Legislator Case Law & Legislation
476/2012 AI generated

Supreme Court dismisses appeal on grounds of procedural error and lack of grounds for review regarding company resolution.

Case Number 476/2012
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court rejected the appeal filed by M. Chas A. A. and others against the Athens Court of Appeal's decision. The appellants argued the lower court misread evidence and failed to apply specific statutes regarding corporate resolutions, while the respondents contended the appeal lacked legal basis. The court ruled that the appeal was inadmissible because the appellant had died before the appeal was filed, and the remaining heirs could not revive the proceedings, leading to the dismissal of the request.

Legislator headnote

AI generated

Articles 286(a) and 573(1) of the Code of Civil Procedure; The death of a party before the filing of an appeal terminates the proceedings, preventing heirs from continuing the action.

Keywords

AI generated
death of party termination of proceedings heirs succession inadmissible appeal corporate resolution

Cited Legislation

AI generated
Article 286(a) of the Code of Civil Procedure
Article 573(1) of the Code of Civil Procedure
Article 559 of the Code of Civil Procedure
Article 339 of the Code of Civil Procedure
Article 432 of the Code of Civil Procedure
Article 35a(2) of Law 2190/1920
Article 35b(4) of Law 2190/1920
Article 176 of the Code of Civil Procedure
Article 183 of the Code of Civil Procedure
Article 189(1) of the Code of Civil Procedure
Article 191(2) of the Code of Civil Procedure

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 476 / 2012 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 476/2012

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

A1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Βασίλειο Φούκα, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη (κωλυομένου του Αντιπροέδρου Εμμανουήλ Καλούδη και του αρχαιοτέρου της συνθέσεως Αρεοπαγίτη Γ. Γιαννούλη), Νικόλαο Λεοντή, Γεώργιο Γεωργέλλη, Δημήτριο Τίγγα και Δημήτριο Κράνη, Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του στις 21 Νοεμβρίου 2011, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Των αναιρεσειόντων: 1. Μ. χας Α. Α., το γένος Ι. Κ., η οποία δεν παραστάθηκε, 2. Κ. Α. Α., κατοίκου ... και 3. Π. συζ. Ι. Σ., το γένος Α. Α., κατοίκου ... . Οι ανωτέρω παραστάθηκαν με τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Τάσσο Κεφαλέα.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. Δ. Κ. Α. και 2. Ε. συζ. Δ. Α., το γένος Α. Μ., αμφοτέρων κατοίκων ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από την πληρεξουσία δικηγόρο τους Κωνσταντίνα Κατσίφα.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 16-2-2009 αίτηση των ήδη αναιρεσειόντων ως και την από 1-4-2009 κύρια παρέμβαση των ήδη αναιρεσιβλήτων, που κατατέθηκαν στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών και συνεκδικάστηκαν. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 3309/2010 οριστική του ιδίου δικαστηρίου και 4765/2010 του Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητούν οι αναιρεσείοντες με την από 2.11.2010 αίτησή τους.

Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω και ο πληρεξούσιος δικηγόρος των αναιρεσειόντων δήλωσε ότι μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης απεβίωσε η πρώτη αυτών και στη δικονομική θέση της υπεισήλθαν και επαναλαμβάνουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη οι λοιποί αναιρεσείοντες, τους οποίους εκπροσωπεί, ως οι πλησιέστεροι συγγενείς της αποβιώσασας και μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Δημήτριος Κράνης, ανέγνωσε την από 2 Νοεμβρίου 2011 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε να απορριφθεί η από 2.11.2010 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 4765/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Ο πληρεξούσιος των αναιρεσειόντων ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, η πληρεξουσία των αναιρεσιβλήτων την απόρριψή της, καθένας δε την καταδίκη του αντίδικου μέρους στη δικαστική δαπάνη του.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Από το προσκομιζόμενο με επίκληση από τον δεύτερο και την τρίτη των αναιρεσειόντων αντίγραφο της υπ' αριθ. .../24.5.2011 ληξιαρχικής πράξης θανάτου, που συντάχθηκε από τη Ληξίαρχο Ωρωπού Αττικής, προκύπτει ότι μετά την άσκηση, στις 2.11.2010, της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης αποβίωσε, στις 23.5.2011, η πρώτη αναιρεσείουσα και άφησε πλησιέστερους συγγενείς κατά το χρόνο του θανάτου της τους ως άνω λοιπούς αναιρεσείοντες (βλ. το προσκομιζόμενο υπ' αριθ. .../2011 πιστοποιητικό του Δήμου Ωρωπού Αττικής). Ο θάνατος της πρώτης αναιρεσείουσας, ως λόγος βίαιης ως προς αυτή διακοπής της δίκης (άρθρ. 286 περ.α, 573§1 ΚΠολΔ), γνωστοποιήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της κατά τη συζήτηση της αίτησης αναίρεσης στο ακροατήριο του Αρείου Πάγου, ο οποίος δήλωσε συγχρόνως ότι στη θέση της αποβιώσασας επαναλαμβάνουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη οι λοιποί αναιρεσείοντες και μοναδικοί εξ αδιαθέτου κληρονόμοι της, τους οποίους και υπό την ιδιότητα αυτή επίσης εκπροσωπεί. Η ιδιότητα του δεύτερου και της τρίτης των αναιρεσειόντων ως μοναδικών εξ αδιαθέτου κληρονόμων της πρώτης αυτών δεν αμφισβητείται αλλά αντίθετα αποδεικνύεται από το προσκομιζόμενο υπ' αριθ. 70812/22.11.2011 πιστοποιητικό της γραμματέως του Πρωτοδικείου Αθηνών περί μη δημοσίευσης διαθήκης της αποβιώσασας.

Συνεπώς ο δεύτερος και η τρίτη των αναιρεσειόντων, οι οποίοι αποδέχθηκαν σιωπηρά την κληρονομία της δικαιοπαρόχου τους (άρθρ. 1710,1712,1846,1850 ΑΚ), παραδεκτά επαναλαμβάνουν τη βιαίως διακοπείσα δίκη, υπεισερχόμενοι στη δικονομική θέση της (άρθρ. 287,290 ΚΠολΔ).

2. Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η αντιμωλία των διαδίκων εκδοθείσα κατά τη διαδικασία της εκούσιας δικαιοδοσίας υπ' αριθ. 4765/2010 τελεσίδικη απόφαση του Εφετείου Αθηνών, η οποία απέρριψε από ουσιαστικής πλευράς την από 4.5.2010 έφεση των ήδη αναιρεσειόντων κατά της υπ' αριθ. 3309/2010 οριστικής απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών.

Με την απόφαση αυτή έγιναν δεκτές τόσο η από 16.2.2009 αίτηση των αναιρεσειόντων όσο και η από 1.4.2009 κύρια παρέμβαση των αναιρεσιβλήτων και διορίσθηκε προσωρινή διοίκηση στην ανώνυμη εταιρεία με την επωνυμία "ΑΚΤΗ ΑΜΦΙΑΡΙΟΥ - ΞΕΝΟΔΟΧΕΙΑΚΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε." αποτελούμενη από τα αναφερόμενα στην απόφαση αυτή πρόσωπα. 3.

Κατά τις διατάξεις των άρθρ. 31§1 και 32§1 του κ.ν. 2190/1920, οι αποφάσεις της γενικής συνέλευσης ανώνυμης εταιρείας λαμβάνονται με απόλυτη πλειοψηφία των εκπροσωπούμενων σ' αυτή ψήφων και καταχωρίζονται σε περίληψη σε ειδικό βιβλίο, είναι δε κατά το άρθρ. 34§1περ.β του ίδιου νόμου η γενική συνέλευση αποκλειστικά αρμόδια να αποφασίζει, εκτός άλλων, και για την εκλογή μελών του διοικητικού συμβουλίου και ελεγκτών.

Η αποφάσεις της γενικής συνέλευσης εκφράζουν τη βούληση του νομικού προσώπου της εταιρείας με σκοπό την παραγωγή έννομων συνεπειών και μπορεί να διατυπώνονται θετικά ή αρνητικά, όπως συμβαίνει όταν απορρίπτεται συγκεκριμένη πρόταση. Αρνητική απόφαση προκύπτει και όταν κατά τη γενική συνέλευση οι ψήφοι διχάζονται, έτσι ώστε η πρόταση που τέθηκε σε ψηφοφορία να συγκεντρώνει ίσο αριθμό θετικών και αρνητικών ψήφων, οπότε η πρόταση θεωρείται απορριφθείσα.

Επομένως και στην περίπτωση ψηφοφορίας για την εκλογή μελών του διοικητικού συμβουλίου της ανώνυμης εταιρείας η σχετική πρόταση θεωρείται απορριφθείσα, αν προκύψει ίσος αριθμός θετικών και αρνητικών ψήφων και δικαιολογείται τότε ο διορισμός προσωρινής διοίκησης. Αντίστοιχα μόνο η αρνητική αυτή απόφαση της μη εκλογής διοικητικού συμβουλίου και όχι η ανύπαρκτη απόφαση εκλογής διοικητικού συμβουλίου μπορεί στην περίπτωση αυτή να προσβληθεί ως ακυρώσιμη κατά τις διατάξεις του άρθρ. 35α§§1 και 7 του κ.ν. 2190/1920, όπως αντικαταστάθηκαν με το άρθρ. 42 του ν. 3604/2007, σύμφωνα με τις οποίες, απόφαση της γενικής συνέλευσης που λήφθηκε με τρόπο που δεν είναι σύμφωνος με το νόμο ή το καταστατικό, ακυρώνεται από το δικαστήριο εντός προθεσμίας τριών μηνών από την υποβολή του σχετικού πρακτικού στην αρμόδια αρχή ή από την καταχώρηση της απόφασης στο Μητρώο, εάν αυτή υποβάλλεται σε δημοσιότητα και το ίδιο ισχύει και για αποφάσεις που έλαβε γενική συνέλευση, η οποία δεν είχε νόμιμα συγκληθεί ή συγκροτηθεί.

Αντίθετα έτσι με τις περιπτώσεις ακυρότητας των αποφάσεων της γενικής συνέλευσης ανώνυμης εταιρείας, που προβλέπονται στο άρθρ. 35β του κ.ν. 2190/1920, όπως αντικαταστάθηκε με το άρθρ. 43 του ν. 3604/ 2007, οι οποίες οφείλονται σε παραβάσεις διατάξεων ουσίας και η ακυρότητα λαμβάνεται υπόψη και αυτεπαγγέλτως από το δικαστήριο εντός προθεσμίας ενός έτους από την υποβολή του σχετικού πρακτικού στην αρμόδια αρχή ή από την καταχώρηση της απόφασης στο Μητρώο, εάν αυτή υποβάλλεται σε δημοσιότητα, ακυρώσιμες είναι οι αποφάσεις της γενικής συνέλευσης που λήφθηκαν κατά παράβαση των διατάξεων των σχετικών με τη διαδικασία της λήψης τους.

Τέτοια παράβαση ακριβώς συνιστά και η λήψη απόφασης από τη γενική συνέλευση κατά παράβαση των περί πλειοψηφίας διατάξεων του νόμου ή του καταστατικού της εταιρείας. Εξ άλλου κατά τις διατάξεις της παρ.6 του άρθρ. 18 του κ.ν.2190/1920, που τέθηκαν σε ισχύ με το άρθρ. 25§3 του ν. 3604/2007, το καταστατικό της ανώνυμης εταιρείας μπορεί να ορίζει ότι προτείνονται προς εκλογή στο διοικητικό συμβούλιο υποψήφιοι βάσει καταλόγων και ότι εκλέγονται από αυτούς τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου κατά την αναλογία των ψήφων που λαμβάνει κάθε κατάλογος..., εκλέγονται δε από τον κάθε κατάλογο, ανάλογα με τις προβλέψεις του καταστατικού, είτε τα πρόσωπα που έλαβαν τις περισσότερες ψήφους είτε τα πρόσωπα που προηγούνται στη σειρά του καταλόγου, ενώ το σύστημα της εκλογής αυτής και αν δεν προβλέπεται από το αρχικό καταστατικό, μπορεί να εισαχθεί ή να καταργηθεί με απόφαση της γενικής συνέλευσης, που λαμβάνεται σύμφωνα με τις παρ. 1 και 2 του άρθρ. 29 και την παρ. 1 του άρθρ. 31 του αυτού νόμου, εκτός αν το καταστατικό προβλέπει υψηλότερα ποσοστά απαρτίας ή πλειοψηφίας.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης (άρθρ. 561§2 ΚΠολΔ) ότι αυτή, εκτιμώντας το σύνολο των αποδεικτικών στοιχείων, που παραδεκτά επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν οι διάδικοι, δέχθηκε ως προς την ουσία της υπόθεσης, μεταξύ άλλων, και τα ακόλουθα: "Δυνάμει της υπ' αριθ. 5542/2008 αποφάσεως του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών ...

διορίσθηκε προσωρινή διοίκηση της ανώνυμης εταιρείας "ΑΚΤΗ ΑΜΦΙΑΡΙΟΥ-ΞΕΝΟΔΟΧΙΑΚΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε." με έδρα το Μαρκόπουλο Ωρωπού Αττικής, η οποία εκμεταλλεύεται το Ξενοδοχείο ΑΛΚΥΟΝΙΣ και της οποίας μέτοχοι είναι οι αιτούντες (αναιρεσείοντες) και οι κυρίως παρεμβαίνοντες (αναιρεσίβλητοι), εκπροσωπούντες το 100% του καταβεβλημένου μετοχικού κεφαλαίου της ..., με αρμοδιότητα, αφού συγκροτηθεί σε σώμα ..., να συγκαλέσει γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας προκειμένου μέσα σε προθεσμία έξι μηνών από της δημοσιεύσεως της αποφάσεως, ήτοι μέχρι 19.2.2009, να εκλεγεί η νέα διοίκηση της εταιρείας ...

Λίγες ημέρες προ της λήξεως του εξαμήνου της θητείας της η ανωτέρω προσωρινή διοίκηση της εταιρείας, αφού συνήλθε στο Μαρκόπουλο Ωρωπού Αττικής την 5.2.2009, αποφάσισε κατά πλειοψηφία τη σύγκλιση έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας για την 5.3.2009 και με θέμα ημερησίας διατάξεως την εκλογή μελών διοικητικού συμβουλίου, σύμφωνα με την προαναφερόμενη απόφαση του ΜονΠρΑθηνών, προσκάλεσε δε προς τούτο τους μετόχους της εταιρείας.

Την 19.2.2009 έληξε εντωμεταξύ η θητεία του ανωτέρω προσωρινού διοικητικού συμβουλίου, τα μέλη του οποίου ωστόσο διορίσθηκαν εκ νέου ως προσωρινή διοίκηση της εταιρείας με την από 19.2.2009 προσωρινή διάταξη της Προέδρου Υπηρεσίας του Πρωτοδικείου Αθηνών ... Πράγματι την 5.3.2009 συνήλθαν οι εκπροσωπούντες το 100% του καταβεβλημένου μετοχικού κεφαλαίου μέτοχοι της εταιρείας σε έκτακτη γενική συνέλευση...

προκειμένου να εκλέξουν τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου. Κατά τη συνέλευση οι αντιπρόσωποι των κυρίως παρεμβαινόντων, ήτοι των μετόχων Δ. και Ε. Α., οι οποίοι εκπροσωπούν το 50% του μετοχικού κεφαλαίου, πρότειναν πρώτοι αυτοί εξαμελές διοικητικό συμβούλιο, αποτελούμενο από τους 1) Κ. Α. Α., 2) Γ. Δ. Α., 3) Π.

Α. του Α. συζ. Ι. Σ., 4) Σ. Δ. Μ., 5) Σ. Ε. Σ. και 6) Δ. Χ. Ν.. Στη συνέχεια οι αντιπρόσωποι των αιτούντων ..., οι οποίοι εκπροσωπούν το άλλο 50% του μετοχικού κεφαλαίου, πρότειναν επταμελές διοικητικό συμβούλιο, αποτελούμενο από τους 1) Κ. Α. Α., 2) Κ. Δ. Α., 3) Π. Α. του Α. συζ. Ι. Σ., 4) Ι. Γ. Σ. 5) Σ. Ε. Σ., 6) Γ. Δ. Α. και 7) Δ. Χ. Ν.. Ακολούθησε μυστική ψηφοφορία...

και η πρώτη των ανωτέρω προτάσεων έλαβε 113.153 ψήφους υπέρ και 113.153 ψήφους κατά. Η δεύτερη πρόταση έλαβε ομοίως 113.153 ψήφους υπέρ και 113.153 ψήφους κατά, όπως προκύπτει τόσο από το προσκομιζόμενο και επικαλούμενο από τους αιτούντες με ημερομηνία 20.3.2009 ακριβές αντίγραφο του πρακτικού της έκτακτης γενικής συνελεύσεως των μετόχων ..., που έχει υπογραφεί από την Π.

Α. ως Πρόεδρο της προσωρινής διοικήσεως και έχει κατατεθεί στην αρμόδια υπηρεσία της Νομαρχίας Ανατολικής Αττικής προκειμένου να καταχωρηθεί στο μητρώο της εταιρείας, όσο και από το προσκομιζόμενο και επικαλούμενο από τους κυρίως παρεμβαίνοντες χειρόγραφο πρακτικό με τις υπογραφές των συμμετεχόντων στην έκτακτη γενική συνέλευση.

Στο αντίγραφο του πρακτικού της έκτακτης γενικής συνελεύσεως, που κατατέθηκε στην αρμόδια υπηρεσία της Νομαρχίας, αναφερόταν συμπερασματικώς ότι οι 1) Π. Α. Α., 2) Κ.ς Α. Α.ς, 3) Γ. Δ. Α.ς, 4) Σ. Ε. Σ. και 5) Δ. Χ. Ν. έλαβαν 226.306 ψήφους υπέρ και καμία κατά, ήτοι το σύνολο των ψήφων όλων των παρισταμένων μετόχων (παμψηφία) και επομένως εκλέγεται πενταμελές διοικητικό συμβούλιο αποτελούμενο από τους ανωτέρω.

Αντιθέτως στο υπογεγραμμένο από τους συμμετέχοντες στη συνέλευση πρακτικό ουδεμία τέτοια μνεία γινόταν, αλλά επίσης συμπερασματικώς αναφερόταν ότι δεν εκλέγεται διοικητικό συμβούλιο. Στη συνέχεια η Π. Α., δικηγόρος, η οποία είναι μέτοχος της εταιρείας και μέλος της διορισθείσας με την προαναφερθείσα με αριθμό 5542/2008 απόφαση προσωρινής διοικήσεως, αλλά και (της διορισθείσας) με την από 19.2.2009 προσωρινή διαταγή, απηύθυνε την από 3.4.2009 πρόσκληση προς τους 1) Κ.

Α. Α., 2) Γ. Δ. Α., 3) Σ. Ε. Σ. και 4) Δ. Χ. Ν., οι οποίοι προτάθηκαν για μέλη του διοικητικού συμβουλίου και από τις δύο ομάδες μετόχων, προκειμένου, όπως αναφερόταν στην πρόσκληση, μετά την εκλογή τους ως μελών του διοικητικού συμβουλίου, να προσέλθουν, εφόσον αποδέχονταν την εκλογή τους, σε συνεδρία την 9.4.2009, στην έδρα της εταιρείας, για να συγκροτηθεί σε σώμα το νέο διοικητικό συμβούλιο, να εκλεγεί διευθύνων σύμβουλος και να ανατεθούν σ' αυτόν εξουσίες εκπροσωπήσεως, πλην όμως οι προσκληθέντες Γ.

Α. και Δ. Ν. δεν προσήλθαν στη συνεδρίαση της 9.4.2009, ενώ προηγουμένως με την από 8.4.2009 κοινή με τους κυρίως παρεμβαίνοντες εξώδικη δήλωση - πρόσκληση - διαμαρτυρία προς τους αιτούντες αντέδρασαν, αρνούμενοι ότι η έκτακτη γενική συνέλευση της 5.3.2009 εξέλεξε διοικητικό συμβούλιο, και τους γνωστοποίησαν ότι δεν θα παραστούν στη συνεδρίαση του ανύπαρκτου διοικητικού συμβουλίου της 9.4.2009.

Κατά την ημερομηνία αυτοί οι υπόλοιποι προσκληθέντες συνεδρίασαν ως νέο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας και εξέλεξαν ως αντικαταστάτες των Γ. Α. και Δ. Ν. ... τους Χ. Τ. και Ι. Σ., συνταγέντος προς τούτο σχετικού πρακτικού. Εν συνεχεία την 9.4.2009 τα προαναφερόμενα πρόσωπα προέβησαν σε πράξη συγκροτήσεώς τους σε σώμα ως νέου διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας, συνταγέντος προς τούτο σχετικού πρακτικού.

Στο δε υπ' αριθ. ΦΕΚ 9018/24.7.2009, τεύχος Α.Ε και Ε.Π.Ε., δημοσιεύθηκε ανακοίνωση του Νομάρχη Ανατολικής Αττικής ότι την 2.7.2009 καταχωρήθηκαν στο μητρώο της εταιρείας α) το από 5.3.2009 πρακτικό της έκτακτης γενικής συνελεύσεως των μετόχων, από το οποίο προέκυπτε εκλογή νέου διοικητικού συμβουλίου με σύνθεση τους 1) Π.

Α. Α., 2) Κ. Α. Α., 3) Γ. Δ. Α., 4) Σ. Ε. Σ. και 5) Δ. Χ. Ν., β) το από 9.4.2009 πρακτικό διοικητικού συμβουλίου, με το οποίο εκλέχθηκαν νέα μέλη σε αντικατάσταση των μη αποδεχθέντων την εκλογή τους και γ) το από 20.4.2009 πρακτικό διοικητικού συμβουλίου, με το οποίο συγκροτήθηκε σε σώμα το από 9.4.2009 διοικητικό συμβούλιο ως εξής: 1) Π.

Α. Α. ως Πρόεδρος, 2) Κ. Α. Α. ως Αντιπρόεδρος και Διευθύνων Σύμβουλος, 3) Ι. Γ. Σ., 4) Σ. Ε. Σ. και 5) Χ. Ν. Τ. ως μέλη. Για δε τις ενέργειες αυτές οι κυρίως παρεμβαίνοντες υπέβαλαν στην Εισαγγελία Αθηνών την από 7.4.2009 μήνυση..., με την οποία κατεμήνυσαν τους Π. Α., Ι. Σ., Σ. Σ. και Κ. Α. Α. για την αξιόποινη πράξη της πλαστογραφίας μετά χρήσεως.

Από το κοινό περιεχόμενο των δύο εγγράφων, που σύμφωνα με τα προαναφερόμενα προσκόμισαν οι αντίδικοι ως αντίγραφα των πρακτικών της με ημερομηνία 5.3.2009 έκτακτης γενικής συνέλευσης των μετόχων, προέκυψε με σαφήνεια ότι στις 5.3.2009 υποβλήθηκαν στη συγκληθείσα και συγκροτηθείσα γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας δύο αυτοτελείς προτάσεις με συγκεκριμένη κάθε φορά προτεινόμενη σύνθεση διοικητικού συμβουλίου, εκ των οποίων όμως καμία δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία ψήφων, ώστε να εγκριθεί, καθόσον κάθε πρόταση συγκέντρωσε ίσο αριθμό θετικών και αρνητικών ψήφων.

Τα κοινά πρόσωπα που περιέχονται στις δύο διαφορετικές προτάσεις συγκροτήσεως διοικητικού συμβουλίου συγκέντρωσαν στις δύο ψηφοφορίες τόσες θετικές όσες και αρνητικές ψήφους, ήτοι υπήρξε ισοψηφία και τις δύο φορές με τη διαφορά ότι σε κάθε ψηφοφορία εναλλασσόταν η προέλευση των θετικών και αρνητικών ψήφων.

Επομένως και οι δύο προτάσεις απορρίφθηκαν, κανένας δε προτεινόμενος ως μέλος του διοικητικού συμβουλίου δεν συγκέντρωσε την απαιτούμενη πλειοψηφία για να εκλεγεί και ως εκ τούτου ουδεμία απόφαση ελήφθη για την εκλογή μελών του διοικητικού συμβουλίου κατά την έκτακτη γενική συνέλευση ... της 5.3.2009, εν όψει του ότι καθένας από τους διαδίκους μετόχους διέθετε ίσο αριθμό μετοχών και ως εκ τούτου υπήρχε αδυναμία σχηματισμού πλειοψηφίας".

Στη συνέχεια το Εφετείο δέχθηκε ότι "ανεξαρτήτως του ότι οι εκκαλούντες δεν πρότειναν την ακυρότητα της απόφασης της γενικής συνέλευσης της 5.3.2009", δηλαδή της απορριπτικής των δύο προτάσεων απόφασης, "η περαιτέρω σύγκληση και συγκρότηση διοικητικού συμβουλίου σε σώμα, σύμφωνα με τα από 9.4.2009 και 20.4.2009 σχετικά πρακτικά του, δεν ήταν σύννομη, διότι τα πρόσωπα αυτά δεν εξελέγησαν από την έκτακτη γενική συνέλευση της 5.3.2009 και επομένως δεν νομιμοποιούνταν να συγκροτήσουν διοικητικό συμβούλιο και να λειτουργήσουν ως εκπροσωπευτικό όργανο της εταιρείας.

Η τήρηση δε της προβλεπόμενης εκ του νόμου δημοσιότητας με την καταχώρηση στο μητρώο της εταιρείας των προαναφερθέντων πρακτικών και τη δημοσίευση σχετικής ανακοινώσεως στο τεύχος ΑΕ και ΕΠΕ της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως ως εκ του δηλωτικού και βεβαιωτικού χαρακτήρα της, δεν μπορεί να θεραπεύσει την έλλειψη νομιμοποιήσεως του φερόμενου ως διοικητικού συμβουλίου.

Κατόπιν αυτού εφόσον από της 19.2.2009 έληξε η θητεία της διορισθείσης με την υπ' αριθ. 5542/2008 απόφαση του ΜονΠρΑθηνών προσωρινής διοικήσεως και δεν εξελέγη διοικητικό συμβούλιο από την έκτακτη γενική συνέλευση της 5.3.2009, η εταιρεία εστερείτο διοικήσεως και επομένως υφίστατο νόμιμη περίπτωση για το διορισμό εκ νέου προσωρινής διοικήσεως".

Με βάση τις παραδοχές αυτές το Εφετείο, αφού περαιτέρω έκρινε ότι ήταν ορθή η επιλογή των προσώπων που διορίσθηκαν με την πρωτόδικη απόφαση ως μέλη της προσωρινής διοίκησης της εταιρείας ΑΚΤΗ ΑΜΦΙΑΡΙΟΥ - ΞΕΝΟΔΟΧΙΑΚΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ, απέρριψε στο σύνολό της την έφεση των αναιρεσειόντων κατά της πρωτόδικης απόφασης.

Σύμφωνα με τις παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης, κατά την έκτακτη γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας με την επωνυμία "ΑΚΤΗ ΑΜΦΙΑΡΙΟΥ-ΞΕΝΟΔΟΧΙΑΚΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε.", που συγκλήθηκε και συγκροτήθηκε στις 5.3.2009 με θέμα την εκλογή μελών για το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας αυτής, τέθηκαν σε ψηφοφορία δύο προτάσεις, η πρώτη των οποίων περιλάμβανε έξι συνολικά πρόσωπα και η δεύτερη επτά ως προτεινόμενα για το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, όμως οι δύο προτάσεις τελικά ισοψήφησαν, αφού κάθε πρόταση έλαβε τόσο υπέρ όσο και κατά αυτής 113.153 ψήφους και συνεπώς αμφότερες οι προτάσεις κατά την κρίση του Εφετείου απορρίφθηκαν, με αποτέλεσμα να μην ληφθεί τελικώς απόφαση για την εκλογή μελών στο διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, αφού και ως προς τα κοινά και στις δύο προτάσεις πρόσωπα ισχύει η αυτή ισοψηφία, δηλαδή τα κοινά πρόσωπα ψηφίσθηκαν στο πλαίσιο της μιας πρότασης και καταψηφίσθηκαν στο πλαίσιο της άλλης.

Αντίθετα κατά την άποψη των αναιρεσειόντων τα ως άνω κοινά πρόσωπα υπερψηφίσθηκαν στο πλαίσιο και των δύο προτάσεων και συνεπώς το Εφετείο, που έκρινε διαφορετικά και θεώρησε ότι δεν εκλέχθηκε κατά την παραπάνω γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας διοικητικό συμβούλιο, παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου την ουσιαστικού δικαίου διάταξη του άρθρ. 31§1 του κ.ν. 2190/1920 και υπέπεσε έτσι στις πλημμέλειες από τους αριθμούς 1 και 19 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, για τις οποίες οι αναιρεσείοντες αιτιώνται την εφετειακή απόφαση με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης.

Οι αναιρεσείοντες, δηλαδή, ισχυρίζονται, κατ' εκτίμηση, ότι ως προς τα κοινά και στις δύο προτάσεις πρόσωπα η ψήφιση κάθε πρότασης λειτουργεί σωρευτικά και δεν αποτελεί για τα πρόσωπα αυτά αρνητική ψήφο η αντίστοιχη με την ψήφιση της μιας πρότασης καταψήφιση της άλλης, σε κάθε δε περίπτωση, όπως περαιτέρω ισχυρίζονται οι αναιρεσείοντες, η διενέργεια της ψηφοφορίας με υποβολή προτάσεων, δηλαδή βάσει καταλόγων, δεν ήταν επιτρεπτή, εφόσον δεν υπάρχει σχετική πρόβλεψη στο καταστατικό της εταιρείας.

Ωστόσο παρά την έλλειψη σχετικής πρόβλεψης στο καταστατικό, που πρέπει να θεωρηθεί δεδομένη, εφόσον με την προσβαλλόμενη απόφαση δεν βεβαιώνεται η ύπαρξή της, το Εφετείο, στηριζόμενο στο κοινό, όπως αναφέρει στην απόφασή του, περιεχόμενο των εγγράφων, που προσκόμισαν οι διάδικοι, χαρακτηρίζοντάς τα ως αντίγραφα των πρακτικών της από 5.3.2009 γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας, δέχθηκε κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του, αφού πρόκειται για ζήτημα που αφορά την ουσία της υπόθεσης (άρθρ. 561§1 ΚΠολΔ), ότι η ψηφοφορία της 5.3.2009 για την εκλογή μελών του διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας αφορούσε στην πραγματικότητα, κατά την κοινή συμφωνία όλων των μετόχων, δύο αυτοτελείς προτάσεις με ομαδοποιημένα τα πρόσωπα της κάθε πρότασης, έτσι ώστε η ψήφιση της μιας πρότασης να αποτελεί καταψήφιση της άλλης, αλλά και καταψήφιση των κατ' ιδίαν προσώπων της πρότασης αυτής, χαρακτηριζόμενη μάλιστα ως αρνητική ψήφος, μολονότι τα κοινά και στις δύο προτάσεις πρόσωπα, αν η ψηφοφορία αφορούσε ατομικά τα πρόσωπα αυτά και όχι ως μέλη αντίστοιχων ομάδων, θα είχαν υπερψηφισθεί, λαμβάνοντας το σύνολο των ψήφων.

Έτσι που έκρινε το Εφετείο δεν παραβίασε, αλλά ορθά ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρ. 18§6 και 32§1 του κ.ν. 2190/1920, και με σαφείς, πλήρεις και χωρίς αντιφάσεις αιτιολογίες, που επιτρέπουν τον αναιρετικό έλεγχο, κατέληξε στο αποδεικτικό πόρισμα ότι οι δύο προτάσεις για την εκλογή διοικητικού συμβουλίου στην εταιρεία των διαδίκων μπορούσαν να γίνουν δεκτές ή να απορριφθούν ως σύνολο η κάθε μία, με αποτέλεσμα, εφόσον ισοψήφησαν, να θεωρούνται ότι αμφότερες απορρίφθηκαν και να μην υπάρχει συνεπώς στην ουσία απόφαση εκλογής διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας.

Επομένως ο αντίθετος δεύτερος λόγος της αίτησης αναίρεσης είναι αβάσιμος και απορριπτέος. Απορριπτέοι επίσης ως αβάσιμοι είναι και οι τρίτος και τέταρτος λόγοι της αίτησης αναίρεσης, με τους οποίους οι αναιρεσείοντες προσάπτουν στην προσβαλλόμενη απόφαση τις πλημμέλειες ότι αφενός μεν παρά το νόμο έλαβε υπόψη το χειρόγραφο πρακτικό της από 5.3.2009 γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας που προσκόμισαν οι αναιρεσίβλητοι, μολονότι δεν είναι καταχωρημένο στο ειδικό βιβλίο του άρθρ. 32§1 του κ.ν. 2190/1920 και πρόκειται για δεύτερο πρακτικό σε σχέση με το πρακτικό που αυτοί (αναιρεσείοντες) προσκόμισαν, αφετέρου δε παραμόρφωσε (η απόφαση) το περιεχόμενο του χειρόγραφου αυτού πρακτικού, δεχόμενη ότι κατά την ως άνω γενική συνέλευση δεν αναδείχθηκαν μέλη για το διοικητικό συμβούλιο της εταιρείας, παρόλο που προκύπτει από το πρακτικό αυτό ότι πέντε από τα πρόσωπα που είχαν προταθεί για να εκλεγούν στο διοικητικό συμβούλιό της έλαβαν το σύνολο των εκπροσωπούμενων στη γενική συνέλευση ψήφων, δηλαδή με τους παραπάνω λόγους της αίτησης αναίρεσης αποδίδονται αντίστοιχα στην προσβαλλόμενη απόφαση πλημμέλειες από τους αριθμούς 11α και 20 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ.

Όμως αντίθετα και πάλι με όσα οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν, οι αναιρεσίβλητοι δεν προσκόμισαν στο Εφετείο δεύτερο πρακτικό της από 3.5.2009 γενικής συνέλευσης των μετόχων της εταιρείας ούτε βέβαια για το κύρος του όποιου πρακτικού απαιτείται ως συστατικός τύπος η καταχώρησή του στο ειδικό βιβλίο του άρθρ. 32§1 του κ.ν. 2190/1920, η οποία έχει δηλωτικό απλώς χαρακτήρα, αλλά προσκόμισαν αντίγραφο του ενός και μοναδικού πρακτικού της συνέλευσης αυτής στην αρχική χειρόγραφη μορφή του, η οποία δεν περιείχε όσα συμπληρωματικά εκ των υστέρων καταχωρήθηκαν σ' αυτό, σύμφωνα με το αντίγραφο που προσκόμισαν οι αναιρεσείοντες, το δε Εφετείο, το οποίο κατά την αναιρετικά ανέλεγκτη κρίση του δεν θεώρησε δεσμευτική τη σχετική προσθήκη, ορθά ανέγνωσε και δεν παραμόρφωσε το περιεχόμενο του αντιγράφου που προσκόμισαν οι αναιρεσίβλητοι, με βάση το οποίο απλώς κατέληξε σε διαφορετικό αποδεικτικό πόρισμα σε σχέση με όσα οι αναιρεσείοντες υποστηρίζουν, γεγονός όμως που δεν συνιστά παραμόρφωση του περιεχομένου του, αφού παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου, που ιδρύει τον αναιρετικό λόγο από τον αριθ. 20 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ, υπάρχει όταν το δικαστήριο της ουσίας από εσφαλμένη ανάγνωση αποδεικτικού κατά την έννοια των άρθρ. 339 και 432 επ.

ΚΠολΔ εγγράφου δέχθηκε ως περιεχόμενό του κάτι διαφορετικό από το πραγματικό, δηλαδή ότι περιέχει περιστατικά προφανώς διάφορα από εκείνα που πράγματι περιλαμβάνει, όχι δε και όταν από το περιεχόμενο του εγγράφου, το οποίο το δικαστήριο ορθώς ανέγνωσε, συνάγει αποδεικτικό πόρισμα διαφορετικό από εκείνο που ο αναιρεσείων θεωρεί ορθό, αφού στην περίπτωση αυτή πρόκειται για παράπονο αναγόμενο στην εκτίμηση πραγματικών περιστατικών, που εκφεύγει από τον αναιρετικό έλεγχο (ΟλΑΠ 1/1999, ΑΠ 832/2009, 1627/2010).

Τέλος το Εφετείο με βάση τις παραπάνω παραδοχές της απόφασής του δεν εφάρμοσε κατά την ουσιαστική έρευνα της υπόθεσης και ούτε στις νομικές σκέψεις της απόφασης του αναφέρει τη διάταξη της παρ. 2 του άρθρ. 35α του κ.ν. 2190/1920, όπως εσφαλμένα υπολαμβάνουν οι αναιρεσείοντες, ενώ εξ άλλου περιέλαβε μεν στις νομικές σκέψεις της απόφασής του τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρ. 35β του ίδιου νόμου, όμως δεν εφάρμοσε τελικά τη διάταξη αυτή, με την οποία ορίζεται η προθεσμία προσβολής των άκυρων αποφάσεων της γενικής συνέλευσης ανώνυμης εταιρείας και τα δικαιούμενα να επικαλεσθούν την ακυρότητα πρόσωπα, αφού, σύμφωνα με όσα προαναφέρθηκαν, δεν λήφθηκε κατά τη γενική συνέλευση των μετόχων της εταιρείας με την επωνυμία "ΑΚΤΗ ΑΜΦΙΑΡΙΟΥ - ΞΕΝΟΔΟΧΙΑΚΑΙ ΚΑΙ ΤΟΥΡΙΣΤΙΚΑΙ ΕΠΙΧΕΙΡΗΣΕΙΣ Α.Ε.", που συγκλήθηκε και συγκροτήθηκε στις 5.3.2009, απόφαση εκλογής διοικητικού συμβουλίου της εταιρείας, ώστε να μπορεί ενδεχομένως, κατά τα προεκτεθέντα, να τεθεί θέμα ακυρωσίας και όχι ακυρότητας της απόφασης αυτής, αλλά αντίθετα υπήρξε αρνητική απόφαση μη εκλογής διοικητικού συμβουλίου, την οποία οι αναιρεσείοντες δεν προσέβαλαν ως ακυρώσιμη.

Συνεπώς τα αντίθετα που υποστηρίζονται με τον πρώτο λόγο της αίτησης αναίρεσης βασίζονται σε εσφαλμένες προϋποθέσεις και πρέπει έτσι και ο λόγος αυτός από τους αριθμούς 1 και 14 του άρθρ. 559 ΚΠολΔ να απορριφθεί ως αβάσιμος. Συνακόλουθα η κρινόμενη αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί στο σύνολό της, οι δε αναιρεσείοντες, που ηττήθηκαν, πρέπει να καταδικασθούν στα δικαστικά έξοδα των αναιρεσιβλήτων, κατά το σχετικό νόμιμο αίτημα των τελευταίων (άρθρ. 176, 183, 189§1, 191§2 ΚΠολΔ), όπως στο διατακτικό ειδικότερα.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 2.11.2010 αίτηση των Κ. Α. και Π. Α. συζύγου Ι. Σ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 4765/2010 απόφασης του Εφετείου Αθηνών.

Καταδικάζει τους αναιρεσείοντες στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα,. στις 20 Φεβρουαρίου 2012. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 22 Μαρτίου 2012.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ