489/2007 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 489 / 2007 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 489/2007

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Βασίλειο Νικόπουλο, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Καπερώνη, Σταύρο Γαβαλά, Ιωάννη Ιωαννίδη και Μίμη Γραμματικούδη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Δεκεμβρίου 2006, με την παρουσία και της γραμματέως Γραμματικής Κονταξή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας:Ορθόδοξης Χριστιανικής Αδελφότητας (ανεγνωρισμένου σωματείου) με την επωνυμία "Ο ΛΥΤΡΩΤΗΣ" που εδρεύει στον Πειραιά και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Τσώκο.

Της αναιρεσίβλητης:Ιεραποστολικής Αδελφότητας (ανεγνωρισμένου σωματείου) με την επωνυμία "Η ΧΑΡΙΣ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Χρήστο Καλαμπαλίκη.

Μετά την εκφώνηση των ονομάτων των διαδίκων, οι οποίοι παραστάθηκαν όπως ανωτέρω σημειώνεται, o δικηγόρος της αναιρεσείουσας ζήτησε την αναβολή της υπόθεσης, διότι, όπως δήλωσε, δεν έλαβε γνώση εγκαίρως της εισήγησης και επίσης δεν έχει πληρεξούσιο του Προέδρου του σωματείου διότι αυτός βρίσκεται στο Άγιο Όρος για τις ημέρες των εορτών. Για το ανωτέρω ζήτημα έλαβε το λόγο και o πληρεξούσιος του αντιδίκου ο οποίος δεν συναίνεσε στο αίτημα της αναβολής.

Το Δικαστήριο διασκέφτηκε μυστικά επί της έδρας και δια του προέδρου του, δημοσίως στο ακροατήριο απέρριψε το αίτημα αναβολής και προχώρησε στη συζήτηση της υπόθεσης.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-8-1988 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών.

Εκδόθηκε η 1822/1989 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου ερήμην της ήδη αναιρεσείουσας. Κατά της απόφασης αυτής ασκήθηκε ανακοπή ερημοδικίας και εκδόθηκαν οι αποφάσεις 9822/1990 μη οριστική και 2384/2002 οριστική του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Κατά της τελευταίας απόφασης ασκήθηκε έφεση και εκδόθηκε η 1713/2003 απόφαση του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 14-9-2004 αίτησή της και τους από 14-11-2005 προσθέτους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Ιωάννης Ιωαννίδης ανέγνωσε την από 6-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η ένδικη αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι αναίρεσης της υπ΄αριθμ.1713/2003 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και των προσθέτων λόγων, ο πληρεξούσιος της αναιρεσίβλητης την απόρριψή τους, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ από τη διάταξη του άρθρου 94 του ΚΠολΔ προκύπτει ότι στον Αρειο Πάγο οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο.

Εξάλλου στη διάταξη του άρθρου 104 του ίδιου Κώδικα ορίζεται, ότι για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα, και αν δεν υπάρχει, κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως και ότι το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας, καθώς και την υπέρβασή της.

Συνεπώς, η έλλειψη πληρεξουσιότητας τόσο προς το δικηγόρο που παραστάθηκε στο ακροατήριο για λογαριασμό του επισπεύδοντος, όσο και προς το δικηγόρο του που επέσπευσε τη συζήτηση υπογράφοντας τη σχετική κλήση, συνεπάγεται, κατά το ανωτέρω άρθρο 104 του ΚΠολΔ, την ακυρότητα της κλήσης (ΑΠ 337/2005, 87/2005). Στην προκειμένη περίπτωση από το σχετικό πινάκιο, τα πρακτικά συνεδρίασης αυτού του δ/ρίου και τα στοιχεία της δικογραφίας προκύπτουν τα εξής: Η αναιρεσείουσα εκπροσωπήθηκε στο ακροατήριο κατά την εκφώνηση της συζήτησης της υπόθεσης από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Τσώκο, ο οποίος όμως δεν προσκόμισε πληρεξούσιο που να τον νομιμοποιεί στις ενέργειές του. Επομένως είναι κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ άκυρες α) η εκπροσώπηση της αναιρεσείουσας από τον άνω δικηγόρο κατά την εκφώνηση και συζήτησης της κρινομένης υποθέσεως στο ακροατήριο και β) η από τον άνω δικηγόρο για λογαριασμό της εν λόγω διαδίκου γενομένη επίσπευση της συζήτησης της κρινομένης αιτήσεως. Δεδομένου δε κανένα στοιχείο της δικογραφίας δεν προκύπτει κλήτευση της ρηθείσης διαδίκου για συμμετοχή της στην συζήτηση της κρινομένης αιτήσεως αναιρέσεως πρέπει η εν λόγω συζήτηση να κηρυχθεί απαράδεκτη.

Για τους λόγους αυτούς

Κηρύσσει απαράδεκτη την συζήτηση της ένδικης αίτησης, και των προσθέτων λόγων αυτής για αναίρεση της υπ' αριθ. 1713/2003 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Φεβρουαρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 7 Μαρτίου 2007.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ