495/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 495 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 495/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1’ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Aντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Στυλιανή Γιαννούκου, Γεώργιο Αναστασάκο, Σοφία Καρυστηναίου και Μαρία Νικολακέα, Aρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του την 1η Δεκεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού τοπικής αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "Δήμος Αθηναίων" που εδρεύει στην … και εκπροσωπείται νόμιμα, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τις πληρεξούσιες δικηγόρους του Ελένη Καϊτανίδου και Αικατερίνη Ευκλείδου και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ν. Σ. του Ι., κατοίκου ..., 2) Κ. Α. του Λ., κατοίκου ..., 3) Κ. Α. του Α., κατοίκου ..., 4) Π. Α. του Σ., κατοίκου ..., 5) Ε. Α. του Β., κατοίκου ..., 6) Π. Α. του Δ., κατοίκου ..., 7) Ε. Β. του Χ., κατοίκου ..., 8) Μ. Β. του Α., κατοίκου ..., 9) Σ. Β. του Ε., κατοίκου ..., 10) Σ.-Α. Γ. του Ι., κατοίκου ..., 11) Ζ. Γ. του Π., κατοίκου ..., 12) Π. Γ. του Ε., κατοίκου ..., 13) Δ. Γ. του Α., κατοίκου ..., 14) Ν. Δ. του Γ., κατοίκου ..., 15) Π. Ε. του Σ., κατοίκου ..., 16) Κ. Ζ. του Γ., κατοίκου ..., 17) Χ. Κ. του Γ., κατοίκου ..., 18) Α. Κ. του Α., κατοίκου ..., 19) Α. Κ. του Σ., κατοίκου ..., 20) Γ. Κ. του Ι., κατοίκου ..., 21) Α. Κ. του Λ., κατοίκου ..., 22) Π. Κ. του Π., κατοίκου ..., 23) Ι. Κ. του Κ., κατοίκου ..., 24) Ν. Κ. του Φ., κατοίκου ..., 25) Ε. Κ. του Π., κατοίκου ..., 26) Α. Κ. του Θ., κατοίκου ..., 27) Μ. Μ. του Χ., κατοίκου ..., 28) Λ. Μ. του Κ., κατοίκου ..., 29) Σ. Μ. του Β., κατοίκου ..., 30) Ν. Μ. του Ν., κατοίκου ..., 31) Ν. Ξ. του Π., κατοίκου ..., 32) Φ. Ξ. του Π., κατοίκου ..., 33) Μ. Π. του Π., κατοίκου ..., 34) Ε. Π. του Λ., κατοίκου ..., 35) Θ. Π. του Δ., κατοίκου ..., 36) Κ. Π. του Θ., κατοίκου ..., 37) Ε.-Α. Π. του Δ., κατοίκου ..., 38) Ζ. Ρ. του Μ., κατοίκου ..., 39) Μ. Ρ. του Γ., κατοίκου ..., 40) Κ. Σ. του Κ., κατοίκου ..., 41) Γ. Σ. του Γ., κατοίκου ..., 42) Ν. Σ. του Γ., κατοίκου ..., 43) Μ. Σ. του Ι., κατοίκου ..., 44) Ε. Σ. του Χ., κατοίκου ..., 45) Σ. Σ. του Θ., κατοίκου ..., 46) Β. Σ. του Δ., κατοίκου ..., 47) Κ. Τ. του Χ., κατοίκου ..., 48) Μ. Τ. του Γ., κατοίκου ..., 49) Ν. Τ. του Κ., κατοίκου ..., 50) Μ. Τ. του Ι., κατοίκου ..., 51) Ι. Τ. του Κ., κατοίκου ..., 52) Μ. Τ. του Β., κατοίκου ..., 53) Λ. Λ. του Π., κατοίκου ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Πέτρο Τσαντίλα και κατέθεσαν προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 5-9-2013 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων και άλλων δύο ήδη μη διαδίκων που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 1951/2014 απόφαση του ίδιου δικαστηρίου.

Την αναίρεση της απόφασης αυτής ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19-9-2014 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Μαρία Νικολακέα ανέγνωσε την από 9-3-2015 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Χρήστου Βρυνιώτη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης. Οι πληρεξούσιοι του αναιρεσείοντος ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης, ο πληρεξούσιος των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά τις διατάξεις του άρθρου 553 παρ. 1 Κ.Πολ.Δ. "Αναίρεση επιτρέπεται μόνο κατά των αποφάσεων που δεν μπορούν να προσβληθούν με ανακοπή ερημοδικίας και έφεση α) εκείνων που παραπέμπουν την υπόθεση στο αρμόδιο δικαστήριο εξαιτίας καθ’ ύλην αναρμοδιότητας και εκείνων που έχουν εκδοθεί κατά παράβαση του άρθρου 46 από το δικαστήριο στο οποίο έγινε η παραπομπή, β) των οριστικών αποφάσεων που περατώνουν όλη τη δίκη ή μόνο τη δίκη για την αγωγή ή για την ανταγωγή. Αν η απόφαση είναι κατά ένα μέρος οριστική, δεν επιτρέπεται αναίρεση ούτε κατά των οριστικών διατάξεων, πριν εκδοθεί οριστική απόφαση στη δίκη". Από τις ανωτέρω διατάξεις σε συνδυασμό με εκείνες των άρθρων 309 εδ. α, 321 και 495 παρ.1 του ίδιου κώδικα προκύπτει ότι σε αναίρεση υπόκειται η απόφαση που έχει καταστεί τελεσίδικη κατά το χρόνο της άσκησής της, δηλαδή κατά το χρόνο της κατάθεσης του οικείου δικογράφου στη γραμματεία του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι δε τελεσίδικη η απόφαση η οποία, απεκδύοντας το δικαστή από κάθε περαιτέρω εξουσία, περατώνει τη δίκη επί της αγωγής και δεν υπόκειται στα τακτικά ένδικα μέσα της ανακοπής ερημοδικίας και της έφεσης (Ολ.Α.Π. 9/1996). Από την πρώτη από τις ανωτέρω διατάξεις προκύπτει επίσης ότι στην περίπτωση σώρευσης πολλών αγωγικών αιτημάτων σε ένα δικόγραφο και έκδοσης οριστικής απόφασης επ’ αυτών από το πρωτοβάθμιο δικαστήριο, αν ασκηθεί έφεση μόνο κατά διατάξεων που αφορούν μερικά από τα αιτήματα, σε αναίρεση υπόκειται η πρωτόδικη απόφαση ως προς τις μη εκκληθείσες ή απαραδέκτως εκκληθείσες διατάξεις της μετά την έκδοση της οριστικής απόφασης του Εφετείου (Α.Π. 1565/2001, Α.Π. 481/1993). Τέλος, κατά το άρθρο 577 παρ. 1 και 2 Κ.Πολ.Δ. ο Άρειος Πάγος πρώτα συζητεί για το παραδεκτό της αίτησης αναίρεσης και αν αυτή δεν ασκήθηκε νόμιμα ή αν λείπει κάποια προϋπόθεση για να είναι παραδεκτή, την απορρίπτει και αυτεπαγγέλτως. Στην προκειμένη περίπτωση από την παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων προκύπτουν τα εξής: Με την από 5-9-2013 αγωγή τους οι ήδη αναιρεσίβλητοι εξέθεσαν ότι με συμβάσεις εξαρτημένης εργασίας ορισμένου χρόνου, οι οποίες στη συνέχεια, με την τήρηση της διαδικασίας του π.δ. 164/2004, μετατράπηκαν σε όμοιες αορίστου χρόνου, προσελήφθησαν κατά τις αναφερόμενες ημερομηνίες από τον εναγόμενο και ήδη αναιρεσείοντα δήμο και απασχολούνταν ως σχολικοί φύλακες σε σχολικά συγκροτήματα αυτού. Ότι με το άρθρο 80 ν. 4172/2013 καταργήθηκαν από τη δημοσίευση του τελευταίου αυτού νόμου (23-7-2013) οι θέσεις εργασίας τους και τέθηκαν αυτοί σε καθεστώς διαθεσιμότητας με ταυτόχρονη περικοπή των αποδοχών τους κατά ποσοστό 25% για χρονικό διάστημα οκτώ μηνών. Ότι η θέση τους σε διαθεσιμότητα είναι παράνομη και άκυρη διότι η προαναφερθείσα διάταξη του άρθρο 80 ν. 4172/2013 αντίκειται στο Σύνταγμα και το κοινοτικό και διεθνές δίκαιο, καθώς και στις θεμελιώδεις διοικητικές αρχές για τους αναλυτικά εκτιθέμενους λόγους, η συμμόρφωση δε του εναγομένου προς αυτές ισοδυναμεί με παράνομη βλαπτική μεταβολή των όρων της εργασίας τους, προκαλώντας σε αυτούς υλική ζημία αντίστοιχη προς την κατά τ’ ανωτέρω περικοπή των αποδοχών τους. Ζήτησαν δε, όπως το αίτημα της αγωγής παραδεκτά περιορίσθηκε με προφορική δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου τους ενώπιον του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου που καταχωρήθηκε στα πρακτικά και επαναλήφθηκε με τις έγγραφες προτάσεις τους: α) να υποχρεωθεί ο εναγόμενος να αποδέχεται τις υπηρεσίες τους με τους ίδιους όρους που ίσχυαν για αυτούς μέχρι τη θέση τους σε διαθεσιμότητα, β) να αναγνωρισθεί ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να καταβάλει σε καθένα από αυτούς τα αναφερόμενα ποσά ως διαφορές αποδοχών για χρονικό διάστημα οκτώ μηνών αφότου τέθηκαν σε διαθεσιμότητα. Το πρωτοβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε την αγωγή ως νόμιμη και κατ’ ουσίαν βάσιμη και ειδικότερα: α) υποχρέωσε τον εναγόμενο να αποδέχεται τις προσηκόντως προσφερόμενες υπηρεσίες των εναγόντων υπό καθεστώς πλήρους απασχόλησης και με τους ίδιους όρους αμοιβής και εργασίας που ίσχυαν για αυτούς μέχρι τις 23-7-2013 (ημερομηνία κατά την οποία τέθηκαν σε διαθεσιμότητα) και β) αναγνώρισε ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να καταβάλει σε κάθε ενάγοντα τα αναφερόμενα ποσά. Κατά της πρωτόδικης απόφασης ο εναγόμενος άσκησε στις 19-9-2014, με την κατάθεση του σχετικού δικογράφου στη γραμματεία του εκδόντος αυτήν δικαστηρίου (βλ. την …/19-9-2014 έκθεση κατάθεσης της γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών), την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, με την οποία προσβάλλει αυτήν κατά το μέρος που τον υποχρέωσε να αποδέχεται τις υπηρεσίες των εναγόντων. Προηγουμένως όμως και συγκεκριμένα στις 18-7-2014 ο εναγόμενος είχε ασκήσει κατά της ίδιας πρωτόδικης απόφασης την από 17-7-2014 έφεσή του (βλ. την .../18-7-2014 έκθεση κατάθεσης της γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών), με την οποία την προσέβαλε κατά το μέρος της που αναγνώρισε ότι ο εναγόμενος υποχρεούται να καταβάλει στους ενάγοντες τα αναφερόμενα σ’ αυτήν ποσά και της οποίας δικάσιμος ορίσθηκε η 17-11-2015. Από τα πιο πάνω σαφώς προκύπτει ότι κατά το χρόνο άσκησης της υπό κρίση αίτησης του εναγομένου κατά της πρωτόδικης απόφασης (19-9-2014), ο οποίος είναι ο κρίσιμος εν προκειμένω, είχε προηγηθεί (στις 18-7-2014) η άσκηση της έφεσης του ιδίου κατά της ίδιας πρωτόδικης απόφασης και δεν είχε εκδοθεί απόφαση επ’ αυτής, αφού η ορισθείσα δικάσιμος προς συζήτηση της έφεσης (17-11-2015) ήταν μεταγενέστερη της άσκησης της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης. Εφόσον δε η υπό κρίση αίτηση ασκήθηκε πριν εκδοθεί οριστική απόφαση του εφετείου ως προς την εκκληθείσα διάταξη της πρωτόδικης απόφασης, απαραδέκτως με αυτήν προσβάλλεται η πρωτόδικη απόφαση ως προς την μη εκκληθείσα διάταξή της κατά τα προεκτεθέντα.

Συνεπώς πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων σύμφωνα με το σχετικό αίτημα των τελευταίων (άρθρα 176, 183 και 191 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.), μειωμένη κατά το άρθρο 281 παρ. 2 του Κώδικα Δήμων και Κοινοτήτων, ο οποίος κυρώθηκε με το ν. 3463/2006.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-9-2014 αίτηση για αναίρεση της 1951/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στη δικαστική δαπάνη των αναιρεσιβλήτων, την οποία ορίζει σε εξακόσια (600) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 6 Ιουλίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 12 Αυγούστου 2016.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ