486/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 486 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 486/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Αθανάσιο Κουτρομάνο και Δήμητρα Παπαντωνοπούλου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 14 Ιανουαρίου 2008, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ1, η οποία δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Της αναιρεσίβλητης: Ανώνυμης Ασφαλιστικής Εταιρίας με την επωνυμία "ΑΣΠΙΣ ΠΡΟΝΟΙΑ ΑΕΓΑ" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Απόστολο Κουτρούλη, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 18-12-1999 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Καλαμάτας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 69/2002 του ίδιου Δικαστηρίου και 79/2006 του Εφετείου Καλαμάτας. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 21-6-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσίβλητη, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Αθανάσιος Κουτρομάνος, ανέγνωσε την από 3-1-2008 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την προσκομιζόμενη υπ' αριθμ. ..... έκθεση της δικαστικής επιμελήτριας Καλαμάτας ....... και τις συναπτόμενες σ' αυτή βεβαίωση και απόδειξη παραλαβής εγγράφου, προκύπτει, ότι επίσημο αντίγραφο της κρινoμένης αιτήσεως αναιρέσεως με κλήση προς συζήτηση αυτής κατά την δικάσιμο που σημειώνεται στην αρχή της παρούσης, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στην αναιρεσείουσα Χ1 (με θυροκόλληση του σχετικού εγγράφου στην κατοικία της και παράδοση αντιγράφων αυτού στις οικείες αστυνομική και ταχυδρομική υπηρεσία). Η αναιρεσείουσα δεν εμφανίσθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από τη σειρά του πινακίου, η συζήτηση όμως θα χωρήσει, παρά την απουσία της, σαν να ήταν και αυτή παρούσα (άρθρο 576 παρ. 2 εδ. γ ΚΠολΔ).

Από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθμ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναιρέσεως πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο, η νομική πλημμέλεια, που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί, αν και ποιο λόγο αναιρέσεως από τους περιοριστικώς αναφερόμενους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικά για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως για παράβαση κανόνων ουσιαστικού δικαίου από το δικαστήριο της ουσίας (αριθ. 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ) πρέπει να καθορίζεται η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στην απόφαση νομικό σφάλμα ως προς την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου.

Αν δε το δικαστήριο ερεύνησε την υπόθεση στην ουσία της, πρέπει να εκτίθενται και οι κρίσιμες σχετικές παραδοχές, δηλαδή τα πραγματικά περιστατικά που έγιναν δεκτά, υπό τα οποία και συντελέσθηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων ουσιαστικού δικαίου (Ολ. ΑΠ 20/2005). Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο αναιρετικό λόγο προβάλλεται, ότι "η προσβαλλομένη απόφασις παρεβίασε κανόνα ουσιαστικού δικαίου , μη δεχθείσα την ένσταση εξοφλήσεως", χωρίς να αναφέρονται οι πραγματικές παραδοχές του Εφετείου, η διάταξη που φέρεται ότι παραβιάσθηκε και το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη ερμηνευτικό ή υπαγωγικό σφάλμα.

Κατά συνέπεια, ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος λόγω τηςαοριστίας του.

Κατά την έννοια του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναιρέσεως (και) όταν το δικαστήριο, παρά το νόμο, δεν έλαβε υπόψιν πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο αναιρέσεως, προβάλλεται η εκ της διατάξεως αυτής αιτίαση και υποστηρίζεται, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψιν τον προβληθέντα ισχυρισμό (ένσταση) περί εξοφλήσεως του ενδίκου χρέους της αναιρεσείουσας προς την αναιρεσίβλητη εταιρία. Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, αφού, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, το ουσιαστικό δικαστήριο εξήτασε την ρηθείσα ένσταση της αναιρεσείουσας, την οποία και απέρριψε ως αβάσιμη.-

Στο άρθρο 562 παρ. 2 ΚΠολΔ προβλέπεται ότι είναι απαράδεκτος λόγος αναιρέσεως, που στηρίζεται σε ισχυρισμό, ο οποίος δεν είχε προταθεί νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας και ότι κατ' εξαίρεσν είναι παραδεκτός τέτοιος λόγος, αν πρόκειται α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο αναιρετικό λόγο αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η εκ του άρθρου 559 αριθμ. 8 ΚΠολΔ αιτίαση και υποστηρίζεται, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψιν τον ισχυρισμό (ένσταση) της αναιρεσείουσας περί καταχρηστικής ασκήσεως του ενδίκου δικαιώματος εκ μέρους της αναιρεσίβλητης (ενάγουσας) εταιρίας. Ο ισχυρισμός όμως αυτός (που πάντως δεν περιλαμβάνεται στις ως άνω εξαιρέσεις του άρθρου 562 παρ. 2 ΚΠολΔ) -όπως προκύπτει από την επισκόπηση της έφεσης και των προτάσεων της αναιρεσειούσης στο Εφετείο- δεν είχε προβληθεί στο δευτεροβάθμιο δικαστήριο, (πρωτοβαθμίως η αναιρεσείουσα είχε δικασθεί ερήμην), παρά τα αντιθέτως αναφερόμενα στην αίτηση αναιρέσεως. Επομένως, ο λόγος αυτός είναι απαράδεκτος. Ενόψει αυτών η κρινόμενη αίτηση πρέπει να απορριφθεί.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 21-6-2006 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της 79/2006 αποφάσεως του Εφετείου Καλαμάτας.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσιβλήτου, τα οποία ορίζει σε χίλια οκτακόσια (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 29 Ιανουαρίου 2008. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ