500/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 500 / 2008 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 500/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Λοβέρδο, Αντιπρόεδρο, Βασίλειο Ρήγα - Εισηγητή, Δημήτριο Δαλιάνη, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε και Χαράλαμπο Δημάδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 5 Νοεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Σουζάνας Κουφιάδου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Χ1, που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "ΣΤΟΧΟΣ ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ ΚΡΕΑΤΟΣΚΕΥΑ-ΣΜΑΤΩΝ" και διακριτικό τίτλο "ΣΤΟΧΟΣ Α.Ε", που εδρεύει στο Κάτω Σχολάρι του Δήμου Μίκρας Θεσσαλονίκης και εκπροσωπείται νόμιμα, ατομικά αλλά και ως καθολικής διαδόχου από μετατροπή της μονοπρόσωπης εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "........", την οποία εκπροσώπησε ο πληρεξούσιος δικηγόρος της Ευστράτιος Δοξάκης, ο οποίος δήλωσε ότι συνεχίζει την δίκη ως καθολική διάδοχος, λόγω συγχωνεύσεως δια απορροφήσεως, της αρχικώς εναγομένης και ήδη αναιρεσιβλήτου η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "ΛΕΟΝΤΖΙΝΗ Ι. ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΙΑ ΚΡΕΑΤΩΝ" και τον διακριτικό τίτλο "ΣΤΟΧΟΣ Α.Ε", που εδρεύει στο ΒΙΠΑ Λακκώματος Ν. Χαλκιδικής και εκπροσωπείται νόμιμα, 2) ........, 3) ...... και 4) ........., τους οποίους εκπροσώπησε ο ίδιος ως άνω δικηγόρος.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 26.3.2003 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17343/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 890/2005 του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 30.11.2006 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αιτήσεως αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνον οι αναιρεσίβλητοι όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Βασίλειος Ρήγας ανέγνωσε την από 27.9.2007 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντιδίκου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή εκ των διατάξεων των άρθρων 576 § 1, 568 §§ 1 και 4 και 498 § 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί, ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση, ως εάν ήσαν παρόντες οι διάδικοι.

Εν προκειμένω, από τα προσαγόμενα υπό των αναιρεσιβλήτων αντίγραφα της αιτήσεως αναιρέσεως και τις επ' αυτών παραγγελίες του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος προς επίδοσή τους στους αναιρεσιβλήτους και τις επισημειώσεις του δικαστικού επιμελητή του Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης ........., αποδεικνύεται ότι, μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος Αποστόλου Μαλλιώρα, ακριβή αντίγραφα της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως, με τις πράξεις καταθέσεως και ορισμού δικασίμου και κλήση προς συζήτηση αυτής κατά τη δικάσιμο που αναφέρεται στην αρχή της παρούσης αποφάσεως, επεδόθησαν νομίμως και εμπροθέσμως στους αναιρεσιβλήτους. Επομένως, αφού αυτός δεν ενεφανίσθη κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, ούτε εξεπροσωπήθη με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο κατά την προκειμένη δικάσιμο, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση της αιτήσεως παρά την απουσία του, ως εάν ήταν και αυτός παρών.

Επειδή κατά το άρθρο 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, επιτρέπεται αναίρεση, αν παρεβιάσθη κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Για την πληρότητα του λόγου απαιτείται να προσδιορίζονται ο φερόμενος ως παραβιασθείς ουσιαστικός κανόνας, οι πραγματικές διαπιστώσεις της αναιρεσιβαλλομένης που θεμελιώνουν την κρίση του δικαστηρίου περί του βασίμου ή μη της αγωγής ή του ισχυρισμού, καθώς και η απαγγελθείσα βάσει αυτών έννομη συνέπεια και τέλος το νομικό σφάλμα, στο οποίο υπέπεσε το δικαστήριο της ουσίας, εφαρμόζον ή ερμηνεύον τον φερόμενον ως παραβιασθέντα κανόνα.

Εν προκειμένω, ο αναιρεσείων μέμφεται το Εφετείο, ως παραβιάσαν, με την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, κατά την έρευνα αξιώσεώς του χρηματικής ικανοποιήσεως εξ εργατικού ατυχήματος, τους ουσιαστικούς κανόνες δικαίου των άρθρων 65 και 76 του π.δ. 14.3.1934 "περί υγιεινής και ασφαλείας των εργατών κλπ", καθώς και της ΟΔΗΓΕΟΚ 89/391.91.383 (π.δ. 11/1996).

Η βάση της αιτήσεως είναι η ακόλουθη: "Είναι πέραν πάσης αμφιβολίας ότι κατά τις ανωτέρω διατάξεις οι αντίδικοι - αναιρεσίβλητοι δεν μερίμνησαν, όπως εξάλλου όφειλαν σύμφωνα μ' αυτές, να προφυλάξουν, όχι μόνο εμένα που τραυματίσθηκα αλλά και οποιονδήποτε από τους εργαζόμενούς τους, από τους κινδύνους που διατρέχαμε κατά την λειτουργία της επίδικης κρεατομηχανής, λαμβάνοντας τα εξής μέτρα ασφαλείας: 1) να υπάρχει διακόπτης στο καπάκι της μηχανής ώστε να διακόπτεται ακαριαία η λειτουργία της, όποτε κάποιος το άνοιγε ακόμη και εσφαλμένα, 2) να μη βρίσκεται ο κεντρικός διακόπτης της μηχανής απομονωμένος και σε ξεχωριστό χώρο, 3) να είναι ικανά εκπαιδευμένο το προσωπικό στους χειρισμούς της μηχανής και των διακοπτών της, 4) να μη τοποθετείται οποιοσδήποτε και δη ανήλικος σε θέση εργασίας που απαιτεί γνώσεις, εκπαίδευση και πείρα και, 5) να μην απομακρύνεται ο υπεύθυνος λειτουργίας των μηχανών από τον χώρο εργασίας.

Αντίθετα όμως το Εφετείο για το ζήτημα αυτό, χωρίς την ορθή εφαρμογή των ανωτέρω διατάξεων, έκρινε ότι: "......Η παραπάνω κρεατομηχανή έχει κουμπιά έναρξης και διακοπής λειτουργίας της, πράσινου και κόκκινου χρώματος αντιστοίχως, πλάγια δεξιά της, σε μικρή απόσταση απ' αυτήν πάνω σ' ένα μπράτσο μεταλλικό...." ή "....Η κρεατομηχανή τηρούσε πλήρως όλες τις προδιαγραφές ασφαλείας, τη γνώριζε δε καλά ο ενάγων, ο οποίος όπως προαναφέρθηκε είχε εκπαιδευτεί σχετικά.

Βασικός όρος ασφαλείας του χειρισμού της είναι να σταματάει πρώτα η λειτουργία της και ύστερα να ανοίγεται το καπάκι, όπως επίσης να τίθεται η μηχανή σε λειτουργία αφού προηγουμένως το καπάκι έχει κλειστεί...." ή ".....Από την πλευρά τους, οι μεν τρείς πρώτοι εναγόμενοι είχαν λάβει όλα τα ενδεικνυόμενα και αναγκαία μέτρα ασφαλείας, ο δε τέταρτος εναγόμενος δεν αποδείχθηκε ότι καθ' οιονδήποτε τρόπο συνετέλεσε στην επέλευση του τραυματισμού του ενάγοντος".

Τοιουτοτρόπως όμως δεν προσδιορίζεται ούτε ποίος ακριβώς κανόνας δικαίου παρεβιάσθη, ούτε διά ποίας κρίσεως της πληττομένης αποφάσεως συνέβη τούτο, ούτε ποίο είναι το γενόμενο υπό του Εφετείου νομικό σφάλμα, αλλά υπό την επίφαση της παραβιάσεως ουσιαστικού κανόνα δικαίου προβάλλεται η διάφορος των εφετειακών παραδοχών αγωγική εκδοχή της πραγματικής καταστάσεως.

Κατ' ακολουθίαν, ο αντίθετος, εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ, μόνος λόγος της αιτήσεως είναι απαράδεκτος και συνεπώς πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 30 Νοεμβρίου 2006 αίτηση του Χ1 περί αναιρέσεως της υπ' αρ. 890/2005 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων εκ χιλίων οκτακοσίων (1800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 12 Φεβρουαρίου 2008.

Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο στις 12 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ