Legislator Case Law & Legislation
477/2008 AI generated

477/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Case Number 477/2008
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date

Legislator summary

AI generated

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Legislator headnote

AI generated

477/2008 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece): Επειδή, νόμιμα φέρεται με την από 5-2-2007 κλήση της αναιρεσείουσας προς συζήτηση η από 19-9-2005 αίτηση της τελευταίας για αναίρεση της 3013/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, μετά προηγούμενη ματαίωσή της.

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 477 / 2008 (Α2, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 477/2008

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Α2' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο, Ρένα Ασημακοπούλου, Ιωάννη Ιωαννίδη, Χαράλαμπο Ζώη και Ελένη Σπίτσα, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 10 Δεκεμβρίου 2007, με την παρουσία και της γραμματέως Αικατερίνης Σιταρά, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Χ1, η οποία εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο της Ελένη Λέκκα-Ανδριοπούλου.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Ψ1, 2. Ψ2, 3. Ψ3 και 4. Ψ4. Οι δύο πρώτοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Γεώργιο Χριστόπουλο, με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.. Οι τρίτη και τέταρτος δεν παραστάθηκαν στο ακροατήριο.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 2-12-1999 αγωγή του αρχικού διαδίκου ....., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Αθηνών. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 2297/2004 του ίδιου Δικαστηρίου και 3013/2005 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 11-5-2006 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Η εισηγήτρια Αρεοπαγίτης Ελένη Σπίτσα ανέγνωσε την από 2-10-2006 έκθεση του εισηγητή Αρεοπαγίτη Ιωάννη Παπανικολάου και ήδη Αντιπροέδρου Αρείου Πάγου, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης. Η πληρεξούσια της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αντιδίκου του στη δικαστική δαπάνη.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή, νόμιμα φέρεται με την από 5-2-2007 κλήση της αναιρεσείουσας προς συζήτηση η από 19-9-2005 αίτηση της τελευταίας για αναίρεση της 3013/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών, μετά προηγούμενη ματαίωσή της.

Επειδή, όπως προκύπτει από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 286, 287, 290 και 291 παρ. 1, 2, ΚΠολΔ, η δίκη διακόπτεται και με τον θάνατο ενός των ομοδίκων. Επέρχεται δε η διακοπή από την γνωστοποίηση του λόγου αυτού προς τον αντίδικο, η οποία μπορεί να γίνει και με προφορική δήλωση στο ακροατήριο του πληρεξούσιου δικηγόρου του διαδίκου, στο πρόσωπο του οποίου επήλθε ο λόγος της διακοπής, από τον ίδιο δε, με ρητή ή σιωπηρή δήλωση, μπορεί να γίνει εκουσίως και η επανάληψη αυτής.

Η παράλειψη της τελευταίας δήλωσης δεν κωλύει τον αντίδικο, εφόσον είχε λάβει γνώση με οποιοδήποτε τρόπο του λόγου διακοπής, να μην επικαλεσθεί την έλλειψη γνωστοποίησης και θεωρώντας τη δίκη ότι έχει διακοπεί, να επισπεύσει την επανάληψή της, τηρώντας όμως τη διαδικασία που διαγράφεται από το άρθρο 291 ΚΠολΔ, δηλαδή κοινοποιώντας δικόγραφο περί επαναλήψεως στον υπέρ ου η διακοπή διάδικο, ο οποίος, σε περίπτωση διακοπής, συνεπεία θανάτου διαδίκου, είναι καθολικός διάδοχός του (κληρονόμος του).

Και τούτο, ανεξαρτήτως αν, κατά την κρίση του επισπεύδοντος, οι κληρονόμοι του αρχικού διαδίκου έχουν ή όχι έννομο συμφέρον να συνεχίσουν τη δίκη, εφόσον γι' αυτό αποφαίνεται το δικαστήριο, μετά από ακρόαση και των τελευταίων. Στην προκειμένη περίπτωση από τις με επίκληση προσκομιζόμενες ......, .... και ...., ......

εκθέσεις επιδόσεως του αρμοδίου δικαστικού επιμελητού στο Πρωτοδικείο Αθηνών ....., προκύπτει ότι, ακριβές αντίγραφο της αίτησης αναίρεσης και της από 5-2-2007 κλήσης, μετά της κάτωθι αυτής (κλήσης) πράξης ορισμού δικασίμου για την στην αρχή της παρούσας αναφερόμενη δικάσιμο της 10-12-2007 και με κλήση προς συζήτηση για τη δικάσιμο αυτή, η οποία ενέχει και κλήση προς αναγκαστική επανάληψη της δίκης (άρθρο 291 ΚΠολΔ), εκδόθηκε, με παραγγελία της επισπεύδουσας τη συζήτηση αναιρεσείουσας, νόμιμα και εμπρόθεσμα στους α) .....

και β) ......., ως καθολικούς κληρονόμους της αποβιωσάσης τρίτης αναιρεσίβλητης Ψ3. Επίσης, από τη με επίκληση προσκομιζόμενες ..... και ..... εκθέσεις επίδοσης του ίδιου ως άνω δικαστικού επιμελητή προκύπτει ότι αντίγραφο της ως άνω αίτησης αναίρεσης και κλήσης με την κάτωθι αυτής πράξη ορισμού δικασίμου με κλήση προς συζήτηση για τη ίδια ως άνω δικάσιμο, επιδόθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα από την επισπεύδουσα τη συζήτηση αναιρεσείουσα στον τέταρτο αναιρεσίβλητο.

Επομένως, εφόσον οι ανωτέρω δεν εμφανίσθηκαν στο ακροατήριο κατά την από το οικείο πινάκιο, στην άνω δικάσιμο, εκφώνηση της υπόθεσης, ούτε κατέθεσαν, κατ' άρθρο 242 παρ. 2 ΚΠολΔ δήλωση μη παραστάσεως κατά την εκφώνηση της υποθέσεως, στη δικάσιμο αυτή, πρέπει το δικαστήριο, κατ' άρθρο 576 παρ. 2 ΚΠολΔ, να προχωρήσει στη συζήτηση της αίτησης παρά την απουσία των ανωτέρω.

Επειδή, κατά το άρθρο 559 αριθ. 8 περ. β του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Πράγματα, κατά την έννοια της διάταξης αυτής, είναι οι αυτοτελείς πραγματικοί ισχυρισμοί των διαδίκων, που συγκροτούν την ιστορική βάση και επομένως θεμελιώνουν το αίτημα της αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης και όχι οι ισχυρισμοί που αποτελούν άρνηση της αγωγής ή της ένστασης ή επιχειρήματα νομικά ή πραγματικά, τα οποία αντλούνται από το νόμο ή από την εκτίμηση των αποδείξεων.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα παραπονείται ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του τον παραδεκτώς προβληθέντα ενώπιόν του ισχυρισμό της, ότι, δηλαδή, είχε τρόπο να προσπορίσει στον εαυτό της μεγάλο οικονομικό όφελος και δεν χρειαζόταν να καταφύγει στην επισφαλή λύση της αγοράς της ψιλής κυριότητας του επιδίκου ακινήτου, αφού, δυνάμει του ....

πληρεξουσίου, είχε την πληρεξουσιότητα να πωλήσει στον εαυτό της με αυτοσύμβαση το 1/2 εξ αδιαιρέτου ενός άλλου οικοπέδου που βρίσκεται στη θέση "......" της Κηφισιάς και συνεπώς υπέπεσε στην πλημμέλεια του αριθμού 8β του άρθρου 559 ΚΠολΔ. Τ' ανωτέρω, όμως, δεν συνιστούν "πράγμα" κατά τα εκτεθέντα στη μείζονα σκέψη, αλλ' επιχείρημα και η από το Εφετείο μη λήψη υπόψη αυτού δεν ιδρύει τον αναιρετικό λόγο του άρθρου 559 αριθ. 8 του ΚΠολΔ, εντεύθεν δε ο αντίθετος πρώτος λόγος αναίρεσης είναι απαράδεκτος.

Επειδή, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν. Για την ίδρυση του αναιρετικού αυτού λόγου αρκεί και ύπαρξη αμφιβολιών αν λήφθηκε υπόψη συγκεκριμένό αποδεικτικό μέσο.

Δε γεννάται όμως ο λόγος αυτός αν από τη γενική μνεία ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα αποδεικτικά μέσα, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης, καθίσταται βέβαιο ότι λήφθηκε υπόψη και το συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο που επικαλείται ο αναιρεσείων. Στην προκείμενη περίπτωση, με τον δεύτερο λόγο αναίρεσης, η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά της προσβαλλόμενης απόφασης αιτιάσεις από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.γ του ΚΠολΔ, ισχυριζόμενη ότι το Εφετείο, προκειμένου να καταλήξει στο αποδεικτικό του πόρισμα, δεν έλαβε υπόψη τα αναφερόμενα στο αναιρετήριο, έγγραφα, που αυτή επικαλέστηκε ενώπιόν του και προσκόμισε ήτοι α) βεβαίωση του Ταχ.

Ταμιευτηρίου, β) το ...... πληρεξούσιο γ) τις αποδείξεις της εταιρίας ..... από ..... έως .... και δ) φωτογραφίες. Από την επισκόπηση όμως του προσκομιζόμενου αντιγράφου της προσβαλλομένης, στην οποία γίνεται μνεία ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα έγγραφα που νόμιμα προσκόμισαν και επικαλέστηκαν οι διάδικοι σε συνδυασμό με τις παραδοχές της, δεν γεννάται αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη και τα έγγραφα αυτά, τα οποία συνεκτίμησε με τις υπόλοιπε αποδείξεις.

Επομένως, είναι απορριπτέος, ως αβάσιμος, ο λόγος αυτός της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης.

Ο τρίτος (τελευταίος) λόγος αναίρεσης, με τον οποίο η αναιρεσείουσα, υπό την επίκληση πλημμέλειας από τον αριθμό 19 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, πλήττει την αναιρεσιβαλλομένη για την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση της, όσον αφορά την αξιοπιστία του μάρτυρά της ......, είναι απαράδεκτος (άρθρο 561 παρ. 1 ΚΠολΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 19-9-2005 αίτηση της Χ1 για αναίρεση της 3013/2005 απόφασης του Εφετείου Αθηνών. Και

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα των παρισταμένων πρώτου και δευτέρου αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει στο ποσό των χιλίων οκτακοσίων (1.800) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 21 Δεκεμβρίου 2007. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 6 Μαρτίου 2008.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ