495/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 495 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός: 495/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2΄ Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο - Φιλήτα Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 13 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία και του Γραμματέα Αντωνίου Στυλιανουδάκη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας : Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία «Δημόσια Επιχείρηση Ηλεκτρισμού (Δ.Ε.Η. Α.Ε.)», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ιωάννη Μανιάτη.

Του αναιρεσίβλητου : ....... Δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17/11/1997 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 539/1999 του ίδιου Δικαστηρίου και 3140/2000 οριστική του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 8/4/2003 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανέγνωσε την από 22 Νοεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αναιρέσεως. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, όπως προκύπτει από την προσκομιζόμενη και επικαλούμενη ..... έκθεση επιδόσεως του αρμόδιου δικαστικού επιμελητού του Πρωτοδικείου Χίου ......, ακριβές αντίγραφο της από 8/4/2003 αιτήσεως αναιρέσεως, με την κάτω από αυτή πράξη ορισμού δικασίμου για την αναφερόμενη στην αρχή δικάσιμο, καθώς και κλήσεως προς εμφάνιση κατ΄ αυτή, επιδόθηκε νομίμως και εμπροθέσμως, με επιμέλεια της αναιρεσείουσας στον αναιρεσίβλητο. Επομένως αφού ο τελευταίος δεν εμφανίσθηκε κατά την άνω νόμιμη δικάσιμο, όταν η υπόθεση εκφωνήθηκε από τη σειρά του οικείου πινακίου πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση σαν να ήταν και αυτός παρών (άρθρ. 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. ).

Επειδή, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 3, 174, 180, 679 Α.Κ., 8 Ν. 2112/1920 και παρ. 4 Ν. 4020/1959 συνάγεται η αρχή του εργατικού δικαίου κατά την οποία κάθε παραίτηση του εργαζόμενου από το δικαίωμα λήψης των νόμιμων αποδοχών, επιδομάτων ή άλλων από την εργασία του παροχών, έστω και υπό την μορφή άφεσης χρέους κατ' άρθρο 454 Α.Κ., είναι άκυρη και θεωρείται ως μη γενόμενη.

Στην προκείμενη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι το Εφετείο με το να απορρίψει τον ισχυρισμό της αναιρεσείουσας ΔΕΗ ότι ο αναιρεσίβλητος μισθωτός της με το 10ο όρο της εργασιακής του σύμβασης παραιτήθηκε εγκύρως από τους τόκους υπερημερίας των κατ' αυτής αξιώσεών του από καθυστερούμενους μισθούς, επιδόματα εορτών, αδείας και αποδοχές αδείας, για το χρονικό διάστημα από της εκδόσεως της σχετικής με την τοποθέτησή του στη ΔΕΗ αποφάσεως της Επιτροπής του άρθρο 8 του Ν. 1648/1986 μέχρι την ημερομηνία υπογραφής της σύμβασης εξαρτημένης εργασίας του, παραβίασε με εσφαλμένη ερμηνεία και εφαρμογή τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων 3, 174, 180, 679, 656 Α.Κ., 8 του Ν. 2112/1920 και 8 παρ. 4 του Ν. 4020/1959.

Το Εφετείο όμως, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφασή του, δέχθηκε πέραν της περί ακυρότητος της παραιτήσεως κρίσεώς του, με επάλληλη αιτιολογία, η οποία στηρίζει αυτοτελώς το διατακτικό της και ανελέγκτως ότι από το περιεχόμενο του προαναφερόμενου όρου της εργασιακής σύμβασης του αναιρεσίβλητου – ενάγοντα δεν προκύπτει η επικαλούμενη, από την αναιρεσείουσα – εναγομένη παραίτησή του από τις ένδικες αξιώσεις του για τόκους υπερημερίας.

Επομένως ο πρώτος λόγος αναιρέσεως, με την άνω περί του αντιθέτου αιτίασή του, αληθώς από τον αριθμ. 1 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ. είναι απορριπτέος προεχόντως ως αλυσιτελής.

Eπειδή με το δεύτερο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αιτίαση ότι παραβιάσθηκαν οι παραπάνω κανόνες ουσιαστικού δικαίου καθώς και εκείνοι των άρθρων 173, 200, 288 Α.Κ. όσον αφορά την απόρριψη του ισχυρισμού της αναιρεσείουσας ΔΕΗ για παραίτηση του αναιρεσίβλητου μισθωτού της από την κατ' αυτής αξίωσή του για χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης. Ο λόγος αυτός αναιρέσεως πρέπει ν' απορριφθεί ως ερειδόμενος σε εσφαλμένη προϋπόθεση, γιατί η εν λόγω απαίτηση του αναιρεσιβλήτου (χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης) και το συναφές αγωγικό κεφάλαιο που επιδικάσθηκε σ' αυτόν με την πρωτόδικη απόφαση δεν προσβλήθηκε με την έφεση της αναιρεσείουσας και συνεπώς αφού δεν απετέλεσε αντικείμενο της εκκλήτου δίκης, δεν επελήφθη δε και δεν έκρινε επ΄ αυτού η προσβαλλόμενη απόφαση.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8/4/2003 αίτηση της ΔΕΗ Α.Ε. για αναίρεση της 3140/2000 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 28 Φεβρουαρίου 2006.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 14 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ