489/2015 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 489 / 2015 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 489/2015

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Χρυσικό, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Αντώνιο Ζευγώλη, Γεώργιο Λέκκα, Αθανάσιο Καγκάνη και Χαράλαμπο Μαχαίρα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 2 Φεβρουαρίου 2015, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη για να δικάσει μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Σ. συζύγου Δ. Π., το γένος Δ. Μ., κατοίκου ..., η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Του αναιρεσιβλήτου: Δ. Π. του Ι., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Εμμανουήλ Χατζηχρήστο και δεν κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/4/2003 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Ξάνθης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 17/2004 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 276/2010 του Τριμελούς Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 22/11/2010 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Μαχαίρας ανέγνωσε την από 23/1/2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αιτήσεως αναιρέσεως.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου ζήτησε την απόρριψη της αιτήσεως και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι προϋποθέσεις του παραδεκτού της αίτησης αναίρεσης διακρίνονται σε θετικές και αρνητικές. Θετικές προϋποθέσεις είναι α) η ύπαρξη απόφασης υποκείμενης σε αναίρεση (άρθρ. 552, 554 ΚΠολΔ), β) άσκηση αυτής από πρόσωπο νομιμοποιούμενο προς τούτο (άρθρ. 556, 558 ΚΠολΔ), γ) θεμελίωσή της σε ένα τουλάχιστον λόγο αναίρεσης (άρθρ. 566 § 1 ΚΠολΔ), δ) η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος στον διάδικο που την ασκεί και ε) η τήρηση ορισμένου τύπου και προθεσμίας για την άσκησή της, ενώ αρνητικές προϋποθέσεις είναι α) η άσκηση αυτής για πρώτη φορά (άρθρ. 555 ΚΠολΔ), β) η μη αποδοχή της προσβαλλόμενης απόφασης και γ) η μη παραίτηση του διαδίκου από την τυχόν ασκηθείσα αίτηση αναίρεσης.

Από τα ανωτέρω, συνδυαζόμενα και προς τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 § 1, 569 § 1, 571 εδάφ. α' και 577 § § 1, 2, 3 του ΚΠολΔ, προκύπτει ότι η αίτηση αναίρεσης μπορεί να είναι παραδεκτή και αν ακόμη δεν περιέχει κανένα παραδεκτό και ορισμένο λόγο αναίρεσης, αλλά αρκεί να περιέχει κάποιο λόγο αναίρεσης, έστω και απαράδεκτο ή αόριστο.

Η διάκριση δε αυτή μεταξύ απαράδεκτης αίτησης αναίρεσης και παραδεκτής αίτησης με απαράδεκτους ή αόριστους λόγους αναίρεσης έχει πρακτική σημασία για την εφαρμογή των διατάξεων των άρθρων 562 § 4 και 569 § 1 του ίδιου Κώδικα, κατά την πρώτη των οποίων ο Άρειος Πάγος μπορεί να εξετάσει αυτεπαγγέλτως λόγο αναίρεσης, τον οποίο προτείνει ο εισηγητής, και κατά την δεύτερη εξ αυτών ο αναιρεσείων μπορεί να ασκήσει παραδεκτώς πρόσθετους λόγους αναίρεσης και αν η αίτηση της αναίρεσης δεν περιέχει λόγο τυπικά παραδεκτό και ορισμένο.

Αν, αντίθετα, η αίτηση αναίρεσης είναι απαράδεκτη, τότε απορρίπτονται και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης, έστω και αν αυτοί κατά τα λοιπά ασκήθηκαν νομίμως. Στην προκειμένη περίπτωση, από την κατ' άρθρο 561 § 2 του ΚΠολΔ παραδεκτή επισκόπηση των διαδικαστικών εγγράφων της δίκης προκύπτουν τα ακόλουθα: Με την από 22-11-2010 κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 276/2010 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θράκης, η οποία απέρριψε την από 26.3.2004 έφεση της εκκαλούσας - αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθ. 17/2014 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης.

Η αίτηση αναίρεσης ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558, 564, 566§1 ΚΠολΔ), είναι επομένως παραδεκτή (άρθρ. 577§1 ΚΠολΔ) και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω ως προς τους λόγους της (άρθρ. 577§3 ΚΠολΔ).

Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρ. 118 αριθ.4, 566§1 και 577§1 ΚΠολΔ προκύπτει ότι το έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να περιέχει κατά τρόπο, σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο τη νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, ώστε να μπορεί να διαπιστωθεί αν και ποιο λόγο αναίρεσης από τους περιοριστικά αναφερόμενους στο άρθρ. 559 του ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση (ΟλΑΠ 32/1996), διαφορετικά η αίτηση αναίρεσης είναι αόριστη και απορριπτέα ως απαράδεκτη.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση προσβάλλεται με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά την τακτική διαδικασία υπ' αριθ. 276/2010 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Θράκης, η οποία δέχθηκε τυπικά, αλλά απέρριψε κατ' ουσίαν την από 26-3-2004 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας κατά της υπ' αριθ. 17/2004 οριστικής απόφασης του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Ξάνθης.

Με την απόφαση αυτή έγινε δεκτή η από 21-4-2003 αγωγή του αναιρεσείοντος - ενάγοντος και λύθηκε ο μεταξύ των διαδίκων τελεσθείς στις 9-11-1958 στην Ξάνθη, γάμος τους. Σύμφωνα με τα εκτιθέμενα στην αίτηση αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η πλημμέλεια ότι "(αυτολεξεί) ... κακώς και με μη ορθή των πραγματικών περιστατικών το τόσο το Πολυμελές Πρωτοδικείο Ξάνθης, όσο και το Εφετείο Θράκης δεν έκαναν δεκτές τις ενστάσεις και τις ενδίκους προτάσεις μου ...

η αναιρεσιβαλομένη έπρεπε να δεχθεί τα παρακάτω αληθή γεγονότα και να απορρίψει την ένδικο αγωγή του αναιρεσιβλήτου ..." και περαιτέρω (η αίτηση αναίρεσης), αναφέρει πραγματικά περιστατικά που η προσβαλλόμενη έπρεπε, όπως εκθέτει, να δεχθεί. Έτσι όμως έχον το αναιρετήριο δικόγραφο, στο οποίο η αναιρεσείουσα δεν προσδιορίζει συγκεκριμένες πλημμέλειες, όπως κατά την προεκτεθείσα σκέψη όφειλε, αλλά απλώς παραθέτουσα σειρά πραγματικών περιστατικών, χωρίς κατά τα λοιπά να τα συνδέει με οποιοδήποτε ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα της προσβαλομένης απόφασης, περιορίζεται απλώς να ιστορεί γενικώς και αορίστως ότι η προσβαλλόμενη έσφαλλε.

Με αυτό το περιεχόμενο η αίτηση αναίρεσης είναι αόριστη, αφού ουδένα ορισμένο λόγο περιέχει και συνεπώς είναι αύτη απορριπτέα ως απαράδεκτη, αφού δεν περιέχει κανένα από τα στοιχεία, που σύμφωνα με τις νομικές σκέψεις που προηγήθηκαν, απαιτούνται για να θεμελιωθεί οποιαδήποτε αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη απόφαση αναιρετική πλημμέλεια από κάποιον λόγο από εκείνους που αναφέρονται στο άρθρο 559 ΚΠολΔ.

Συνακόλουθα η αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της. Εξ άλλου η αναιρεσείουσα, που νικήθηκε, πρέπει να καταδικασθεί στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημά του (άρθρ. 176, 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό ειδικότερα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 22.11.2010 αίτηση της Σ. συζ. Δ. Π. για αναίρεση της υπ' αριθ. 276/2010 απόφασης του Εφετείου Θράκης.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ αφού δεν κατέθεσε προτάσεις.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Απριλίου 2015.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 23 Απριλίου 2015.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ