495/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 495 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 495/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Χρήστο Βρυνιώτη, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου και Ελένη Φραγκάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 22 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Κ. του Δ., κατοίκου ... ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αντώνιο Παπαντωνίου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Π. Κ. του Η., κατοίκου ... η οποία δεν παραστάθηκε, ούτε εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο και 2) ανώνυμης ασφαλιστικής εταιρείας με την επωνυμία "...", που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ευθύμιο Καραΐσκο με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-12-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 58/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 58/2016 του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 11-9-2016 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ελένη Φραγκάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκαν μόνο ο αναιρεσείων και η 2η των αναιρεσιβλήτων όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις του άρθρου 576 ΚΠολΔ προκύπτει ότι αν κατά τη συζήτηση της αναιρέσεως δεν εμφανιστεί ή εμφανιστεί και δεν λάβει μέρος με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος κάποιος από τους διαδίκους, ο Άρειος Πάγος εξετάζει ποιός επισπεύδει τη συζήτηση. Αν την επισπεύδει ο διάδικος που απουσιάζει, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες οι διάδικοι.

Αν όμως την επισπεύδει ο αντίδικός του, ερευνάται αν ο διάδικος ο οποίος δεν εμφανίστηκε ή αν και εμφανίστηκε δεν έλαβε μέρος στη συζήτηση με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση. Στην περίπτωση που δεν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα η συζήτηση κηρύσσεται απαράδεκτη και η υπόθεση επαναφέρεται με νέα κλήτευση.

Στην αντίθετη περίπτωση ο Άρειος Πάγος προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Από την προσκομιζόμενη από τον αναιρεσείοντα υπ' αριθμ. ... έκθεση επιδόσεως του δικαστικού επιμελητή του Εφετείου Καλαμάτας Φ. Π. Β. που προσκομίζει και επικαλείται ο αναιρεσείων προκύπτει ότι, μετά από έγγραφη παραγγελία του πληρεξουσίου δικηγόρου του Πέτρου Ρουμπέα ακριβές αντίγραφο της κρινομένης από 11.9.2016 και με αριθμ.

καταθ. 25/4.10.2016 αίτησης αναίρεσης με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσας και κλήση προς παράσταση κατ' αυτή, επιδόθηκε με επιμέλεια του αναιρεσείοντος νομότυπα και εμπρόθεσμα στην πρώτη των αναιρεσιβλήτων. Επομένως, αφού η τελευταία δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του δικαστηρίου τούτου, κατά την παρούσα δικάσιμο, κατά την οποία η υπόθεση εκφωνήθηκε για συζήτηση με τη σειρά από το πινάκιο και ούτε έχει καταθέσει δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει, να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν όλοι οι διάδικοι παρόντες.

Η κρινόμενη από 11.9.2016 και με αριθμό.κατάθ. 25/2015 αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 58/2016 τελεσίδικης απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας, που εκδόθηκε με την ειδική διαδικασία των διαφορών για ζημίες από αυτοκίνητο, καθώς και από τη σύμβαση ασφάλισης αυτού (άρθρ. 681Α ΚΠολΔ) έχει ασκηθεί νόμιμα, εμπρόθεσμα και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των κατ' ιδίαν λόγων αυτής (άρθρ. 577 παρ. 1 και 3 ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 297, 298, 299, 300, 330 εδ. β' και 914 ΑΚ συνάγεται, ότι η αδικοπρακτική ευθύνη προς αποζημίωση προϋποθέτει συμπεριφορά παράνομη και υπαίτια, επέλευση ζημίας και αιτιώδη σύνδεσμο μεταξύ της συμπεριφοράς του δράστη και της ζημίας. Παράνομη είναι η συμπεριφορά που αντίκειται σε απαγορευτικό ή επιτακτικό κανόνα δικαίου, ο οποίος απονέμει δικαίωμα ή προστατεύει συγκεκριμένο συμφέρον του ζημιωθέντος, μπορεί δε η συμπεριφορά αυτή να συνίσταται σε θετική ενέργεια ή σε παράλειψη ορισμένης ενέργειας.

Μορφή υπαιτιότητας είναι και η αμέλεια, η οποία υπάρχει, όταν δεν καταβάλλεται η επιμέλεια, που απαιτείται στις συναλλαγές, δηλαδή αυτή, που αν καταβαλλόταν, με μέτρο τη συμπεριφορά του μέσου συνετού και επιμελούς ανθρώπου του κύκλου δραστηριότητας του ζημιώσαντος, θα καθιστούσε δυνατή την αποτροπή του παράνομου και ζημιογόνου αποτελέσματος.

Αιτιώδης σύνδεσμος υπάρχει, όταν η παράνομη και υπαίτια συμπεριφορά του δράστη ήταν, σύμφωνα με τα διδάγματα της κοινής πείρας, ικανή, κατά τη συνηθισμένη και κανονική πορεία των πραγμάτων, να επιφέρει τη ζημία και την επέφερε στη συγκεκριμένη περίπτωση. Η κρίση του δικαστηρίου της ουσίας, ότι τα πραγματικά περιστατικά που δέχθηκε ως αποδειχθέντα, επιτρέπουν το συμπέρασμα να θεωρηθεί, κατά τα διδάγματα της κοινής πείρας, ορισμένο γεγονός ως πρόσφορη αιτία της ζημίας υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, γιατί είναι κρίση νομική, αναγόμενη στην ορθή ή μη υπαγωγή από το δικαστήριο της ουσίας των διδαγμάτων της κοινής πείρας στην αόριστη νομική έννοια της αιτιώδους συνάφειας.

Εξάλλου, ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης για έλλειψη νόμιμης βάσης με την έννοια της ανεπαρκούς αιτιολογίας αφορά ελλείψεις αναγόμενες αποκλειστικά στη διατύπωση του αιτιολογικού πορίσματος αναφορικά με τη συνδρομή ή μη γεγονότων, που στη συγκεκριμένη περίπτωση συγκροτούν το πραγματικό του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου, έτσι ώστε, από την ανεπαρκή ή αντιφατική έκθεσή τους, να μην μπορεί να κριθεί αν η απόφαση στηρίζεται ή όχι νομικώς (Ολ.ΑΠ 13/1995).

Η ύπαρξη νόμιμης βάσης και η αντίστοιχη έλλειψή της πρέπει να προκύπτουν αμέσως από την προσβαλλόμενη απόφαση, ο δε Άρειος Πάγος διαπιστώνει την ύπαρξη ή την ανυπαρξία του προκειμένου λόγου αναίρεσης, ελέγχοντας μόνο την προσβαλλόμενη απόφαση και το αιτιολογικό της και όχι το περιεχόμενο άλλων εγγράφων ή αποφάσεων σε εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 561 παρ. 2 του ΚΠολΔ.

Αντίθετα, δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και μάλιστα στην ανάλυση, στάθμιση και αιτιολόγηση του εξαγόμενου από αυτές πορίσματος, γιατί στην κρίση του αυτή το δικαστήριο προβαίνει ανέλεγκτα, κατά το άρθρο 561 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ., εκτός αν δεν είναι σαφές τo πόρισμα και για το λόγο αυτό γίνεται αδύνατος ο αναιρετικός έλεγχος.

Στην προκειμένη περίπτωση με την με αριθμό 58/2016 προσβαλλομένη απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας έγιναν δεκτά τα ακόλουθα κατά την ανέλεγκτη επί της ουσίας εκτίμηση των αποδείξεων: "Στην ... στις 30.6.2010 και περί ώρα 10.30 π.μ., η πρώτη των εφεσίβλητων Π. Κ., οδηγώντας το υπ' αριθμ ... Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο, που ανήκε κατά κυριότητα στην ίδια και ήταν ασφαλισμένο για την έναντι τρίτων ασφαλιστική της ευθύνη στη δεύτερη των εφεσίβλητων ασφαλιστική εταιρεία με την επωνυμία "...", εκινείτο με μικρή ταχύτητα κάτω των 30 χιλιομέτρων την ώρα, επί ανωνύμου δημοτικής οδού με κατεύθυνση από Ανατολάς προς Δυσμάς.

Η οδός αυτή είναι διπλής κατευθύνσεως με συνολικό πλάτος οδοστρώματος 3,80 μέτρων και μία λωρίδα κυκλοφορίας ανά κατεύθυνση, πλάτους 1,90 μέτρων η κάθε μία, τη δε συγκεκριμένη ημέρα και ώρα υπήρχε στο σημείο επαρκής φυσικός φωτισμός (ημέρα) και η ορατότητα δεν περιοριζόταν. Την ίδια ώρα, ο εκκαλών Ν. Κ., οδηγώντας το υπ'αριθμ. ...

δίκυκλο μοτοποδήλατο ιδιοκτησίας του, έβαινε με μικρή ταχύτητα επί ετέρας ανωνύμου δημοτικής οδού, η οποία τέμνει κάθετα την προηγουμένη ανώνυμη οδό, με κατεύθυνση από Νότο προς Βορράν. Όταν το τελευταίο αυτό όχημα έφθασε στη διασταύρωση των δύο οδών, έχοντας πρόθεση να πραγματοποιήσει δεξιά ως προς την πορεία του στροφή για να εισέλθει στην ανώνυμη οδό, όπου εκινείτο το Ι.Χ.Ε.

αυτοκίνητο και να ακολουθήσει αντίθετη από αυτό πορεία (από Δυσμάς προς Ανατολάς), από αμέλειά του, πραγματοποίησε ανοιχτή δεξιά στροφή και εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα κυκλοφορίας, με συνέπεια, σε απόσταση 7 μέτρων από τη διασταύρωση, να συγκρουστεί με το εμπρόσθιο αριστερό μέρος του οχήματός του με το εμπρόσθιο αριστερό μέρος του ί.Χ.Ε.

αυτοκινήτου (προφυλακτήρας), χωρίς η οδηγός του τελευταίου αυτού οχήματος να έχει τη δυνατότητα να αντιδράσει με αποφευκτικό ελιγμό, λόγω της στενότητας της οδού, παρά μόνον με πέδηση, την οποία και πραγματοποίησε, πλην όμως λόγω της μικρής απόστασης μεταξύ των οχημάτων και της ελλείψεως αντιδράσεως από το μοτοποδηλάτη, δεν αποφεύχθηκε η σύγκρουση.

Από τη σύγκρουση αυτή το μοτοποδήλατο και ο αναβάτης του έπεσαν στο οδόστρωμα από την αριστερή πλευρά του Ι.Χ.Ε αυτοκινήτου στο ύψος της θέσης του οδηγού, ο δε οδηγός του τραυματίσθηκε πολύ σοβαρά. Το σημείο σύγκρουσης των δύο οχημάτων, και, επομένως, και η είσοδος του μοτοποδηλάτου στο αντίθετο ρεύμα πορείας, προκύπτει από το σχεδιάγραμμα της τροχαίας, στο οποίο αποτυπώνεται σε ελάχιστη απόσταση από το κέντρο της οδού και εντός του ρεύματος πορείας της πρώτης των εφεσίβλητων - οδηγού του Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου και επιβεβαιώνεται από την από 1.7.2010 προανακριτική κατάθεση της μάρτυρα Β. Κ., η οποία καταθέτει, ότι το σημείο πτώσης του μοτοποδηλάτου και του αναβάτη της ήταν στο μέσον περίπου του οδοστρώματος, καθώς και την από 23.10.2010 προανακριτική κατάθεση του προταθέντος από τον εκκαλούντα μάρτυρα Χ.

Κ., ο οποίος καταθέτει ότι ο αναβάτης με το μοτοποδήλατο ήταν πεσμένοι στο δεξιό μέρος της οδού προς τη θάλασσα, (η οποία βρίσκεται στα δεξιά της πορείας του μοτοποδηλάτου) και σε απόσταση ενός περίπου μέτρου από το άκρο του οδοστρώματος, ενώ το Ι.Χ.Ε. αυτοκίνητο στο δεξιό μέρος του δρόμου (εννοεί στα δεξιά της πορείας του) με κατεύθυνση προς το ποτάμι, δηλαδή δυτικά.

Η απόσταση δε αυτή του ενός περίπου μέτρου από το δεξιό, (ως προς την πορεία του μοτοποδηλάτη) άκρο της οδού, που βρισκόταν ο παθών με το μοτοποδήλατό του, σε συνδυασμό με το συνολικό πλάτος της οδού (3,80 μ.) και το γεγονός ότι η πτώση του μοτοποδηλάτου και του αναβάτη του έγιναν από αριστερά προς τα δεξιά και αριστερά της πορείας του Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου, δηλαδή προς το ρεύμα πορείας του μοτοπσδηλάτη, μέρος του οποίου και κατέλαβαν με την πτώση τους στο οδόστρωμα, δικαιολογούν και με βάση τα διδάγματα της κοινής πείρας, τη θέση του σημείου σύγκρουσης, που σημειώνεται στο σχεδιάγραμμα της Τροχαίας, το οποίο άλλωστε συντάχθηκε σύμφωνα με τα επιτόπια ευρήματα, αλλά και τις υποδείξεις της μάρτυρα Β.

Κ., όπως η ίδια βεβαιώνει στην υπ' αριθμ. 7202/28.2.2012 ένορκη βεβαίωση. Οι δύο ως άνω μάρτυρες, άλλωστε, ήταν από τους πρώτους που έφθασαν στο σημείο του ατυχήματος, καθώς η μεν Β. Κ., ευρισκόμενη στην παρακείμενη οικία του εκκαλούντος, άκουσε το θόρυβο και προσέτρεξε στο σημείο του ατυχήματος μαζί με τη σύζυγο του μοτοποδηλάτη Π.

Μ., ο δε Χ. Κ., βαδίζοντας επί της οδού που έγινε το ατύχημα και σε απόσταση 200 μέτρων από αυτό, κατέφθασε αμέσως στο σημείο σύγκρουσης και βοήθησε στην απομάκρυνση του μοτοποδηλάτου, ώστε να απεγκλωβιστεί ο αναβάτης του που είχε καταπλακωθεί από αυτό. Και ναι μεν και οι δύο αυτοί μάρτυρες, και, ιδίως, η Β. Κ., ανασκευάζουν εν μέρει τις καταθέσεις τους με τις ληφθείσες μεταγενέστερα με επιμέλεια του εκκαλούντος ένορκες βεβαιώσεις..., πλην όμως, κατά την κρίση του Δικαστηρίου, οι νεώτερες αυτές καταθέσεις τους, που απέχουν από το χρόνο του ατυχήματος δεν μπορούν να αναιρέσουν πειστικά όσα αμέσως μετά το ατύχημα κατέθεσαν.

Ειδικότερα μάλιστα τα όσα καταθέτει η Β. Κ. περί διαστρεβλώσεως της προανακριτικής καταθέσεώς της από τον συντάκτη της, κρίνονται παντελώς αβάσιμα, δεδομένου ότι δεν στηρίζονται από κανένα στοιχείο της δικογραφίας, ούτε και ο ενάγων, ή η ως άνω μάρτυρας κινήθηκαν δικαστικά εναντίον του. Εξ άλλου, δεν κρίνεται αξιόπιστη και η κατάθεση στα πλαίσια ένορκης βεβαίωσης του μάρτυρα Π.

Σ., ο οποίος, εκτός ότι έδωσε την κατάθεσή του καθυστερημένα, μολονότι υποστηρίζει ότι κινούνταν στην ίδια οδό με κατεύθυνση προς ανατολάς και είδε το ατύχημα τοποθετεί εσφαλμένα την πορεία του Ι.Χ.Ε. προς την ίδια κατεύθυνση (δηλαδή προς ανατολάς). Τέλος, η μικρή ταχύτητα της οδηγού του Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου προκύπτει από τις ζημίες των δύο οχημάτων και, ιδίως του Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου, που εντοπίζεται μόνον σε ένα σημείο του προφυκακτήρα και δεν χρήζει καν επισκευής, το δε γεγονός ότι, μολονότι παρέμεινε στον τόπο του ατυχήματος και ήταν γνωστά τα στοιχεία της, αφού γνωρίζονταν με τον παθόντα και τη σύζυγό του, δήλωσε το ατύχημα καθυστερημένα στο AT της περιοχής της και δη την επομένη ημέρα, δεν συνδέεται αιτιωδώς με την ένδικη σύγκρουση και τον εξ αυτού βαρύτατο τραυματισμό του εκκαλούντος.

Πρέπει δε να σημειωθεί, ότι τα παραπάνω στοιχεία δεν ανατρέπονται από το γεγονός της άσκησης ποινικής διώξεως σε βάρος της πρώτης εναγομένης για το αδίκημα της σωματικής βλάβης εξ αμελείας και της παραβάσεως του άρθρου 43 του Κ.Ο.Κ, το δε δικαστήριο δεν δεσμεύεται από την τυχόν καταδίκη της από το ποινικό δικαστήριο.

Με βάση τα παραπάνω αποδειχθέντα περιστατικά, δεν αποδεικνύεται αμέλεια της πρώτης των εφεσίβλητων στην πρόκληση του ενδίκου ατυχήματος, για το οποίο ευθύνεται αποκλειστικά ο ίδιος ο ενάγων, που εισήλθε στο αντίθετο ρεύμα πορείας, όπως ορθά κρίθηκε και από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο. Τα δε περί του αντιθέτου υποστηριζόμενα με την έφεση και τους προσθέτους λόγους της, είναι απορριπτέα ως αβάσιμα στην ουσία τους".

Με τις παραδοχές αυτές το Εφετείο απέρριψε την έφεση του αναιρεσείοντος κατά της με αριθμό 58/2013 οριστικής απόφασης του Πρωτοδικείου Καλαμάτας, η οποία, κρίνοντας ομοίως, απέρριψε την ένδικη με αριθμό κατάθεσης 232/7.12.2011 αγωγή που είχε ασκήσει ο αναιρεσείων ενώπιον του ως άνω Δικαστηρίου κατά των αναιρεσιβλήτων.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο ορθά εφάρμοσε και δεν παραβίασε εκ πλαγίου τις παραπάνω ουσιαστικού δικαίου διατάξεις του Α.Κ., διαλαμβάνοντας στην απόφασή του πλήρεις, σαφείς και χωρίς λογικά κενά και αντιφάσεις αιτιολογίες ως προς τα ζητήματα που έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, οι οποίες καθιστούν εφικτό τον αναιρετικό έλεγχο, ως προς την ορθή ή μη εφαρμογή των ως άνω διατάξεων.

Ειδικότερα το Εφετείο διέλαβε πλήρη αιτιολογία, τόσο ως προς την αποκλειστική υπαιτιότητα του ήδη αναιρεσείοντος οδηγού του με αριθμό κυκλοφορίας ... δίκυκλου μοτοποδηλάτου για την πρόκληση του ένδικου τροχαίου ατυχήματος, όσο και ως προς την έλλειψη οποιασδήποτε συντρέχουσας αμέλειας της πρώτης αναιρεσίβλητης, οδηγού του ασφαλισμένου στην εναγομένη και ήδη δεύτερη αναιρεσίβλητη ασφαλιστική εταιρία με αριθμό κυκλοφορίας ...

Ι.Χ.Ε. αυτοκινήτου. Πιο συγκεκριμένα διέλαβε στην απόφασή του με σαφήνεια και πληρότητα τα συγκροτούντα την έννοια της αμελείας περιστατικά, τα οποία επέδειξε ο αναιρεσείων ανωτέρω οδηγός του δίκυκλου μοτοποδηλάτου, τα οποία βρίσκονται σε αιτιώδη συνάφεια με το επελθόν αποτέλεσμα και δη: α) ότι ο εν λόγω οδηγός, οδηγώντας το προαναφερόμενο όχημά του και κινούμενος με αυτό από νότο προς βορρά σε ανώνυμη οδό που τέμνει κάθετα έτερη ανώνυμη οδό, στην οποία εισήλθε με πρόθεση να κατευθυνθεί από την Δύση προς την ανατολή, πραγματοποιώντας ανοικτή δεξιά στροφή, β) ότι με την κίνησή του αυτή παρενεβλήθη στην πορεία του Ι.Χ.Ε.

αυτοκινήτου της πρώτης αναιρεσίβλητης, η οποία, προκειμένου να αποφύγει την σύγκρουση με το μοτοποδήλατο, τροχοπέδησε, πλην όμως, λόγω της μικρής απόστασης που παρεμβαλλόταν μεταξύ του οχήματός της και του μοτοποδηλάτου, αλλά και της έλλειψης δυνατότητας αποφευκτικού ελιγμού λόγω της στενότητας της οδού (συνολικό πλάτος 3,80 και αντίστοιχα 1,90 για κάθε ρεύμα κυκλοφορίας), δεν απεφεύχθη η επαφή των ως άνω οχημάτων, γ) ότι η ελαφρά πρόσκρουση των εμπλεκομένων οχημάτων συνέβη, όταν το μοτοποδήλατο εισήλθε στο ρεύμα πορείας της αναιρεσίβλητης και με το εμπρόσθιο αριστερό μέρος του έπληξε το εμπρόσθιο αριστερό μέρος του αυτοκινήτου της αναιρεσίβλητης στο σημείο του προφυλακτήρα, τούτο δε προκάλεσε απώλεια ισορροπίας του αναιρεσείοντος οδηγού και την πτώση του με την ανατροπή του μοτοποδηλάτου με αποτέλεσμα τον σοβαρό τραυματισμό του.

δ) Ακόμη και σχετικώς με την έλλειψη οποιασδήποτε συντρέχουσας υπαιτιότητας της πρώτης αναιρεσίβλητης για την πρόκληση της ένδικης συγκρούσεως διέλαβε επιπλέον, ότι αυτή εκινείτο στην παραπάνω οδό, με καλές καιρικές συνθήκες και απεριόριστη ορατότητα, με ταχύτητα κάτω των 30 χ/ω, όπως τούτο προκύπτει από τις ασήμαντες υλικές ζημίες των οχημάτων και ειδικότερα του αυτοκινήτου της, που επλήγη μόνο σε μικρό τμήμα του προφυλακτήρα, αλλά και την έγκαιρη αντίδρασή της με τροχοπέδηση του οχήματός της, σε αντίθεση με τον αναιρεσείοντα οδηγό του μοτοποδηλάτου, ο οποίος δεν αντέδρασε, με αποφευκτικό ελιγμό ώστε να μετακινηθεί έγκαιρα προς στο ρεύμα πορείας του.

Περαιτέρω εις ενίσχυση της κρίσης του Εφετείου, ότι η σύγκρουση συνέβη στο ρεύμα κυκλοφορίας, στο οποίο εκινείτο το ΙΧΕ αυτοκίνητο, διαλαμβάνεται στην προσβαλλομένη ειδική μνεία του σχεδιαγράμματος της τροχαίας, η ακρίβεια της αποτύπωσης του οποίου ως προς το σημείο συγκρούσεως επιβεβαιώνεται, κατά τις παραδοχές της και από άλλα αποδεικτικά μέσα και δη από προανακριτικές καταθέσεις αυτοπτών μαρτύρων σχετικές περικοπές των οποίων αναφέρονται στις αιτιολογίες της.

Δεν συντρέχει, επομένως, η επικαλούμενη από τον αναιρεσείοντα πλημμέλεια της παραθέσεως ανεπαρκούς αιτιολογίας στην προσβαλλομένη απόφαση, επειδή, όπως διατείνεται, δεν διευκρινίζεται: α) η απόσταση από την οποία η αναιρεσίβλητη αντελήφθη το, κατά τις παραδοχές της προσβαλλομένης αιφνιδίως παρεμβληθέν στην πορεία της όχημα του αναιρεσείοντος, αφού το στοιχείο αυτό ενόψει των λοιπών παραδοχών της απόφασης, δεν αίρει την υπαιτιότητα του αναιρεσείοντος, αλλά ούτε και στοιχειοθετεί τυχόν συντρέχουσα αμέλεια της εναγομένης.

β) Το σημείο σύγκρουσης των οχημάτων, για το οποίο εξάλλου η προσβαλλομένη, όπως ήδη αναφέρθηκε, περιλαμβάνει αναλυτική αιτιολογία στο σκεπτικό της. Η αιτίαση ότι η απόφαση δεν αναφέρει το είδος και την έκταση των σωματικών βλαβών που υπέστη ο αναιρεσείων είναι αλυσιτελής, αφού το Εφετείο με τις εκ των αποδείξεων προκύπτουσες ανέλεγκτες αναιρετικά παραδοχές του κατέληξε στην κρίση ότι για την πρόσκρουση των οχημάτων και τις σωματικές βλάβες που προκλήθηκαν απ' αυτή στον ενάγοντα ουδεμία ευθύνη βαρύνει την εναγομένη οδηγό του ΙΧΕ αυτοκινήτου, ενώ η αναφορά της πτώσης του αναιρεσείοντος μετά την ανατροπή του μοτοποδηλάτου στο "ύψος της οδηγού του αυτοκινήτου" ουδεμία δημιουργεί αντίφαση με τις λοιπές σχετικές με το σημείο σύγκρουσης παραδοχές της προσβαλλομένης.

Οι ως άνω επικαλούμενες από τον αναιρεσείοντα ως ελλείψεις, πέραν του ότι, υπό τις προεκτεθείσες παραδοχές της προσβαλλομένης αποφάσεως, δεν συνιστούν τέτοιες, συνέχονται με την αξιολόγηση, στάθμιση και εκτίμηση των αποδείξεων, με τις οποίες υπό την επίκληση της προβαλλόμενης πλημμέλειας της παραβάσεως εκ πλαγίου των άνω ουσιαστικών διατάξεων πλήττεται η αναιρετικά ανέλεγκτη εκτίμηση των αποδείξεων αναφορικά με το σαφώς εκτιθέμενο πόρισμα του Εφετείου και, συνεπώς, απαραδέκτως προβάλλονται.

Κατ' ακολουθίαν, ο μόνος λόγος της αναιρέσεως, με τον οποίο προσάπτεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ πλημμέλεια είναι αβάσιμος και πρέπει να απορριφθεί. Μετά απ' αυτά και ενόψει της μη προβολής άλλου αναιρετικού λόγου προς έρευνα, πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της η ένδικη αίτηση αναιρέσεως, να διαταχθεί κατ' άρθρ. 495 § 4 ΚΠολΔ η εισαγωγή του κατατεθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της παρισταμένης αναιρεσίβλητης ασφαλιστικής εταιρίας, κατά το νόμιμα αίτημα της τελευταίας, η οποία κατέθεσε προτάσεις (άρθρα 176, 183, 189 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δικ.), ενώ δεν γίνεται λόγος για δικαστικά έξοδα ως προς την πρώτη αναιρεσίβλητη, η οποία δεν παραστάθηκε και δεν υποβλήθηκε σε δικαστικά έξοδα, ούτε υπέβαλε σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 11.9.2016 και με αριθμ. καταθ. 25/4.10.2016 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθμ. 58/2016 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Καλαμάτας.

Διατάσσει την εισαγωγή του κατατεθέντος από τον αναιρεσείοντα παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων της παρισταμένης αναιρεσίβλητης, το ύψος των οποίων καθορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Μα?ου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ