488/2009 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 488 / 2009 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 488/2009

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου-Μπρίλλη, Μίμη Γραμματικούδη, Σπυρίδωνα Μιτσιάλη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 3 Δεκεμβρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του καλούντος-αναιρεσιβλήτου: Χ, κατοίκου ..., ως εκ διαθήκης κληρονόμου της αποβιωσάσης ΧΧ, ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Αναστάσιο Αναστασόπουλο.

Των καθών η κλήση: 1. Ψ1, κατοίκου ..., 2. Ψ2, κατοίκου ..., 3. Ψ3, 4. Ψ4 και 5. Ψ5, των τριών τελευταίων κατοίκων .. και ως εξ αδιαθέτου κληρονόμων του αποβιώσαντος ΨΨ.

Α. Ο 1ος (Ψ1) και ο 2ος (Ψ2) εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Ανδρέου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Β. Η πληρεξούσια δικηγόρος Χριστίνα Παναγιωτοπούλου της 3ης (Ψ3) και της 5ης (Ψ5) κατέθεσε την 1η-12-2008 εξώδικη παραίτηση, με το υπ' αριθμ. ... πληρεξούσιο, από το δικόγραφο και από το δικαίωμα της από 21-10-2005 αίτησης για αναίρεση της 4327/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Γ. Ο 4ος (Ψ4) παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Βασίλειο Μπαλαφούτη ο οποίος δήλωσε ότι παραιτείται από το δικόγραφο της από 21-10-2005 αίτησης για αναίρεση της 4327/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 8-7-1996 αγωγή της αρχικής διαδίκου ΧΧκαι με την από 20-4-1997 αγωγή της αρχικής διαδίκου ΩΩ, που κατατέθηκαν στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάσθηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 581/1998 μη οριστική, 6606/2003 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 4327/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζήτησαν οι αναιρεσείοντες με την από 21-10-2005 αίτησή τους, επί της οποίας εκδόθηκε η 350/2007 απόφαση του Αρείου Πάγου η οποία κήρυξε τη συζήτηση απαράδεκτη. Την υπόθεση επαναφέρει προς συζήτηση ο καλών με την από 11-3-2008 κλήση του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Μίμης Γραμματικούδης ανέγνωσε την από 20-12-2006 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος του αναιρεσιβλήτου-καλούντος ζήτησε την απόρριψή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Eπειδή, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 294, 295 παρ. 1 , 297, 299 του ΚΠολΔ, οι οποίες, σύμφωνα με το άρθρο 573 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, εφαρμόζονται και στη διαδικασία της δίκης για την αναίρεση, ο αναιρεσείων μπορεί να παραιτηθεί από το δικόγραφο της αναίρεσης, με δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή με δικόγραφο που επιδίδεται στον αντίδικό του, χωρίς συναίνεση του αναιρεσιβλήτου, πριν αυτός προχωρήσει στην προφορική συζήτηση της ουσίας της υπόθεσης. Η δήλωση αυτή επιφέρει κατάργηση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από τα σχετικά πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, οι Ψ3, Ψ5 και Ψ4, οι οποίοι συνεχίζουν τη δίκη ως εξ αδιαθέτου κληρονόμοι του αποβιώσαντος αναιρεσείοντος ΨΨ, παραιτήθηκαν από το δικόγραφο της αναίρεσης, ο μεν τρίτος εξ αυτών με δήλωση του πληρεξούσιου δικηγόρου του, που καταχωρίστηκε στα ανωτέρω πρακτικά συνεδρίασης του Δικαστηρίου τούτου, οι δε λοιπές, με το από 3-7-2008 δικόγραφο, της δυνάμει του ... πληρεξούσιου της συμβολαιογράφου Αθηνών, Ελένης Μετρητίδου, ενεργούσας ως πληρεξούσιας δικηγόρου τους Χριστίνας Παναγιωτοπούλου, το οποίο επιδόθηκε στον πληρεξούσιο δικηγόρο του αναιρεσιβλήτου, όπως προκύπτει από την ... έκθεση επίδοσης της δικαστικής επιμελήτριας στο Πρωτοδικείο Αθηνών, ... (άρθρ.143 παρ.1, 2 ΚΠολΔ) .

Συνεπώς, μετά τις παραιτήσεις αυτές θεωρείται ότι η αίτηση αναίρεσης θεωρείται πως δεν ασκήθηκε από τον ανωτέρω αναιρεσείοντα και πρέπει να κηρυχθεί καταργημένη η δίκη ως προς τους συνεχίζοντες αυτήν ανωτέρω κληρονόμους του.

Επειδή, από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 118 περ.4, 529 παρ.1, 2 και 559 αριθ. 14 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι ιδρύεται ο από την τελευταία διάταξη προνοούμενος λόγος αναίρεσης αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν κήρυξε απαράδεκτο, και στην περίπτωση μη κήρυξης, από το Εφετείο, απαράδεκτης της έφεσης ή των πρόσθετων λόγων έφεσης, στο δικόγραφο των οποίων δεν γίνεται μνεία ορισμένων λόγων.

Εξάλλου, η κακή εκτίμηση των αποδείξεων, ως λόγος έφεσης, προσδιορίζεται επαρκώς με τη μνεία ότι το δικαστήριο οδηγήθηκε σε εσφαλμένο διατακτικό, χωρίς να χρειάζεται, για το ορισμένο του λόγου αυτού, να εξειδικεύονται τα σχετικά με την εκτίμηση πράγματα, διότι το Εφετείο, λόγω του μεταβιβαστικού αποτελέσματος της έφεσης, επανεκτιμά εξαρχής την ουσία της υπόθεσης και κρίνει την ορθότητα του διατακτικού (άρθρ. 520, 522, 534 ΚΠολΔ).

Στην προκείμενη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.14 ΚΠολΔ πλημμέλεια, διότι δεν κήρυξε απαράδεκτη, λόγω αοριστίας, την ένδικη έφεση και τους πρόσθετους λόγους αυτής του ήδη αναιρεσιβλήτου κατά της πρωτόδικης απόφασης. Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι αβάσιμος, διότι, όπως προκύπτει από την επισκόπηση των κατωτέρω διαδικαστικών εγγράφων, με τους λόγους της έφεσης και του δικογράφου των πρόσθετων λόγων, προβλήθηκε εσφαλμένη εκτίμηση των αποδείξεων από το πρωτοβάθμιο Δικαστήριο και αμφισβητήθηκε η ορθότητα του διατακτικού της εκκαλουμένης, επομένως ορθώς κρίθηκαν, με την προσβαλλόμενη απόφαση, ορισμένοι οι λόγοι αυτοί και δεν απορρίφθηκε το ένδικο τούτο μέσο ως απαράδεκτο λόγω αοριστίας.

Επειδή, για το ορισμένο του από τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 περ. β ΚΠολΔ λόγου αναίρεσης, ότι το δικαστήριο της ουσίας παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν, απαιτείται να αναφέρεται στο αναιρετήριο, εκτός των άλλων, α) ποίες είναι οι αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν και αν πρόκειται για έγγραφα, ποία είναι τα έγγραφα αυτά, β) ο ισχυρισμός για τον οποίο το δικαστήριο έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης. Στην υπόθεση που κρίνεται, με το δεύτερο λόγο αναίρεσης, όπως εκτιμήθηκε, προβάλλεται η από την ανωτέρω διάταξη πλημμέλεια, ότι το Εφετείο παρά το νόμο έλαβε υπόψη έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία που προσκομίσθηκαν από τον αναιρεσίβλητο, χωρίς να προσδιορίζεται η ταυτότητα τους και χωρίς την τήρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 240 ΚΠολΔ. Ο λόγος αυτός είναι αόριστος, διότι στο αναιρετήριο δεν αναφέρονται τα ανωτέρω, αναγκαία για το ορισμένο αυτού, στοιχεία, ήτοι ποία είναι τα έγγραφα αποδεικτικά στοιχεία που προκοσμίσθηκαν από τον αναιρεσίβλητο χωρίς να προσδιορίζεται η ταυτότητά τους και δίχως την τήρηση των προϋποθέσεων του άρθρου 240 ΚΠολΔ και τα έλαβε υπόψη το Εφετείο, για την απόδειξη ποίου ισχυρισμού έλαβε υπόψη τις αποδείξεις αυτές το Δικαστήριο της ουσίας, καθώς και την επίδραση που είχε αυτός στο διατακτικό της προσβαλλόμενης απόφασης.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει καταργημένη τη δίκη ως προς τους καθ'ων η κλήση-αναιρεσείοντες Ψ3, Ψ5 και Ψ4.

Απορρίπτει κατά τα λοιπά την από 21-10-2004 αίτηση των Ψ2, κλπ για αναίρεση της 4327/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες Ψ2 και Ψ1 στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 27 Ιανουαρίου 2009. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 4 Μαρτίου 2009.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ