Supreme Court dismisses appeal as inadmissible due to failure to summon an additional intervener for hearing.
Greece (EL)
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court declared the appeal and supplementary grounds inadmissible because the additional intervener who participated in the lower court proceedings was not summoned to the hearing. The appellant argued for the appeal's acceptance, while the appellee opposed it, but neither party claimed to have notified the intervener. The court ruled that failing to summon this party violated the fundamental principle of adversarial proceedings and the right to legal protection, rendering the entire discussion inadmissible for all parties.
Legislator headnote
AI generatedArticles 81(3)(a), 82(g), 110(2), 20(1), 568, 569(2)(a), 576(3)(a) of the Code of Civil Procedure; The failure to summon an additional intervener to the appeal hearing violates the principle of adversarial proceedings and renders the appeal inadmissible.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 496 / 2019 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 496/2019
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
A2' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Ιωσήφ Τσαλαγανίδη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αβροκόμη Θούα, Γεώργιο Αποστολάκη, Θεόδωρο Κανελλόπουλο - Εισηγητή και Κυριάκο Οικονόμου, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Νοεμβρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Θεοδώρας Παπαδημητρίου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:
Του αναιρεσείοντος: Ν. Ρ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ηλία Σμυρνιώτη. Της αναιρεσίβλητης: εταιρείας περιορισμένης ευθύνης με την επωνυμία "..." και τον διακριτικό τίτλο "... ΕΠΕ" (πρώην Ομόρρυθμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΟΕ"), που εδρεύει στο Δήμο ... και εκπροσωπείται νόμιμα. Παραστάθηκε με τη νόμιμη εκπρόσωπό της Ά. Χ., η οποία διόρισε πληρεξούσια δικηγόρο την Γεωργία Παραμαρλή.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 27-6-2011 αγωγή της εταιρείας με την επωνυμία "... Ο.Ε.", που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3357/2015 του ίδιου Δικαστηρίου και 3610/2017 του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 17-11-2017 αίτησή του και τον από 4-10-2018 πρόσθετο αυτής λόγο.
Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσείοντος ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και του πρόσθετου αυτής λόγου, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Kατά το άρθρο 82 εδ. γ Κ.Πολ.Δ. αποφάσεις και δικόγραφα που επιδίδονται στους κύριους διαδίκους πρέπει να επιδίδονται και σε εκείνον που άσκησε πρόσθετη παρέμβαση. Από τη διάταξη αυτή, σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 81 παρ. 3 εδ. α του ίδιου κώδικα, η οποία ορίζει ότι ο παρεμβαίνων καλείται στις επόμενες διαδικαστικές πράξεις από το διάδικο που επισπεύδει τη δίκη, συνάγεται ότι η κλήση προς συζήτηση της αιτήσεως αναιρέσεως, που γίνεται είτε κάτω από το αντίγραφο του αναιρετηρίου είτε αυτοτελώς (άρθρο 568 Κ.Πολ.Δ.), πρέπει να επιδίδεται και προς εκείνον που δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το πινάκιο και είχε στη δίκη επί της ουσίας, από την οποία προήλθε η αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση, την ιδιότητα του προσθέτως παρεμβαίνοντος υπέρ κάποιου από τους κύριους διαδίκους, πρέπει δε αυτός να καλείται από τον επισπεύδοντα σε κάθε επόμενη διαδικαστική πράξη για να ενημερώνεται ως προς την εξέλιξη της δίκης που ανοίγεται με την άσκηση του ένδικου μέσου της αιτήσεως αναιρέσεως και ν' ασκεί τα νόμιμα δικαιώματά του, διότι και αυτός είναι διάδικος.
Έτσι, από τις διατάξεις αυτές σε συνδυασμό με εκείνη του άρθρου 20 παρ. 1 του Συντάγματος, που ορίζει ότι "Καθένας έχει δικαίωμα στην παροχή έννομης προστασίας από τα δικαστήρια και μπορεί να αναπτύξει σ' αυτά τις απόψεις του για τα δικαιώματα ή συμφέροντά του, όπως νόμος ορίζει", και με εκείνη του άρθρου 558 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ.
σαφώς προκύπτει ότι η αναίρεση δεν απευθύνεται κατ' αρχήν κατά του προσθέτως παρεμβαίνοντος, γιατί αυτός δεν είναι κύριος διάδικος, όμως αυτός πρέπει να καλείται στη συζήτηση της αναίρεσης. Χωρίς την κλήτευσή του παραβιάζεται η θεμελιώδης δικονομική αρχή της εκατέρωθεν ακροάσεως, που καθιερώνεται με το άρθρο 110 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ., ειδική εφαρμογή της οποίας συνιστούν οι προαναφερόμενες διατάξεις, και δημιουργείται απαράδεκτο της συζητήσεως της αιτήσεως αναιρέσεως για όλους τους διαδίκους (άρθρο 576 παρ. 3 εδ.
α Κ.Πολ.Δ.), το οποίο, ως αναφερόμενο στην προδικασία, λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από τον Άρειο Πάγο (ΑΠ 711/2017, ΑΠ 194/2016, ΑΠ 972/2014). Τα ανωτέρω εφαρμόζονται αναλογικά και για τους πρόσθετους λόγους αναίρεσης, οι οποίοι κατά το άρθρο 569 παρ. 2 εδ. α Κ.Πολ.Δ. ασκούνται με ιδιαίτερο δικόγραφο, αντίγραφο του οποίου επιδίδεται στον αναιρεσίβλητο και τους άλλους διαδίκους.
Στην προκείμενη περίπτωση, από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. επισκόπηση της προσβαλλόμενης και των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτει ότι στη δίκη ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, το οποίο δίκασε την από 31-7-2015 έφεση του εναγομένου - εκκαλούντος (ήδη αναιρεσείοντος) κατά της υπ' αριθμ. 3357/2015 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, με την οποία είχε γίνει δεκτή η αγωγή της τότε εφεσίβλητης (ήδη αναιρεσίβλητης) εταιρείας, άσκησε με ιδιαίτερο δικόγραφο πρόσθετη παρέμβαση υπέρ του εκκαλούντος (αναιρεσείοντος) και κατά της εφεσίβλητης (αναιρεσίβλητης) ο Α.
Π., ζητώντας την παραδοχή της έφεσης του πρώτου και την απόρριψη της αγωγής της δεύτερης. Το Εφετείο με την προσβαλλόμενη απόφασή του συνεκδίκασε την έφεση με την ως άνω πρόσθετη παρέμβαση, δέχθηκε τυπικά αυτές και, ακολούθως, τις απέρριψε κατ' ουσίαν. Όπως προκύπτει από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά, κατά την εκφώνηση της προκείμενης υποθέσεως από τη σειρά του οικείου πινακίου στο ακροατήριο του παρόντος δικαστηρίου δεν εμφανίσθηκε ο ανωτέρω προσθέτως παρεμβαίνων ούτε και εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο με δήλωση κατά το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.
Κανένας, όμως, από τους κύριους διαδίκους δεν ισχυρίζεται ότι κλήτευσε τον εν λόγω προσθέτως παρεμβαίνοντα για να παραστεί κατά τη συζήτηση της υπό κρίση αιτήσεως αναιρέσεως στην αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας δικάσιμο, ούτε από τα στοιχεία του φακέλου της δικογραφίας αποδεικνύεται τέτοια κλήτευση με την προσκομιδή σχετικών εκθέσεων επιδόσεως.
Ομοίως, καθόσον αφορά τους ασκηθέντες από τον αναιρεσείοντα από 4-10-2018 πρόσθετους λόγους αναιρέσεως, ουδόλως προκύπτει ότι ο αναιρεσείων ή η αναιρεσίβλητη κλήτευσαν τον ανωτέρω προσθέτως παρεμβαίνοντα για να παραστεί κατά τη συζήτηση αυτών κατά την ως άνω δικάσιμο. Επομένως, σύμφωνα με όσα αναφέρθηκαν στην αρχή της παρούσας, η συζήτηση της από 17-11-2017 αίτησης και των από 4-10-2018 πρόσθετων λόγων αυτής πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη ως προς όλους τους διαδίκους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της από 17-11-2017 αίτησης αναιρέσεως του Ν. Ρ. και των από 4-10-2018 πρόσθετων λόγων αυτής ως προς όλους τους διαδίκους.
Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 11η Δεκεμβρίου 2018. -Και
Δημοσιεύθηκε σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Μαΐου 2019.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ
Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ