494/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 494 / 2020 (Δ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 494/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Δ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ειρήνη Καλού, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Γεώργιο Χοϊμέ, Κωστούλα Φλουρή - Χαλεβίδου, Μαρία Τζανακάκη και Ελένη Φραγκάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 8 Νοεμβρίου 2019, με την παρουσία και του Γραμματέα Αθανασίου Λιάπη, για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης τραπεζικής εταιρείας με την επωνυμία "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Σταμάτιο Μισαηλίδη με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Του αναιρεσιβλήτου: Β. Κ. του Ν., κατοίκου ..., ο οποίος παραστάθηκε με την πληρεξούσια δικηγόρο του Λυδία Δράμπα.

Κοινοποιουμένη η αναίρεση στην: Ανώνυμη τραπεζική εταιρεία με την επωνυμία "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS ΑΕ" (πρώην "EFG EUROBANK ERGASIAS ΑΕ"), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, για την ίδια και ως διαχειρίστριας της εταιρείας με την επωνυμία "...", η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Φώτιο Σαρρή.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21-11-2012 αίτηση του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Πρέβεζας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 220/2013 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4/2016 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 10-10-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, με Εισηγήτρια την Αρεοπαγίτη Ελένη Φραγκάκη, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Ο πληρεξούσιος της προς κοινοποίηση εταιρείας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης αναίρεσης και η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επί της αιτήσεως του αναιρεσιβλήτου, την οποία απηύθυνε ενώπιον του Ειρηνοδικείου Πρέβεζας κατά της μεταξύ άλλων δεύτερης των καθών και ήδη αναιρεσείουσας "ETE AE" με αίτημα τη ρύθμιση των προς αυτήν χρεών του κατά τις διατάξεις του ν. 3869/2010, εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας η υπ' αριθμ. 220/2013 απόφαση του παραπάνω Ειρηνοδικείου που την έκανε δεκτή. Μετά από έφεση του αναιρεσιβλήτου - αιτούντος εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων η υπ' αριθμ. 4/2016 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρέβεζας που δέχθηκε την έφεση και εξαφάνισε την ως άνω απόφαση του Ειρηνοδικείου. Κατά της απόφασης αυτής η καθής η αίτηση - και ήδη αναιρεσείουσα άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως, η οποία είναι παραδεκτή (άρθρα 577 § 1 ΚΠολΔ) διότι ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρα 552, 553, 556, 558, 564, 566 § 1 ΚΠολΔ). Πρέπει επομένως να ερευνηθούν οι λόγοι της (άρθρο 577 § 3 ΚΠολΔ).

Κατά τη διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 εδάφ. α' και β' του ν. 3869/2010 ("Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων..."), όπως το δεύτερο εδάφιο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 17 παρ. 1 ν. 4161/2013 και ισχύει, άμεσα και χωρίς εξαιρέσεις, από τη δημοσίευσή του στην Εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΦΕΚ 143/Α'/14-6-2013), κατ' άρθρ. 24 αυτού, άρα και στην ερευνώμενη περίπτωση (πριν αντικατασταθεί, στη συνέχεια, με το άρθρο 1 παρ. 18 της ΥΠΟ ΠΑΡ.Α.4 του άρθρου 2 ν. 4336/2015 και, ακολούθως, με το άρθρο 14 παρ. 1 ν. 4346/ 2015, του οποίου η εφαρμογή αρχίζει από 1-1-2016 και δεν καταλαμβάνει εκκρεμείς υποθέσεις, καθώς και αιτήσεις που έχουν κατατεθεί έως και 31-12-2015, κατά τη μεταβατική διάταξη του άρθρ. 14 παρ. 11 αυτού), "ο οφειλέτης μπορεί να υποβάλει στο δικαστήριο πρόταση εκκαθάρισης, ζητώντας να εξαιρεθεί από την εκποίηση βεβαρημένο ή μη με εμπράγματη ασφάλεια ακίνητο, που χρησιμεύει ως κύρια κατοικία του, εφόσον τούτο δεν υπερβαίνει το προβλεπόμενο από τις ισχύουσες διατάξεις όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας, προσαυξημένο κατά πενήντα τοις εκατό.

Στην περίπτωση αυτή το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών σε συνολικό ποσό που μπορεί να ανέρχεται μέχρι και στο ογδόντα τοις εκατό (80%) της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας...". Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει ότι, για να εξαιρεθεί, κατά πρόταση του οφειλέτη, η κύρια κατοικία του από την εκποίηση, πρέπει η κατοικία αυτή να έχει ορισμένα κρίσιμα χαρακτηριστικά και, συγκεκριμένα, θα πρέπει η αντικειμενική αξία της να μην υπερβαίνει το όριο αφορολόγητης απόκτησης πρώτης κατοικίας που προβλέπεται από τις διατάξεις που ισχύουν, προσαυξημένο κατά 50%.

Με βάση αυτά, ο οφειλέτης θα καταβάλλει σε δόσεις συνολικό ποσό που μπορεί να ανέρχεται, κατά το δίκαιο που ισχύει στην ερευνώμενη περίπτωση, μέχρι και το 80% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας, σύμφωνα με τη ρύθμιση του άρθρου 9 παρ. 2 του ν. 3869/2010, μετά την πιο πάνω τροποποίησή του με το ν. 4161/2013, που ορίζει ρητά για καταβολές που ορίζονται μέχρι και στο 80% της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου, ενώ, υπό την αρχική της διατύπωση, η διάταξη του άρθρου τούτου (9 παρ. 2 εδάφ.

β' ν. 3869/2010) προέβλεπε ότι "το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση των απαιτήσεων των πιστωτών μέχρι συνολικό ποσό που ανέρχεται στο ογδόντα πέντε τοις εκατό (85%) της εμπορικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας, όπως αυτή αποτιμάται από το δικαστήριο". Από το απολύτως σαφές γράμμα της διάταξης του άρθρου 9 παρ. 2 εδάφ.

α' και β' του ν. 3869/2010 ("Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων..."), όπως το δεύτερο εδάφιο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 17 παρ. 1 ν. 4161/2013 που ορίζει ότι "το δικαστήριο ρυθμίζει την ικανοποίηση απαιτήσεων των πιστωτών σε συνολικό ποσό που μπορεί να ανέρχεται μέχρι και στο ογδόντα τοις εκατό (80%) της αντικειμενικής αξίας του ακινήτου της κύριας κατοικίας...", προκύππτει ότι η εν λόγω διάταξη παρέχει στο δικαστήριο τη δυνατότητα κατά τον προσδιορισμό των μηνιαίων δόσεων προς διάσωση της πρώτης κατοικίας, να καθορίζει κατά την κρίση του και μικρότερο (του 80% της αντικειμενικής αξίας) ποσό ως καταβλητέο για τη διάσωση της κύριας κατοικίας, το δε εν συνεχεία ανακύπτον κενό αναφορικά με τα κριτήρια για τον καθορισμό του ύψους των μηνιαίων καταβολών δέον, όπως καλυφθεί με ανάλογη εφαρμογή της διάταξης του άρθρου 8 παρ. 5 του ν. 3869/2010.

Εξ άλλου κατά τη διάταξη του άρθρου 560 αρ. 1 εδ. α' του ΚΠολΔ, κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών...

Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή.

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ' ουσίαν, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται με βάση τα πραγματικά περιστατικά που ανέλεγκτα το δικαστήριο της ουσίας δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν και την υπαγωγή τους στο νόμο και ιδρύεται ο λόγος αυτός της αναιρέσεως, αν οι πραγματικές παραδοχές της αποφάσεως καθιστούν φανερή την παραβίαση Για να είναι ορισμένος ο αναιρετικός αυτός λόγος, δεν αρκεί να αναφέρονται στο αναιρετήριο οι ουσιαστικού δικαίου διατάξεις που φέρονται ότι παραβιάστηκαν, η ανάλυση των εννοιών που ο αναιρεσείων αποδίδει στις φερόμενες ως παραβιασθείσες διατάξεις και οι σχετικές παραδοχές του δικαστηρίου της ουσίας, αλλά πρέπει να εξειδικεύεται και το, κατά την εκδοχή του αναιρεσείοντος, ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα και ειδικότερα, στην τελευταία περίπτωση, που ακριβώς έγκειται το σφάλμα κατά την εφαρμογή του κανόνα, καθώς επίσης και η επίδραση που είχε το σφάλμα αυτό στο διατακτικό της αποφάσεως, δηλαδή η έννομη συνέπεια που καταγνώστηκε με βάση την επικαλούμενη παράβαση (ΑΠ 1866/2017, ΑΠ 412/2015, ΑΠ 138/2008).

Στην προκείμενη περίπτωση, το Μονομελές Πρωτοδικείο Πρεβέζης, το οποίο δίκασε ως Εφετείο, με την προσβαλλόμενη υπ' αριθμ. 4/2016 απόφασή του, που εκδόθηκε κατά τη διαδικασία της εκουσίας δικαιοδοσίας (άρθρ. 3 του Ν. 3869/2010, 739 ΚΠολΔ), δέχθηκε ανελέγκτως τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο αιτών ήταν μόνιμος υπάλληλος στην Ένωση Αγροτικών Συνεταιρισμών …… και συγκεκριμένα οδηγός.

Λόγω οικονομικών προβλημάτων που είχε η ως άνω Ένωση άρχισε σταδιακά να καθυστερεί την πληρωμή των μηνιαίων μισθών των εργαζομένων σε αυτή. Το έτος 2010 η Ένωση υπήχθη στο άρθρο 107 του ΠτΚ και το έτος 2012 με απόφαση Δικαστηρίου κηρύχθηκε σε πτώχευση. Απόρροια αυτού του γεγονότος ήταν όλο αυτό το διάστημα που συνέπεσε με την γενικότερη οικονομική κρίση στην Ελλάδα που επικρατεί και σήμερα ο αιτών να μην πληρώνεται κανονικά τους μηνιαίους μισθούς του παρά να λαμβάνει μικρά ποσά της τάξεως των 200 και 300 ευρώ ανά τρίμηνο ή τετράμηνο.

Εξ αυτού του γεγονότος ήταν αδύνατο να ανταποκριθεί στην πληρωμή όχι μόνο των δανειακών του υποχρεώσεων αλλά ακόμη και των βασικών καθημερινών εξόδων επιβίωσής του. Αυτοί που τον βοήθησαν και τον βοηθούν ακόμη είναι οι υπερήλικοι γονείς του και ο αδελφός του. Ο αιτών είναι διαζευγμένος και έχει ένα τέκνο, τον Ν.

Κ. ηλικίας 15 ετών, για το οποίο οφείλει κάθε μήνα να καταβάλλει διατροφή της τάξεως των 200 ευρώ καθώς και να πληρώνει τα φροντιστήρια των αγγλικών του. Λόγω της ανωτέρω κατάστασης με την εργασία του αιτούντος στην Ένωση και επειδή ο αιτών έπρεπε καθημερινά να βρίσκεται σε αυτήν μέχρι το κλείσιμό της, δεν μπορούσε να ανεύρει δεύτερη εργασία.

Το τελευταίο τρίμηνο ο αιτών εργάζεται και κάνει κάποια μεροκάματα σε πρατήριο υγρών καυσίμων στην …. προκειμένου να εξασφαλίσει τα έξοδα του τέκνου του. Από τα μεροκάματα αυτά ο αιτών λαμβάνει μηνιαίως το ποσό των 300 - 400 ευρώ. Με το ποσό αυτό είναι αδύνατον ο αιτών να αποπληρώσει τις δανειακές του υποχρεώσεις, διότι δεν επαρκεί ούτε για να εξασφαλίζει την αξιοπρεπή διαβίωσή του.

Η ως άνω κατάσταση του αιτούντος είναι μόνιμη και δεν πρόκειται να βελτιωθεί. Και τούτο διότι ο αιτών ούτε από την Ένωση ευελπιστεί ότι θα λάβει τα χρήματα που του οφείλονται, αλλά ούτε και μπορεί να ανεύρει κάποια εργασία σταθερή και με καλές αποδοχές καθώς η ανεργία μαστίζει τη χώρα μας και επιπλέον ο αιτών δύσκολα προσλαμβάνεται σε εργασία καθώς έχει ένα τέκνο και είναι 45 ετών και προτιμώνται συνήθως άτομα νεότερα χωρίς οικογενειακές υποχρεώσεις.

Σε αυτήν την κατάσταση μονιμότητας αδυναμίας πληρωμής των οφειλών του ο αιτών περιήλθε χωρίς δόλο καθώς δεν γνώριζε εκ τον προτέρων ότι θα υπάρξει οικονομική κρίση και ότι η Ένωση θα πτωχεύσει. Σημειώνεται ότι συνέπεια της πτώχευσης της ως άνω Ένωσης, ο αιτών όπως και όλοι οι εναπομείναντες υπάλληλοι σε αυτήν απολύθηκαν.

Ως εκ τούτου και επειδή ο αιτών δεν εύρισκε εργασία παρά τις έντονες και επανειλημμένες προσπάθειές του, στις 27-06- 2014 ενεγράφη στον ΟΑΕΔ και έλαβε μηνιαίως το ποσό των 360 ευρώ για διάστημα ενός (1) έτους, ήτοι μέχρι και την 26-06-2015. Περαιτέρω το μοναδικό περιουσιακό στοιχείο που έχει ο αιτών είναι μια διώροφη μονοκατοικία, συνολικού εμβαδού 219,16 τ.μ.

που αποτελείται από έναν ισόγειο ημιτελή όροφο, εμβαδού 109,85 τ.μ., επί του οποίου ο αιτών έχει την ψιλή κυριότητα και ο πατέρας του Ν. Κ. την επικαρπία και από τον πρώτο όροφο, εμβαδού 109,58 τ.μ., επί του οποίου ο αιτών έχει την πλήρη κυριότητα και η οποία εν λόγω πολυκατοικία κτίστηκε το έτος 1999 βάσει της με αριθμό ...

άδειας οικοδομής του Δήμου Πρέβεζας επί οικοπέδου συνολικής επιφάνειας 514 τ.μ. που βρίσκεται στον οικισμό ... Χρησιμοποιείται δε η ανωτέρω μονοκατοικία ως κύρια κατοικία του αιτούντος, η δε εμπορική της αξία εκτιμάται στο ποσό των 80.000 ευρώ λαμβανομένων υπόψη της παλαιότητάς της, της περιοχής στην οποία ευρίσκεται, της αντικειμενικής της αξίας και των πτωτικών τάσεων της αγοράς ακινήτων λόγω της δυσμενούς οικονομικής συγκυρίας.

Η αξία του ανωτέρω ακινήτου δεν υπερβαίνει το όριο του αφορολόγητου ποσού για έγγαμο φορολογούμενο, όπως ο αιτών, προσαυξημένο κατά 50%, όπως απαιτεί ο νόμος για την εξαίρεσή του από την εκποίηση. Διαθέτει επίσης ο αιτών ένα ΙΧΕ αυτοκίνητο, με αριθμό κυκλοφορίας ..., τύπου ROVER, 1600 c.c., το οποίο κυκλοφόρησε για πρώτη φορά το έτος 1997 και η εμπορική του αξία εκτιμάται στο ποσόν των 1.000 ευρώ.

Η εκποίησή του δεν κρίνεται πρόσφορη, διότι δεν πρόκειται να προκαλέσει αγοραστικό ενδιαφέρον αλλά ούτε και να αποφέρει κάποιο αξιόλογο τίμημα για την ικανοποίηση των πιστωτών του αιτούντος, λαμβανομένων υπόψη των εξόδων της διαδικασίας εκποίησης (αμοιβή εκκαθαριστή, έξοδα δημοσιεύσεων κτλ). Για τούτο και δεν πρέπει να διαταχθεί η κατ' άρθρο 9 παρ. 1 του ν. 3869/2010 εκποίηση του εν λόγω αυτοκινήτου.

Περαιτέρω, ο αιτών, χωρίς δόλο αυτή τη στιγμή βρίσκεται σε μόνιμη αδυναμία να εκπληρώσει τις οικονομικές υποχρεώσεις του και τις ληξιπρόθεσμες οφειλές που έχει και ειδικότερα: Α) στην πρώτη τον καθ' ων η αίτηση οφείλει από την αριθμό ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 6.037,58 ευρώ, Β) στην πρώτη των καθ' ων η αίτηση οφείλει από την με αριθμό ...

σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 4.934,86 ευρώ, Γ) στην δεύτερη τον καθ' ων η αίτηση οφείλει από την με αριθμό ... σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 12.402 ευρώ (προσημείωση υποθήκης), Δ) στην δεύτερη των καθ' ων η αίτηση οφείλει από τη με αριθμό ... σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 6.767,25 ευρώ (προσημείωση υποθήκης) και Ε) στην δεύτερη των καθ' ων η αίτηση οφείλει από τη με αριθμό ...

πιστωτική κάρτα το ποσό των 2,84 ευρώ. Συντρέχουν επομένως στο πρόσωπο του αιτούντος οι προϋποθέσεις για την υπαγωγή του στη ρύθμιση του ν. 3869/2010 και ειδικότερα αυτή των άρθρων 8 παρ. 2. Έτσι η ρύθμιση των χρεών του θα γίνει με μηνιαίες καταβολές απευθείας στις πιο πάνω πιστώτριες από τα εισοδήματά του ο χρόνος των οποίων κρίνεται ότι πρέπει να οριστεί σε πέντε (5) έτη (60 μήνες) (άρθρο 8 παρ. 2 του ν. 3869/2010, όπως ισχύει μετά την τροποποίησή του με το άρθρο 16 παρ. 2 του ν. 4161/2013).

Όσον αφορά τον ειδικότερο προσδιορισμό της ρύθμισης αυτής, λαμβανομένων υπόψη των βασικών αναγκών του ιδίου και του ανηλίκου τέκνου του με βάση τις συνθήκες ζωής και την ηλικία του, στις οποίες συμπεριλαμβάνονται τα στοιχειώδη έξοδα για τροφή, ένδυση, ηλεκτροφωτισμό, ύδρευση και ιατροφαρμακευτική περίθαλψη αυτού και του ανηλίκου τέκνου του, το προς διάθεση στις πιστώτριες ποσό πρέπει να οριστεί σε σαράντα (40) ευρώ το μήνα.

Το συνολικό ποσό των οφειλών του αιτούντος ανέρχεται στο ποσό των 30.144,53 ευρώ, το οποίο αναλύεται σε ποσά 6.037,5Ε ευρώ και 4.934,86 ευρώ προς την πρώτη τον καθ' ων "ΤΡΑΠΕΖΑ EUROBANK ERGASIAS Α.Ε." και σε ποσό 12.402 ευρώ, 6.767,25 ευρώ και 2,84 ευρώ προς την δεύτερη των καθ' ων "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε.". Οι καταβολές θα κατανεμηθούν σύμμετρα στους πιστωτές ήτοι κατά το ποσοστό της κάθε οφειλής επί της συνολικής απαίτησης ως εξής:

α) στην πρώτη των καθ' ων για τη με αριθμό ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου, το ποσό των 8 ευρώ και για 60 μήνες, β) στην πρώτη των καθ' ων για τη με αριθμό ... σύμβαση καταναλωτικού δανείου το ποσό των 6,54 ευρώ και για 60 μήνες, γ) στη δεύτερη των καθ' ων για τη με αριθμό ... σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 16,45 ευρώ και για 60 μήνες και δ) στη δεύτερη των καθ' ων για την με αριθμό ...

σύμβαση στεγαστικού δανείου το ποσό των 8,97 ευρώ και 60 μήνες. Τέλος ο αιτών την οφειλή του στην δεύτερη των καθ; ων από τη με αριθμό ... πιστωτική κάρτα ποσού 2,84 ευρώ, θα την καταβάλει εφάπαξ, λόγω του μηδαμινού ύψους της εν λόγω οφειλής του. Επίσης θα πρέπει να οριστούν μηνιαίες καταβολές για τη διάσωση της ως άνω κύριας κατοικίας του αιτούντος για την οποία ο τελευταίος θα πρέπει να καταβάλει κατ' άρθρο 9 παρ. 2 Ν. 3869/2010 το 10% στην δεύτερη των καθ' ων "ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ Α.Ε." (ως προς τα με αριθμούς ...

και ... στεγαστικά δάνεια) που υπάρχει εμπράγματη ασφάλεια. Δεδομένου ότι η εμπορική αξία της ως άνω οικίας ανέρχεται στο ποσό των 80.000 ευρώ, ο αιτών θα πρέπει να καταβάλλει και για χρονικό διάστημα δεκαπέντε (15) ετών (180 μηνών) το συνολικό ποσό των (80.000 χ 10 : 100 = ) 8.000 ευρώ, ήτοι το ποσό των (8.000 ευρώ : 180 μήνες =) 44.44 ευρώ μηνιαίως για δεκαπέντε(15) έτη, όπως ειδικότερα καθορίζεται στο διατακτικό".

Και με τις παραδοχές αυτές, αφού δέχθηκε κατ' ουσίαν την έφεση του εκκαλούντος - αιτούντος - ήδη αναιρεσιβλήτου, εξαφάνισε την υπ' αριθμ. 220/2013 απόφαση του Ειρηνοδικείου Πρεβέζης που είχε κρίνει τα αντίθετα, και, δικάζοντας επί της ουσίας την ένδικη αίτηση, δέχθηκε εν μέρει αυτή, ρύθμισε τα χρέη του με τις αναφερόμενες σ' αυτή (απόφαση) μηνιαίες καταβολές, ενώ εξαίρεσε από την εκποίηση την κύρια κατοικία του με υποχρέωση καταβολής των αναφερομένων στην απόφαση ποσών.

Με τον πρώτο λόγο της αναιρέσεως προβάλλεται η αιτίαση, ότι το δικαστήριο παραβίασε τον ουσιαστικού δικαίου κανόνα του άρθρου 9 παρ. 2 του Ν. 3869/2010, με το να κρίνει, ότι προκειμένου να εξαιρεθεί από την εκποίηση, η κύρια κατοικία του αιτούντος και ήδη αναιρεσιβλήτου, υποχρεούται αυτός να καταβάλει στην αναιρεσείουσα Τράπεζα ποσοστό 10% επί της εμπορικής αξίας του ως άνω ακινήτου, αντί του μέχρι του 80% ποσοστού της αντικειμενικής αξίας αυτού.

Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι, σύμφωνα με όσα στη μείζονα σκέψη εκτέθηκαν, αόριστος και απορριπτέος, διότι δεν αναφέρει η αναιρεσείουσα ποιά από τις αξίες του ακινήτου (εμπορική ή αντικειμενική) ήταν μικρότερη και ποιά ήταν η επίδραση της μικρότερης στο διατακτικό της αποφάσεως (ΑΠ 81/2018). Κατά το άρθρο 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρο 1 άρθρο τρίτο του Ν. 4335/2015, ο οποίος άρχισε να ισχύει από 1-1-2016 και καταλαμβάνει και τους προβαλλόμενους με την παρούσα αναίρεση λόγους, αφού αυτή κατατέθηκε στις 17.10.2017, ως η σχετική πράξη καταθέσεώς της (10/2017), αναίρεση κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων και των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, επιτρέπεται μόνο αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης.

Με τον δεύτερο αναιρετικό λόγο προβάλλεται η αιτίαση της παραβάσεως του άρθρου 560 αρ. 6 ΚΠολΔ, διότι το δικαστήριο κατέληξε στην ως άνω κρίση χωρίς καμμία αιτιολογία, ούτε με την επίκληση της διατάξεως του άρθρου 8 παρ. 5 του Ν. 3869/2010 (ιδιαίτερες καταστάσεις προβλημάτων υγείας, ηλικίας ή συνθηκών ζωής). Ο λόγος αυτός της αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος, διότι το ως Εφετείο δικάσαν Μονομελές Πρωτοδικείο Πρεβέζης, αφενός αναφέρει στην προσβαλλόμενη απόφασή του περιστατικά των συνθηκών ζωής, ατομικής και οικογενειακής του αναιρεσιβλήτου (διαζευγμένος μ' ένα ανήλικο τέκνο 15 ετών, ελάμβανε μόνο μικρό μέρος του μισθού του, ήτοι ποσό 200 και 300 ευρώ ανά τρίμηνο ή τετράμηνο, λόγω πτωχεύσεως της επιχείρησης που εργαζόταν, ηλικία 47 ετών, ανεπιτυχείς επανειλημμένες και επίμονες προσπάθειες εξεύρεσης εργασίας, εγγραφή του στον ΟΑΕΔ στις 27-06-2014 με μηναίο επίδομα ανεργίας ποσού 360 ευρώ για διάστημα ενός (1) έτους), αφετέρου δε σύμφωνα με τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη, η διάταξη του άρθρου 9 παρ. 2 εδάφ.

α' και β' του ν. 3869/2010 ("Ρύθμιση των οφειλών υπερχρεωμένων φυσικών προσώπων..."), όπως το δεύτερο εδάφιο αντικαταστάθηκε με το άρθρο 17 παρ. 1 ν. 4161/2013 παρέχει στο δικαστήριο τη δυνατότητα κατά τον προσδιορισμό των μηνιαίων δόσεων προς διάσωση της πρώτης κατοικίας, να καθορίζει κατά την κρίση του και μικρότερο (του 80% της αντικειμενικής αξίας) ποσό ως καταβλητέο για τη διάσωση της κύριας κατοικίας, λαμβάνοντας υπόψη τα αναφερόμενα στο άρθρο 8 παρ. 5 του ν. 3869/2010 κριτήρια.

Επομένως οι ως άνω, αναιρετικοί λόγοι είναι αβάσιμοι και πρέπει ν' απορριφθούν, συνακολούθως δε και η ένδικη αίτηση αναίρεσης στο σύνολό της, να διαταχθεί η εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος για την άσκηση της αίτησης αναιρέσεως παραβόλου (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ), χωρίς να περιληφθεί διάταξη για δικαστικά έξοδα κατά το άρθρο 746 ΚΠολΔ, έστω και αν πρόκειται για υπόθεση που κρίνεται κατά τους κανόνες της εκούσιας δικαιοδοσίας (άρθρο 3 εδάφ.

β' του ν. 3869/2010), γιατί η δικαστική διαδικασία του ως άνω νόμου δεν επιτρέπει την εφαρμογή του άρθρου αυτού, καθώς επικρατεί η ειδικότερη ρύθμιση που προβλέπει το άρθρο 8 παρ. 6 εδάφ. β' του νόμου 3869/2010, κατά το οποίο "...Δικαστική δαπάνη δεν επιδικάζεται", που εφαρμόζεται και στην αναιρετική δίκη (ΑΠ 286/2017, ΑΠ 951/2015).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 10 Οκτωβρίου 2017 αίτηση για την αναίρεση της υπ' αριθμ. 4/2016 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Πρεβέζης. Και Διατάσσει την εισαγωγή στο Δημόσιο Ταμείο του κατατεθέντος, για την άσκηση της ένδικης αίτησης αναιρέσεως, παραβόλου.

ΚΡΙΘΗΚΕ και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 6 Μαρτίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 11 Μα?ου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ