493/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 493 / 2017 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 493/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεράσιμο Φουρλάνο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Βασίλειο Πέππα, Γεώργιο Λέκκα, Πηνελόπη Ζωντανού-Εισηγήτρια και Αθανάσιο Καγκάνη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ελληνικού Δημοσίου, που εκπροσωπείται νόμιμα από τον Υπουργό Οικονομικών και τον Υπουργό Υγείας, κατοικοεδρεύοντες στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από τον Παναγιώτη Δημόπουλο, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Των αναιρεσιβλήτων: 1) Ε.-Δ. Θ., κατοίκου ..., 2) Ι. Γ. Ι., κατοίκου ..., 3) Χ. Χ., κατοίκου ..., 4) Εταιρείας με την επωνυμία "... Α.Β.Ε.Ε. ΑΝΩΝΥΜΟΣ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΚΗ ΕΜΠΟΡΙΚΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ" που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 5) Εταιρείας με την επωνυμία "Μ. Ε.Π.Ε." που εδρεύει στο … και εκπροσωπείται νόμιμα, 6) Ν. Κ., κατοίκου ..., 7) Α. Κ. Μ., κατοίκου ..., 8) Γ. Γ., κατοίκου ..., 9) Δ. Π., κατοίκου ..., 10) Δ. Κ., κατοίκου ..., 11) Εταιρείας με την επωνυμία "Α. ... ΚΑΙ ΣΙΑ Ε.Ε." που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 12) Εταιρείας με την επωνυμία "Φ... Ο.Ε." που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 13) Εταιρείας με την επωνυμία "Β... Ο.Ε." που εδρεύει στην ... και εκπροσωπείται νόμιμα, 14) Η. Μ., κατοίκου ..., 15) Δ. Κ., κατοίκου ..., οι οποίοι δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10/1/2012 αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκε στο Ειρηνοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 2535/2013 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου, την αναίρεση της οποίας ζητεί το αναιρεσείον με την από 11/3/2014 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Πηνελόπη Ζωντανού ανέγνωσε την από 23/10/2015 έκθεση του κωλυομένου να μετάσχει στη σύνθεση του παρόντος Δικαστηρίου Αρεοπαγίτη Δημητρίου Κράνη, με την οποία εισηγήθηκε να γίνουν δεκτοί οι τρίτος, τέταρτος και πέμπτος των λόγων της αίτησης αναίρεσης κατά της υπ' αριθ. 2535/2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Θεσσαλονίκης, να απορριφθούν οι λοιποί λόγοι της αίτησης αυτής και να αναιρεθεί η ως άνω απόφαση.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι) Από τις διατάξεις των άρθρων 108, 110 παρ.2, 498 παρ.1, 568 παρ.1, 2, 4 και 576 παρ.1 έως 3 Κ.Πολ.Δ, όπως το δεύτερο εδάφιο της παρ. 3 προστέθηκε με το άρθρο 62 του Ν. 4139/2013 και σύμφωνα με το άρθρο 98 αυτού καταλαμβάνει και τις εκκρεμείς υποθέσεις, προκύπτει ότι, αν κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης δεν εμφανισθεί και δεν μετάσχει με τον προσήκοντα τρόπο σ' αυτήν κάποιος διάδικος, το Δικαστήριο ερευνά αυτεπαγγέλτως ποιος από τους διαδίκους επέσπευσε τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης και, αν μεν τη συζήτησή της επέσπευσε εγκύρως ο απολειπόμενος διάδικος κλητεύοντας νόμιμα και εμπρόθεσμα τους λοιπούς ή κλητεύθηκε ο ίδιος νόμιμα και εμπρόθεσμα από τον επισπεύδοντα τη συζήτηση άλλο διάδικο, η υπόθεση συζητείται σαν να ήταν παρόντες όλοι οι διάδικοι.

Στο δε άρθρο 6Α , το οποίο προστέθηκε με άρθρο 46 παρ. 3 του Ν. 4305/2014 μετά το άρθρο 6 του διατάγματος της 26 Ιουνίου - 10 Ιουλίου 1944 "Περί κώδικος των νόμων, περί δικών του Δημοσίου" ορίζονται τα εξής: 1. Η επίδοση από το Ελληνικό Δημόσιο ή οποιοδήποτε Ν.Π.Δ.Δ. κάθε ενδίκου βοηθήματος και ενδίκου μέσου, οποιασδήποτε κλήσης προς συζήτηση υπόθεσης, οποιασδήποτε δικαστικής απόφασης, προσωρινής διαταγής, για οποιαδήποτε υπόθεση σε οποιονδήποτε βαθμό ή στο πλαίσιο της αναιρετικής δίκης, ενώπιον οποιουδήποτε πολιτικού ή διοικητικού δικαστηρίου, δύναται να γίνει:

α) στους αντιδίκους του ή τον αντίκλητο τους, β) στον δικηγόρο ο οποίος τους εκπροσώπησε κατά την τελευταία συζήτηση της υπόθεσης ή έχει υπογράψει το τελευταίο δικόγραφο που αφορά την υπόθεση, στην τελευταία δηλωθείσα, κατά τις κείμενες διατάξεις, διεύθυνση τους. Ο δικηγόρος στην περίπτωση του προηγούμενου εδαφίου θεωρείται αντίκλητος και για κάθε μεταγενέστερη επίδοση, εκτός εάν ο διάδικος, κατά περίπτωση, γνωστοποίησε με δήλωση στην Κεντρική Υπηρεσία του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους ή την έδρα του Ν.Π.Δ.Δ., το διορισμό νέου πληρεξουσίου ή αντικλήτου.

Ο δικηγόρος ή ο αντίκλητος οφείλει να παραδίδει αμελλητί το επιδιδόμενο έγγραφο. Επιδόσεις που έχουν διενεργηθεί κατά τα αναφερόμενα στα προηγούμενα εδάφια θεωρούνται νόμιμες και για εκκρεμείς σε οποιοδήποτε στάδιο υποθέσεις. 2. Τα αναφερόμενα στην παράγραφο 1 εφαρμόζονται ανάλογα και για επιδόσεις που διενεργούνται, κατ` εφαρμογή κείμενων διατάξεων, από τη Γραμματεία οποιουδήποτε Δικαστηρίου ή τις Δικαστικές και Εισαγγελικές Αρχές".

Στην προκειμένη περίπτωση, κατά τη συζήτηση της από 11-3-2014 αίτησης αναίρεσης οι αναιρεσίβλητοι δεν εμφανίσθηκαν ενώπιον του δικαστηρίου τούτου ούτε εκπροσωπήθηκαν με οποιοδήποτε νόμιμο τρόπο από πληρεξούσιο δικηγόρο, αν και κλητεύθηκαν νόμιμα και εμπρόθεσμα για να παραστούν στην παρούσα δικάσιμο, καθόσον ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης μετά της κάτω από αυτή πράξης ορισμού δικασίμου για την αναφερομένη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (της 2-11-2015) και κλήση για συζήτηση επιδόθηκε με επιμέλεια του αναιρεσείοντος Ελληνικού Δημοσίου στον δικηγόρο Ν.

Μ., ο οποίος, κατά τη συζήτηση κατά την οποία εκδόθηκε η προσβαλλομένη 2435/2013 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, είχε παραστεί ως πληρεξούσιος των τότε εναγόντων και ήδη απολειπομένων αναιρεσιβλήτων. Όπως αυτό προκύπτει από την προσκομιζόμενη από το επισπεύδον τη συζήτηση αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο υπ' αριθμ. 6821Β/20-5-2015 έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών Ε.

Κ..

Συνεπώς, εφόσον οι αναιρεσίβλητοι κλητεύθηκαν νομότυπα και εμπρόθεσμα πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση σαν να είναι παρόντες όλοι οι διάδικοι.

ΙΙ) Με την υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, προσβάλλεται η 2535/2013 απόφαση του Ειρηνοδικείου Αθηνών, που εκδόθηκε αντιμωλία των διαδίκων κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών και είναι ανέκκλητη. Με την απόφαση αυτή έγινε δεκτή η αγωγή των ήδη αναιρεσιβλήτων ως προς το ήδη αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο και υποχρεώθηκε το τελευταίο να καταβάλει νομιμοτόκως σε καθέναν από αυτούς τα αναφερόμενα στην αναιρεσιβαλλόμενη απόφαση ποσά, κατά τα οποία κρίθηκε ότι κατέστη αδικαιολόγητα πλουσιότερο σε βάρος της περιουσίας τους. Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ) είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ).

ΙΙΙ) Από τις διατάξεις του άρθρου 560 ΚΠολΔ, που ορίζει περιοριστικώς τους λόγους αναίρεσης κατ` αποφάσεων των ειρηνοδικείων, προκύπτει ότι κατά των αποφάσεων αυτών, που εκδόθηκαν κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών, επιτρέπεται αναίρεση μόνο α) αν το δικαστήριο δεν συγκροτήθηκε όπως ορίζει ο νόμος ή δίκασε ειρηνοδίκης του οποίου είχε γίνει δεκτή η εξαίρεση, β) αν το δικαστήριο έχει υπερβεί τη δικαιοδοσία των πολιτικών δικαστηρίων ή δεν είχε καθ` ύλην αρμοδιότητα και γ) αν παράνομα αποκλείστηκε η δημοσιότητα της διαδικασίας (ΑΠ 1395/2009).

Υπέρβαση της δικαιοδοσίας υπάρχει στις περιπτώσεις που τακτικό πολιτικό δικαστήριο, επιλήφθηκε υπόθεσης, που κατά νόμο ανήκει στη δικαιοδοσία άλλου δικαιοδοτικού οργάνου (ποινικού ή διοικητικού) ή των διοικητικών αρχών (Ολ. ΑΠ 5/1995, ΑΠ 31/2004), ή στη διεθνή δικαιοδοσία αλλοδαπού δικαστηρίου (ΑΠ 140/2008), ή για την οποία συνέτρεχε προνόμιο ετεροδικίας (ΑΕΔ 6/2002, Ολ.

ΑΠ 11/2000), ή όταν η υπόθεση είχε υπαχθεί έγκυρα στη διαιτησία (Ολ. ΑΠ 16/2002, ΑΠ 1038/2009). Ο λόγος αυτός αναίρεσης αφορά τη δημόσια τάξη και γι` αυτό, κατ` άρθρο 562 παρ. 2γ Κ.Πολ.Δ, μπορεί να προταθεί για πρώτη φορά στον Άρειο Πάγο (Ολ. ΑΠ 20/2008, ΑΠ 1524/2013, ΑΠ 1983/2009), ενώ κατ` άρθρο 562 παρ. 4 του ίδιου κώδικα, μπορεί να ληφθεί υπόψη και αυτεπαγγέλτως, ύστερα από πρόταση του Εισηγητή (ΑΠ 87/2013).

Περαιτέρω, κατά το άρθρ. 94§1 του Συντάγματος η εκδίκαση των διοικητικών διαφορών ανήκει στα διοικητικά δικαστήρια, όπως ο νόμος ορίζει, υπήχθησαν δε στη δικαιοδοσία τους με τη διάταξη του άρθρ. 1§2(ι) του ν. 1406/1983 μεταξύ άλλων και οι διοικητικές διαφορές ουσίας, που αναφύονται κατά την εφαρμογή της νομοθεσίας για τις διοικητικές συμβάσεις, δηλαδή αυτές που προέρχονται από διοικητική σύμβαση και ανάγονται στο κύρος, στην ερμηνεία και στην εκτέλεσή της ή σε οποιοσδήποτε παρεπόμενη από τη σύμβαση αυτή αξίωση.

Ειδικότερα η σύμβαση είναι διοικητική, αν ένα από τα συμβαλλόμενα μέρη είναι το Ελληνικό Δημόσιο ή νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου και με τη σύναψή της επιδιώκεται η ικανοποίηση σκοπού, τον οποίο ο νόμος ανάγει σε δημόσιο, το δε Ελληνικό Δημόσιο ή το νομικό πρόσωπο δημοσίου δικαίου, προς εξυπηρέτηση του σκοπού αυτού, βρίσκεται βάσει του κανονιστικού καθεστώτος που διέπει τη σύμβαση ή βάσει ρητρών κανονιστικής ισχύος, που έχουν περιληφθεί στη σύμβαση και αποκλίνουν από το κοινό δίκαιο, σε υπερέχουσα θέση απέναντι στο αντισυμβαλλόμενο μέρος, δηλαδή σε θέση που δεν προσιδιάζει στο συμβατικό δεσμό που ρυθμίζουν οι διατάξεις του ιδιωτικού δικαίου.

Έτσι συμβάσεις, οι οποίες δεν συγκεντρώνουν τα γνωρίσματα αυτά, είναι ιδιωτικού δικαίου και οι διαφορές που απορρέουν από αυτές υπάγονται στα πολιτικά δικαστήρια (ΑΕΔ 11/2013, 28/2011, 19/2010, Ολ. ΑΠ 1649/2007, 7/2001, ΣτΕ 1989/2014, ΑΠ 1523/2013, ΑΠ 901/2011, ΑΠ 1671/2008). Ιδιωτικού δικαίου διαφορές κατά την έννοια του παραπάνω άρθρου του Συντάγματος είναι και εκείνες που προκαλούνται από αδικαιολόγητο πλουτισμό του Δημοσίου ή νομικού προσώπου δημοσίου δικαίου, όταν η υποκείμενη σχέση που προκάλεσε τον πλουτισμό δεν είναι σχέση δημοσίου αλλά ιδιωτικού δικαίου (ΑΕΔ 11/2013, 28/2011, 11/2013).

Με τον πρώτο λόγο της αίτησής του, το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, υπό την επίκληση του άρθρου 560 αρ. 3 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στο Δικαστήριο την πλημμέλεια της μη απόρριψης της ένδικης αγωγής ως απαράδεκτης για έλλειψη δικαιοδοσίας.

IV) Στην προκειμένη περίπτωση, από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης, το Δικαστήριο δέχθηκε, μεταξύ άλλων, ως προς την ουσία της υπόθεσης, τα ακόλουθα: "Με την από 19-8-2010 σύμβαση, που συνήφθη μεταξύ του ΝΠΙΔ με την ονομασία ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ και της διαφημιστικής εταιρείας L. B. (2ης των εναγομένων, ως προς την οποία η υπόθεση δεν εισήχθη τελικά προς συζήτηση), η δεύτερη ανέλαβε την υλοποίηση του έργου Εθνική Επικοινωνιακή Εκστρατεία Πρόληψης του Καπνίσματος και του Αλκοόλ.

Το εν λόγω έργο ανάγεται στην ευρύτερη πράξη "Εκστρατείες και δράσεις ενημέρωσης του πληθυσμού και πρόληψη νοσημάτων", η οποία εκπονήθηκε από το Υπουργείο Υγείας, το οποίο με τον τακτικό του προϋπολογισμό επιχορηγεί το άνω ΝΠΙΔ, το οποίο και εποπτεύει άμεσα. Στα πλαίσια της ως άνω συμβάσεως η διαφημιστική εταιρεία L.

B., κατόπιν συμβάσεως μισθώσεως έργου, που συνήψε με τον καθέναν από τους ενάγοντες (ήδη αναιρεσιβλήτους), ανέθεσε σ' αυτούς να δημοσιεύσουν στις εφημερίδες που εκδίδουν, το εξής κείμενο: "1η ΣΕΠΤΕΜΒΡΗ ΚΟΒΟΥΜΕ ΤΟ ΤΣΙΓΑΡΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΛΕΙΣΤΟΥΣ ΔΗΜΟΣΙΟΥΣ ΧΩΡΟΥ ...". Η αμοιβή, ξεχωριστή για τον κάθε ενάγοντα, ορίστηκε να καταβληθεί με την έκδοση του σχετικού τιμολογίου παροχής υπηρεσιών ...

Στα ως άνω πλαίσια συμφωνίας οι ενάγοντες δημοσίευσαν στις εφημερίδες τους το ως άνω κείμενο και εξέδωσαν τα ανάλογα τιμολόγια παροχής υπηρεσιών με τα παρατιθέμενα ποσά, στα οποία περιλαμβάνεται ο ΦΠΑ .... συνολικού ποσού 563,76 ευρώ. Οι ενάγοντες απέστειλαν τα άνω τιμολόγια, θεωρηθέντα από την εφορία, κατά τα συμφωνηθέντα, στη διαφημιστική εταιρεία, ως άνω, καθώς και τα φύλλα των εφημερίδων, όμως αυτή δεν τους κατέβαλε την αμοιβή τους.

Όπως προκύπτει από το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων οι ενάγοντες δεν συνεβλήθησαν με το ΝΠΙΔ ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ, αλλά απ' ευθείας με τη διαφημιστική εταιρεία, η οποία, όπως αναφέρθηκε είχε αναλάβει, ως εργολάβος, τη διεκπεραίωση του έργου της άνω δημοσίευσης του αναφερθέντος κειμένου, ώστε δεν τίθεται εν προκειμένω θέμα έρευνας και απόδειξης του εάν οι συμβάσεις του καθενός από τους ενάγοντες με το ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ συνήφθησαν με την τήρηση του νομίμου τύπου, ο οποίος επιτάσσει την έγγραφη κατάρτιση αυτών και την υπογραφή τους από τον Πρόεδρο του ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ, μετά από απόφαση του Διοικητικού του Συμβουλίου ...

Δεν τίθεται επίσης θέμα περί του αν οι ενάγοντες, έπρεπε να εναγάγουν το ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ αυτοτελώς, επειδή, ως Νομικό Πρόσωπο Ιδιωτικού (και όχι Δημοσίου) Δικαίου, έχει δική του νομική προσωπικότητα και ιδίαν ευθύνη για τις πράξεις και παραλείψεις των οργάνων του, όπως ισχυρίσθηκε το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο, στα πλαίσια άρνησης της αγωγής και ένστασης ελλείψεως παθητικής νομιμοποίησης, ως προς αυτό.

Όμως, τόσο από την κατάθεση του μάρτυρα των εναγόντων, σύμφωνα με την οποία ο Πρόεδρος της Ένωσης Επαρχιακού Τύπου, προς αποφυγή προβλημάτων, που είχε αντιμετωπίσει η ΕΝΩΣΗ με παλαιότερες δημοσιεύσεις για λογαριασμό άλλων Υπουργείων, έλαβε τηλεφωνικά από το Υπουργείο Υγείας την διαβεβαίωση ότι οι αμοιβές θα καταβληθούν από αυτό, αν δεν καταβληθούν από τη διαφημιστική εταιρεία, καθώς και το, ότι στις κατ' ιδίαν εντολές καταχώρησης του κειμένου, που εστάλησαν σε κάθε ενάγοντα από τη διαφημιστική εταιρεία, σαφώς αναφέρεται ως διαφημιζόμενος το άνω Υπουργείο και σε υποσημείωση το ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ, ως Υπηρεσία του άνω Υπουργείου, προκύπτει χωρίς αμφιβολία, ότι το Υπουργείο Υγείας και επομένως το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο αδικαιολόγητα σε βάρος της περιουσίας των εναγόντων από τη μη καταβολή σ' αυτούς των αμοιβών τους για την άνω δημοσίευση, κατά τα αντίστοιχα ποσά, τα οποία θα δαπανούσε, αν συμβαλλόταν απευθείας με άλλα πρόσωπα, με τα ίδια επαγγελματικά προσόντα και με έγκυρες συμβάσεις.

Επομένως, η κρινόμενη αγωγή πρέπει ν' απορριφθεί, ως προς την κύρια βάση της, ως παθητικώς ανομιμοποίητη, και να γίνει δεκτή, ως ουσιαστικά βάσιμη, ως προς την επικουρική της βάση και να υποχρεωθεί το εναγόμενο Ελληνικό Δημόσιο να καταβάλει στους ενάγοντες τα αναφερόμενα στο διατακτικό ποσά, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής".

V) Σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλομένης απόφασης, οι ενάγοντες και ήδη αναιρεσίβλητοι δεν συνδέονται συμβατικά με το ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ ούτε πολύ περισσότερο με το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, αλλά αποκλειστικά με τη διαφημιστική εταιρεία L. B., η οποία με συμβάσεις που συνήψε χωριστά με κάθε έναν από αυτούς, τους ανέθεσε την καταχώρηση στις εκδιδόμενες από αυτούς εφημερίδες ενημερωτικού κειμένου σχετικά με την εκστρατεία κατά του καπνίσματος που είχε προγραμματίσει και επιχειρούσε μέσω του ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ το Υπουργείο Υγείας.

Συνεπώς, κατά τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, οι σχετικές συμβάσεις έργου μεταξύ της διαφημιστικής εταιρείας L. B. και των αναιρεσιβλήτων, δεν έχουν το χαρακτήρα διοικητικών συμβάσεων, και ως εκ τούτου το Δικαστήριο είχε δικαιοδοσία προς εκδίκαση της αγωγής, εφόσον με τις συμβάσεις αυτές επιδιώκεται μεν η ικανοποίηση δημόσιου σκοπού, όμως συμβαλλόμενο δεν ήταν το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο ή το ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ ούτε οι συμβάσεις αυτές διέπονται από όρους που αποκλίνουν από το κοινό δίκαιο, και θέτουν το αναιρεσείον σε υπερέχουσα θέση έναντι των αναιρεσιβλήτων. Επομένως, η διαφορά που ανέκυψε από την άρνηση της εν λόγω εταιρείας να καταβάλει στους αναιρεσίβλητους τη συμφωνηθείσα αμοιβή τους για το έργο που αυτοί εκτέλεσαν, συνιστά ιδιωτική και όχι διοικητική διαφορά ουσίας τόσο κατά την απορριφθείσα συμβατική βάση της όσο και κατά την επικουρική βάση της από τον αδικαιολόγητο πλουτισμό, η δε από 19.8.2010 σύμβαση που υπογράφτηκε μεταξύ ΚΕ.ΕΛ.ΠΝΟ και L. B. για την πρόληψη του καπνίσματος είναι ανεξάρτητη των επίδικων συμβάσεων, παρά τα αντίθετα υποστηριζόμενα από το αναιρεσείον.

Συνεπώς, ο πρώτος αναιρετικός λόγος πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος.

VΙ) Με τους 2ο, 3ο, 4ο και 5ο λόγους της αίτησής του , το αναιρεσείον Ελληνικό Δημόσιο, υπό την επίκληση του άρθρου 560 αρ. 1 Κ.Πολ.Δ., αποδίδει στο Ειρηνοδικείο, που εξέδωκε την προσβαλλομένη απόφαση κατά τη διαδικασία των μικροδιαφορών, την πλημμέλεια της εσφαλμένης ερμηνείας και εφαρμογής του άρθρου 904 ΑΚ. Οι λόγοι αυτοί είναι απαράδεκτοι, διότι, σύμφωνα με το τελευταίο εδάφιο της παρ. 1 του άρθρου 560 Κ.Πολ.Δ, ο λόγος αναίρεσης για παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου δεν μπορεί να προβληθεί σε μικροδιαφορές, όπως η κρινομένη υπόθεση.

Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, Δικαστικά έξοδα δεν θα επιβληθούν σε βάρος του ηττηθέντος αναιρεσείοντος, διότι οι αναιρεσίβλητοι λόγω της ερημοδικίας τους δεν υποβλήθηκαν σε έξοδα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την υπό κρίση αίτηση του Ελληνικού Δημοσίου για αναίρεση της 2535/2013 απόφασης του Ειρηνοδικείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 10 Μαΐου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Μαρτίου 2017.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ