499/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΑπόφαση 499 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 499/2012
Legislator headnote
AI generated499/2012 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Απόφαση 499 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 499/2012
Full text
Απόφαση 499 / 2012 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 499/2012
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Δ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Σπυρίδωνα Ζιάκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Χαράλαμπου Ζώη), Βασιλική Θάνου - Χριστοφίλου, Παναγιώτη Ρουμπή, Βασίλειο Λαμπρόπουλο και Μαρία Βασιλάκη-Φραγκίσκου, Αρεοπαγίτες.
Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 2 Δεκεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Π. Σ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε δια της πληρεξουσίας δικηγόρου του Ευδοκίας Δαδιώτου.
Των αναιρεσιβλήτων: 1. Της Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας, με την επωνυμία ΙΝΤΕΡΣΑΛΟΝΙΚΑ Α.Ε.Γ.Α.Ζ. που εδρεύει στη Θεσσαλονίκη και εκπροσωπείται νόμιμα και 2. Κ. Σ., κατοίκου ..., αμφότεροι εκπροσωπήθηκαν δια του πληρεξουσίου δικηγόρου τους Χρήστου Καραμπάγια, βάσει δηλώσεως κατ' άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ και κατέθεσαν προτάσεις.
Στο σημείο αυτό η πληρεξούσια δικηγόρος του ως άνω αναιρεσείοντος, αφού έλαβε τον λόγο από τον Πρόεδρο, δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της 30/7/2010 κρινόμενης αίτησης για αναίρεση της 18662/2010 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.
Αφού συζητήθηκε η υπόθεση ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσιβλήτων, Χρήστος Καραμπάγιας, κατέθεσε την από 5-12-2011 αίτηση και ζητάει να περιληφθεί στην απόφαση που θα εκδοθεί η διάταξη περί των δικαστικών εξόδων τους μέχρι της παραιτήσεως του αναιρεσείοντος από το δικόγραφο της αναίρεσης, λόγων της οποίας βαρύνεται με την καταβολή τους κατά τον Κ.Πολ.Δ. άρθρο 188 παρ.1 στα οποία περιλαμβάνεται και η αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου τους.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 94 παρ.1, 96 παρ.1 και 97 παρ.3 ΚΠολΔ προκύπτει ότι α)στα πολιτικά δικαστήρια και μάλιστα στον Άρειο Πάγο οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, β) η πληρεξουσιότητα δίνεται με συμβολαιογραφική πράξη είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή την έκθεση. Εξάλλου από το συνδυασμό των προαναφερομένων διατάξεων και των διατάξεων των άρθρων 104 παρ.2, 568 παρ.4 εδ.β' και 576 παρ.2 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, στην περίπτωση κατά την οποία ο πληρεξούσιος του αντιδίκου που επισπεύδει τη συζήτηση εμφανίζεται στο ακροατήριο κατά τη συζήτηση της υπόθεσης, αλλά δεν αποδεικνύει την ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητος, την οποία ύπαρξη αυτεπαγγέλτως εξετάζει το Δικαστήριο, θεωρείται ως μη παριστάμενος και ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και σε καταφατική περίπτωση προχωρεί η συζήτηση παρά την απουσία του.
Από δε τις διατάξεις των άρθρων 294, 296, 297, 573 παρ.1 και 495 παρ.1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι παραίτηση ολική ή μερική από το δικόγραφο της αναίρεσης μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωση, πριν από την έναρξη της προφορικής συζήτησης της υπόθεσης, που καταχωρίζεται στα πρακτικά και επιφέρει αντίστοιχη (ανάλογα με το περιεχόμενο και την έκτασή της) κατάργηση της δίκης (Ολ.ΑΠ 4/1992), χωρίς να είναι αναγκαία η συναίνεση του αναιρεσίβλητου. Η παραίτηση από την άσκηση του ενδίκου μέσου μπορεί να γίνει είτε από τον ίδιο τον διάδικο, είτε από το δικηγόρο του, ο οποίος, όμως, πρέπει να είναι εφοδιασμένος με γενική τουλάχιστον πληρεξουσιότητα κατά τα άρθρα 94 παρ.1, 96 παρ.1, 98 ΚΠολΔ διαφορετικά αν λείπει αυτή δημιουργείται ακυρότητα της διαδικαστικής πράξης.
Στην προκειμένη περίπτωση συζητήθηκε η από 19-1-2009 αίτηση του Π. Σ. για αναίρεση της 2533/2006 αποφάσεως του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Από τα ταυτάριθμα με την παρούσα απόφαση πρακτικό δημόσιας συνεδρίασης του δικαστηρίου προκύπτει, ότι κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από τη σειρά του οικείου πινακίου εμφανίσθηκε η δικηγόρος Ευδοκία Δαδιώτου, ως εκπροσωπούσα τον αναιρεσείοντα και δήλωσε ότι παραιτείται του δικογράφου της από 30-7-2010 αιτήσεως του αναιρεσείοντος Π. Σ. για αναίρεση της 18662/2010 αποφάσεως του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης. Η δήλωση παραίτησης δεν είναι νόμιμη, αφού η δηλούσα δικηγόρος δεν έχει την απαιτούμενη προς τούτο πληρεξουσιότητα, η δε από 1-12-2011 προσκομισθείσα από την άνω δικηγόρο εξουσιοδότηση χορηγηθείσα σ' αυτήν από τον δικηγόρο Θεσσαλονίκης Στρατή Μαυραγάνη δεν καλύπτει την έλλειψη της αναγκαίας πληρεξουσιότητας, αφού δεν προκύπτει ότι από τον αναιρεσείοντα είχε χορηγηθεί κατά του ως άνω νόμιμο τρόπο δικαστική πληρεξουσιότητα στο δικηγόρο Στρατή Μαυραγάνη καθώς και το δικαίωμα ο τελευταίος να ορίζει και άλλους δικηγόρους. Ως εκ τούτου εφόσον δεν προκύπτει η ύπαρξη ρητής πληρεξουσιότητας στην άνω παραστάσα δικηγόρο ο αναιρεσείων θεωρείται ως μη παριστάμενος. Εξάλλου σύμφωνα με τη διάταξη της παρ.2 του άρθρου 576 ΚΠολΔ αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σ' αυτήν με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα. Αν η κλήση για τη συζήτηση δεν επιδόθηκε καθόλου ή δεν επιδόθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα, ο Άρειος Πάγος κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση και η υπόθεση επαναφέρεται για συζήτηση με νέα κλήτευση. Στην αντίθετη περίπτωση προχωρεί τη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Όπως προκύπτει από την υπ' αριθμό 06394Β/11-2-2011 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Μυτιλήνης ... την οποία επικαλούνται και προσκομίζουν οι επισπεύδοντες τη συζήτηση αναιρεσίβλητοι ακριβές αντίγραφο της από 30-7-2010 αιτήσεως αναιρέσεως μετά της κάτω απ' αυτή κλήση προς συζήτηση για την αναφερόμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως στον αναιρεσείοντα Π. Σ.. Επομένως εφόσον κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου δεν εμφανίσθηκε και δεν εκπροσωπήθηκε κατά νόμιμο τρόπο πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του σύμφωνα με την προαναφερθείσα διάταξη του άρθρου 576 παρ.2 ΚΠολΔ.
Κατά τη διάταξη του άρθρου 560 ΚΠολΔ κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων καθώς και των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται αναίρεση για ορισμένους λόγους που αναφέρονται περιοριστικώς στο νόμο, αφού στη διάταξη αυτή ορίζεται ότι αναίρεση επιτρέπεται για τους αναφερόμενους σ'αυτή λόγους. Οι διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ είναι ειδικές ως προς τους λόγους αναιρέσεως των αναφερομένων στο άρθρο αυτό αποφάσεων και αποκλείουν την εφαρμογή των διατάξεων του άρθρου 559 ΚΠολΔ που αναφέρονται στους λόγους αναιρέσεως των αποφάσεων των υπολοίπων δικαστηρίων. Οι περιοριστικώς αναφερόμενοι στο άρθρο 560 ΚΠολΔ λόγοι αναιρέσεως κατά των πιο πάνω αποφάσεων είναι οι εξής: 1)Παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών, αδιάφορο αν πρόκειται για νόμο ή έθιμο, Ελληνικό ή ξένο, εσωτερικού ή διεθνούς δικαίου. Η παράβαση των διδαγμάτων της κοινής πείρας αποτελεί λόγο αναιρέσεως μόνο αν τα διδάγματα αυτά αφορούν την εφαρμογή των κανόνων δικαίου ή την υπαγωγή των πραγματικών γεγονότων σ' αυτούς, ο λόγος αυτός αναιρέσεως δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές. 2)Αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε Ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση. 3)Αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθόλου αρμοδιότητα. 4)Αν παράνομα αποκλείσθηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας.
Στην προκειμένη περίπτωση ο αναιρεσείων με τα υπό στοιχ.1 του πρώτου λόγου αναιρέσεως αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια της παραβίασης της ουσιαστικού δικαίου διάταξης του άρθρου 16 παρ.1 του Κ.Ο.Κ. με το να δεχθεί ότι αυτός ως οδηγός μοτοσυκλέτας είχε υποχρέωση να κινείται στο άκρο δεξιό και όχι στο αριστερό τμήμα της οδού ..., ενώ δεν είχε με βάση την εν λόγω διάταξη τέτοια υποχρέωση καθόσον το ρεύμα κυκλοφορίας της εν λόγω οδού αποτελείτο από περισσότερες της μιας λωρίδες κυκλοφορίας. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος διότι στηρίζεται σε εσφαλμένη προϋπόθεση διότι από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι σ' αυτήν δεν περιλαμβάνεται παραδοχή σχετικά με τον αριθμό ανά ρεύμα της ως άνω οδού των λωρίδων κυκλοφορίας. Ο ίδιος λόγος κατά το υπό στοιχ. 2 μέρος του, είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι υπό την επίφαση συνδρομής των προϋποθέσεων θεμελιώσεώς του πλήττεται η ανέλεγκτη εκτίμηση πραγματικών γεγονότων από το δικαστήριο της ουσίας.
Με το δεύτερο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη η πλημμέλεια του αριθμού 11 του άρθρου 559 ΚΠολΔ διότι δεν έλαβε υπόψη την υπ' αριθμό .../2009 ένορκη βεβαίωση που δόθηκε ενώπιον του συμ/φου Πλωμαρίου Ιωάννη Μερκούρη. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι τέτοιος δεν περιλαμβάνεται στους κατά τα άνω περιοριστικώς προβλεπόμενους από το άρθρο 560 ΚΠολΔ λόγους για αποφάσεις ειρηνοδικείων και των εκδιδομένων κατόπιν εφέσεως κατ' αυτών αποφάσεων του Πρωτοδικείου, όπως εν προκειμένω.
Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω η αναίρεση πρέπει να απορριφθεί.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Απορρίπτει την από 30-7-2010 αίτηση για αναίρεση της 18662/2010 απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης.
Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 13 Ιανουαρίου 2012.
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 23 Μαρτίου 2012.
Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ