480/2022 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 480 / 2022 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 480/2022

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Χρήστο Τζανερρίκο, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Ιωάννα Κλάπα - Χριστοδουλέα, Χρήστο Κατσιάνη, Ασημίνα Υφαντή - Εισηγήτρια και Κανέλλα Τζαβέλλα - Δημαρά, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΕΔΡΙΑΣΕ δημόσια στο ακροατήριό του, στις 21 Φεβρουαρίου 2022, με την παρουσία και του Γραμματέα Γεωργίου Φιστούρη, προκειμένου να αποφανθεί επί της από 9/12/2021 αίτησης ερμηνείας της 1236/2021 απόφασης του Α1 Πολιτικού Τμήματος του Αρείου Πάγου, για την υπόθεση μεταξύ:

Της αιτούσας: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΕ", που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αντώνιο Νταλαχάνη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις.

Της καθ' ης η αίτηση: Ανώνυμης Εταιρείας με την επωνυμία "... ΑΝΩΝΥΜΗ ΕΤΑΙΡΕΙΑ", που εδρεύει στο 10ο χλμ Θεσσαλονίκης - Κιλκίς και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Αθανάσιο Αργυριάδη με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ και κατέθεσε προτάσεις. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 316 του ΚΠολΔ, αν η απόφαση είναι διατυπωμένη με τρόπο που γεννά αμφιβολίες ή είναι ασαφής, το δικαστήριο που την έχει εκδώσει μπορεί, αν το ζητήσει κάποιος διάδικος, να την ερμηνεύσει με νέα του απόφαση έτσι που η έννοιά της να γίνει αναμφίβολη, η ερμηνεία όμως δεν μπορεί ποτέ να αλλάξει το διατακτικό της αποφάσεως που ερμηνεύεται.

Όπως προκύπτει από τη διάταξη αυτή, η ερμηνεία γίνεται από το ίδιο δικαστήριο που έχει εκδώσει την αρχική απόφαση και με την ίδια διαδικασία, χωρίς χρονικό περιορισμό και μόνον ύστερα από αίτημα διαδίκου και όχι αυτεπάγγελτα. Η ερμηνεία αποβλέπει στην αποκατάσταση του αληθινού νοήματος της αποφάσεως, εφόσον αυτό δεν είναι κατανοητό από τους διαδίκους για το λόγο ότι η διατύπωση είναι ασαφής ή αμφίβολη και, έτσι, με την ερμηνεία αίρονται οι ασάφειες και οι αοριστίες της διατυπώσεως των σχετικών σημείων της αποφάσεως με την επεξήγηση της αληθούς έννοιας και την αποκατάσταση του ακριβούς νοήματος αυτών.

Αμφίβολο, κατ' αρχήν, θεωρείται το νόημα της αποφάσεως, όταν η λεκτική διατύπωση, λόγω των όρων που χρησιμοποιήθηκαν, οδηγεί σε διάφορες ερμηνευτικές εκδοχές, ενώ η ασάφεια της αποφάσεως πρέπει να είναι τέτοια ώστε να δυσχεραίνεται ή να καθίσταται αδύνατη η κατανόηση αυτής ή η εκτέλεσή της και η οριοθέτηση του ουσιαστικού δεδικασμένου που απορρέει απ' αυτή.

Το δικαστήριο, ενώπιον του οποίου εισάγεται η αίτηση ερμηνείας δικαστικής αποφάσεως, θα εξετάσει, σε πρώτη φάση, αν πράγματι η απόφαση είναι ασαφής, αόριστη και με αμφίβολο νόημα. Μόνο τότε, ήτοι, αν διαγνωστεί ότι η απόφαση δεν είναι "σαφής" αλλά έχει ανάγκη ερμηνείας, θα προχωρήσει στην ερμηνεία της αποφάσεως, αναζητώντας την αληθινή βούληση του δικαστή (και όχι το νόημα της αποφάσεως καθ' εαυτό), λαμβάνοντας υπόψη, εφόσον είναι αναγκαίο, και τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης, κατά την οποία εκδόθηκε η ερμηνευόμενη απόφαση (αγωγή, προτάσεις και λοιπά δικόγραφα της δίκης εκείνης).

Δεν ερευνάται, δηλαδή, πώς θα ήταν ορθό να αποφανθεί το δικαστήριο κατά τη δίκη εκείνη, αλλά πώς πράγματι αποφάνθηκε. Νομικές ή ουσιαστικές πλημμέλειες της αποφάσεως δεν είναι δυνατό να καλυφθούν με τη μέθοδο της ερμηνείας και, συνεπώς, δεν επιτρέπεται, κατά την ερμηνεία, η επανεκτίμηση των αποδείξεων που είχαν διεξαχθεί τότε, ούτε το δικαστήριο έχει εξουσία, με ερμηνεία ή προσθήκη νέας διατάξεως, να αλλοιώσει την ουσία της αποφάσεως και την έννοια αυτής, ούτε να συμπληρώσει παραλείψεις σε αιτήματα που υποβλήθηκαν από τους διαδίκους, διότι τούτο αντίκειται στους κανόνες του δεδικασμένου.

Το δικαστήριο, κατά την ερμηνεία της αποφάσεώς του, περιορίζεται στην επεξήγηση της αληθινής έννοιάς της, ήτοι στον καθορισμό των αόριστων και στην αποσαφήνιση των ασαφών σημείων του διατακτικού της ή και των αιτιολογιών της, όταν οι τελευταίες επέχουν θέση διατακτικού, χωρίς όμως να αλλάξει το διατακτικό της αποφάσεώς του (ΑΠ 1735/2014, ΑΠ 1235/2014).

Επισημαίνεται ότι από το συνδυασμό των προαναφερόμενων διατάξεων των άρθρων 315 και 316 ΚΠολΔ προκύπτει ότι, όπου χωρεί διόρθωση δικαστικής απόφασης, δεν χωρεί ερμηνεία αυτής και αντίστροφα (ΑΠ 359/2017). Κατά την ερμηνεία, τέλος, αναζητείται η βούληση των δικαστών, που εξέδωσαν την ερμηνευόμενη απόφαση, με βάση τα στοιχεία γενικά της δίκης (ΑΠ 1479/2019,ΑΠ 962/2017, ΑΠ 75/2017).

Στην προκείμενη περίπτωση, με την κρινόμενη αίτηση ζητείται η ερμηνεία του διατακτικού της υπ'αρθμ.1236/2021 αποφάσεως αυτού του Δικαστηρίου, ώστε να καταστεί σαφές και αναμφίβολο ότι τα επιδικασθέντα δικαστικά έξοδα για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας ανέρχονται συνολικά στο ποσό των 17.000 ευρώ. Η αίτηση αυτή, η οποία παραδεκτά φέρεται προς συζήτηση ενώπιον του παρόντος Δικαστηρίου που εξέδωσε την απόφαση, της οποίας ζητείται η ερμηνεία, είναι νόμιμη, στηριζόμενη στη διάταξη του άρθρου 316 ΚΠολΔ, και πρέπει να ερευνηθεί περαιτέρω κατ' ουσίαν.

Από τα διαδικαστικά έγγραφα της δικογραφίας προκύπτουν τα ακόλουθα: Το Τριμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης με την υπ'αρθμ. 1147/2019 απόφασή του, αφού έκρινε ορισμένη την ανακοπή της αιτούσης, απέρριψε την έφεση της καθ'ης η αίτηση και περαιτέρω δέχθηκε την ανακοπή και ως ουσιαστικά βάσιμη, επικυρώνοντας την πρωτόδικη απόφαση που είχε δεχθεί τα ίδια.

Επί της αιτήσεως αναιρέσεως που άσκησε η καθ'ης η αίτηση κατά της ανωτέρω αποφάσεως, εκδόθηκε η υπ'αρθμ. 1236/2021 απόφαση αυτού του Δικαστηρίου, η οποία ανήρεσε την ως άνω προσβαλλομένη απόφαση, κράτησε και δίκασε την έφεση της καθ'ης η αίτηση, κατά τους κύριο και πρόσθετο λόγους της, δέχθηκε τυπικά και κατ'ουσίαν την έφεση, ως προς τους προαναφερθέντες λόγους αυτής, εξαφάνισε την εκκαλουμένη 7683/2015 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Θεσσαλονίκης, δίκασε την ανακοπή, απέρριψε αυτήν ως αόριστη, καταδίκασε την εφεσίβλητη, ανακόπτουσα, στα δικαστικά έξοδα της εκκαλούσας, καθ'ής η ανακοπή και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, από δέκα επτά χιλιάδες (17.000) ευρώ και καταδίκασε την αναιρεσίβλητη στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, από τρεις χιλιάδες (3.000) ευρώ.

Στις 15-11-2021 η καθ'ης η αίτηση επέδωσε στην αιτούσα επικυρωμένο αντίγραφο του υπ'αρθμ. 330/2021 πρώτου απογράφου εκτελεστού της ως άνω 1236/2021 αποφάσεως του παρόντος Δικαστηρίου, επιτασσόμενη να της καταβάλει το ποσό των 37.000 ευρώ ως επιδικασθείσα δικαστική δαπάνη, αφαιρουμένου του ποσού των 20.000 ευρώ κατόπιν της από 11-11-2021 τραπεζικής καταθέσεως αυτού, ήτοι ποσό 17.000 ευρώ, ποσό 50,00 ευρώ για έξοδα επιδόσεως, ποσό 37.000, πλέον αναλογούντος ΦΠΑ εκ ποσού 8.880,00 ευρώ, ήτοι συνολικό ποσό 45.880 ευρώ ως αμοιβή για τη σύνταξη της επιταγής και συνολικά το ποσό των 62.930,00 ευρώ, νομιμοτόκως από την επίδοση της επιταγής.

Η διατύπωση, όμως, της διατάξεως του διατακτικού της αποφάσεως του παρόντος Δικαστηρίου "

Καταδικάζει την εφεσίβλητη, ανακόπτουσα, στα δικαστικά έξοδα της εκκαλούσας, καθ'ης η ανακοπή και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, από δέκα επτά χιλιάδες (17.000) ευρώ", είναι σαφής και δεν προκαλεί καμία αμφιβολία ως προς το αληθές νόημά της, το οποίο είναι ότι καταδικάζει την εφεσίβλητη, ανακόπτουσα, στα δικαστικά έξοδα της εκκαλούσας, καθ'ης η ανακοπή και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας, συνολικού ποσού 17.000 ευρώ και όχι 17.000 ευρώ για κάθε βαθμό δικαιοδοσίας, όπως επιτάχθηκε η αιτούσα να καταβάλει στην καθ'ης η αίτηση με την ως άνω επιταγή προς πληρωμή. Αν η πραγματική βούληση των Δικαστών που εξέδωσαν την ανωτέρω απόφαση ήταν να καταδικαστεί η εφεσίβλητη, ανακόπτουσα, στα δικαστικά έξοδα της εκκαλούσας, καθ'ης η ανακοπή για κάθε βαθμό δικαιοδοσίας χωριστά, η απόφαση θα όριζε ρητά ότι την καταδικάζει στο ποσό των 17.000 ευρώ για τον πρώτο βαθμό και στο ποσό των 17.000 ευρώ για τον δεύτερο βαθμό ή για κάθε βαθμό δικαιοδοσίας και δεν θα χρησιμοποιούσε τις λέξεις "και για τους δύο βαθμούς δικαιοδοσίας".

Συνεπώς, η απόφαση δεν είναι διατυπωμένη με τρόπο που γεννά αμφιβολίες ούτε είναι ασαφής, αλλά αντίθετα προκύπτει αναμφίβολα και με σαφήνεια το πώς το Δικαστήριο τούτο πράγματι αποφάνθηκε και δεν συντρέχει λόγος ερμηνείας της.

Κατ' ακολουθίαν τούτων, η κρινόμενη αίτηση ερμηνείας πρέπει να απορριφθεί ως ουσιαστικά αβάσιμη και να συμψηφιστούν στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων κατ' άρθρο 179 Κ.Πολ. Δ.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 9-12-2021 αίτηση της ανώνυμης εταιρείας με την επωνυμία <... ΑΕ> για ερμηνεία της υπ'αρθμ.1236/2021 αποφάσεως αυτού του Δικαστηρίου.

Συμψηφίζει στο σύνολό τους τα δικαστικά έξοδα μεταξύ των διαδίκων.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 7 Μαρτίου 2022.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 22 Μαρτίου 2022.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ