479/2013 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 479 / 2013 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 479/2013

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Λυκούδη, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Ιωάννη Σίδερη, Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 18 Φεβρουαρίου 2013, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Του αναιρεσείοντος: Ν. Μ. του Γ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε ούτε εκπροσωπήθηκε από πληρεξούσιο δικηγόρο.

Του αναιρεσιβλήτου: Ε. Γ. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο του Πέτρο Σταυριανό, με δήλωση κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔικ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 6 Ιουλίου 2001 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Πατρών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 547/2003 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 789/2005 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί ο αναιρεσείων με την από 7 Νοεμβρίου 2005 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Νικόλαος Λεοντής, ανέγνωσε την από 14 Απριλίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της 135/7-11-2005 αιτήσεως για αναίρεση της 789/23-8-2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Κατά το άρθρο 94 παρ. 1 ΚΠολΔ, στα πολιτικά δικαστήρια οι διάδικοι έχουν υποχρέωση να παρίστανται με πληρεξούσιο δικηγόρο, κατά δε το άρθρο 96 παρ. 3 του ίδιου κώδικα κατά τη διαδικασία ενώπιον του Αρείου Πάγου η πληρεξουσιότητα δίνεται είτε με συμβολαιογραφική πράξη, είτε με προφορική δήλωση που καταχωρίζεται στα πρακτικά ή στην έκθεση.

Η πληρεξουσιότητα μπορεί να αφορά ορισμένες ή όλες τις δίκες εκείνου που την παρέχει και στο πληρεξούσιο πρέπει να αναγράφονται τα ονόματα των πληρεξουσίων. Κατά το άρθρο 104 ΚΠολΔ, για τις προπαρασκευαστικές πράξεις και τις κλήσεις έως τη συζήτηση στο ακροατήριο θεωρείται ότι υπάρχει πληρεξουσιότητα, ενώ για τη συζήτηση στο ακροατήριο απαιτείται ρητή πληρεξουσιότητα και αν αυτή δεν υπάρχει κηρύσσονται άκυρες όλες οι πράξεις, ακόμη και εκείνες που είχαν γίνει προηγουμένως.

Το δικαστήριο εξετάζει αυτεπαγγέλτως, σε κάθε στάση της δίκης, την έλλειψη πληρεξουσιότητας καθώς και την υπέρβαση της. Με την κρινομένη 135/7-11-2005 αίτηση αναιρέσεως προβάλλεται η 789/23-8-2005 απόφαση του Εφετείου Πατρών, η συζήτηση της οποίας προσδιορίσθηκε για τη δικάσιμο της 19-4-2010 κατά την οποία και αναβλήθηκε για εκείνη της 2-5-2011, οπότε και ματαιώθηκε.

Επακολούθησε η από 9-11-2011 κλήση του αναιρεσείοντος, με βάση την οποία ορίσθηκε δικάσιμος προς συζήτηση της υποθέσεως η 21-5-2012, κατά την οποία, εκπροσωπούμενος ο αναιρεσείων από την φερόμενη ως πληρεξούσια αυτού δικηγόρο Δήμητρα Κοτσοβέλου, χωρίς όμως να προκύπτει ότι η τελευταία διέθετε την απαιτούμενη για τη νόμιμη παράστασή της πληρεξουσιότητα, αναβλήθηκε για τη σημειούμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (18-2-2013).

Η μη νομότυπη παράσταση του αναιρεσείοντος κατά τη δικάσιμο της 21-5-2012 αποκλείει την εφαρμογή του άρθρου 310 παρ. 2 ΚΠολΔ, κατά τους ορισμούς και την έννοια του οποίου η παρουσία των διαδίκων κατά τη δημοσίευση της μη οριστικής περί αναβολής αποφάσεως ισοδυναμεί με επίδοση. Περαιτέρω κατά την εν λόγω μετ' αναβολή και σημειούμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (18-2-2013) κατά την οποία και συζητήθηκε η υπόθεση με εκφώνηση της στη σειρά της από το οικείο πινάκιο, ο αναιρεσείων δεν εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου, ούτε κατέθεσε δήλωση σύμφωνα με τα άρθρα 573 παρ.1, 242 παρ. 2 ΚΠολΔ.

Προέχει επομένως να ερευνηθεί, κατ' επιταγή της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 2 εδ. 1 ΚΠολΔ, αν ο απολειπόμενος αναιρεσείων κλητεύθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα. Προς τούτο ο παριστάμενος αναιρεσίβλητος επικαλείται και προσκομίζει αντίγραφο της από 9-9-2011 κλήσεως, η οποία με εντολή του φερόμενου ως πληρεξουσίου δικηγόρου του αναιρεσείοντος Ι.

Κ. επιδόθηκε εις εκείνον στις 15-3-2012, με κλήση προς συζήτηση κατά την αρχική δικάσιμο (21-5-2012), χωρίς όμως ο παραγγείλας την επίδοση δικηγόρος να αποδεικνύει κατά τους οριζόμενους από το άρθρο 96 παρ. 3 ΚΠολΔ τρόπους την ύπαρξη πληρεξουσιότητάς του για τον επισπεύδοντα τη συζήτηση της υποθέσεως αναιρεσείοντα ή την έγκριση της προς επίδοση εντολής του.

Τούτο έχει ως άμεση δικονομική συνέπεια την έλλειψη νομότυπης επισπεύσεως από τον απολειπόμενο αναιρεσείοντα της συζητήσεως της υποθέσεως, προϋπόθεση κατά το πραγματικό της διατάξεως του άρθρου 576 παρ. 1 ΚΠολΔ, κατά τους ορισμούς της οποίας αν ο διάδικος που επισπεύδει τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ο Άρειος Πάγος συζητεί την υπόθεση ως να ήταν παρόντες οι διάδικοι, χωρίς παράλληλα ο παριστάμενος αναιρεσίβλητος να επικαλείται ή σε κάθε περίπτωση να βεβαιώνεται με την προσκόμιση σχετικής εκθέσεως επιδόσεως, κλήτευση του απολειπόμενου αναιρεσείοντος κατά την αρχική (21-5-2012) ή μετ' αναβολή και σημειούμενη στην αρχή της παρούσης δικάσιμο (18-2-2013), και το απαράδεκτο εντεύθεν, ελλείψει κλητεύσεώς του, της συζητήσεως της υποθέσεως (ΚΠολΔ 576 παρ. 2 εδ. 2), κατ' επιτρεπτή περί τούτων αυτεπάγγελτη έρευνα (ΚΠολΔ 104 εδ. 2, 576 παρ. 2 εδ. 1).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Κηρύσσει απαράδεκτη τη συζήτηση της 135/7-11-2005 αιτήσεως για αναίρεση της 789/23-8-2005 αποφάσεως του Εφετείου Πατρών.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 4 Μαρτίου 2013. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 19 Μαρτίου 2013.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ