47/2017 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 47 / 2017 (Β2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 47/2017

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β2' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ασπασία Καρέλλου, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Νικόλαο Πάσσο, Παναγιώτη Κατσιρούμπα, Δήμητρα Κοκοτίνη και Γεώργιο Μιχολιά, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο Κατάστημά του, στις 11 Οκτωβρίου 2016, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Δημόσια Επιχείρησης Ηλεκτρισμού Α.Ε." (Δ.Ε.Η. Α.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα. Εμφανίσθηκε ο πληρεξούσιος δικηγόρος Κωνσταντίνος Παπαδημητρίου, ο οποίος δήλωσε ότι στη θέση της ως άνω αναφερόμενης εταιρίας υπεισήλθε η ανώνυμη εταιρία με την επωνυμία "Διαχειριστής Ελληνικού Δικτύου Διανομής Ηλεκτρικής Ενέργειας Α.Ε." (ΔΕΔΔΗΕ Α.Ε.), που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα, ως καθολική διάδοχος αυτής. Εκπροσωπήθηκε από τον ίδιο ως άνω πληρεξούσιο δικηγόρο, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Της αναιρεσίβλητης: Ε. Κ. του Α., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Μαρία Σωτηροπούλου-Πηλιχού, που κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 21/12/1999 αγωγή της ήδη αναιρεσίβλητης, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2018/2001 του ίδιου Δικαστηρίου και 3002/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 7/4/2008 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Παναγιώτης Κατσιρούμπας ανέγνωσε την από 2/3/2010 έκθεση της Αρεοπαγίτου Βαρβάρας Κριτσωτάκη, που έχει ήδη αποχωρήσει από την Υπηρεσία, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί ο πρώτος λόγος και να γίνει δεκτός ο δεύτερος λόγος της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια της αναιρεσίβλητης την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τις διατάξεις των άρθρων 111 παρ.2, 118 και 216 παρ. 1 ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικόγραφο της αγωγής πρέπει να περιέχει, με ποινή το απαράδεκτο, εκτός από άλλα στοιχεία και σαφή έκθεση των γεγονότων που τη θεμελιώνουν κατά νόμο και δικαιολογούν την άσκηση της από τον ενάγοντα κατά του εναγομένου, με ακριβή περιγραφή του αντικειμένου της διαφοράς, σε τρόπο ώστε να παρέχεται στον μεν εναγόμενο η ευχέρεια της άμυνας, στο δε δικαστήριο η δυνατότητα ελέγχου του βάσιμου κατά το νόμο της αγωγής.

Η νομική αοριστία της αγωγής, που συνδέεται με τη νομική εκτίμηση του εφαρμοστέου κανόνα ουσιαστικού δικαίου ελέγχεται ως παραβίαση από το άρθρο 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο για το σχηματισμό της περί νομικής επάρκειας της αγωγής κρίσης του αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα απαιτεί ο νόμος προς θεμελίωση του ασκουμένου δικαιώματος ή αρκέστηκε σε λιγότερα.

Η δε ποιοτική αοριστία, δηλαδή η επίκληση των στοιχείων του νόμου, χωρίς αναφορά περιστατικών και ποσοτική αοριστία, δηλαδή η μη αναφορά όλων των στοιχείων που απαιτούνται κατά νόμο για τη θεμελίωση του αιτήματος της αγωγής, ελέγχονται από τους αριθμούς 8 και 14 αντιστοίχως του άρθρου 559 ΚΠολΔ, αν το δικαστήριο έκρινε ορισμένη την αγωγή λαμβάνοντας υπόψη τέτοια γεγονότα.

Σε κάθε όμως περίπτωση η αοριστία του δικογράφου της αγωγής πρέπει να προτείνεται στο δικαστήριο της ουσίας για να δημιουργηθεί λόγος αναιρέσεως σύμφωνα με το άρθ. 562 παρ. 2 ΚΠΔ, δεδομένου ότι ο σχετικός ισχυρισμός δεν είναι από εκείνους οι οποίοι κατ' εξαίρεση λαμβάνονται υπόψη και χωρίς να προταθούν στο δικαστήριο της ουσίας και ειδικώς δεν αφορά την δημοσία τάξη (AΠ452/2016, 1321/2015, ΑΠ 491/2015).

Εξάλλου, από τις διατάξεις των άρθρων 2 παρ.1 και 3, 3, 4 παρ.1 και 8, 5 παρ.3 και 4 και 42 παρ.4 του Κανονισμού Κατάστασης Προσωπικού της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (ΚΚΠ/ΔΕΗ), που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα της Κυβέρνησης (ΦΕΚ Β` 1274/1973) με την 2842/1973 απόφαση του Υπουργού Απασχόλησης, κυρώθηκε με το άρθρο 2 του ν.δ. 210/1974 και επέχει ισχύ νόμου, όπως ισχύει μετά την δημοσίευση της από 23.3.1990 ΣΣΕ Προσωπικού ΔΕΗ (ΦΕΚ Β` 227/1990) συνάγεται με σαφήνεια ότι κατά την ένταξη του έκτακτου στο τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ και την κατάταξή του σε συγκεκριμένο κλάδο, κατηγορία, βαθμίδα και μισθολογικό κλιμάκιο απαραίτητη προϋπόθεση αποτελεί, εκτός των άλλων, η ύπαρξη αντίστοιχης, κενής οργανικής θέσης.

Συνεπώς, στο δικόγραφο αγωγής, με την οποία ζητείται να αναγνωρισθεί η υποχρέωση της ΔΕΗ να κατατάξει τον ενάγοντα μισθωτό αυτής σε συγκεκριμένη κατηγορία, βαθμίδα και μισθολογικό κλιμάκιο του τακτικού προσωπικού της, με βάση τις προαναφερόμενες διατάξεις του ΚΚΠ/ΔΕΗ, απαιτείται να διαλαμβάνεται, εκτός των άλλων στοιχείων, η ύπαρξη κενής οργανικής θέσης κατά τον αναφερόμενο χρόνο ένταξης, από τον οποίο ζητείται η ορθή κατάταξη, διαφορετικά η αγωγή είναι αόριστη και, ως εκ τούτου, απαράδεκτη (ΑΠ 614/2015, 698/2015, 1210/2015,1596/2012).

Με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως, κατά το πρώτο σκέλος του, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η από τους αριθμούς 1 και 14 του άρθρου 559 ΚΠολΔ πλημμέλεια και συγκεκριμένα ότι δέχθηκε ως ορισμένη την αγωγή της αναιρεσίβλητης, με την οποία ζητείτο, η αναγνώριση της υποχρεώσεως της αναιρεσείουσας να την εντάξει, σύμφωνα με τον ΚΚΠ/ΔΕΗ, σε κατηγορία προσωπικού και μισθολογικό κλιμάκιο, διαφορετικό από εκείνο που την ενέταξε , όταν την προσέλαβε στο τακτικό προσωπικό της και τους εκεί αναφερόμενους περαιτέρω χρόνους, όταν την αναβάθμισε σε ανώτερη κατηγορία και μισθολογικό κλιμάκιο και την εξέτασε περαιτέρω κατ' ουσίαν και δεν την απέρριψε ως αόριστη, παρά το ότι δεν ανέφερε σ' αυτήν ότι κατά το χρόνο εντάξεώς της υπήρχε κενή οργανική θέση στην κατηγορία του τακτικού προσωπικού που ζητούσε να ενταχθεί.

Ο ως άνω όμως λόγος, αναφερόμενος σε αοριστία της ένδικης αγωγής, την οποία το Εφετείο εσφαλμένως, κατά τα εκτιθέμενα σ' αυτόν, έκρινε ως ορισμένη, με την προσβαλλομένη απόφασή του, είναι απαράδεκτος, γιατί, από την έφεση και τις ενώπιον του Εφετείου υποβληθείσες προτάσεις της αναιρεσείουσας, δεν προκύπτει ότι τέτοιος ισχυρισμός για αοριστία του δικογράφου της αγωγής προτάθηκε στα δικαστήρια της ουσίας.

Με το άρθρο 2 του ανωτέρω αναφερομένου Κανονισμού Καταστάσεως Προσωπικού της Δημόσιας Επιχείρησης Ηλεκτρισμού (ΚΚΠ/ΔΕΗ), το προσωπικό της ΔΕΗ διακρίνεται στο τακτικό, το οποίο είναι εκείνο που υπηρετεί σε οργανικές θέσεις που υπάγεται αυτοδικαίως στις διατάξεις του Κανονισμού, και στο έκτακτο, το οποίο είναι εκείνο που προσλαμβάνεται με σύμβαση ορισμένου ή αορίστου χρόνου προς κάλυψη εκτάκτων ή πρόσκαιρων αναγκών της επιχειρήσεως.

Στο άρθρο 4 προβλέπεται ότι το τακτικό προσωπικό κατατάσσεται σε κλάδους, που υποδιαιρούνται σε κατηγορίες και σε βαθμίδες, στις οποίες αντιστοιχούν μισθολογικά κλιμάκια και αριθμός οργανικών θέσεων και ότι κάθε μισθωτός εντάσσεται σε μισθολογικό κλιμάκιο, βαθμίδα, κατηγορία και κλάδο για πλήρωση οργανικής θέσεως.

Ο συνολικός αριθμός των οργανικών θέσεων καθορίζεται από το Διοικητικό Συμβούλιο και είναι αντίστοιχος προς την εκάστοτε διάρθρωση της ΔΕΗ και η κατανομή των οργανικών θέσεων γίνεται με απόφαση του Γενικού Διευθυντή ανάλογα με τις ανάγκες που υπάρχουν κάθε φορά. Μεταξύ των κλάδων είναι και εκείνος των Διοικητικο-οικονομικών (ΔΟ), που μεταξύ άλλων, περιλαμβάνει και τις κατηγορίες Λοιποί Διοικητικο-οικονομικοί (ΔO2) και Διοικητικο-οικονομικοί τεχνολόγοι (ΔO3).

Η κατηγορία ΔO2 περιλαμβάνει πέντε βαθμίδες (α4-ε), η τελευταία δε βαθμίδα ε περιλαμβάνει τα κλιμάκια 8-11. Τυπικό προσόν για τη μισθολογική εξέλιξη στα μισθολογικά κλιμάκια 11-3 είναι απολυτήριο γυμνασίου ή ενδεικτικό γ' τάξης εξατάξιας σχολής μέσης εκπαίδευσης ημεδαπής ή ισότιμο αλλοδαπής και για τη μισθολογική εξέλιξη στα μισθολογικά κλιμάκια 10-1α απολυτήριο Λυκείου ή απολυτήριο εξατάξιας σχολής μέσης εκπαίδευσης ημεδαπής ή ισότιμο αλλοδαπής.

Η κατηγορία ΔO3 περιλαμβάνει επίσης πέντε βαθμίδες (α4-ε), η τελευταία δε βαθμίδα ε περιλαμβάνει τα μισθολογικά κλιμάκια 7-8-9. Τυπικό προσόν για την ένταξη στην κατηγορία ΔO3 είναι πτυχίο αναγνωρισμένης σχολής ημεδαπής συναφούς προς τις διοικητικο-οικονομικές εμπορικές και λοιπές παρεμφερείς κατευθύνσεις ή ισότιμο αλλοδαπής.

Για τη μισθολογική εξέλιξη στα κλιμάκια 9-1α απαιτείται πτυχίο ως άνω διετούς φοιτήσεως και για τη μισθολογική εξέλιξη στα κλιμάκια 8-1β πτυχίο ως ανωτέρω σχολής ΤΕΙ ή ισοτίμου τριετούς ή τετραετούς φοιτήσεως. Στο άρθρο 5 ορίζεται ότι κανένας δεν προσλαμβάνεται απευθείας στο τακτικό προσωπικό και ότι η πρόσληψη έκτακτου προσωπικού γίνεται με έγγραφη σύμβαση, η οποία μπορεί να ανανεωθεί μέχρι την συμπλήρωση χρονικού διαστήματος πέντε (5) ετών, εντός του οποίου μπορεί να γίνει η ένταξη του έκτακτου μισθωτού στο τακτικό προσωπικό και ότι η ένταξη γίνεται σε μισθολογικό κλιμάκιο της κατώτερης βαθμίδας κάθε κατηγορίας με απόφαση του Διοικητή, μετά από πρόταση της ιεραρχίας, ενώ, επίσης ορίζεται ότι κάθε προσλαμβανόμενος πρέπει να έχει τα για την εργασία για την οποία προσλαμβάνεται απαιτούμενα γενικά και ειδικά προσόντα.

Στο άρθρο 4 παρ. 2 του ίδιου Κανονισμού ορίζεται ότι στην απόφαση του Γενικού Διευθυντή περί προσλήψεως καθορίζονται το είδος της απασχολήσεως και ο μισθός, όπως και το έργο, για τις ανάγκες του οποίου αυτός προσλαμβάνεται. Στο άρθρο 23 προβλέπεται η δυνατότητα μετατάξεως του προσωπικού από κατηγορία σε κατηγορία του ίδιου ή άλλου κλάδου για την κάλυψη υπηρεσιακών αναγκών ή για λόγους υγείας και ορίζονται οι προϋποθέσεις και η διαδικασία της μετατάξεως.

Τέλος, στο άρθρο 42 παρ. 2 και 4 ορίζεται ότι στην περί προσλήψεως εκτάκτου προσωπικού απόφαση του Διοικητή καθορίζονται το είδος της απασχολήσεως, ο μισθός, το έργο και οι ανάγκες για τις οποίες προσλαμβάνεται. Το έκτακτο προσωπικό μπορεί να ενταχθεί στο τακτικό προσωπικό με απόφαση του Διοικητή μετά από γνώμη του Πρωτοβαθμίου Συμβουλίου κρίσεως.

Από τις παραπάνω διατάξεις προκύπτει ότι η ένταξη έκτακτου μισθωτού στο τακτικό προσωπικό της ΔΕΗ, η οποία δεν συνιστά βαθμολογική ή μισθολογική προαγωγή, αλλά, από της προσλήψεως του μισθωτού, αποτελεί υποχρέωση αυτής (ΔΕΗ), που έχει γενεσιουργό λόγο τις ανωτέρω διατάξεις του Κανονισμού της, γίνεται πάντοτε για την πλήρωση κενής οργανικής θέσεως, υπό τη συνδρομή και των λοιπών τυπικών προϋποθέσεων που ορίζονται στο άρθρο 5 του Κανονισμού, με βάση την προκήρυξη του τυχόν διαγωνισμού στον οποίο αυτός (μισθωτός) συμμετέσχε, την ιδιότητα και την ειδικότητα για την οποία αυτός προσλήφθηκε ως έκτακτος και το είδος της μέχρι την ένταξη απασχολήσεώς του, εφόσον η πρόσληψή του είχε γίνει για την κάλυψη συγκεκριμένων αναγκών της επιχειρήσεως, και όχι με βάση τα κατά τους τίτλους των σπουδών του τυχόν συντρέχοντα κατά το χρόνο της προσλήψεώς του υπέρτερα τυπικά προσόντα του, τα οποία είναι καθοριστικά της εντάξεώς του, με την συνδρομή και των προϋποθέσεων του άρθρου 288 ΑΚ μόνον όταν αυτός γνωστοποίησε κατά την πρόσληψή του τα υπέρτερα τυπικά προσόντα του στην επιχείρηση και η τελευταία αυτή έκτοτε και για μεγάλο χρονικό διάστημα μέχρι το χρόνο της εντάξεώς του στο τακτικό προσωπικό της τον απασχόλησε σε εργασία διάφορη από εκείνη για την οποία τον προσέλαβε, προς εκτέλεση της οποίας ήταν αναγκαία τα κατεχόμενα από τον έκτακτο μισθωτό υπέρτερα τυπικά προσόντα (ολ.

ΑΠ 4/2007, AΠ 2089/2014, 210/2014, 696/2010). Εξάλλου, ο εκ του άρθρου 559 αρ. 1 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας εφάρμοσε κανόνα ουσιαστικού δικαίου μη εφαρμοστέο ή παρέλειψε την εφαρμογή του εφαρμοστέου ή εφάρμοσε τέτοιο κανόνα εσφαλμένα, προσδίδοντας σ' αυτόν έννοια διαφορετική από εκείνη που πράγματι έχει, ενώ κατά την έννοια του άρθρου 559 αρ. 19 ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως για έλλειψη νόμιμης βάσης ιδρύεται, όταν στις αιτιολογίες που συνιστούν την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού δεν αναφέρονται διόλου ή αναφέρονται ανεπαρκώς ή αντιφατικώς τα πραγματικά περιστατικά στα οποία το δικαστήριο στήριξε την κρίση του επί ζητήματος με ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης και έτσι δεν μπορεί να ελεγχθεί αν στη συγκεκριμένη περίπτωση συνέτρεχαν οι όροι του ουσιαστικού δικαίου που εφαρμόστηκε.

Στην προκειμένη περίπτωση το Εφετείο, όπως προκύπτει από την αναιρεσιβαλλομένη απόφασή του, δέχθηκε ανελέγκτως τα εξής: Με την από 23.9.1993 έγγραφη σύμβαση η αναιρεσείουσα προσέλαβε την αναιρεσίβλητη για το χρονικό διάστημα από 14.9.1993 έως 13.9.1994 ως διοικητικο-οικονομική υπάλληλο (δακτυλογράφο), δηλαδή στα καθήκοντα της κατηγορίας ΔO2-Λοιποί Διοικητικο-οικονομικοί και την τοποθέτησε στη Διεύθυνση της Περιφέρειας Αττικής, όπου την απασχόλησε ως διοικητικο-οικονομική υπάλληλο.

Στην ίδια σύμβαση ορίστηκε ότι θα λαμβάνει μηνιαίο μισθό 34.175 δρχ. που αντιστοιχούσε στο 10o μισθολογικό κλιμάκιο του τακτικού προσωπικού. Κατά την πρόσληψη της η αναιρεσίβλητη ήταν πτυχιούχος του τμήματος Τουριστικών επιχειρήσεων της Σχολής Διοίκησης και Οικονομίας του Τ.Ε.Ι. Ηρακλείου, γνωστοποίησε δε τούτο στην αναιρεσείουσα η οποία μάλιστα της χορηγούσε το επίδομα σπουδών ανώτερης εκπαίδευσης.

Η αναιρεσίβλητη απολύθηκε στις 4.5.1994, κατ' εφαρμογή του άρθρου 28A του ν. 2190/1994. Ακολούθησε δικαστικός αγώνας μεταξύ των διαδίκων και η αναιρεσίβλητη απασχολήθηκε από 23.8.1994 έως 13.9.1994 και από 8.3.1995 μέχρι 29.5.1997 δυνάμει των 14172/1994 και 4141/1995 αποφάσεων του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών. Στις 29.5.1997 καταρτίστηκε μεταξύ αυτών το από 29.5.1997 συμφωνητικό επανόδου της αναιρεσίβλητης στην υπηρεσία της αναιρεσείουσας, με τον όρο 2.1 του οποίου η αναιρεσείουσα αποδέχεται λόγω συμβιβασμού την επάνοδο της αναιρεσίβλητης στην υπηρεσία της ως έκτακτης μισθωτής, θεωρεί την από 14.9.1993 σύμβαση εργασίας ως έγκυρη διεπόμενη από τις διατάξεις του ΚΚΠ/ΔΕΗ και ως μηδέποτε λυθείσα, το δε χρόνο της εκτός ΔΕΗ παραμονής της καθώς και το χρόνο της προσωρινής απασχόλησης της στη ΔΕΗ σε εκτέλεση των αποφάσεων ασφαλιστικών μέτρων θεωρεί ως χρόνο πραγματικής υπηρεσίας.

Η αναιρεσίβλητη και μετά την επαναπρόσληψη της εξακολούθησε να απασχολείται ως διοικητικο-οικονομική υπάλληλος. Την 1.8.1997 εντάχθηκε στο τακτικό προσωπικό της αναιρεσείουσας στον κλάδο ΔΟ στην κατηγορία ΔΟ2/Γ (λοιποί διοικητικο-οικονομικοί) βαθμίδα ε', στο εισαγωγικό αυτής μισθολογικό κλιμάκιο, δηλαδή στο μ.κ. 10, με ταυτόχρονη προαγωγή της στο μ.κ. 9, λόγω της αναγνώρισης χρόνου προϋπηρεσίας, βάσει του άρθρου 6 του ΚΚΠ/ΔΕΗ και της από 5.10.1989 ΕΣΣΕ προσωπικού ΔΕΗ.

Η αναιρεσίβλητη αποδέχτηκε την ένταξη και υπέγραψε το κοινοποιηθέν σ' αυτήν έγγραφο στις 31.7.1997. Στη συνέχεια μετά από τήρηση των προβλεπομένων από το άρθρο 22 ΚΚΠ/ΔΕΗ διαδικασιών η αναιρεσίβλητη ως έχουσα τα απαιτούμενα προσόντα, ήτοι πτυχίο σχολής ΤΕΙ, μετατάχθηκε την 1.4.1998 στην κατηγορία ΔΟ3/Β και στο μ.κ.8....Η αναιρεσείουσα κατά την πρόσληψη της αναιρεσίβλητης στο έκτακτο προσωπικό της τήρησε τις επιβαλλόμενες από τον ΚΚΠ/ΔΕΗ και από τη διάταξη του 288 ΑΚ υποχρεώσεις της και προσέλαβε την αναιρεσίβλητη με έγγραφη σύμβαση ως λοιπή διοικητικο-οικονομική υπάλληλο για κάλυψη αναγκών της συγκεκριμένης κατηγορίας....Η αναιρεσείουσα όφειλε κατά την ένταξη της αναιρεσίβλητης στο τακτικό προσωπικό της λαμβάνοντας υπόψη τα γενικά και ειδικά προσόντα της, που προέκυπταν από τους γνωστούς σ' αυτήν τίτλους σπουδών καθώς και την ικανότητα και εμπειρία της λόγω της απασχόλησης της επί μακρό χρονικό διάστημα στην πιο πάνω αναφερόμενη υπηρεσία της ως διοικητικο-οικονομικής υπαλλήλου, να την εντάξει την 1.8.1997 στην ε' βαθμίδα της κατηγορίας ΔΟ3/Β και στο 8ο κλιμάκιο και ταυτοχρόνως να την προαγάγει στο 7ο κλιμάκιο.

Επίσης από 17.8.1998 που σύμφωνα με τα αναφερόμενα στο από 57675/31.7.1997 έγγραφο της αναιρεσείουσας, αλλά και την ομολογία της αναιρεσίβλητης με το δικόγραφο της αγωγής, ήταν η ημερομηνία κρίσης για την προαγωγή στο επόμενο μισθολογικό κλιμάκιο, όφειλε να την προαγάγει στο 6ο μισθολογικό κλιμάκιο. Επομένως η αναιρεσείουσα εντάσσοντας την κατά τον πιο πάνω αναφερόμενο τρόπο, παρέβη την πηγάζουσα από την ατομική σύμβαση εργασίας της και τον ΚΚΠ/ΔΕΗ ενοχική της υποχρέωση....

Οι ισχυρισμοί της αναιρεσείουσας ότι η ένταξη της αναιρεσίβλητης έγινε σύμφωνα με τις διατάξεις του ΚΚΠ/ΔΕΗ με βάση τον κλάδο και την κατηγορία για την οποία είχε προσληφθεί (ΔΟ2/Ε), αφού με βάση τις ανάγκες του συγκεκριμένου κλάδου και κατηγορίας έγινε η πρόσληψη της, έτσι ώστε να μην έχει δικαίωμα ένταξης σε άλλη κατηγορία από εκείνη που είχε προσληφθεί έστω και αν είχε τα τυπικά προσόντα για άλλη κατηγορία, παρά μόνο δικαίωμα μετάταξης, κρίνονται απορριπτέοι ως ουσιαστικά αβάσιμοι....

Με βάση δε τις παραδοχές αυτές αναγνώρισε την υποχρέωση της αναιρεσείουσας να κατατάξει την αναιρεσίβλητη από την ημερομηνία ένταξης της στο τακτικό προσωπικό αυτής από 1.8.1997, στην κατηγορία ΔΟ3/Β του τακτικού προσωπικού της τοποθετώντας αυτήν στο 8ο μισθολογικό κλιμάκιο της κατηγορίας αυτής, με ταυτόχρονη προαγωγή της στο 7ο μισθολογικό κλιμάκιο και ακολούθως να την προαγάγει στο 6ο μισθολογικό κλιμάκιο της ίδιας κατηγορίας από 17.8.1998.

Με την κρίση του αυτή το Εφετείο παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου τις άνω διατάξεις του Κανονισμού, αφού δέχτηκε ότι η αναιρεσείουσα όφειλε να κατατάξει την αναιρεσίβλητη στην κατηγορία ΔΟ3/Β από την ημερομηνία ένταξης της στο τακτικό της προσωπικό λαμβάνοντας υπόψη τα γενικά και ειδικά προσόντα της που προέκυπταν από τους τίτλους σπουδών της, παρά το γεγονός ότι δέχεται πως προσελήφθη ως έκτακτη διοικητικο-οικονομική υπάλληλος (δακτυλογράφος) δηλαδή στα καθήκοντα της κατηγορίας ΔΟ2, εργασία την οποία συνέχισε να παρέχει μέχρι την ένταξη της, χωρίς να προσδιορίζει ειδικότερα αν ασχολήθηκε με άλλα καθήκοντα εκτός εκείνων της δακτυλογράφου για τα οποία είχε προσληφθεί ή αν η αναιρεσείουσα της ανέθεσε άλλα καθήκοντα που εμπίπτουν στην κατηγορία ΒΟ3, ενόψει της γνωστοποίησης από την αναιρεσίβλητη της κατοχής πτυχίου, οπότε κατά τα αναφερόμενα στη μείζονα σκέψη θα έπρεπε να την εντάξει στη κατηγορία αυτή.

Επομένως ο δεύτερος από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδονται οι πλημμέλειες αυτές στην προσβαλλομένη είναι βάσιμος, όπως βάσιμος είναι και ο πρώτος, κατά το δεύτερο σκέλος του, από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 του ΚΠολΔ, λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο αποδίδεται στην προσβαλλομένη η πλημμέλεια ότι δεν περιλαμβάνει κάποια, έστω και συνοπτική, αιτιολογία για το αν κατά το χρόνο της ένταξης υπήρχε αντίστοιχη κενή οργανική θέση και πρέπει να γίνουν δεκτοί.

Κατ` ακολουθίαν των ανωτέρω, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση κατά το κεφάλαιό της με το οποίο δέχθηκε την αγωγή της αναιρεσίβλητης, να παραπεμφθεί η υπόθεση, προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο δικαστήριο, που θα συγκροτηθεί από δικαστές άλλους, από εκείνους που την εξέδωσαν (άρθρο 580 παρ. 3 ΚΠολΔ) και να καταδικαστεί η αναιρεσίβλητη, ως ηττώμενη, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, (άρθρα 176 και 183 ΚΠολΔ), όπως ειδικότερα ορίζονται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

ΑΝΑΙΡΕΙ εν μέρει την 3002/2005 απόφαση του Εφετείου Αθηνών, κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό κεφάλαιο.

ΠΑΡΑΠΕΜΠΕΙ την υπόθεση, κατά το αναιρούμενο μέρος της, προς περαιτέρω εκδίκαση, στο ίδιο δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που δίκασαν προηγουμένως.

ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσίβλητη, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων τριακοσίων (2300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 13 Δεκεμβρίου 2016. ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 10 Ιανουαρίου 2017.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ