482/2016 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 482 / 2016 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 482/2016

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους δικαστές: Ευφημία Λαμπροπούλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Στυλιανή Γιαννούκου, Χαράλαμπο Μαχαίρα, Γεώργιο Αναστασάκο και Σοφία Καρυστηναίου, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του στις 3 Νοεμβρίου 2015, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία "...." που εδρεύει στον ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Νικόλαο Δούναβη και κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσιβλήτου: Χ. Π. του Ν., κατοίκου ... ο οποίος δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 11-6-2007 αγωγή του ήδη αναιρεσίβλητου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2653/2009 του ίδιου δικαστηρίου και 5363/2014 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4-2-2015 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής που εκφωνήθηκε από το πινάκιο παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Χαράλαμπος Μαχαίρας ανέγνωσε την από 20-10-2015 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αναιρεσιβλήτου στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από την .../18-3-2015 έκθεση επιδόσεως της δικαστικής επιμελήτριας του Πρωτοδικείου Αθηνών Ο. Δ., την οποία επικαλείται και προσκομίζει η επισπεύδουσα τη συζήτηση της υπόθεσης αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση από 4-2-2015 αίτησης για αναίρεση της 5363/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών με τις πράξεις κατάθεσης και ορισμού δικασίμου που υπάρχουν κάτω από αυτήν και με κλήση για συζήτηση κατά την αναφερόμενη στην αρχή αυτής της απόφασης δικάσιμο (3-11-2015), επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα στον αναιρεσίβλητο. Εξάλλου από τα ταυτάριθμα με την παρούσα πρακτικά του δικαστηρίου τούτου προκύπτει ότι κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, κατά την οποία συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνησή της από τη σειρά του οικείου πινακίου, δεν εμφανίστηκε ο αναιρεσίβλητος ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με το άρθρο 242 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. Επομένως πρέπει να συζητηθεί η υπόθεση παρά την απουσία του (άρθρο 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ.).

Κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως αν δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Για να είναι ορισμένος ο αναιρετικός αυτός λόγος πρέπει να διαλαμβάνονται στο αναιρετήριο: α) οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης ή μνεία ότι αυτή στερείται παντελώς αιτιολογίας, β) ο ισχυρισμός (αγωγικός ή ένσταση κ.λ.π.) και τα περιστατικά που προτάθηκαν προς θεμελίωσή του, ως προς τον οποίο παρουσιάζεται η έλλειψη, ανεπάρκεια ή αντίφαση, καθώς και η σύνδεσή του με το διατακτικό, αν δεν είναι αυτονόητη, γ) εξειδίκευση του σφάλματος του δικαστηρίου, δηλαδή αν πρόκειται για παντελή έλλειψη αιτιολογίας μνεία μόνο της έλλειψης, αν πρόκειται για ανεπαρκή αιτιολογία ποια επιπλέον περιστατικά έπρεπε να αναφέρονται ή ως προς τι υπάρχει έλλειψη του νομικού χαρακτηρισμού και αν πρόκειται για αντιφατικές αιτιολογίες ποιες είναι αυτές, σε τι συνίσταται η αντίφαση και από πού προκύπτει (Ολ. Α.Π. 32/1996, Α.Π. 39/2010). Εξάλλου για τη νομιμοποίηση για τη διεξαγωγή συγκεκριμένης δίκης αρκεί κατ' αρχήν ο ισχυρισμός του ενάγοντος ότι ο ίδιος και ο εναγόμενος είναι τα υποκείμενα της επίδικης έννομης σχέσης, η δε εκ μέρους του εναγομένου αμφισβήτηση των επικαλουμένων για την τυπική θεμελίωση του ισχυρισμού αυτού πραγματικών περιστατικών συνιστά άρνηση της αγωγής και όχι ένσταση έλλειψης νομιμοποίησης (Α.Π. 1510/2011). Στην προκειμένη περίπτωση με την προσβαλλόμενη απόφαση έγιναν δεκτά, κατά το μέρος που ενδιαφέρει τον αναιρετικό έλεγχο, τα εξής: "Ο ενάγων συνεδέετο από του Σεπτεμβρίου του 2005 με την εναγομένη με σύμβαση εξαρτημένης εργασίας αορίστου χρόνου. Η εναγομένη έχει ως αντικείμενο τις διεθνείς οδικές μεταφορές και ο ενάγων παρείχε την εργασία του ως εργάτης στις εγκαταστάσεις της στον .... Την 31-1-2006 ο ενάγων και ο Γ. Α., επίσης εργάτης της εναγομένης, εκτελούσαν εργασίες με τον επίσης εργαζόμενο της εναγομένης Ν. Π., αποσυναρμολόγησης πλατφορμών των φορτηγών της εργοδότριας εταιρείας. Ειδικότερα ο ενάγων και οι παραπάνω εργάτες αφαιρούσαν όλα τα στοιχεία των πλατφορμών (μουσαμάδες, πόρτες, ξύλα κ.λπ.) ώστε να παραμείνουν μόνο οι βάσεις με τα ποδαρικά τους και στη συνέχεια τοποθετούσαν τις πλατφόρμες τη μια πάνω στην άλλη με τη βοήθεια του κλαρκ. Ειδικότερα με το μεγάλης υπερδύναμης [εννοείται: ιπποδύναμης] κλαρκ σηκωνόταν η πλατφόρμα και ενώ αυτή βρισκόταν πάνω στις περόνες, ένας εργαζόμενος έκλεινε τα ποδαρικά και η πλατφόρμα τοποθετείτο πάνω στις υπόλοιπες, ενώ για να απομακρυνθούν οι περόνες του μεγάλου κλαρκ ένας άλλος εργαζόμενος με το μικρότερης ιπποδύναμης κλαρκ ανασήκωνε από την άλλη πλευρά την εναποτεθείσα πλατφόρμα. Την παραπάνω ημέρα ο Γ. Α. χειριζόταν το μεγάλο κλαρκ, ο ενάγων δίπλωνε τα ποδαρικά και ο Ν. Π. χειριζόταν το μικρό κλαρκ. Κατά την αποσυναρμολόγηση μιας πλατφόρμας, ενώ ο ενάγων βρισκόταν δίπλα από το μεγάλο κλαρκ και ο Γ. Α. περίμενε τον Ν. Π. να την ανασηκώσει για να απομακρυνθεί, ο Γ. Α. έκανε όπισθεν με το κλαρκ, με συνέπεια να χτυπήσει τον ενάγοντα, να περάσει πάνω από το σώμα του με το όχημα και να τον τραυματίσει σοβαρά. Ο ενάγων διακομίστηκε στο Γενικό Νοσοκομείο Ελευσίνας "Θριάσιο", όπου διαπιστώθηκε συνθλιπτική κάκωση αριστερού μηρού, διατομή ραπτικού μυός, διατομή μεγάλου προσαγωγού, αποκόλληση έκφυσης συστήματος προσαγωγών, διατομή νευρικού δεματίου, θλαστικό τραύμα αριστερού και δεξιού οσχέου (αποκάλυψη όρχεος), βλάβη σφιγκτήρα και ανελκτήρα πρωκτού και ασταθή κάκωση λεκάνης (κάταγμα ηβοϊσχιακού κλάδου αριστερά, κάταγμα κοτύλης αριστερά) και μεταφέρθηκε στη μονάδα εντατικής θεραπείας του Αντικαρκινικού Ογκολογικού Νοσοκομείου Αθηνών "Ο Άγιος Σάββας", όπου παρέμεινε μέχρι τις 3-2-2006 υπό μηχανική αναστολή επί μακρόν. Για την αποκατάσταση των σωματικών βλαβών που υπέστη ο ενάγων υποβλήθηκε σε εξωτερική οστεοσύνθεση λεκάνης, συρραφή μαλακών μορίων, ορχεοπηξία αριστερά, συρραφή οσχέου, συρραφή μαλακών μορίων της πρωκτικής χώρας και την 3-2-2006 μεταφέρθηκε εκ νέου στο Θριάσιο Νοσοκομείο για περαιτέρω νοσηλεία και εξήλθε στις 3-5-2006. Με την... 15/21-4-2008 γνωμάτευση της Πρωτοβάθμιας Υγειονομικής Επιτροπής του Ι.Κ.Α. ο ενάγων παρουσιάζει απώλεια πλήρους κάμψης αριστερού ισχίου, συνδεσμική αστάθεια, αδυναμία αριστερού γόνατος και στυτικολειτουργική αδυναμία στο πλαίσιο εναπομείναντος προβλήματος και κρίθηκε ανάπηρος με ποσοστό 50% λόγω χρόνιας πάθησης. Αποκλειστική υπαίτια του παραπάνω τραυματισμού του ενάγοντος είναι η εναγομένη, εργοδότρια του ενάγοντος, υπό τις οδηγίες και εντολές των αρμοδίων οργάνων της [οποίας] εργαζόταν ο ενάγων, καθόσον αυτή δεν κατέβαλε την προσοχή που όφειλε και μπορούσε να καταβάλει, ώστε να εργαστεί ακίνδυνα ο ενάγων. Ειδικότερα το ατύχημα θα είχε αποφευχθεί: α) αν ο χειρισμός των περονοφόρων ανυψωτικών (κλαρκ) γινόταν από άτομα που έφεραν την απαιτούμενη άδεια χειρισμού, όπως προβλέπεται στο άρθρο 4 περ. 4 σε συνδυασμό με το παράρτημα

ΙΙ παρ. 2.1 του π.δ. 395/1994, όπως αυτό τροποποιήθηκε με το π.δ. 89/1999, β) αν τα περονοφόρα ανυψωτικά ήταν εφοδιασμένα με κατάλληλες βοηθητικές διατάξεις, όπως καθρέπτες, ώστε να βελτιώνεται η ορατότητα των ατόμων που τα χειρίζονται σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 4 παρ. 1 σε συνδυασμό με το παράρτημα I παρ. 3.1.6 δ' του π.δ. 395/1994 (όπως αυτό τροποποιήθηκε με το π.δ. 89/1999), γ) αν υπήρχε ένα ασφαλές ηχητικό προειδοποιητικό σήμα, ιδιαίτερα κατά την όπισθεν κίνηση, ώστε να ενημερώνονται οι εργαζόμενοι που εκτίθενται στην επικίνδυνη ζώνη κίνησης του κλαρκ, σύμφωνα με τα άρθρα 3 και 4 παρ. 1 σε συνδυασμό με το παράρτημα I παρ. 2, 3 του ως άνω π.δ. 395/1994, δ) αν οι εργαζόμενοι είχαν εκπαιδευθεί επαρκώς, ιδιαίτερα για τους κινδύνους που δημιουργούνται κατά τη χρήση εξοπλισμού εργασίας, όπως προβλέπεται από το άρθρο 7 παρ. 1 π.δ. 395/1994 και ε) αν η εναγομένη είχε λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την προστασία της ασφάλειας των εργαζομένων, σύμφωνα με το άρθρο 7 παρ. 5 π.δ. 17/1996... Η ευθύνη της εναγομένης δεν αναιρείται από τον αβάσιμο και προσχηματικό ισχυρισμό, που ουσιαστικά αποτελεί άρνηση της αγωγής, ότι υπεύθυνη είναι η εταιρεία ... καθόσον: 1) προβάλλεται για πρώτη φορά στην παρούσα δίκη και 2) η εν λόγω εταιρεία έχει έδρα τον …και διαφορετικό αντικείμενο σε σχέση με την εναγομένη, στην οποία απασχολείτο ο ενάγων. Ειδικότερα η ... έχει ως αντικείμενο τη ναύλωση, εξοπλισμό, μεσιτεία πλοίων και πλωτών ναυπηγημάτων (βλ. ΦΕΚ 946/2-2-2006 τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ), δραστηριότητα που δεν έχει σχέση με τις οδικές μεταφορές και δεν απαιτεί μετακίνηση πλατφορμών μεταφοράς φορτίου. Είναι προφανής η προσπάθεια της εναγομένης, εκμεταλλευόμενης την ύπαρξη εταιρειών του ιδίου ομίλου με διαφορετική νομική προσωπικότητα, να αποφύγει τις συνέπειες της ως άνω περιγραφείσας αδικοπρακτικής συμπεριφοράς της...". Με βάση αυτές τις παραδοχές και επί πλέον παραδοχές περί του ύψους της επιδικαστέας υπέρ του ενάγοντος χρηματικής ικανοποίησης λόγω ηθικής βλάβης, οι οποίες δεν προσβάλλονται με λόγο αναίρεσης, το εφετείο απέρριψε την έφεση της εναγομένης και την ασκηθείσα με τις προτάσεις αντέφεση του ενάγοντος κατά της απόφασης του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία είχε γίνει μερικώς δεκτή η αγωγή και είχε υποχρεωθεί η εναγομένη να καταβάλει στον ενάγοντα το ποσό των 60.000 ευρώ ως χρηματική ικανοποίηση λόγω ηθικής βλάβης για την τελεσθείσα σε βάρος του κατά τ' ανωτέρω αδικοπραξία. Ήδη με το δεύτερο κατά το πρώτο σκέλος του λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 19 Κ.Πολ.Δ. και συγκεκριμένα πλήρη έλλειψη αιτιολογίας ως προς τον ισχυρισμό της ότι εργοδότρια του ενάγοντος δεν ήταν η ίδια αλλά η μη διάδικος εταιρεία με την επωνυμία ...., τον οποίο αυτή χαρακτηρίζει ως "ισχυρισμό έλλειψης παθητικής νομιμοποίησής της". Ειδικότερα ισχυρίζεται κατά λέξη ότι η προσβαλλόμενη "δεν έχει νόμιμη βάση και συγκεκριμένα δεν έχει καθόλου αιτιολογίες στο ζήτημα της ύπαρξης ή μη νομιμοποίησης της εταιρίας μας που προφανέστατα έχει ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης (σε περίπτωση αποδοχής του ισχυρισμού μας αυτού θα απερρίπτετο η εναντίον μας αγωγή του αντιδίκου)". Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος διότι η αναιρεσείουσα αφενός μεν ισχυρίζεται ότι το εφετείο δεν διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του αιτιολογίες ως προς τον ανωτέρω αποτελούντα άρνηση της αγωγής (και όχι ένσταση έλλειψης παθητικής νομιμοποιήσης) ισχυρισμό της, αφετέρου δε παραθέτει στο δικόγραφο της αίτησης τις αιτιολογίες της προσβαλλομένης με τις οποίες γίνεται η απόρριψη του ισχυρισμού της αυτού. Σε κάθε περίπτωση όμως ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος αφού το εφετείο διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του τις προπαρατεθείσες αιτιολογίες, με τις οποίες απέρριψε τον ανωτέρω ισχυρισμό της αναιρεσείουσας και οι οποίες είναι επαρκείς, σαφείς και χωρίς αντιφάσεις, αν και η αναιρεσείουσα, όπως ήδη έχει εκτεθεί, δεν επικαλείται κάποια συγκεκριμένη ανεπάρκεια ή αντιφατικότητα αυτών αλλά πλήρη έλλειψή τους. Κατά το άρθρο 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε ακυρότητες, δικαιώματα και απαράδεκτα από το δικονομικό μόνο δίκαιο (Ολ. Α.Π. 12/2000).

Συνεπώς δεν μπορεί να προταθεί στην περίπτωση κατά την οποία απορρίπτεται κατ' ουσίαν κάποιος ισχυρισμός, κατά μείζονα δε λόγο όταν πρόκειται για ισχυρισμό που συνιστά άρνηση της αγωγής. Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο κατά το δεύτερο σκέλος του λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πιο πάνω πλημμέλεια και συγκεκριμένα ότι παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτο τον ισχυρισμό της για έλλειψη παθητικής της νομιμοποίησης. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, αφού κατά τα προεκτεθέντα ο λόγος αναίρεσης του άρθρου 559 αριθ. 14 Κ.Πολ.Δ. δεν μπορεί να προταθεί στην περίπτωση κατά την οποία απορρίπτεται κατ' ουσίαν κάποιος ισχυρισμός, κατά μείζονα δε λόγο όταν πρόκειται για ισχυρισμό που συνιστά άρνηση της αγωγής, όπως ο προαναφερθείς ισχυρισμός της αναιρεσείουσας.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης παρέχεται αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν. Εξάλλου από τις συνδυασμένες διατάξεις των άρθρων 335 και 338 έως και 340 Κ.Πολ.Δ. προκύπτει ότι το δικαστήριο της ουσίας, προκειμένου να σχηματίσει την κρίση του για τους πραγματικούς ισχυρισμούς των διαδίκων που ασκούν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα τα οποία νόμιμα επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι, χωρίς να επιβάλλεται να γίνεται ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση καθενός από αυτά, αρκεί να καθίσταται απολύτως βέβαιο από όλο το περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα νομίμως προσκομισθέντα με επίκληση από τους διαδίκους αποδεικτικά μέσα (Α.Π. 295/2011). Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πιο πάνω πλημμέλεια και συγκεκριμένα ότι παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη: 1) Την ομολογία του ενάγοντος ότι εργαζόταν στην εταιρεία με την επωνυμία .... που περιεχόταν: α) στην Ε/Π/113/18-4-2006 καταγγελία που ο ίδιος υπέβαλε στο Ι.Κ.Α. Ασπροπύργου, β) στην Α12/2006 έκθεση έρευνας του ΚΕΠΕΚ, γ) στο από 20-4-2006 έγγραφο του Ι.Κ.Α. Ασπροπύργου και δ) στην έκθεση ένορκης εξέτασης αυτού κατά τη διενεργηθείσα προανάκριση για τον τραυματισμό του, 2) Τα έγγραφα στα οποία υπάρχει εξώδικη ομολογία του ενάγοντος ότι εργαζόταν στην εταιρεία με την επωνυμία .... και συγκεκριμένα: α) την Ε/Π/113/18-4-2006 καταγγελία που ο ίδιος υπέβαλε στο Ι.Κ.Α. Ασπροπύργου, β) την Α12/2006 έκθεση έρευνας του ΚΕΠΕΚ, γ) το από 20-4-2006 έγγραφο του Ι.Κ.Α. Ασπροπύργου, και δ) την έκθεση ένορκης εξέτασης αυτού κατά τη διενεργηθείσα προανάκριση για τον τραυματισμό του και 3) Τα λοιπά έγγραφα από τα οποία προκύπτει ότι ο ενάγων εργαζόταν στην εταιρεία με την επωνυμία .... και συγκεκριμένα: α) το από 20-4-2006 έγγραφο του Ι.Κ.Α. Ασπροπύργου, β) την 16294/2006 Π.Ε.Ε. του Ι.Κ.Α. Ασπροπύργου, γ) την 16294/2006 Π.Ε.Π.Ε.Ε. του Ι.Κ.Α. Ασπροπύργου, δ) την 3580/2011 απόφαση του Τριμελούς Διοικητικού Πρωτοδικείου Αθηνών, ε) την Α12/2006 έκθεση έρευνας του ΚΕΠΕΚ, στ) το έντυπο αναγγελίας εργατικού ατυχήματος της .... και ζ) το απόσπασμα κατάστασης απασχολουμένων στην .... με αριθμό κατάθεσης στο ΣΕΠΕ 7954/15-11-2005, τα οποία αυτή επικαλέστηκε και προσκόμισε για την απόδειξη του ισχυρισμού της για έλλειψη παθητικής νομιμοποίησής της. Περαιτέρω με το δεύτερο κατά το πέμπτο σκέλος του λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την ίδια πιο πάνω πλημμέλεια και συγκεκριμένα ότι δεν έλαβε υπόψη την από 18-1-2002 σύμβαση εργασίας μεταξύ του Ν. Π. και της εταιρείας με την επωνυμία ...., την οποία αυτή επικαλέσθηκε και προσκόμισε για την απόδειξη του ίδιου ισχυρισμού της. Οι λόγοι αυτοί είναι απορριπτέοι ως αβάσιμοι διότι από τη γενική μνεία της προσβαλλόμενης αποφάσεως ότι το εφετείο σχημάτισε την κρίση του και από "τα έγγραφα που οι διάδικοι επικαλούνται και προσκομίζουν" σε συνδυασμό με τις προπαρατεθείσες αιτιολογίες της, προκύπτει ότι ελήφθησαν υπόψη και τα έγγραφα αυτά, των οποίων δεν ήταν αναγκαίο να γίνει ειδική αναφορά και χωριστή αξιολόγηση. Ο προβλεπόμενος από το άρθρο 559 αριθ. 20 Κ.Πολ.Δ. λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου συνίσταται στο διαγνωστικό λάθος της απόδοσης από το δικαστήριο της ουσίας σε αποδεικτικό, κατά την έννοια των άρθρων 339 και 432 του ίδιου κώδικα, έγγραφο, περιεχομένου καταδήλως διαφορετικού από το αληθινό, εξαιτίας του οποίου καταλήγει σε πόρισμα επιζήμιο για τον αναιρεσείοντα. Δεν περιλαμβάνει όμως και την περίπτωση που το δικαστήριο, από την εκτίμηση και αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, έστω και εσφαλμένα, καταλήγει σε συμπέρασμα αντίθετο από εκείνο που θεώρησε ως ορθό ο αναιρεσείων, γιατί τότε πρόκειται για αιτίαση σχετική με την εκτίμηση πραγμάτων, η οποία δεν ελέγχεται από τον Άρειο Πάγο. Πρέπει δε την παραπάνω επιζήμια για τον αναιρεσείοντα κρίση του να σχημάτισε το δικαστήριο αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο που φέρεται ως παραμορφωμένο, προϋπόθεση η οποία δεν συντρέχει όταν το εν λόγω έγγραφο εκτιμήθηκε μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα χωρίς να εξαίρεται η σημασία του σε σχέση με το πόρισμα για την αλήθεια ή αναλήθεια του γεγονότος που αποδείχθηκε, γιατί, στην τελευταία αυτή περίπτωση, δεν είναι δυνατή η εξακρίβωση της ιδιαίτερης αποδεικτικής σημασίας του (Α.Π. 828/2010). Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο κατά το τρίτο σκέλος του λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πιο πάνω πλημμέλεια και συγκεκριμένα ότι ενώ στο 946/2-2-2006 (τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε.), στο οποίο δημοσιεύθηκε η τροποποίηση του κανονισμού της μη διαδίκου εταιρείας με την επωνυμία .... και το οποίο επικαλέσθηκε και προσκόμισε ο αναιρεσίβλητος για την απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού του ότι εργοδότριά του ήταν η αναιρεσείουσα και όχι η ανωτέρω μη διάδικος εταιρεία, αναγραφόταν κατά λέξη ότι: "Σκοπός της εταιρίας είναι η αγορά, πώληση, εκμετάλλευση, διαχείριση, πρακτόρευση, ναύλωση, εφοπλισμός, μεσιτεία κάθε είδους, τύπου και φύσεως πλοίων και πλωτών ναυπηγημάτων, η διενέργεια μεταφορών προσώπων δια θαλάσσης, αέρος και ξηράς, καθώς και η διενέργεια εμπορίου και μεταφορών κάθε είδους φορτίων δια θαλάσσης, αέρος και ξηράς (οδικώς) διανομής και αποθήκευσης...", με την προσβαλλόμενη απόφασή του το εφετείο ανέγνωσε το πιο πάνω έγγραφο μόνο κατά το πρώτο σκέλος του, ήτοι μέχρι και τις λέξεις "και πλωτών ναυπηγημάτων", παραλείποντας να αναγνώσει το υπόλοιπο, με αποτέλεσμα να δεχθεί εσφαλμένα ότι η εταιρεία με την επωνυμία .... είχε δραστηριότητα που δεν έχει σχέση με τις οδικές μεταφορές. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως αβάσιμος αφού από την επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το εφετείο δεν σχημάτισε την κρίση του ότι η αναιρεσείουσα (και όχι η εταιρεία με την επωνυμία ....) ήταν η εργοδότρια του αναιρεσιβλήτου αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο από το έγγραφο που φέρεται ως παραμορφωμένο, αλλά εκτίμησε το έγγραφο αυτό σε συνδυασμό με όλα τα άλλα προσκομισθέντα αποδεικτικά μέσα.

Κατά τη διάταξη του άρθρου 562 παρ. 2 Κ.Πολ.Δ. είναι απαράδεκτος λόγος αναίρεσης που στηρίζεται σε ισχυρισμό ο οποίος δεν προτάθηκε νόμιμα στο δικαστήριο της ουσίας, εκτός αν πρόκειται: α) για παράβαση που δεν μπορεί να προβληθεί στο δικαστήριο της ουσίας, β) για σφάλμα που προκύπτει από την ίδια την απόφαση, γ) για ισχυρισμό που αφορά τη δημόσια τάξη. Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο κατά το τέταρτο σκέλος του λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα αποδίδει στην προσβαλλόμενη απόφαση την πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. β Κ.Πολ.Δ., ήτοι ότι παρά το νόμο έλαβε υπόψη έγγραφο του οποίου δεν έγινε νόμιμη επίκληση και συγκεκριμένα ότι έλαβε υπόψη το 946/2-2-2006 φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως (τεύχος Α.Ε. και Ε.Π.Ε.), το οποίο ο αναιρεσίβλητος απαραδέκτως επικαλέσθηκε και προσκόμισε για πρώτη φορά με την προσθήκη των προτάσεων που υπέβαλε ενώπιον του εφετείου. Ο λόγος αυτός είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι από την επισκόπηση της από 21-2-2014 προσθήκης των εγγράφων προτάσεων της αναιρεσείουσας ενώπιον του εφετείου προκύπτει ότι αυτή δεν προέβαλε ισχυρισμό περί απαραδέκτου της επίκλησης και προσκομιδής του πιο πάνω εγγράφου, παρά το γεγονός ότι η από 21-2-2014 προσθήκη των εγγράφων προτάσεων του αναιρεσιβλήτου (με την οποία έγινε η για πρώτη φορά επίκληση και προσκομιδή του εγγράφου αυτού) είχε κατατεθεί στις 10.10 π.μ. της πιο πάνω ημέρας, ήτοι πριν από την κατάθεση της δικής της προσθήκης, που έλαβε χώρα στις 11.00 π.μ. της ίδιας ημέρας, και συνεπώς είχε λάβει γνώση αυτής. Κατά συνέπεια πρέπει να απορριφθεί η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης, να μην καταδικασθεί όμως η αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσιβλήτου, αφού ο τελευταίος ερημοδίκησε και δεν υποβλήθηκε σε δαπάνη ούτε υπέβαλε σχετικό αίτημα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 4-2-2015 αίτηση για αναίρεση της 5363/2014 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 15 Μαρτίου 2016.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 1η Αυγούστου 2016.

H ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ