47/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)
Legislator summary
AI generatedΣυγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.
Legislator headnote
AI generated47/2018 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Τέτοιο δικόγραφο μπορεί να είναι και η περιέχουσα πρόσκληση του τελευταίου (κληρονόμου) προς επανάληψη της δίκης, κλήση προς συζήτηση της υπόθεσης, η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί πριν από την πάροδό της προθεσμίας του άρθρου 1847 ΑΚ περί αποποιήσεως της κληρονομιάς. Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσίβλητη Ε.
Full text
Απόφαση 47 / 2018 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 47/2018
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Γ' Πολιτικό Τμήμα
Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Γιαννακόπουλο, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ελένη Διονυσοπούλου, Ευγενία Προγάκη, Ασπασία Μαγιάκου, και Πέτρο Σαλίχο, Αρεοπαγίτες.
Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 6η Δεκεμβρίου 2017, με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:
Των αναιρεσειόντων: 1. Σ. Κ., …, 4.Κ. Κ. του Χ., κατοίκων ..., που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Γεώργιο Γαλάνη.
Της αναιρεσίβλητης: Ε. Σ., κατοίκου ..., που δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο .
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 25-7-2003 αγωγή της ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Θεσσαλονίκης. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 13104/2005 παρεμπίπτουσα περί διεξαγωγής πραγματογνωμοσύνης, 21812/2008 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου, 1242/2011 περί επανάληψης της συζήτησης και 2087/2014 οριστική του Εφετείου Θεσσαλονίκης. Την αναίρεση της τελευταίας και της συμπροσβαλλομένης μη οριστικής απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 1-10-2015 αίτησή τους και τους από 10-4-2017 πρόσθετους λόγους. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη, ανέγνωσε την από 3-5-2016 έκθεσή της, με την οποία εισηγείται την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης και των πρόσθετων λόγων. Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε να γίνει δεκτή η αίτηση αναίρεσης και οι πρόσθετοι λόγοι και να καταδικασθεί το αντίδικο μέρος στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 287, 291 και 292 Κ.Πολ.Δικ. προκύπτει ότι ναι μεν η γνωστοποίηση του λόγου της διακοπής αποτελεί προϋπόθεση της επέλευσης της διακοπής της δίκης και είναι αναγκαία και για την επανάληψη αυτής, η παράλειψη όμως της γνωστοποίησης του λόγου της από τον υπερού η διακοπή της δίκης, δεν εμποδίζει τον αντίδικό του, που έλαβε γνώση, κατά οιονδήποτε τρόπο, του λόγου της διακοπής, να μην επικαλεσθεί την έλλειψη της γνωστοποίησης και αφού θεώρησε τη δίκη διακοπείσα να επισπεύσει την αναγκαστική επανάληψη της δίκης, τηρώντας τη διαδικασία του άρθρου 291, ήτοι κοινοποιώντας μετά προηγούμενη κατάθεσή του στη γραμματεία του δικαστηρίου, όπου είναι εκκρεμής η διακοπείσα δίκη, δικόγραφο "περί επανάληψης" της βιαία διακοπείσας δίκης προς τον υπερού η διακοπή διάδικο.
Τέτοιο δικόγραφο μπορεί να είναι και η περιέχουσα πρόσκληση του τελευταίου (κληρονόμου) προς επανάληψη της δίκης, κλήση προς συζήτηση της υπόθεσης, η οποία δεν μπορεί να επιτευχθεί πριν από την πάροδό της προθεσμίας του άρθρου 1847 ΑΚ περί αποποιήσεως της κληρονομιάς. Στην προκειμένη περίπτωση η αναιρεσίβλητη Ε.
Σ., το γένος Ι. Ζ. δεν παραστάθηκε κατά την εκφώνηση της υποθέσεως από το οικείο πινάκιο και κατά τη σειρά εγγραφής της σ'αυτό, ούτε κατέθεσε δήλωση ότι δεν θα παραστεί, κατά την εκφώνηση αυτής, σύμφωνα με τα άρθρα 242 παρ. 2 και 573 παρ. 1 Κ.Πολ.Δικ. Από την επισκόπηση των εγγράφων της δικογραφίας προκύπτει ότι οι επισπεύδοντες τη συζήτηση αναιρεσείοντες, οι οποίοι έχουν υπεισέλθει στη θέση του αρχικά εναγομένου Κ.
Κ., που απεβίωσε κατά τη διάρκεια της επιδικίας στον πρώτο βαθμό, έχοντας προφανώς πληροφορηθεί τον θάνατο της αναιρεσίβλητης έχουν καλέσει προς συζήτηση της υποθέσεως με την επίδοση σχετικής κλήσεως που αναγράφονταν κάτω από το επίσης επιδοθέν δικόγραφο της αναίρεσης την θυγατέρα της Α. Σ. του Α., ως μοναδική εξ αδιαθέτου κληρονόμο της, εναντίον της οποίας έχουν ασκήσει και τους από 10-4-2017 προσθέτους λόγους αναίρεσης, επικαλούμενοι τον προαναφερθέντα θάνατο, που προσέτι έχουν εμπρόθεσμα κοινοποιήσει στην εν λόγω καθής, μέσα στην οριζόμενη στο άρθρο 569 Κ.Πολ.Δικ.
προθεσμία. Μάλιστα οι αναιρεσείοντες προσκομίζουν και το υπ' αριθμ. 627…/5-5-2017 πληρεξούσιο του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στο Ντύσσελντορφ, που εκτέλεσε χρέη συμβολαιογράφου με το οποίο διορίζουν ως δικηγόρο τους για να τους εκπροσωπήσει στην εναντίον της υπεισελθούσας στη θέση της αναιρεσίβλητης, δίκη η οποία κατά το περιεχόμενο του πληρεξούσιου έχει πεθάνει στις 10-1-2016 ήτοι μετά την άσκηση της αναίρεσης που έλαβε χώρα στις 21-10-2015.
Οι προαναφερθείσες κλήσεις με αντίστοιχες επιδόσεις των οικείων δικογράφων, ήτοι της αναίρεσης και των προσθέτων λόγων για την αρχικά ορισθείσα δικάσιμο της 17-5-2017 προκύπτουν από τις υπ' αριθμ. 91…Γ/ 24-1-2017 και 93…Γ/12-4-2017 εκθέσεις επιδόσεως, του δικαστικού επιμελητή Αιγαίου Δ. Χ.. Πλην όμως κατά τη διαδικασία στο ακροατήριο ο προαναφερθείς δικηγόρος, που είναι πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων και για την κατά της φερομένης ως αναιρεσίβλητης Ε.
Σ. δίκη, όπως τούτο προκύπτει από τον υπ' αριθμ. 618…/10-6-2016 πληρεξούσιο του προαναφερθέντος Γενικού Προξένου, δεν προέβη σε καμμιά δήλωση περί θανάτου και περί συνεχίσεως της δίκης, χωρίς τη μεσολάβηση βιαίης διακοπής, ούτε τούτο μπορεί να συναχθεί από το ότι οι από 10-4-2017 προτάσεις των αναιρεσειόντων απευθύνονται κατά της εν λόγω φερομένης ως καθολικής διαδόχου Α.
Σ., αφού προς τούτο απαιτείται δήλωση στο ακροατήριο, ούτε η τελευταία παραστάθηκε στο ακροατήριο, ώστε να δηλώσει η ίδια ότι συνεχίζει τη δίκη, ούτε η άσκηση των προσθέτων λόγων κατά της εν λόγω Α. Σ. αναπληρώνει την προαναφερθείσα δήλωση, αφού αυτοί (πρόσθετοι λόγοι) δεν έχουν αυθυπαρξία και προαπαιτούμενο του παραδεκτού τους είναι η παραδεκτή άσκηση και συζήτηση της αναίρεσης.
Ελλειπούσης λοιπόν την προαναφερθείσας δηλώσεως αναιρεσίβλητη για το δικαστήριο συνεχίζει να είναι η Ε. Σ., της οποίας ο θάνατος δεν αποδεικνύεται με την προσκομιδή ληξιαρχικής πράξεως θανάτου ώστε να επέλθει βίαιη διακοπή της δίκης εφόσον δε οι επισπεύδοντες τη συζήτηση αναιρεσείοντες δεν αποδεικνύουν την κλήτευσή της με οικεία έκθεση επιδόσεως, η συζήτηση πρέπει να κηρυχθεί απαράδεκτη, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 576 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ., ενώ απαράδεκτη πρέπει να κηρυχθεί και η συζήτηση των προσθέτων λόγων ενόψει του παρεπομένου χαρακτήρα τους και της μη αυθυπαρξίας τους.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της αναίρεσης και των κατ' αυτής προσθέτων λόγων.
ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 20 Δεκεμβρίου 2017.
ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2018.
O ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ H ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ