495/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 495 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 495/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: ...., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Ιωάννη Μπουρμπούλη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-1-1996 αγωγή του ήδη αναιρεσείοντος, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 41/1997 μη οριστική, 60/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 1460/2006 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 19-5-2007 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 18-11-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη ... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, ..., ακριβές αντίγραφο της κρινομένης αίτησης αναίρεσης, με την υπάρχουσα σ 'αυτό πράξη ορισμού της προκείμενης δικασίμου προς συζήτηση αυτής καθώς και κλήση για συζήτηση τούτων κατ` αυτήν, επιδόθηκε, με επίσπευση του αναιρεσιβλήτου, νομότυπα και εμπρόθεσμα, στον αναιρεσείοντα, ... . Επομένως, εφόσον ο εν λόγω διάδικος δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υπόθεσης από την σειρά του οικείου πινακίου, ούτε κατέθεσε δήλωση κατ` άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ).

Επειδή, από τη διάταξη του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ, με την οποία ορίζεται ότι, είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται περί των αναφερόμενων σ' αυτήν εξαιρέσεων, προκύπτει ότι για το παραδεκτό του λόγου αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται στο αναιρετήριο, ότι ο ισχυρισμός που στηρίζει το λόγο αναίρεσης, είχε προταθεί στο δικαστήριο το οποίο εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, και μάλιστα ότι είχε προταθεί νόμιμα.

Στην υπόθεση που κρίνεται, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, από το άρθρο 559 περ.11α ΚΠολΔ, αποδίδεται ως σφάλμα στο Εφετείο, ότι έλαβε υπόψη τις αναφερόμενες στο λόγο αυτό δύο ένορκες βεβαιώσεις μαρτύρων, ενώπιον συμβολαιογράφου, με αριθ.6175/1986 και 3172/2001, τις οποίες μ' επίκληση προσκόμισε ο αναιρεσίβλητος, με τις από 4-3-2006 ενώπιον τούτου κατατεθείσες προτάσεις του, οι οποίες ήταν αποδεικτικά μέσα που ο νόμος δεν επιτρέπει στην προκείμενη υπόθεση, η οποία δικάστηκε σε πρώτο βαθμό, ενώπιον του Πολυμελούς Πρωτοδικείου κατά την τακτική διαδικασία, σύμφωνα με τις διατάξεις των άρθρων 226 παρ.2, 270 παρ.1, 2, 341 παρ.1, 2, 3, 524 παρ.1 ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν την αντικατάστασή τους με το ν. 2915/2001.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αόριστος, διότι δεν αναφέρεται στο αναιρετήριο, αν προτάθηκε στο Εφετείο ο ισχυρισμός, που στηρίζει το λόγο αυτό, ο οποίος δεν υπάγεται στις εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ.2 ΚΠολΔ, διότι δεν πρόκειται για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, ούτε για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη, ούτε για παράβαση που δεν μπορούσε να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, αφού ο αναιρεσείων έλαβε γνώση των ανωτέρω προτάσεων του αναιρεσιβλήτου ενώπιον του Εφετείου, με τις οποίες έγινε επίκληση των ως άνω αποδεικτικών μέσων, και, επομένως, μπορούσε ακόμη και με την προσθήκη και αντίκρουση των προτάσεών του (άρθρ.237 παρ.3, 524 παρ.1 ΚΠολΔ, όπως ίσχυαν πριν την αντικατάστασή τους με το ν.2915/2001) να προβάλει τον ισχυρισμό του ότι ο νόμος δεν επιτρέπει τα εν λόγω αποδεικτικά μέσα.

Με την ίδια αιτιολογία είναι απορριπτέος ο δεύτερος λόγος αναίρεσης, από το άρθρ.559 αριθ.11β ΚΠολΔ, με τον οποίο αποδίδεται η πλημμέλεια, ότι το δευτεροβάθμιο Δικαστήριο έλαβε υπόψη αποδείξεις που προσκομίσθηκαν χωρίς όμως νόμιμη επίκληση, ήτοι την 14625/1996 ένορκη βεβαίωση μάρτυρα, την οποία προσκόμισε ο αναιρεσίβλητος, με τις ανωτέρω αναφερόμενες ενώπιον του Εφετείου προτάσεις του, χωρίς όμως νόμιμη επίκληση όλων των στοιχείων της ταυτότητας αυτής , παρά μόνο του αριθμού της.

Επειδή, η καταψήφιση στη δικαστική δαπάνη του διαδίκου που νικήθηκε δεν έχει ανάγκη ειδικής αιτιολογίας και είναι συνέπεια της αρχής της ήττας, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 176 ΚΠολΔ. Επομένως, ο τρίτος λόγος αναίρεσης, με τον οποίο προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθ. 19 ΚΠολΔ αιτίαση ότι το Εφετείο, με την πλημμελή αιτιολογία, "ενόψει του αντικειμένου της δίκης και των διαδικαστικών ενεργειών του εναγομένου", απέρριψε τον σχετικό λόγο της έφεσής του ήδη αναιρεσείοντος, με τον οποίο είχε παραπονεθεί διότι το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο, το οποίο απέρριψε την ένδικη αγωγή του, επιδίκασε σε βάρος του, ως δικαστική δαπάνη, το ποσό των 1800 ευρώ, είναι απαράδεκτος.

Γ Ι Α ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-5-2007 αίτηση του ... για αναίρεση της 1460/2006 απόφασης του Εφετείου Πατρών .

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ