482/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 482 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 482/2006

Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου

ΣΤ' Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Κωνσταντίνο Κούκλη - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Σιδέρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του αναιρεσείοντος – κατηγορουμένου .... , ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Μινέρβα Αντωνίου, για αναίρεση της υπ' αριθμ. 162/2005 απόφασης του Τριμελούς Εφετείου Κέρκυρας, με πολιτικώς ενάγοντα τον .... , ο οποίος παραστάθηκε με τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Κωνσταντίνο Αλεξανδρίδη.

Το Τριμελές Εφετείο Κέρκυρας, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος, ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 23 Μαϊου 2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1098/2005, ως και στους από 24 Νοεμβρίου 2005 πρόσθετους λόγους.

Αφού άκουσε

τους πληρεξουσίους των διαδίκων, που με προφορική ανάπτυξη ζήτησαν όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά και τον Αντεισαγγελέα ο οποίος πρότεινε να απορριφθεί η προκείμενη αίτηση αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Υπαίτιος της αξιόποινης πράξεως της ψευδούς καταμηνύσεως, η οποία προβλέπεται και τιμωρείται από τη διάταξη του άρθρου 229 παρ. 1 ΠΚ, καθίσταται εκείνος που εν γνώσει καταμηνύει άλλον ψευδώς ή αναφέρει γι' αυτόν ενώπιον της αρχής ότι ετέλεσε αξιόποινη πράξη ή πειθαρχική παράβαση, με σκοπό να προκαλέσει την καταδίωξή του γι' αυτήν. Έτσι, για τη θεμελίωση αυτού του εγκλήματος απαιτείται, εκτός από τα άλλα στοιχεία, που συγκροτούν την αντικειμενική του υπόσταση και άμεσος δόλος, που περιλαμβάνει αναγκαίως τη γνώση ότι η καταμήνυση είναι ψευδής.

Εξ άλλου, η καταδικαστική απόφαση, έχει την απαιτούμενη, κατά το άρθρο 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 ΚΠΔ, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, η έλλειψη της οποίας ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1Δ ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως, όταν σ' αυτή περιέχονται με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά που προέκυψαν από την διαδικασία στο ακροατήριο, σχετικά με τα αντικειμενικά και υποκειμενικά στοιχεία του εγκλήματος, οι αποδείξεις επί των οποίων θεμελιώνονται τα περιστατικά αυτά, καθώς και οι σκέψεις, με τις οποίες το δικαστήριο υπήγαγε τα αποδειχθέντα περιστατικά, στην ουσιαστική ποινική διάταξη που εφαρμόστηκε.

Η ύπαρξη του δόλου δεν είναι αναγκαίο, κατ' αρχήν, να αιτιολογείται ιδιαιτέρως, αφού ο δόλος ενυπάρχει στη θέληση παραγωγής των περιστατικών που συγκροτούν την αντικειμενική υπόσταση του εγκλήματος και προκύπτει από τις ειδικότερες συνθήκες τελέσεώς του, διαλαμβάνεται δε περί αυτού (δόλου) αιτιολογία, στην κύρια αιτιολογία για την ενοχή και προκύπτει από τα περιστατικά που αναφέρονται σ' αυτήν.

Όταν, όμως, για το αξιόποινο της πράξεως, απαιτείται επί πλέον και ορισμένος σκοπός (εγκλήματα με υπερχειλή υποκειμενική υπόσταση), όπως και στο έγκλημα της ψευδούς καταμηνύσεως, η αιτιολογία πρέπει να εκτείνεται και στο σκοπό αυτό. Σε σχέση με τα αποδεικτικά μέσα, πρέπει να προκύπτει με βεβαιότητα, ότι έχουν ληφθεί υπόψη όλα στο σύνολό τους και όχι ορισμένα μόνον από αυτά.

Για τη βεβαιότητα δε αυτή αρκεί να μνημονεύονται όλα, έστω κατά το είδος τους (μάρτυρες, έγγραφα κλπ), χωρίς ανάγκη ειδικότερης αναφοράς τους και μνεία του τί προέκυψε από καθένα. Η αιτιολογία, τέλος, της αποφάσεως, παραδεκτά συμπληρώνεται από το διατακτικό της, μαζί με το οποίο αποτελεί ενιαίο σύνολο.

Στην προκειμένη περίπτωση, με την προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 162/2005 απόφαση του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων Κερκύρας, καταδικάστηκε ο αναιρεσείων σε δεύτερο βαθμό για την πράξη της ψευδούς καταμηνύσεως σε ποινή φυλακίσεως πέντε (5) μηνών, μετατραπείσα προς 4,40 ευρώ ημερησίως και αποτιθείσα. Στην αιτιολογία της αποφάσεως αναφέρεται, ότι από τις καταθέσεις των μαρτύρων της κατηγορίας και της πολιτικής αγωγής που εξετάστηκαν στο δικαστήριο, την ανάγνωση των πρακτικών της πρωτοβάθμιας δίκης και των εγγράφων που αναφέρονται στα πρακτικά ως αναγνωσθέντα, από τις απολογίες των κατηγορουμένων (ήταν κατηγορουμένη και η σύζυγος του αναιρεσείοντος για ψευδορκία μάρτυρος) και όλη γενικά την αποδεικτική διαδικασία, αποδείχθηκαν τα ακόλουθα, σε σχέση με τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο, τα εξής:

Ο κατηγορούμενος αυτός, με πρόθεση και εν γνώσει του καταμήνυσε άλλον ψευδώς, ότι εξετέλεσε αξιόποινη πράξη με σκοπό να προκαλέσει καταδίωξή του γι' αυτή και ειδικότερα υπέβαλε σε βάρος του .... την από 9-6-1998 έγκλησή του, κατηγορώντας τον ότι: α) στις 21-6-1998, στο ... , πυροβόλησε δύο φορές με δίκανο κυνηγετικό όπλο, εναντίον των κατηγορουμένων και της κόρης τους .... , με σκοπό να τους σκοτώσει, β) ότι στον ανωτέρω τόπο και στις 2-6-1998 και στις 3-6-1998, προσέβαλε την τιμή του πρώτου κατηγορουμένου, ....

και της κόρης του .... με τις φράσεις «πούστηδες, κερατάδες που γαμιέσθε», επιδεικνύοντας τα γεννητικά του όργανα, καθώς επίσης και στις 24-6-1998 προσέβαλε την τιμή του ανωτέρω πρώτου μηνυομένου, με τις φράσεις «πούστηδες, γαμώ την Παναγία σου και τον Χριστό σου, γαμώ την οικογένειά του, θα έρθω σπίτι σου και θα πηδήξω εσένα, τη γυναίκα του και τα παιδιά σου».

Και την 21-4-1998 απείλησε τον ίδιο ανωτέρω πρώτο κατηγορούμενο με τη φράση «αν σε δω στα δικαστήρια θα σου ρίξω τουφεκιά». Αποτέλεσμα της ενέργειάς του αυτής ήταν να ασκηθεί δίωξη κατά του εγκαλούντα για απόπειρα ανθρωποκτονίας κατά συρροή, εξύβριση με λόγω και έργο κατ' εξακολούθηση και απειλή και να παραγγελθεί από τον Εισαγγελέα προς τον Ανακριτή η διενέργεια κυρίας ανάκρισης για τις ανωτέρω καταγγελθείσες πράξεις.

Είχε δε σκοπό με την πράξη του αυτή ο κατηγορούμενος να προκαλέσει τη δίωξη του παθόντα για τις αξιόποινες αυτές πράξεις.

Επί πλέον, η προσβαλλομένη απόφαση, για να ενισχύσει την καταδικαστική της κρίση, έκανε μνεία του βουλεύματος, με το οποίο ο εγκαλών ... απηλλάγη των αποδοθεισών εις αυτόν κατηγοριών (απόπειρα ανθρωποκτονίας, απειλής κλπ) και εδέχθη (η προσβαλλομένη) περαιτέρω, ότι (ο κατηγορούμενος) αναιρεσείων ήταν εκείνος που προκάλεσε επεισόδιο στις 21-4-1998 εις βάρος του εγκαλούντος (... ) και κατεδικάσθη για εξύβριση, τελεσθείσα την ανωτέρω (21-4-1998) ημερομηνία, εις βάρος του τελευταίου.

Με τις παραδοχές αυτές, το δικαστήριο της ουσίας διέλαβε στην προσβαλλομένη απόφασή του, την απαιτούμενη από τις αναφερόμενες διατάξεις του Συντάγματος και του ΚΠΔ, σε σχέση με τον αναιρεσείοντα-κατηγορούμενο, ειδική και εμπεριστατωμένη αιτιολογία, αφού εκθέτει σ' αυτήν με σαφήνεια, πληρότητα και χωρίς αντιφάσεις τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχθηκαν κατά την ακροαματική διαδικασία και συγκροτούν την αντικειμενική και υποκειμενική υπόσταση του διωκομένου εγκλήματος της ψευδούς καταμηνύσεως, για το οποίο αυτός καταδικάστηκε και τις αποδείξεις από τις οποίες συνήγαγε τα περιστατικά αυτά.

Ειδικότερα, αναφέρονται στην αιτιολογία τα αποδεικτικά μέσα, κατά το είδος τους, από τα οποία το δικαστήριο συνήγαγε τα περιστατικά που αναφέρθηκαν και οδηγήθηκαν στην καταδικαστική του κρίση, χωρίς να υπάρχει ανάγκη αναφοράς και του τί προέκυψε από κάθε αποδεικτικό μέσο, ούτε (ανάγκη) της αξιολογήσεώς του.

Προσθέτως, αιτιολογείται ο σκοπός του κατηγορουμένου-αναιρεσείοντος, αφού με τις καταγγελθείσες πράξεις επεδίωκε την δίωξη του καταμηνυθέντος (... ), με την ειδική αιτιολογία, ότι ο καταμηνυθείς είχε απαλλαγεί με βούλευμα του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Κερκύρας, για τις αποδοθείσες εις αυτόν αξιόποινες πράξεις, ενώ αντίθετα ο κατηγορούμενος ήταν εκείνος που είχε προκαλέσει επεισόδιο στις 21-4-1998 εις βάρος του εγκαλούντος (... ) και είχε κατακαδικασθεί μάλιστα για εξύβριση από το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Κερκύρας, πράξη που ετέλεσε κατά την τελευταία αυτή ημερομηνία, εις βάρος του ... .

Επομένως, οι λόγοι αναιρέσεως τόσον του κυρίου όσο και του προσθέτου δικογράφου, με τους οποίους ειδικότερα προβάλλεται η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως, πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι. Καθό δε μέρος ο λόγος του κυρίου δικογράφου, με τους οποίους ειδικότερα προβάλλεται η έλλειψη ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας της προσβαλλομένης αποφάσεως, πρέπει να απορριφθούν, ως αβάσιμοι. Καθό δε μέρος ο λόγος του κυρίου δικογράφου βάλλει κατά της ουσιαστικής κρίσεως του δικαστηρίου και μάλιστα πλήττει, ως εσφαλμένη την εκτίμηση των μαρτυρικών καταθέσεων και των εγγράφων, είναι απορριπτέος, ως απαράδεκτος.

Απορριπτομένων αμφοτέρων των λόγων αναιρέσεως (του κυρίου και του προσθέτου δικογράφου), πρέπει η αίτηση και οι πρόσθετοι λόγοι να απορριφθούν στο σύνολό τους και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 583 παρ. 1 ΚΠΔ) και την αμοιβή του πληρεξουσίου δικηγόρου του παραστάντος πολιτικώς ενάγοντος.

Για τους λόγους αυτούς

Απορρίπτει την από 23 ΜαΪου 2005 αίτηση του ... , για αναίρεση της 162/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Εφετείου (Πλημμελημάτων) Κερκύρας. Και,

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, τα οποία προσδιορίζει σε διακόσια δέκα (210) ευρώ, καθώς και στην αμοιβή του πολιτικώς ενάγοντος, την οποία καθορίζει σε πεντακόσια (500) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 24 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ