Legislator Case Law & Legislation
498/2020 AI generated

498/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 498/2020
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

498/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Εξάλλου, αποδεικνύεται ότι ορισμένα από τα κινητά πράγματα που διεκδικεί η ενάγουσα με την αγωγή της έχουν κατασχεθεί με την υπ' αριθ. ... έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ. Κ., με επίσπευση της εναγομένης και δυνάμει του πρώτου εκτελεστού απογράφου της υπ' αριθ. 7674/2013 διαταγής πληρωμής μισθωμάτων και απόδοσης μισθίου του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Keywords

AI generated
non-operating assets depreciation of remaining property waiver of realisation ongoing social benefits cessation of operations activities and products concerned
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 498 / 2020 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 498/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Αβροκόμη Θούα, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Μιλτιάδη Χατζηγεωργίου - Εισηγητή, Θεόδωρο Κανελλόπουλο, Κωνσταντίνα Μαυρικοπούλου και Αικατερίνη Κρυσταλλίδου - Μωρέση, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Οκτωβρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "...", με τον διακριτικό τίτλο "...", που εδρεύει στην ….. και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Αγαπηνό, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: υπό εκκαθάριση ετερόρρυθμης εταιρίας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στο ….. και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Διονύσιο Κοντομηνά, με δήλωση του άρθρου 242 παρ.2 του Κ.Πολ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-11-2013 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 159/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 1654/2018 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4-6-2018 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Με την κρινόμενη αίτηση αναιρέσεως προσβάλλεται η, αντιμωλία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία εκδοθείσα, υπ' αριθμ. 1654/2018 τελεσίδικη απόφαση του (Τριμελούς) Εφετείου Αθηνών, κατάληξη της ακόλουθης διαδικαστικής διαδρομής, κατ' επιτρεπτή, κατά το άρθρο 561 § 2 ΚΠολΔ, εκτίμηση των διαδικαστικών εγγράφων. Ειδικότερα η αναιρεσίβλητη εταιρεία με την από 18-11-2013 αγωγή της ζήτησε, μεταξύ άλλων αιτημάτων (που δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσης δίκης), να αναγνωρισθεί το δικαίωμα κυριότητάς της επί των αναφερομένων κινητών πραγμάτων, που βρισκόταν εντός του καταστήματος το οποίο μίσθωνε μέχρι την αποβολή της από αυτό και να υποχρεωθεί η εναγομένη και ήδη αναιρεσίβλητη να της αποδώσει τα πράγματα αυτά, άλλως, αν δεν βρεθούν, να της καταβάλει την αξία τους. Το Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών με την 159/2015 οριστική του απόφαση δέχθηκε εν μέρει την αγωγή ως ουσία βάσιμη. Κατά της αποφάσεως αυτής ασκήθηκαν εκατέρωθεν εφέσεις, επί των οποίων εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, που εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση, κατ' αποδοχή των αντιθέτων εφέσεων και δέχθηκε εν μέρει την αγωγή, σε διαφορετική πάντως έκταση απ' ότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο. Κατά της τελευταίας αυτής αποφάσεως εναντιώνεται η ηττηθείσα εκκαλούσα-εφεσίβλητη με την ένδικη αίτηση αναιρέσεως, η οποία, αφού ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα, πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω.

ΙΙ. Από την παραδεκτή κατά το άρθρ. 561§2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης εφετειακής αποφάσεως προκύπτει ότι αυτή, αφού έλαβε υπόψη της τα αποδεικτικά μέσα, που παραδεκτά επικαλέστηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά γεγονότα: "Στα πλαίσια σύμβασης δικαιόχρησης (franchising) που είχε συναφθεί μεταξύ των διαδίκων, η εναγομένη [ήδη αναιρεσείουσα] ανώνυμη εταιρεία υπεκμίσθωσε στην ενάγουσα [ήδη αναιρεσίβλητη] ετερόρρυθμη εταιρεία, δυνάμει του από 29-12-2004 ιδιωτικού συμφωνητικού υπομίσθωσης, ένα οικόπεδο επιφάνειας 385,08 τ.μ., κείμενο στο ...

και στη συμβολή των οδών ..., μετά της επ' αυτού οικοδομής, αποτελούμενης από υπόγειο, ισόγειο και πρώτο πάνω από το ισόγειο ορόφους, επιφάνειας κάθε ορόφου 152 τ.μ., προκειμένου να χρησιμοποιηθεί από την τελευταία ως κατάστημα "...". Η διάρκεια της μίσθωσης συμφωνήθηκε σε δώδεκα (12) έτη, αρχόμενη τριάντα (30) ημέρες μετά την παράδοση του μισθίου στην υπομισθώτρια, η οποία παράδοση συμφωνήθηκε ότι θα γίνει το αργότερο έως 10-2-2005, ενώ το μηνιαίο μίσθωμα ορίστηκε στο ποσό των 8.184,40 ευρώ, αναπροσαρμοζόμενο ετησίως κατά τα ειδικότερα αναφερόμενα στο άρθρο 3 παρ. 3 του μισθωτηρίου.

Ακολούθως, μετά από αίτηση της εναγομένης, εκδόθηκε σε βάρος της ενάγουσας η υπ' αριθ. 7674/2013 διαταγή πληρωμής και απόδοσης μισθίου του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία διατάχθηκε η ενάγουσα α) να αποδώσει στην εναγομένη τη χρήση του μισθίου ακινήτου και β) να καταβάλει στην τελευταία το συνολικό ποσό των 94.172,40 ευρώ, το οποίο αντιστοιχούσε στα μισθώματα των μηνών Μαΐου 2012 έως και Ιανουαρίου 2013 πλέον του αναλογούντος χαρτοσήμου, με το νόμιμο τόκο από την τρίτη εργάσιμη ημέρα κάθε μισθωτικού μήνα.

Δυνάμει του πρώτου εκτελεστού απογράφου της ανωτέρω διαταγής, η ενάγουσα αποβλήθηκε από το μίσθιο ακίνητο, συντάχθηκε δε προς τούτο η υπ' αριθ. ... έκθεση βίαιης αποβολής και εγκατάστασης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ. Κ. Αμέσως μετά την αποβολή της, η ενάγουσα επανεγκαταστάθηκε αυτοβούλως στο μίσθιο, από το οποίο αποβλήθηκε εκ νέου δυνάμει του προαναφερόμενου εκτελεστού τίτλου, συντάχθηκε δε προς τούτο η υπ' αριθ. ...

έκθεση βίαιης αποβολής και εγκατάστασης του ως άνω δικαστικού επιμελητή. Κατά τον χρόνο της πρώτης, αλλά και της δεύτερης αποβολής της ενάγουσας από το μίσθιο κατάστημα, υπήρχαν εντός αυτού τα κατωτέρω αναφερόμενα κατ' είδος, ποσότητα, αξία (κατά τον χρόνο κτήσης και κατά τον κρίσιμο χρόνο αποβολής της ενάγουσας από το μίσθιο ακίνητο), χρόνο και τρόπο κτήσης κινητά πράγματα ιδιοκτησίας της, ήτοι: (ακολουθεί λεπτομερής περιγραφή των πραγμάτων αυτών στις επόμενες 20 σελίδες της απόφασης).

Από τα ίδια ως άνω αποδεικτικά μέσα, λαμβανομένων υπόψη και των διδαγμάτων της κοινής πείρας (άρθρο 336 παρ.4 ΚΠολΔ), προκύπτει ότι από τα προαναφερθέντα κινητά πράγματα, ορισμένα έχουν συνδεθεί με το μίσθιο κατάστημα κατά τρόπο ώστε να μη μπορούν να αποχωριστούν από αυτό χωρίς αλλοίωση της ουσίας και του προορισμού τους, συνεπώς έχουν καταστεί συστατικά του ακινήτου κατά την έννοια του άρθρου 953 ΑΚ και, ως εκ τούτου, δεν ανήκουν πλέον στην κυριότητα της ενάγουσας και πρέπει ως προς αυτά να απορριφθεί η αγωγή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη.

Τα κινητά αυτά είναι τα εξής: Αναβατόριο εμπορευμάτων από υπόγειο σε όροφο με υδραυλικό σύστημα, μηχάνημα εξαερισμού μονής αναρρόφησης με δύο μοτέρ εντός ηχομονωμένου κιβωτίου 1,5 X 1,5 για φούσκα inox κουζίνας 3 HP έκαστο μοτέρ, ξύλινες πόρτες μασίφ ξύλο wenge λουστραρισμένες χειροποίητες, ως προς τις οποίες το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφασή του έκανε δεκτή την αγωγή, καθόσον έκρινε ότι δεν αποτελούν συστατικά του ακινήτου, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 953 ΑΚ και πλημμελώς εκτιμώντας τις αποδείξεις, όπως βάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα-εναγομένη με τον πέμπτο λόγο της υπό κρίση έφεσής της, ανθρωποθυρίδες στο χώρο της πέργκολας ισογείου, κινητό στέγαστρο μπαρ ταράτσας από υλικό isobau, τρίπλεξ τζάμια διακοσμητικά διαχωριστικά χώρων με έγχρωμη μεμβράνη και αποστάτες στη μεταλλική σκάλα, σύστημα κινητών ηλεκτρικών αναδιπλούμενών βαγονιών ανοιγόμενης οροφής για σκίαση με πολυκαρμπονικό τύπου damballon 16 χιλ.

DP16 reflective grey με UV προστασία προσαρμοσμένο επάνω στην πέργκολα με ράγα helm γαλβανιζέ και μοτέρ ανοίγματος ΑΟ/ΜΟΤ, βαγόνι ανοιγόμενης οροφής για σκίαση με πολυκαρμπονικό τύπου damballon 16 χιλ. DP16 reflective grey με UV προστασία προσαρμοσμένο επάνω στην πέργκολα με ράγα helm γαλβανιζέ και φύλλα σκίασης τύπου isobau 73,50 τ.μ. (επέκταση), ηλεκτρική επικαθήμενη τέντα σκίασης τύπου pergotenda με αδιάβροχο πολυεστερικό πανί και με φίλτρα UV για προστασία από τις υπέρυθρες ακτίνες 34 τ.μ.

με πλαίσια αλουμινίου και ηλεκτρικό μοτέρ τελευταίου τύπου τηλεχειριζόμενο, ηλεκτρική τέντα σκίασης τύπου pergotenda με αδιάβροχο πολυεστερικό πανί και με φίλτρα UV για προστασία από τις υπέρυθρες ακτίνες 70 τ.μ. με πλαίσια αλουμινίου και ηλεκτρικό μοτέρ τελευταίου τύπου τηλεχειριζόμενο, σύστημα φυσαρμόνικας κινητών υαλοπετασμάτων ανεμοθωράκων επικαθήμενο (ισόγειο), σύστημα φυσαρμόνικας κινητών υαλοπετασμάτων ανεμοθωράκων (ισόγειο), σύστημα φυσαρμόνικας κινητών υαλοπετασμάτων ανεμοθωράκων (roof garden), τέντα κάθετη διαφανής Ιταλίας με UV φίλτρα σε κασετίνα 400 X 275 με ηλεκτρικό μοτέρ Ermetika με τηλεχειρισμό και 10 έτη εγγύηση μέχρι 8 μποφόρ άνεμο μέσα σε οδηγό + 1 τεμάχιο διαφανή μεμβράνη PVC 339 X 225 κρυσταλλική, τέντα ηλεκτρική τηλεχειριζόμενη στην πρόσοψη Α' ορόφου 4,20 X 1,80 με βραχίονες βαρέος τύπου και πανί αδιάβροχο DAS, ως προς την οποία το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφασή του έκανε δεκτή την αγωγή , καθόσον έκρινε ότι δεν αποτελούν συστατικά του ακινήτου, κατ' εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 953 ΑΚ και πλημμελώς εκτιμώντας τις αποδείξεις, όπως βάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα-εναγομένη με τον πέμπτο λόγο της υπό κρίση έφεσής της.

Αντιθέτως, τα κατωτέρω αναφερόμενα κινητά πράγματα δύνανται να αποχωριστούν από το μίσθιο ακίνητο χωρίς βλάβη αυτών ή του μισθίου και χωρίς αλλοίωση της ουσίας ή του προορισμού τους και, ως εκ τούτου, ανήκουν στην κυριότητα της ενάγουσας, συνεπώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο , το οποίο με την εκκαλούμενη απόφασή του έκρινε ότι έχουν καταστεί συστατικά του ακινήτου και απέρριψε ως προς αυτά την αγωγή ως κατ' ουσίαν αβάσιμη, έσφαλε ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του άρθρου 953 ΑΚ και πλημμελώς εκτίμησε τις αποδείξεις, όπως βάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα-ενάγουσα με τον τρίτο λόγο της υπό κρίση έφεσής της.

Τα κινητά αυτά είναι τα εξής: 1) Συγκρότημα δύο ψυκτικών θαλάμων: Συγκρότημα 1 τεμ. συντήρηση και 1 τεμ. κατάψυξη με δύο ψυκτικά εξωτερικά μηχανήματα, ράμπα, κουρτίνα διαφυγής ψύξης και αντιολισθητικό πάτωμα, 2) μπαρ wenge και corian, 3) πλάτη μπαρ με ράφια, 4) τμήμα κινητό μπαρ από σιδηροκατασκευή με MDF και επένδυση corian και ειδική κατασκευή με κόντρα πλακέ θαλάσσης με σκοτίες με φωτισμό στην ταράτσα και ράφι για κάβα από επενδεδυμένο 5,80 Χ 100 X 0,28 στο μπαρ, 3 τεμ., 5) κινητό μπαρ και πάγκος μουσικής με σιδηροκατασκευή για στήριξη, με MDF επένδυση πάνω κάτω και μέσα έξω βαμμένη με χρώμα αδιαβροχοποίησης και από πάνω καπάκι τύπου corian, 6) τέσσερις μεταλλικές ζαρτινιέρες γαλβανιζέ με ηλεκτροστατική βαφή και 7) πέντε κιβώτια μεταφοράς τροφίμων με ιμάντα και φωτιστικό led εξωτερικό και αυτοκόλλητο με πλαστικοποίηση και fibran.

Εξάλλου, αποδεικνύεται ότι ορισμένα από τα κινητά πράγματα που διεκδικεί η ενάγουσα με την αγωγή της έχουν κατασχεθεί με την υπ' αριθ. ... έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ. Κ., με επίσπευση της εναγομένης και δυνάμει του πρώτου εκτελεστού απογράφου της υπ' αριθ. 7674/2013 διαταγής πληρωμής μισθωμάτων και απόδοσης μισθίου του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Τα ως άνω κατασχεθέντα κινητά είναι τα εξής : WS 400 MS, σειριακή πόρτα, ηλεκτρονικό μπλοκ τεμ. 4, εκτυπωτής παραγγελιών SRP32 Witec τεμ. 2, φορτιστής ηλεκτρονικού μπλοκ CBT3 τεμ.2, πομπός SWK 44 Red 91 τεμ. 1, δέκτης Red 91 τεμ. 1 Wshelper Witec και συρτάρι ταμειακής Sarema τεμ. 1, δύο ράφια τοίχου ανοξείδωτα 100X30, μία θερμάστρα υγραερίου Υ/Α02-ΞΗΣ ανοξείδωτη, ένα ψυγείο πάγκος 221Χ70Χ86 μπαρ, ένα ψυγείο πάγκος 133X70X86 μπαρ, ένας καναπές Coast πετρόλ, ένας καναπές Coast μωβ, ένας καναπές τριθέσιος Life Chenille, ένας καναπές διθέσιος Life Chenille, δύο καναπέδες Ginger καμηλό, ένας καναπές διθέσιος Life γκρι μπεζ, ένα τραπεζάκι Claude, ένα τραπεζάκι Claude 120Χ60, δύο καναπέδες Kiel, ένας τριθέσιος καναπές -κρεβάτι Life γκρι μπεζ, δύο πολυθρόνες Sandra γκρι μπεζ, δύο καναπέδες Ginger καμηλό, μία τηλεόραση τελευταίας τεχνολογίας plasma 60* LG 60ΡΑ5500, ένα Led TV-Monitor LG 23' M2380DF-PZ, ένας καναπές τριθέσιος Azora εκρού 200X93X80, επτά καναπέδες 1,50 Χ0,75, δύο καναπέδες 2,10 X 0,75, δέκα τρία σκαμπό, δέκα πέντε καναπέδες D50, δέκα τέσσερις καναπέδες D306/A, δέκα επτά σκαμπό Κ306, δέκα τέσσερα καθίσματα πουφ D1119.

Αντιθέτω ς, με την προαναφερόμενη έκθεση κατάσχεσης δεν έχει κατασχεθεί ένα PC HP DX 610 ( με καταγραφικό DVR HPDX150 16 CAM και οθόνη.

Συνεπώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο με την εκκαλούμενη απόφασή του έκρινε ότι έχει κατασχεθεί και απέρριψε ως προς αυτό την αγωγή ως κατ' ουσία•αβάσιμη, πλημμελώς εκτίμησε τις αποδείξεις, όπως βάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα- ενάγουσα με τον τέταρτο (τελευταίο) λόγο της υπό κρίση έφεσής της. Τα ως άνω κινητά πράγματα, που διεκδικεί η ενάγουσα με την από 18-11-2013 αγωγή της, εξαιρουμένων εκείνων που έχουν καταστεί συστατικά του μισθίου ακινήτου και εκείνων που κατασχέθηκαν με την υπ' αριθ. ...

έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης του δικαστικού επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ. Κ., όπως προελέχθη, ανήκουν στην κυριότητα της ενάγουσας και δεν αποτελούν συστατικά του ακινήτου, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα-εναγομένη με τον πέμπτο λόγο της υπό κρίση έφεσής της. Εξάλλου, τα εν λόγω κινητά πράγματα υπήρχαν στο μίσθιο κατάστημα, κατά τον χρόνο αποβολής της ενάγουσας από αυτό, στις 16 και 17 Μαΐου 2013 και δεν περιλαμβάνονται μεταξύ των κατασχεθέντων με την ως άνω έκθεση αναγκαστικής κατάσχεσης, όπως αβάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα- εναγομένη με τους έκτο και όγδοο λόγους της υπό κρίση έφεσής της.

Αποδεικνύεται δε, ότι έκτοτε η τελευταία κατακρατεί αυτά και αρνείται να τα αποδώσει στην ενάγουσα παρά τις επανειλημμένες οχλήσεις της, χωρίς να αναιρείται τούτο από το γεγονός ότι, μετά την αποβολή της ενάγουσας από το μίσθιο κατάστημα, η εναγομένη υπεκμίσθωσε τούτο στην ιδιωτική κεφαλαιουχική εταιρεία με την επωνυμία " ...

δυνάμει του από 20-7-2013 ιδιωτικού συμφωνητικού υπομίσθωσης, τα δε αντίθετα υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα- εναγομένη με τον πρώτο λόγο της υπό κρίση έφεσής της, με τον οποίο ισχυρίζεται ότι ουδέποτε περιήλθαν στην νομή και κατοχή της τα επίδικα κινητά πράγματα, επικαλούμενη προς τούτο την ανωτέρω υπεκμίσθωση του ακινήτου, κρίνονται απορριπτέα ως αβάσιμα κατ' ουσίαν.

Όσον αφορά την αξία των κατακρατούμενων από την εναγομένη κινητών πραγμάτων κατά τον κρίσιμο χρόνο της αποβολής της ενάγουσας από το μίσθιο κατάστημα, αποδεικνύεται ότι αυτή ανέρχεται στα ποσά που αναφέρονται πιο πάνω για το καθένα από αυτά.

Συνεπώς το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο έκρινε ομοίως με την εκκαλούμενη απόφαση του, ορθώς εκτίμησε τις αποδείξεις, τα δε αντίθετα υποστηριζόμενα από την εκκαλούσα-εναγομένη με τον έβδομο λόγο της υπό κρίση έφεσης κρίνονται απορριπτέα ως αβάσιμα κατ' ουσίαν. Τέλος, όσον αφορά την επικουρική βάση της αγωγής, περί καταβολής από την εναγομένη του ποσού που αντιστοιχεί στην αξία κάθε διεκδικούμενου με την αγωγή κινητού πράγματος σε περίπτωση αδυναμίας αυτούσιας απόδοσης αυτού, το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο με την εκκαλούμενη απόφασή του επιδικάζει, για ορισμένα από τα επίδικα κινητά, ποσά μεγαλύτερα των αιτηθέντων με την αγωγή, όπως βάσιμα ισχυρίζεται η εκκαλούσα -εναγομένη με τον τέταρτο λόγο της υπό κρίση έφεσής της".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο δέχθηκε αμφότερες τις εφέσεις ως βάσιμες κατ' ουσίαν, εξαφάνισε την εκκαλούμενη απόφαση ως προς τα κεφάλαια που αφορούν 1) την αναγνώριση του δικαιώματος κυριότητας της αναιρεσίβλητης επί των επίδικων κινητών πραγμάτων και την απόδοση αυτών από την αναιρεσείουσα και 2) την εκ μέρους της αναιρεσείουσας καταβολή στην αναιρεσίβλητη του ποσού που αντιστοιχεί στην αξία κάθε διεκδικούμενου με την αγωγή κινητού πράγματος, σε περίπτωση αδυναμίας αυτούσιας απόδοσης, κρατώντας δε και δικάζοντας την υπόθεση κατ' ουσίαν, δέχθηκε εν μέρει την αγωγή, αναγνώρισε την αναιρεσίβλητη κυρία των αναφερόμενων στο διατακτικό της αποφάσεως κινητών πραγμάτων και υποχρέωσε την αναιρεσείουσα να αποδώσει αυτά στην αναιρεσίβλητη, σε περίπτωση δε που η αυτούσια απόδοσή τους δεν είναι εφικτή, την υποχρέωσε να καταβάλει στην αναιρεσίβλητη το ποσό που αντιστοιχεί στην αξία κάθε κινητού πράγματος κατά τον χρόνο αποβολής της τελευταίας από το μίσθιο ακίνητο.

ΙΙΙ. Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ: "Αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης". Ειδικότερα, αντιφατικές αιτιολογίες έχει η απόφαση, όταν τα πραγματικά περιστατικά που στηρίζουν το αποδεικτικό πόρισμα της για κρίσιμο ζήτημα, δηλαδή για ζήτημα αναφορικά με ισχυρισμό των διαδίκων που τείνει στη θεμελίωση ή στην κατάλυση του επίδικου δικαιώματος, συγκρούονται μεταξύ τους και αλληλοαναιρούνται, αποδυναμώνοντας έτσι την κρίση της αποφάσεως για την υπαγωγή ή μη της ατομικής περιπτώσεως στο πραγματικό συγκεκριμένου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνιστά και το νομικό χαρακτηρισμό της ατομικής περιπτώσεως.

Ανεπάρκεια δε αιτιολογίας υπάρχει, όταν από την απόφαση δεν προκύπτουν σαφώς τα περιστατικά που είτε είναι κατά το νόμο αναγκαία για τη στοιχειοθέτηση, στη συγκεκριμένη περίπτωση, της διατάξεως ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόσθηκε είτε αποκλείουν την εφαρμογή της, όχι δε και όταν υφίστανται ελλείψεις στην ανάλυση, στάθμιση και γενικώς στην εκτίμηση των αποδείξεων, εφόσον το πόρισμα από την εκτίμηση αυτή εκτίθεται με σαφήνεια και πληρότητα (ΟλΑΠ 15/2006).

Συνακόλουθα τα επιχειρήματα του δικαστηρίου, που σχετίζονται με την εκτίμηση απλώς των αποδείξεων, δεν συνιστούν παραδοχές διαμορφωτικές του αποδεικτικού πορίσματος του και, επομένως, αιτιολογία της αποφάσεως ικανή να ελεγχθεί αναιρετικά με τον παραπάνω λόγο για ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα, ούτε ιδρύεται ο λόγος αυτός από το άρθρ. 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο της ουσίας δεν ανέλυσε ιδιαιτέρως ή διεξοδικά τα επιχειρήματα των διαδίκων που δεν συνιστούν αυτοτελείς ισχυρισμούς τους.

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον μοναδικό λόγο της αναίρεσης και υπό την επίκληση πλημμελειών από τους αριθμούς 1, 8, 10 και 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, κατ' ορθή εκτίμησή του, σφάλμα, γιατί το Εφετείο, ενώ δέχεται ότι κατά την αποβολή της αναιρεσίβλητης από το μίσθιο κατάστημα συντάχθηκε από τον δικαστικό επιμελητή στο Πρωτοδικείο Αθηνών Κ.

Κ. έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως κινητών, η οποία ως δημόσιο έγγραφο παρέχει πλήρη απόδειξη και περιλαμβάνει πλήρη περιγραφή των κατασχεθέντων κινητών, εν συνεχεία αντιφατικά και αναιτιολόγητα δέχθηκε ότι πολλά άλλα κινητά βρισκόταν εντός αυτού κατά το χρόνο αποβολής και δεν αποτέλεσαν αντικείμενο κατασχέσεως ούτε εκπλειστηριάστηκαν, οπότε εσφαλμένα κατέληξε στην κρίση ότι πρέπει να αποδοθούν στην αναιρεσίβλητη.

Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, εφόσον με την αιτιολογία, την οποία η προσβαλλόμενη απόφαση διαλαμβάνει, ότι δηλ. ο δικαστικός επιμελητής με την υπ' αρ. ... έκθεση αναγκαστικής κατασχέσεως κινητών, εις εκτέλεση της υπ' αριθ. 7674/2013 διαταγής πληρωμής και απόδοσης μισθίου του Δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία διατάχθηκε η αναιρεσίβλητη -εκτός των άλλων- να καταβάλει στην τελευταία το συνολικό ποσό των 94.172,40 ευρώ, κατέσχεσε αναγκαστικώς ορισμένα κινητά πράγματα, των οποίων η αξία ανέρχονταν στο ως άνω ποσό, ενώ εντός του μισθίου υπήρχαν και άλλα κινητά, τα οποία δεν κατεσχέθησαν, προφανώς διότι είχε καλυφθεί η απαίτηση της δανείστριας, κρίνεται ως πλήρης και εμπεριστατωμένη.

η παραδοχή του Δικαστηρίου ότι υπήρχαν στο μίσθιο και κινητά που δεν κατασχέθηκαν, η οποία αφορώσα κρίση περί τα πράγματα, δεν ελέγχεται αναιρετικώς. Οι λοιπές αιτιάσεις της αναιρεσείουσας, υπό την επίκληση των ανωτέρω αναιρετικών πλημμελειών (όπως ότι η απόφαση έσφαλε, διότι θεώρησε ως αποδεδειγμένο το ότι υπήρχαν εντός του ακινήτου κινητά τα οποία δεν κατεσχέθησαν, λαμβάνοντας υπόψη τιμολόγια αγοράς αυτών, που όμως απείχαν πολύ χρονικά από το επίδικο συμβάν, ενώ είναι πιθανό αυτά στο μεταξύ να κατεστράφησαν), είναι απαράδεκτες, διότι η αναιρεσείουσα επιχειρεί ανεπίτρεπτα (άρθρ. 561§1 ΚΠολΔ) να πλήξει στην πραγματικότητα την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του Εφετείου ως προς την ουσία της υποθέσεως.

Πέραν τούτου ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι αυτοτελής και επομένως δεν αποτελεί "πράγμα", ώστε η μη λήψη υπόψη αυτού να στοιχειοθετεί λόγο αναιρέσεως από τον αρ. 8 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, όπως αντίθετα ισχυρίζεται η αναιρεσείουσα. IV. Κατ' ακολουθίαν των ανωτέρω, μη υπάρχοντος άλλου αναιρετικού λόγου, πρέπει να απορριφθεί η ένδικη αίτηση της αναιρεσείουσας, να διαταχθεί κατ' άρθρ. 495 § 3 ΚΠολΔ η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικαστεί η αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης (άρθρα 176, 183 ΚΠολΔ), η οποία κατέθεσε προτάσεις.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4 Ιουνίου 2018 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...", για αναίρεση της υπ' αριθμ. 1654/2018 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από την αναιρεσείουσα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 12 Φεβρουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Μαΐου 2020.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

και νυν Αντιπρόεδρος του Αρείου Πάγου