489/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 489 / 2006 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 489/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Χρήστο Μπαλντά, Αντιπρόεδρο, Σπυρίδωνα Κολυβά, Γεώργιο Χλαμπουτάκη, Αναστάσιο – Φιλητά Περίδη και Ηλία Γιαννακάκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 11 Οκτωβρίου 2005, με την παρουσία και της Γραμματέως Αρτέμιδος Παπαγεωργίου, για να δικάσει μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: ......(αναφέρονται 52 ονόματα), οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Ασπρούλια, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία «ΜΙΣΚΟ ΒΙΟΜΗΧΑΝΙΑ ΖΥΜΑΡΙΚΩΝ Α.Ε.», που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξούσιους δικηγόρους της Γεώργιο Λεβέντη και Ιωάννη Δαμηλάκη.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25 Φεβρουαρίου 2000 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 877/2001 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 595/2003 οριστική του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 8 Απριλίου 2004 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Χλαμπουτάκης, ανάγνωσε την από 21 Σεπτεμβρίου 2005 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την παραδοχή του πρώτου (κατά το β' μέρος του) και του δεύτερου λόγου της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και την απόρριψη των λοιπών. Οι πληρεξούσιοι της αναιρεσίβλητης ζήτησαν την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΤΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, κατά τον αριθμ. 9 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ λόγος αναιρέσεως ιδρύεται και όταν το δικαστήριο άφησε αδίκαστη αίτηση, όπως είναι και το αίτημα ή η βάση της αγωγής. Στην προκείμενη περίπτωση όπως προκύπτει από το δικόγραφο της αγωγής, που παραδεκτά επισκοπεί ο Άρειος Πάγος (άρθρ. 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ), οι ενάγοντες και τώρα αναιρεσείοντες επικαλούνται ότι προσλήφθηκαν από την εναγομένη και τώρα αναιρεσίβλητη Ανώνυμη Εταιρεία με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου και προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στο εργοστάσιο παραγωγής ζυμαρικών της στην Πάτρα μέχρι τις 10/9/1999, όταν κατόπιν αποδοχής εκ μέρους των σχετικής πρότασης της εναγομένης για παροχή κινήτρων για την οικειοθελή αποχώρησή από την εργασία τους, με την οριστική διακοπή της λειτουργίας του εργοστασίου της, αυτοί αποχώρησαν, όμως η οριστική διακοπή του έλαβε χώραν αργότερα στις 23/11/1999, όταν αποχώρησαν οι άλλοι μισθωτοί του εργοστασίου της, με αποτέλεσμα οι αναιρεσείοντες – ενάγοντες να απωλέσουν τις αποδοχές του χρονικού διαστήματος από την εξαγγελθείσα μέχρι την πραγματοποιηθείσα διακοπή της λειτουργίας του εργοστασίου της (10/9/1999 μέχρι 23/11/1999).

Με το ιστορικό αυτό ζήτησαν να υποχρεωθεί η εναγομένη κυρίως λόγω της συμβατικής της ευθύνης, επικουρικώς λόγω της εκτιθέμενης αδικοπρακτικής συμπεριφοράς της, άλλως με βάση την αρχή της ίσης μεταχείρισης, να καταβάλει στους ενάγοντες τ΄ αναφερόμενα ποσά, για αποδοχές του εν λόγω χρονικού διαστήματος, άλλως για αποζημίωσή τους από τις παραπάνω αιτίες.

Το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο δέχθηκε την αγωγή κατά την ερειδόμενη στη σύμβαση εργασίας κύρια βάση της, χωρίς να ερευνήσει τις λοιπές επικουρικές βάσεις της αδικοπραξίας και της παραβίασης της αρχής της ίσης μεταχείρισης. Μετά από έφεση της εναγομένης το Εφετείο εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση, ερεύνησε τις παραπάνω επικουρικές βάσεις της αγωγής τις οποίες και απέρριψε, παρέλειψε όμως να εξετάσει την κύρια βάση της αγωγής, την ερειδόμενη στη συμβατική ευθύνη της αναιρεσίβλητης.

Έτσι, με την παράλειψή του αυτή, το Εφετείο υπέπεσε στην παράβαση του άρθρ. 9 του άρθρ. 559 Κ.Πολ.Δ και πρέπει να γίνουν δεκτοί οι πρώτος (κατά το δεύτερο μέρος) και δεύτερος λόγοι αναιρέσεως. Επομένως, κατά παραδοχή των λόγων αυτών αναιρέσεως, παρελκούσης της ερεύνης των λοιπών, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση εν όλω, δηλαδή και κατά τα κεφάλαια της για τις ερευνηθείσες επικουρικές βάσεις της αγωγής, αφού η έρευνα αυτών προϋποθέτει την απόρριψη της κυρίας, η οποία όμως ήδη ήρτηται, και να παραπεμφθεί η υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο αφού είναι δυνατή η συγκρότησή του από άλλους δικαστές (άρθρο 580 παρ. 3 του Κ.Πολ.Δ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ΄ αριθ. 595/2003 απόφαση του Εφετείου Πατρών.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο Δικαστήριο που θα συγκροτηθεί από άλλους δικαστές, και

Καταδικάζει την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσειόντων τα οποία ορίζει σε χίλια εκατό (1.100) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 6 Δεκεμβρίου 2005.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ

Δημοσιεύθηκε στο ακροατήριό του στις 14 Μαρτίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ