου είδους "πράγματα" υπό την έννοια του άρθρου 559 αρ. 8 Κ.Πολ.Δ., αφετέρου δε και κάθε μη αυτοτελής αίτηση των διαδίκων στη διαδρομή του δικαστικού αγώνα, εφόσον προκαλεί την ενέργεια του δικαστηρίου και έτσι συντελεί στην εξέλιξη της διαδικασίας για το σκοπό έκδοσης οριστικής απόφασης και εφόσον αποτελεί ιδιαίτερο κεφάλαιο της δίκης.

Με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια από τον αρ. 9γ του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δ. ότι δηλαδή το Εφετείο άφησε αδίκαστο το περιεχόμενο στην από 12-3-2003 αίτηση του αναιρεσείοντος κατά των αναιρεσιβλήτων αίτημά του "να μην καθορισθεί ιδιαίτερη αποζημίωση των εναπομενόντων εκτός απαλλοτρίωσης τμημάτων των απαλλοτριωθέντων ακινήτων, άλλως να καθορισθεί αυτή σε ποσοστό 1% της αξίας".

Από την παραδεκτή για την έρευνα της βασιμότητας του αναιρετικού αυτού λόγου κατ’ άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση της παραπάνω αίτησης το αιτούν και ήδη αναιρεσείον υπέβαλε πράγματι πλέον του αιτήματος για τον καθορισμό οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης των απαλλοτριωθέντων ακινήτων των καθ’ ών και των επικειμένων τους και το προαναφερόμενο αίτημα.

Περαιτέρω, όπως προκύπτει από την προσβαλλομένη απόφαση, το δικαστήριο της ουσίας ως προς τα αιτήματα της ίδιας παραπάνω αίτησης του αναιρεσείοντος δέχθηκε ότι "η αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για οριστικό προσδιορισμό της αποζημίωσης περιορίζεται στην τιμή μονάδας για το έδαφος και τα επικείμενα και δεν επεκτείνεται στην αποζημίωση για τη μείωση της αξίας του υπολοίπου ακινήτου".

Πλην όμως από την προσβαλλομένη απόφαση προκύπτει ότι το αίτημα αυτό εμμέσως κρίθηκε και απορρίφθηκε σιωπηρά κατ’ ουσίαν από το δικαστήριο της ουσίας, στα πλαίσια έρευνας αντιθέτων αυτοτελών αιτήσεων των καθών, που συνεκδικάσθηκαν με την αίτηση του αναιρεσείοντος, με τις οποίες ζήτησαν την επιδίκαση ιδιαίτερης αποζημίωσης για τα εδαφικά τμήματα των ακινήτων τους, που απέμειναν εκτός των απαλλοτριωθέντων, λόγω μείωσης της αξίας τους, οι οποίες έγιναν κατά ένα μέρος δεκτές ως ουσιαστικά βάσιμες και καθορίσθηκε η αποζημίωση αυτή σε ποσοστά μεγαλύτερα του 1% της αξίας τους.

Συνεπώς ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος αφού το σχετικό αίτημα του αναιρεσείοντος κρίθηκε από το δικαστήριο της ουσίας και απορρίφθηκε, καθ’ όσον δέχθηκε τις αντίθετες αιτήσεις των καθών.

Με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση, κατ’ ορθή υπαγωγή του διαλαμβανομένου νομικού σφάλματος, η από τον αρ. 1 του άρθρου 559 ΚπολΔ πλημμέλεια της ευθείας παραβίασης με εσφαλμένη εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 18 παρ. 4 του Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων ως προς τον καθορισμό της αμοιβής των πληρεξουσίων δικηγόρων των καθ’ ων, την οποία καταδικάσθηκε να καταβάλει το αναιρεσείον.

Ειδικότερα, αναφέρεται στο αναιρετήριο "στο μέτρο που η αναιρεσιβαλλόμενη καταλήγει στον καθορισμό της αμοιβής των δικηγόρων των καθ’ ων σε ποσοστό 4% επί της αξίας των ως άνω απαλλοτριούμενων ακινήτων, είναι προφανές ότι ευθέως, άλλως εκ πλαγίου παραβίασε τις πιο πάνω διατάξεις του νόμου, δεδομένου ότι, παρόλο που από την παραδεκτή επισκόπηση του περιεχομένου της αλλά και των λοιπών διαδικαστικών εγγράφων της παρούσης δίκης (δηλ.

ανταιτήσεων, παρεμβάσεων κ.λπ.) εμφανίζονται πολλοί από τους καθ’ ων να έχουν ασκήσει τις ανταιτήσεις τους ή τις παρεμβάσεις τους όχι με αυτοτελή εισαγωγικά δικόγραφα αλλά δια των προτάσεών τους, εντούτοις η αμοιβή των πληρεξουσίων δικηγόρων τους προσδιορίσθηκε αδιακρίτως και ομοιόμορφα στο ποσοστό των 4% και όχι σε ποσοστό 2% ή 3%, ανάλογα με τη διάκριση που όφειλε να κάνει, λαμβανομένου υπόψη του ενιαίου τρόπου υπολογισμού της αμοιβής και για τις δύο διαδικασίες (τόσο ενώπιον του Μονομελούς, όσο και ενώπιον του Εφετείου) συνολικά".

Ο λόγος αυτός είναι αόριστος, καθ’ όσον δεν αναφέρεται ειδικότερα ποιόν ή ποιούς από τους αναιρεσιβλήτους αφορά η αποδιδομένη πλημμέλεια, ως προς τους οποίους έπρεπε να καθορισθεί η αμοιβή του δικηγόρου τους σε ποσοστό 2% ή 3%, ενόψει του ότι από τους καθ’ ων η αίτηση του αναιρεσείοντος έχουν ασκηθεί και αυτοτελείς αιτήσεις, καθώς και ανταιτήσεις και παρεμβάσεις με τις προτάσεις, περαιτέρω δε η υπόθεση συζητήθηκε δύο φορές στο Εφετείο, καθ’ όσον κατά την πρώτη συζήτηση εκδόθηκε παρεμπίπτουσα απόφαση, με την οποία διατάχθηκε η διενέργεια πραγματογνωμοσύνης, και δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο ποιός ή ποιοί από τους αναιρεσιβλήτους κατέθεσαν ή όχι προτάσεις και στις δύο συζητήσεις, αφού στην περίπτωση αυτή η αμοιβή του δικηγόρου προσδιορίζεται σε ποσοστό 1% για τη σύνταξη προτάσεων σε κάθε συζήτηση (άρθρα 107 παρ. 2, 110 παρ. 3, 114 παρ. 5 Κώδικα Δικηγόρων) και επομένως ενδέχεται εξ αυτού του λόγου η αμοιβή του δικηγόρου τους να καθορισθεί σε ποσοστό 4%.

Η αοριστία αυτή δεν μπορεί να θεραπευθεί με παραπομπή στο δικόγραφο της αίτησης, ανταίτησης, παρέμβασης, προτάσεων ή σε οποιοδήποτε άλλο διαδικαστικό έγγραφο.

Συνεπώς ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι απαράδεκτος. Το αναιρεσείον, ως ηττηθείς διάδικος, πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, που παραστάθηκαν αυτοτελώς με διαφορετικούς πληρεξουσίους δικηγόρους (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ) μειωμένη κατά τα άρθρα 22 παρ. 1, 3 του Ν. 3693/1957, που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αρ. 18 Εισ.Ν.ΚΠολΔ, παρ. 12 του Ν. 1738/1987 και 2 της Υ.Α. 134423/1992 (Οικονομικών και Δικαιοσύνης).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 3-12-2007 αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου περί αναιρέσεως της 3001/2006 απόφασης του Εφετείου Θεσσαλονίκης.

Καταδικάζει το αναιρεσείον στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει α) για τον εκπροσωπηθέντα από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Μαλαφέκα στο ποσόν των τριακοσίων (300) ευρώ και β) για τον Α. Κ. του Γ., εκπροσωπηθέντα από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Λευκόπουλο στο ποσόν των τριακοσίων (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 17 Φεβρουαρίου 2017.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 23 Μαρτίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ