47/2014 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 47 / 2014 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 47/2014

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ιωάννη Σίδερη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Παναγιώτη Ρουμπή, Ερωτόκριτο Καλούδη, Αργύριο Σταυράκη και Ευγενία Προγάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, στις 6 Νοεμβρίου 2013, με την παρουσία και της γραμματέως Αγγελικής Ανυφαντή, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Δ. συζ. Α. Μ., το γένος Δ. Σ., κατοίκου ..., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ανδρέα Κρυστάλλη.

Του αναιρεσιβλήτου: Β. Μ. του Α., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο του Νίκη Αγγελοπούλου.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 4/2/2009 της ήδη αναιρεσείουσας, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 214/2010 του ίδιου Δικαστηρίου και 2551/2011 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 1/3/2012 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η Εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ευγενία Προγάκη ανέγνωσε την από 16/10/2013 έκθεσή της, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί της αίτησης αναίρεσης.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης, η πληρεξούσια του αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή η νομική αοριστία της αγωγής, δηλαδή εκείνη που συνδέεται με την εκτίμηση του κανόνα ουσιαστικού δικαίου που πρέπει να εφαρμοσθεί ελέγχεται ως παράβαση από το άρθρο 559 αρ. 1 Κ.Πολ.Δικ., αν το δικαστήριο για την κρίση του ως προς το νόμω βάσιμο της αγωγής, είτε αξίωσε περισσότερα στοιχεία από όσα ο νόμος απαιτεί, είτε αρκέστηκε σε λιγότερα, ενώ αντίθετα η ποσοτική ή ποιοτική αοριστία της αγωγής, η οποία υπάρχει όταν δεν αναφέρονται όλα τα κατά το άρθρο 216 Κ.Πολ.Δικ. στοιχεία που απαιτούνται, κατά νόμο, για τη θεμελίωση του αιτήματος, ελέγχονται ως παράβαση από το άρθρο 559 αριθμ 8 και 14 του Κ.Πολ.Δικ. (ΑΠ 179/2013, ΑΠ 1020/2013). Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναιρέσεως αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια ότι, παρά το νόμο, απέρριψε ως αόριστο το επί μέρους αίτημα της αγωγής, κατά το οποίο η αναιρεσείουσα-ενάγουσα κατέβαλε για την εξόφληση του μερικοτέρου κονδυλίου του παθητικού της κληρονομιάς του συζύγου της, το ποσό των 1298 ευρώ, για δαπάνες κοινοχρήστων, τεσσάρων οριζοντίων ιδιοκτησιών, που ανήκαν στο σύζυγό της, με την αιτιολογία ότι η ενάγουσα δεν διευκρίνιζε, σε ποιο συγκεκριμένο διάστημα αναγόντουσαν και σε τι αφορούσαν οι δαπάνες αυτές. Ειδικότερα από την παραδεκτή επισκόπηση του δικογράφου της αγωγής (άρθρο 561 παρ. 2 Κ.Πολ.Δικ.), προκύπτει ότι το περιεχόμενο του επίμαχου αιτήματος ήταν το ακόλουθο: "Για οφειλή που υπήρχε κατά το χρόνο θανάτου του συζύγου μου (10.3.2008) στη διαχείριση της πολυκατοικίας, που βρίσκεται στη … και επί της οδού ..,, αριθμ. … από συμμετοχή στις δαπάνες κοινοχρήστων δαπανών, των μοναδικών οριζοντίων ιδιοκτησιών, που του είχαν απομείνει, ήτοι: α) Υ-1 διαμέρισμα του υπογείου ορόφου και β) Υα-1 αποθήκης, Άλφα κτιρίου, Υα-3 αποθήκη Βήτα κτιρίου και Ι-1 διαμέρισμα ισογείου, που ανήκαν στον αποβιώσαντα σύζυγό μου και αποτελούν μέρος της κληρονομικής περιουσίας, κατέβαλα την 3-9-2008 στη διαχείριση της πολυκατοικίας αντίστοιχα τα ποσά των 481,49 ευρώ, 446,48 ευρώ και 61,28 ευρώ και την 22.10.2008 το ποσό των 308,75 ευρώ, ήτοι συνολικά το ποσό των 1298 ευρώ". Το αίτημα αυτό είναι πράγματι αόριστο, καθόσον δεν προσδιορίζεται ούτε η αιτία των δαπανών, μη αρκούσης της αναφοράς σε κοινόχρηστες δαπάνες, ούτε ο χρόνος στον οποίο αφορούν οι δαπάνες αυτές, μη αρκούσης της αναφοράς σε χρόνο προγενέστερο του θανάτου του κληρονομουμένου. Ενόψει τούτων δεν έσφαλε η προσβαλλομένη απόφαση που απέρριψε το αίτημα ως αόριστο και ο ερευνώμενος λόγος, του οποίου οι αιτιάσεις αφορούν σε ποσοτική από το άρθρο 216 Κ.Πολ.Δικ. αοριστία, στοιχειοθετημένου του αναιρετικού λόγου του αριθμού 14 του άρθρου 559 Κ.Πολ.Δικ. και όχι του επικαλουμένου από την αναιρεσείουσα αριθμού 1 του ίδιου άρθρου, πρέπει να απορριφθεί ως αβάσιμος. Επειδή ο από το άρθρο 559 αρ. 20 Κ.Πολ.Δικ. λόγος αναιρέσεως ιδρύεται αν το δικαστήριο της ουσίας παραμόρφωσε το περιεχόμενο εγγράφου, με το να δεχθεί πραγματικά γεγονότα, προφανώς διαφορετικά, από εκείνα που αναφέρονται στο έγγραφο αυτό. Παραμόρφωση υπάρχει μόνο όταν το δικαστήριο υποπίπτει ως προς το έγγραφο σε διαγνωστικό λάθος, δηλαδή σε λάθος αναγόμενο στην ανάγνωση του εγγράφου ("σφάλμα ανάγνωσης") με την παραδοχή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διαφορετικά, από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο σωστά ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό, καθόσον στην περίπτωση αυτή πρόκειται για παράπονο αναφερόμενο στην εκτίμηση πραγματικών γεγονότων, που εκφεύγει του αναιρετικού ελέγχου (Ολ ΑΠ 2/2008, ΑΠ 495/2013, ΑΠ 609/2013). Πάντως για να θεμελιωθεί ο προαναφερόμενος λόγος αναιρέσεως θα πρέπει το δικαστήριο της ουσίας να έχει στηρίξει το αποδεικτικό του πόρισμα αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο, το περιεχόμενο του οποίου φέρεται ότι παραμορφώθηκε, όχι δε και όταν το έχει απλώς συνεκτιμήσει μαζί με άλλα αποδεικτικά μέσα, χωρίς να το εξαίρει αναφορικά με το πόρισμα στο οποίο κατέληξε για την ύπαρξη ή μη του αποδεικτικού γεγονότος. Στην προκειμένη περίπτωση, με το δεύτερο λόγο της αναιρέσεως, αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση η πλημμέλεια ότι παραμόρφωσε το περιεχόμενο της από 4-3-2008 επιστολής της Τράπεζας Eurobank EFG προς την αναιρεσείουσα, που αυτή παρέλαβε μετά το θάνατο του συζύγου της (10.3.2008) και δέχθηκε "ότι οι καταβολές που η αναιρεσείουσα έκανε στην εν λόγω δανείστρια Τράπεζα στις 13-5-2008, στις 24-6-2008, στις 22-9-2008 και στις 19-12-2008, για τα ποσά των 9001,5 ευρώ, 9001,5 ευρώ, 2000 ευρώ και 1740 ευρώ αντίστοιχα μετά το θάνατο του συζύγου της (10.3.2008), δηλαδή συνολικού ποσού 21.740 ευρώ, έγιναν υπό την ιδιότητά της ως εγγυήτριας του δανείου, που είχε συνάψει ο σύζυγός της Α. Μ., με την παραπάνω Τράπεζα και όχι ως κληρονόμο, όπως πράγματι ενήργησε, καθόσον όλες οι καταβολές έγιναν αφού είχε αποβιώσει ο σύζυγός της (10.3.2008) και ουδέποτε την είχε οχλήσει η συγκεκριμένη Τράπεζα ως εγγυήτρια του δανείου, που είχε συνάψει με αυτή ο σύζυγός της". Ο λόγος αυτός είναι αβάσιμος, γιατί όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως (άρθρ. 561 παρ.2 Κ.Πολ.Δικ.), το αποδεικτικό πόρισμα ως προς το ζήτημα της αιτίας καταβολής των αναφερομένων στο εν λόγω έγγραφο ποσών, δεν στηρίχθηκε αποκλειστικά ή κατά κύριο λόγο στο έγγραφο αυτό, αλλά απλώς το δικάσαν Εφετείο, το συνεκτίμησε, χωρίς να το εξαίρει, με τα λοιπά αποδεικτικά μέσα και συγκεκριμένα με την υπ' αριθμ. …/1996 σύμβαση δανείου 8.992.806 γιέν Ιαπωνίας, που είχε καταρτίσει ο σύζυγος της αναιρεσείουσας με εγγυήτρια την ίδια, καθώς και την εκδοθείσα εις βάρος τους, υπό τις προαναφερθείσες ιδιότητές τους, υπ' αριθμ. 93351/2006 διαταγή πληρωμής του δικαστή του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, για ποσό 4.223.001 γιέν, αντίγραφο της οποίας μαζί με εκτελεστό απόγραφο, τους είχε επιδοθεί, και έναντι του ανεξοφλήτου, κατά το χρόνο του θανάτου του συζύγου της αναιρεσείουσας υπολοίπου των 22.788,33 ευρώ, αυτή κατέβαλε τα αναφερόμενα στην πληττόμενη επιστολή ποσά. Ενόψει τούτων και ο λόγος αυτός, καθώς και η αναίρεση, στο σύνολό της, πρέπει να απορριφθούν. Η αναιρεσείουσα, λόγω της ήττας της, πρέπει να καταδικασθεί στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου (άρθρ. 176 και 183 Κ.Πολ.Δικ.), κατά τα οριζόμενα στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 1-3-2012 αίτηση της Δ. συζ. Α. Μ., το γένος Δ. Σ. κατά του Β. Α. Μ., για αναίρεση της υπ' αριθμ. 2551/2011 αποφάσεως του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στη δικαστική δαπάνη του αναιρεσίβλητου, την οποία ορίζει στο ποσό των δύο χιλιάδων επτακοσίων (2700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 5 Δεκεμβρίου 2013.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση, στο ακροατήριό του στις 8 Ιανουαρίου 2014.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ