487/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 487 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 487/2018

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου και Παρασκευή Καλαϊτζή-εισηγήτρια, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 10η Ιανουαρίου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1) Σ. Δ. του Δ., κατοίκου ... και 2)Μ. χας Δ. Δ., κατοίκου ..., που παραστάθηκαν μετά του πληρεξούσιου δικηγόρου Κωνσταντίνου Παπασπύρου Του αναιρεσίβλητου: Α. Τ. του Μ., κατοίκου ..., που παραστάθηκε δια της πληρεξούσιας δικηγόρου Ελένης Βασιλάκη - Αυγερινού.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 12-3-2012 αγωγή των ήδη αναιρεσειόντων, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πειραιώς. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 485/2014 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου, 50/2017 του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 4-4-2017 αίτησή τους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης, η πληρεξούσια του αναιρεσίβλητου να απορριφθεί, καθένας δε να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Ι. Κατ'αρθρ. 559 αρ.11β ΚΠολΔ αναιρείται η απόφαση, εφόσον το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπόψιν του παρά τον νόμο αποδείξεις, τις οποίες δεν επικαλέσθηκαν, ούτε προσκόμισαν οι διάδικοι. Περαιτέρω, προϋπόθεση για να συναγάγει το δικαστήριο της ουσίας από την γενική άρνηση εκ μέρους του διαδίκου της ιστορικής βάσεως της αγωγής ή της ενστάσεως και από το σύνολο των ισχυρισμών των διαδίκων, ομολογία του για πραγματικό ισχυρισμό που αποτελεί στοιχείο της βάσεως της αγωγής ή της ενστάσεως και του δικαιώματος που περιέχεται σ'αυτές, είναι η μη ειδικότερη αμφισβήτηση από τον διάδικο αυτού του ισχυρισμού. Η ύπαρξη ή μη της αμφισβητήσεως αυτής υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου. Αν δεν προταθεί τοιαύτη αμφισβήτηση, απόκειται στην κρίση του δικαστηρίου της ουσίας να συναγάγει, εκτιμών μαζί με την γενική άρνηση και το σύνολο των ισχυρισμών των διαδίκων, την ύπαρξη ομολογίας για συγκεκριμένο ισχυρισμό, ο οποίος θεωρείται πλέον ότι αποδείχθηκε και επομένως δεν απαιτείται γι'αυτόν άλλη απόδειξη.

ΙΙ. Οι αναιρεσείοντες με τον (μοναδικό) λόγο αναιρέσεως προσάπτουν στο Μονομελές Εφετείο Πειραιώς, ότι με την προσβαλλομένη απόφασή του υπέπεσε στην ανωτέρω πλημμέλεια (αρ.11β του αρθρ.559 ΚΠολΔ). Το περιεχόμενο του λόγου αναιρέσεως διαλαμβάνει την ακόλουθη ειδικότερη επίκληση: Ότι οι αναιρεσείοντες έχουν εκφέρει την εκπεφρασμένη αμφισβήτησή τους, (δια της αγωγής και εφέσεώς τους, ως και με τις επ'αυτών προτάσεις), όσον αφορά στην άσκηση επί του επιδίκου ακινήτου νομής απ'τον δικαιοπάροχό τους, καθώς και την υπ'αυτών εξακολούθησή της μετά τον θάνατό του (στις 19-3-1983).

Ότι δε βάσει αυτής έχουν κατοχυρώσει την ιδιοκτησία τους με έκτακτη χρησικτησία. Ότι περαιτέρω δεν υφίσταται ομολογία τους για χρησικτησία της μητέρας του αναιρεσιβλήτου, η οποία, έχουσα την κτήση της κυριότητος του επιδίκου παραγώγως, είχε το έτος 1980 μεταβιβάσει στον δικαιοπάροχό τους, ως άνω, την νομή του (διαφιλονικουμένου) ακινήτου, ο οποίος (δικαιοπάροχός τους) έκτοτε είχε αρχίσει την νομή χρησιδεσποτείας του έως και τον θάνατό του και ότι από τότε (19-3-1983) συνέχισαν οι ίδιοι, όπως προαναφέρεται.

Ότι επομένως και παρά ταύτα είναι πλημμελής η προσβαλλομένη εφετειακή δικανική κρίση περί συναγωγής ομολογίας τους (κατ'αρθρ.261 ΚΠολΔ) απ'τα δικόγραφά τους. Ο λόγος αναιρέσεως με το προειπωθέν περιεχόμενο είναι απαράδεκτος, διότι στηρίζεται σε λανθασμένη προϋπόθεση. Αναλυτικότερα: Το Μονομελές Εφετείο Πειραιώς, όπως επιτρεπτώς επισκοπείται, παραθέτει στην προμετωπίδα του πορίσματός του όλα τα υπ'αυτού ληφθέντα υπόψιν αποδεικτικά μέσα, εν κατακλείδι της αναφοράς (παραθέσεως) των οποίων μνημονεύει (και) την γενικολογία "....από τις ομολογίες των διαδίκων που συνάγονται από τα δικόγραφά τους (άρθρα 261, 352 του ΚΠολΔ)...".

Εν συνεχεία παρατίθενται οι παραδοχές του πορίσματός του, επί τη βάσει των οποίων μορφοποίησε την δικανική του κρίση περί ουσιαστικής αβασιμότητας της αγωγής των αναιρεσειόντων. Η εν λόγω επισκόπηση καταδεικνύει την (προρρηθείσα) πεπλανημένη προϋπόθεση του (αναιρετικού) παραπόνου των αναιρεσειόντων, αφού, όπως προεκτίθεται, οι "ρίζες" της δικανικής κρίσεως του δευτεροβαθμίου δικαστηρίου διείσδυσαν και στηρίζονται σε άπαντα τα προειπωθέντα αποδεικτικά μέσα, μη δημιουργηθέντος κατά την μορφοποίηση της δικανικής κρίσεως (του εφετείου) αποκλειστικού αξιολογικού ερείσματος απ'τα αναγραφόμενα και τα βάσει αυτών συναγόμενα απ'τα δικόγραφα των διαδίκων, παρά τα αντιστοίχως αντίθετα, τα οποία υποστηρίζουν οι αναιρεσείοντες, αδοκίμως όμως, κατά τα άνω εκτιθέμενα.

ΙΙΙ. Κατά συνέπεια, μη υπάρχοντος ετέρου λόγου προς διερεύνηση πρέπει: Η αίτηση αναιρέσεως ν'απορριφθεί, να διαταχθεί η εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο και να επιβληθεί στους ηττωμένους αναιρεσείοντες η δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, κατά παραδοχή του αιτήματός του (αρθρ.176, 183, 191 παρ.2, 495 παρ.3 ΚΠολΔ), συμφώνως προς το διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-4-2017 αίτηση των: 1)Σ. Δ. και 2)Μ. χήρας Δ. Δ., περί αναιρέσεως της 50/2017 αποφάσεως του Μονομελούς Εφετείου Πειραιώς.

Διατάσσει την εισαγωγή του καταβληθέντος παραβόλου στο Δημόσιο Ταμείο. Και Επιβάλλει στους αναιρεσείοντες την δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, το ποσόν της οποίας ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια ευρώ (2.700 €).

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Φεβρουαρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 7 Μαρτίου 2018.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ