491/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 491 / 2020 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 491/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Μαγιάκου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Παρασκευή Καλαϊτζή, Αναστασία Περιστεράκη, Λάμπρο Καρέλο, Ζαμπέτα Στράτα-Εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 18η Δεκεμβρίου 2019 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Γ. Μ. Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ιωάννη Παγώνα με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Του αναιρεσίβλητου: Μ. Μ. Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Ευστάθιο Κωνσταντόπουλο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 30-8-2012 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Λευκάδας Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 394/2014 απόφαση που παρέπεμψε την υπόθεση προς εκδίκαση στο αρμόδιο Δικαστήριο - Ειρηνοδικείο Λευκάδας, 83/2015 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου, 266/2018 του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λευκάδας ως Εφετείου. Την αναίρεση της τελευταίας αποφάσεως ζητεί ο αναιρεσείων με την από 8-10-2018 αίτησή του. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος του αναιρεσίβλητου ζήτησε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Η κρινόμενη από 8/10/2018 (με αριθμό κατάθεσης 6/2018) αίτηση αναιρέσεως κατά της με αριθμό 266/2018 οριστικής αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λευκάδος, η οποία εκδόθηκε αντιμολία των διαδίκων κατά την τακτική διαδικασία, επί εφέσεως κατά της με αριθμό 83/2015 αποφάσεως του Ειρηνοδικείου Λευκάδας, έχει ασκηθεί νομότυπα με την κατάθεση του δικογράφου αυτής στη γραμματεία του ως άνω δικαστηρίου (άρθρο 495 παρ. 1 ΚΠολΔ) και εμπρόθεσμα, ήτοι εντός της διετούς προθεσμίας από τη δημοσίευση της (άρθρο 564 παρ. 3 ΚΠολΔ), εφόσον από τα προσκομιζόμενα έγγραφα δεν προκύπτει, ούτε οι διάδικοι επικαλούνται επίδοση αυτής. Ωσαύτως, έχει κατατεθεί από τον αναιρεσείοντα το παράβολο ποσού τριακοσίων (300) ευρώ, που προβλέπεται από την παράγραφο 3 του άρθρου 495 ΚΠολΔ, όπως αντικαταστάθηκε από το άρθρο 35 παράγραφος 2 του νόμου 4446/2016.

Συνεπώς, ενόψει και των διατάξεων των άρθρων 552, 553 § 1β, 556, 558 και 577 του ΚΠολΔ, είναι παραδεκτή και πρέπει να εξεταστεί το παραδεκτό και το βάσιμο των λόγων της.

2. Με τον πρώτο λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι ουδεμία μνεία κάνει σχετικά με ποία από τα λοιπά, πλην της κατάθεσης του μάρτυρα ανταποδείξεως και της χωρίς όρκο καταθέσεως του ενάγοντος, αποδεικτικά μέσα έλαβε ή όχι υπόψη προκειμένου να θεμελιώσει το αποδεικτικό της πόρισμα, επιπρόσθετα δε ότι δεν έλαβε υπόψη συγκεκριμένα αποδεικτικά μέσα, τα οποία με επίκληση προσκόμισε ο αναιρεσείων, ήτοι την κατάθεση του μάρτυρα Δ. Μ. και το από Ιανουαρίου 2018 τοπογραφικό διάγραμμα του πολιτικού μηχανικού Δ. Σ.. Ο λόγος αυτός πρέπει να απορριφθεί, ως απαράδεκτος, διότι, όπως εκτιμάται, στηρίζεται στην πλημμέλεια από το αρθ. 559 αρ. 11γ' ΚΠολΔ, η οποία δεν περιλαμβάνεται μεταξύ των περιοριστικώς αναφερόμενων στο άρθρο 560 ΚΠολΔ λόγων αναίρεσης, που επιτρέπονται κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, όπως είναι η προσβαλλόμενη απόφαση.

3. Με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης διατείνεται ο αναιρεσείων ότι το δικάσαν ως Εφετείο Πρωτοδικείο, με την προσβαλλόμενη απόφασή του, υπέπεσε στην αναιρετική πλημμέλεια που προβλέπεται από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ, της παρά το νόμο λήψης υπόψη πραγμάτων που δεν προτάθηκαν, και συνίσταται στο ότι για το σχηματισμό του αποδεικτικού του πορίσματος παράνομα έλαβε υπόψη τόσο τους ισχυρισμούς του αντιδίκου, όσον και τα υπ' αυτού προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα, καθόσον δεν έγινε νόμιμη προσαγωγή και επίκληση αυτών με τις υποβληθείσες προτάσεις του. Έχοντας το παραπάνω περιεχόμενο ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος, λόγω αοριστίας ως προς τους μη ληφθέντες υπόψη από το πιο πάνω δικαστήριο ισχυρισμούς, διότι δεν τους προσδιορίζει, ενώ ως προς τα αποδεικτικά μέσα διότι αυτά δεν είναι "πράγματα", ήτοι αυτοτελείς ισχυρισμοί που τείνουν στην κατάλυση ή παρακώλυση του ασκούμενου με την αγωγή, ένσταση ή αντένσταση ουσιαστικού ή δικονομικού δικαιώματος και, ως εκ τούτου, η παρά το νόμο λήψη υπόψη αυτών (αποδεικτικών μέσων) δεν ιδρύει τον προαναφερόμενο από τον αριθμό 5 του άρθρου 560 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης.

4. Με τον τρίτο (και τελευταίο) λόγο αναίρεσης προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από τον αριθμό 1 του άρθρου 560 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια της παραβίασης κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που συνίσταται, κατά τα εκτιθέμενα στο αναιρετήριο, στο ότι με αυτή (απόφαση) απορρίφθηκε ως απαράδεκτος ο προταθείς από τον αναιρεσείοντα με την προσθήκη των προτάσεων του ισχυρισμός περί κηρύξεως απαράδεκτης της συζήτησης της αγωγής λόγω μη προσκόμισης από τον αναιρεσίβλητο του πιστοποιητικού Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτου (ΕΝΦΙΑ), παραβιάζοντας έτσι τη διάταξη του άρθρου 9 παράγραφος 2 του νόμου 4223/2003, σύμφωνα με την οποία "είναι απαράδεκτη η συζήτηση εμπράγματης αγωγής ενώπιον δικαστηρίου από υπόχρεο στον ΕΝΦΙΑ επί ακινήτου, αν δεν προσκομισθεί μέχρι τη συζήτηση της το πιστοποιητικό των παραγράφων 1 και 3 του άρθρου αυτού".

Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος, προεχόντως ως απαράδεκτος, διότι η φερόμενη ως παραβιασθείσα διάταξη είναι τοιαύτη δικονομικού και όχι ουσιαστικού δικαίου, επιπροσθέτως δε, η ως άνω επικαλούμενη πλημμέλεια της παρά το νόμο απόρριψης του ισχυρισμού του αναιρεσείοντος ως απαραδέκτου, προβλέπεται ως λόγος αναίρεσης από τον αριθμό 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ και όχι κατά των αποφάσεων των Πρωτοδικείων, που εκδίδονται σε εφέσεις κατά των αποφάσεων των Ειρηνοδικείων, όπως είναι η προσβαλλόμενη, κατά των οποίων οι λόγοι αναίρεσης προβλέπονται περιοριστικά στο άρθρο 560 του ΚΠολΔ.

Μετά ταύτα, μη υπάρχοντος άλλου λόγου αναίρεσης, πρέπει να απορριφθεί η αίτηση αναίρεσης, να διαταχθεί η εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο λόγω της ήττας του αναιρεσείοντος, που το κατέθεσε (άρθρο 495 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί ο αναιρεσείων, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου (άρθρα 176, 183, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 8/10/2018 αίτηση για αναίρεση της με αριθμό 266/2018 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Λευκάδος, που δίκασε ως Εφετείο.

Διατάσσει την εισαγωγή του παραβόλου στο δημόσιο ταμείο, και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2.700) ευρώ. ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Φεβρουαρίου 2020.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 8 Μαΐου 2020.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ