476/2010 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 476 / 2010 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 476/2010

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Δημήτριο Κανελλόπουλο, Αντιπρόεδρο, Ελισάβετ Μουγάκου - Μπρίλλη, Λεωνίδα Ζερβομπεάκο, Μιχαήλ Θεοχαρίδη και Δημήτριο Μαζαράκη, Αρεοπαγίτες.

ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 20 Ιανουαρίου 2010, με την παρουσία και της γραμματέως Φωτεινής Σαμέλη, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: ... ενεργούσα ατομικά και ως μοναδική κληρονομική διάδοχος της αρχικής αποβιώσασας διαδίκου ...., η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο της Ηλία Δρακουλόγκωνα, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Των αναιρεσιβλήτων: 1. ..., και 2. ..., οι οποίοι εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Νικόλαο Μπούρμπο, με δήλωση του αρθρ. 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 17-8-1996 αγωγή της αναιρεσείουσας και της αρχικής διαδίκου ..., που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 129/1999 μη οριστική, 3/2006 οριστική του ίδιου Δικαστηρίου και 158/2008 του Εφετείου Πατρών. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητά η αναιρεσείουσα με την από 23-5-2008 αίτησή της και τους από 16-12-2009 πρόσθετους λόγους.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο εισηγητής Αρεοπαγίτης Μιχαήλ Θεοχαρίδης ανέγνωσε την από 12-1-2010 έκθεσή του, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της κρινόμενης αίτησης αναίρεσης και των προσθέτων λόγων.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

ΕΠΕΙΔΗ, από τις διατάξεις των άρθρων 118 αριθ. 4, 566 παρ. 1 και 577 παρ. 3 ΚΠολΔ προκύπτει, ότι στο έγγραφο της αναίρεσης πρέπει να αναφέρεται κατά τρόπο σαφή, ορισμένο και ευσύνοπτο η νομική πλημμέλεια που αποδίδεται στο δικαστήριο της ουσίας, ώστε να είναι δυνατόν να διαπιστωθεί αν και ποιό λόγο αναίρεσης, από τους περιοριστικώς αναφερομένους στο άρθρο 559 ΚΠολΔ, θεμελιώνει η προβαλλόμενη αιτίαση.

Ειδικά, για να είναι ορισμένος ο από τον αριθμό 1 του άρθρου 559 ΚΠολΔ λόγος αναίρεσης πρέπει να διαλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, η συγκεκριμένη διάταξη του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκε και το αποδιδόμενο στην προσβαλλόμενη απόφαση νομικό σφάλμα κατά την ερμηνεία και εφαρμογή του ουσιαστικού νόμου, εφόσον δε το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η ελάσσων πρόταση του νομικού του συλλογισμού, δηλαδή, τα πραγματικά γεγονότα που αυτό δέχθηκε, υπό τα οποία και συντελέστηκε η προβαλλόμενη παραβίαση των κανόνων του ουσιαστικού δικαίου.

Για το ορισμένο, επίσης, του λόγου αυτού αναίρεσης, σε περίπτωση παραβίασης περισσότερων της μιας διατάξεων, πρέπει να εξειδικεύονται για καθεμία από αυτές οι κρίσιμες ουσιαστικές παραδοχές του δικαστηρίου και το υπαγωγικό σφάλμα του τελευταίου. Στην προκειμένη περίπτωση, με τον πρώτο λόγο του κυρίου δικογράφου της αίτησης αναίρεσης, αφού στην αρχή εκτίθενται διεξοδικώς οι παραδοχές της προσβαλλόμενης απόφασης επί του πραγματικού της υποθέσεως, στη συνέxεια αναφέρεται, ότι το Εφετείο, που έκρινε ότι είναι αβάσιμοι όλοι οι ισχυρισμοί που πρόβαλαν η ήδη αναιρεσείουσα και η αρχικώς ενάγουσα μητέρα της με την ένδικη αγωγή τους, με την οποία ζήτησαν την κήρυξη της ακυρότητας των συμβάσεων διανομής και ανταλλαγής ποσοστών εξ αδιαιρέτου ακινήτων, που είχαν καταρτισθεί με τα υπ'αριθμ....

και ... συμβόλαια της συμβολαιογράφου Αθηνών Άλκηστης Χριστοδούλου, λόγω 1) απάτης που μετήλθαν οι αντισυμβληθέντες εναγόμενοι σε βάρος αυτών και του συμβληθέντος, ως αντιπροσώπου τους, Ζ 2) μη παροχής στον αντιπρόσωπό τους, με τη δοθείσα σχετική πληρεξουσιότητα, εξουσίας για συνομολόγηση διανομής με ανταλλαγή ιδανικών μεριδίων και 3) αντίθεσης των συμβάσεων αυτών στα χρηστά ήθη, και ακολούθως απέρριψε ως αβάσιμη την έφεσή τους, επικυρώνοντας την απόφαση του πρωτοβάθμιου Δικαστηρίου, παραβίασε ευθέως και εκ πλαγίου τις ουσιαστικού δικαίου διατάξεις των άρθρων "α) 147,148,154,155 του ΑΚ, που προβλέπουν την ακυρότητα της δικαιοπραξίας, η οποία συνάπτεται από πλάνη και απάτη, β) 174,179,180,184 ΑΚ, που προβλέπουν την ακυρότητα της δικαιοπραξίας, που είναι απαγορευμένη, ως αντιβαίνουσα στα χρηστά ήθη γ) 211,214,216,229 ΑΚ, που καθορίζουν τα όρια ισχύος και έλλειψης της πληρεξουσιότητας δ) 1033 ΑΚ, που προβλέπει την κτήση ακινήτου με σύμβαση ε) 173, 200, 261 ΑΚ που είναι σχετικές με την ερμηνεία των συμβάσεων στ) 798-780 ΑΚ, που αφορούν τη σύμβαση αυτούσιας διανομής, και 1887-1890 ΑΚ, που προβλέπουν τη διανομή κληρονομίας ζ) 573 ΑΚ, που προβλέπει τη σύμβαση ανταλλαγής, σε συνδυασμό με τα άρθρα 513, 514, 519, 520, 540, 547, 550, 552, 557 και 562 ΑΚ περί πωλήσεως και η) 60 παρ.1 του Ν.Δ. 86/1969, περί Δασικού Κώδικα, που απαγορεύει την κατάρτιση συμβολαίων διανομής ακινήτων, για τα οποία απαιτείται προηγούμενη γνώση και άδεια των δασικών αρχών".

Ο αναιρετικός αυτός λόγος είναι απορριπτέος προεχόντως ως αόριστος, γιατί, μολονότι παρατίθενται στο αναιρετήριο οι πιο πάνω διατάξεις του ουσιαστικού δικαίου που φέρονται ότι παραβιάστηκαν και εκτίθενται, επίσης, σ` αυτόν οι απόψεις της αναιρεσείουσας σε σχέση με την έννοια των εν λόγω διατάξεων, δεν εξειδικεύεται το υπαγωγικό σφάλμα του Εφετείου, δηλαδή, που ακριβώς εντοπίζεται η παράβαση κατά την ερμηνεία ή εφαρμογή της καθεμιάς από τις προμνημονευόμενες ουσιαστικές διατάξεις.

ΕΠΕΙΔΗ, κατά το άρθρο 559 αριθ. 19 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν η απόφαση δεν έχει νόμιμη βάση και ιδίως δεν έχει καθόλου αιτιολογίες ή έχει αιτιολογίες αντιφατικές ή ανεπαρκείς σε ζήτημα που ασκεί ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης, λόγω αντιφατικών ή ανεπαρκών αιτιολογιών, όταν από το αιτιολογικό της απόφασης, που συνιστά την ελάσσονα πρόταση του δικανικού συλλογισμού, δεν προκύπτουν, κατά τρόπο πλήρη, σαφή και χωρίς αντιφάσεις, τα πραγματικά περιστατικά τα οποία, σύμφωνα με το νόμο, είναι αναγκαία για την κρίση στη συγκεκριμένη περίπτωση, ότι συντρέχουν οι όροι της διάταξης που εφαρμόστηκε ή ότι δε συντρέχουν οι όροι της εφαρμογής της.

Ιδρύεται, δηλαδή, ο λόγος αυτός, όταν από τις παραδοχές της απόφασης δημιουργούνται αμφιβολίες για το αν εφαρμόστηκε ή όχι ορισμένη ουσιαστική διάταξη νόμου. Αντίθετα δεν υπάρχει έλλειψη νόμιμης βάσης όταν πρόκειται για ελλείψεις αναγόμενες στην εκτίμηση των αποδείξεων και ειδικότερα στην ανάλυση, στάθμιση και αξιολόγηση αυτών και στην αιτιολόγηση του πορίσματος που έχει εξαχθεί από αυτές, αρκεί τούτο να διατυπώνεται στην απόφαση με σαφήνεια και χωρίς αντιφάσεις.

Στην προκειμένη περίπτωση, με τον τρίτο λόγο της αίτησης αναίρεσης, όπως συμπληρώθηκε με το δεύτερο πρόσθετο λόγο, προβάλλεται η από το άρθρο 559 αριθμ.19 αιτίαση, ότι το Εφετείο στέρησε την απόφασή του νόμιμης βάσης, διότι διέλαβε σ'αυτήν ασαφείς και ανεπαρκείς αιτιολογίες αναφορικώς με το ουσιώδες για την έκβαση της δίκης ζήτημα της υπέρβασης των ορίων της πληρεξουσιότητας που παρασχέθηκε από τις ενάγουσες, με τα υπ' αριθμ. 21669/1986 και 8731/1986 πληρεξούσια του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στο Σικάγο και του συμβολαιογράφου Σαμαίων Βασιλείου Δραγκουλόγκωνα, στον Ζ, ο οποίος συμβλήθηκε, ως άμεσος αντιπρόσωπός τους, κατά τη σύναψη των αναφερομένων συμβάσεων διανομής ακινήτων και ανταλλαγής ποσοστών εξ αδιαιρέτου, αφού δέχεται α) ότι, με την περιεχόμενη στα ανωτέρω πληρεξούσια περικοπή "η αναιρεσείουσα παρέχει στον Ζ την ειδική εντολή, πληρεξουσιότητα και το δικαίωμα να μεταβιβάζει προς τους λοιπούς εξ αδιαιρέτου συγκυρίους πάντα τα εις αυτούς περιελευθησόμενα διαιρετώς δικαιώματά τους, αλλά και να αποδέχεται τις παρά των συγκυρίων μεταβιβάσεις και παραιτήσεις..", παρασχέθηκε στον πιο πάνω αντιπρόσωπο η εντολή και πληρεξουσιότητα για σύναψη με τους εναγομένους, συγκυρίους των κοινών ακινήτων τους, και συμβάσεως ανταλλαγής ιδανικών μεριδίων επί των ακινήτων, ενώ κάτι τέτοιο δεν προκύπτει από τα εν λόγω πληρεξούσια β) ότι η συμφωνία για τον τρόπο διανομής των ακινήτων, όπως αποτυπώθηκε στο οικείο συμβόλαιο διανομής, ήταν γνωστή στις ενάγουσες, χωρίς όμως να αιτιολογείται περαιτέρω γιατί στα ανωτέρω πληρεξούσια δεν έχει περιληφθεί και εντολή για σύναψη συμβολαίου ανταλλαγής ιδανικών μεριδίων.

Οι λόγοι αυτοί αναίρεσης είναι απορριπτέοι ως απαράδεκτοι, διότι οι αιτιάσεις αυτές ανάγονται αποκλειστικά στην εκτίμηση, στάθμιση και αξιολόγηση των αποδείξεων από το δικαστήριο της ουσίας και στην αιτιολόγηση του αποδεικτικού του πορίσματος , η οποία δεν υπόκειται στον έλεγχο του Αρείου Πάγου, εφόσον το πιο πάνω πόρισμα που έχει εξαχθεί από τις αποδείξεις διατυπώνεται με πληρότητα και σαφήνεια στην προσβαλλόμενη απόφαση. -ΕΠΕΙΔΗ, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ.11 εδ.β' του ΚΠολΔ, αναίρεση επιτρέπεται και αν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν.

Κατά την αληθινή έννοια της διάταξης αυτής, που προκύπτει και από το συνδυασμό της προς τις διατάξεις των άρθρων 106, 237 εδ.1 στοιχ.β', 346 και 453 του ΚΠολΔ, ως αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν νοούνται και εκείνες των οποίων δεν έγινε σαφής και ορισμένη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε.

Για να είναι ορισμένος ο λόγος αυτός αναίρεσης πρέπει να αναφέρονται στο αναιρετήριο α) ποιές είναι οι αποδείξεις που δεν προσκομίσθηκαν ή των οποίων δεν έγινε νόμιμη επίκληση με τις προτάσεις του διαδίκου που τις προσκόμισε, β) ο ισχυρισμός, για τον οποίο το δικαστήριο έλαβε υπόψη τις αποδείξεις και η επίδραση που έχει αυτός στο διατακτικό της απόφασης και γ) ο λόγος για τον οποίο δεν έπρεπε να ληφθεί υπόψη ο ισχυρισμός αυτός.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον πρώτο, μέρος πρώτο, πρόσθετο λόγο αναίρεσης η αναιρεσείουσα προβάλλει κατά της προσβαλλόμενης απόφασης την από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ. β' ΚΠολΔ αιτίαση, ότι το Εφετείο, προκειμένου να διαμορφώσει το αποδεικτικό του πόρισμα ότι " η συμφωνία των διαδίκων για τον τρόπο διανομής των ακινήτων υλοποιήθηκε στο ακέραιο με το επακολουθήσαν διανεμητήριο συμβόλαιο του έτους 1987 και καμία εξαπάτηση δεν μετήλθαν οι εναγόμενοι σε βάρος των εναγουσών και του αντιπροσώπου τους Ζ", έλαβε υπόψη του αποδείξεις που κανείς από τους διαδίκους δεν προσκόμισε σ'αυτό με επίκληση και ειδικότερα 1)πρόχειρη κατάσταση, που συντάχθηκε για τον τρόπο διανομής των ακινήτων και 2) σχέδιο που συντάχθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους τους, ενόψει της υπογραφής του συμβολαίου διανομής των ακινήτων.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αόριστος, διότι δεν προσδιορίζεται επαρκώς στο αναιρετήριο η ταυτότητα των πιο πάνω δύο εγγράφων, αλλ' ούτε και το αποδεικτικό περιεχόμενο αυτών. -ΕΠΕΙΔΗ, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 11 περίπτωση γ' του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης και αν το δικαστήριο παρά το νόμο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα που οι διάδικοι επικαλέστηκαν και προσκόμισαν.

Για την ίδρυση του λόγου αυτού αρκεί και η ύπαρξη αμφιβολιών για το αν λήφθηκε υπόψη από το δικαστήριο της ουσίας συγκεκριμένο μέσο απόδειξης. Δεν γεννάται, όμως ο λόγος αυτός, αν από τη γενική μνεία ότι λήφθηκαν υπόψη όλα τα κατ' είδος έστω αναφερόμενα αποδεικτικά μέσα, σε συνδυασμό με το υπόλοιπο περιεχόμενο της απόφασης, καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι λήφθηκε υπόψη συγκεκριμένο αποδεικτικό μέσο που επικαλείται ο αναιρεσείων.

Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο του κυρίου δικογράφου της αίτησης αναίρεσης και τον πρώτο, μέρος δεύτερο, πρόσθετο λόγο αυτής, προσάπτεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η από το άρθρο 559 αριθ.11 περ.γ' του ΚΠολΔ αιτίαση, ότι το Εφετείο δεν έλαβε υπόψη του αποδεικτικά μέσα που η αναιρεσείουσα και η μητέρα της επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν προς απόδειξη των θεμελιωτικών της αγωγής ισχυρισμών τους περί ακυρότητας των συμβάσεων διανομής ακινήτων και ανταλλαγής ποσοστών εξ αδιαιρέτου, που καταρτίσθηκαν με τα υπ'αριθμ....

και ... συμβόλαια, αντίστοιχα και συγκεκριμένα δεν έλαβε υπόψη 1) τα ανωτέρω δύο συμβόλαια διανομής και ανταλλαγής ποσοστών εξ αδιαιρέτου, αντίστοιχα 2) τα από 6-8-1986 δύο τοπογραφικά διαγράμματα του πολιτικού μηχανικού μηχανικού ... 3) Τα από μηνός Ιουλίου 1986 τρία τοπογραφικά διαγράμματα του ... 4) Τις από 31-1-1994 και 5-9-1995 αγωγές των εναγουσών ενώπιον του Ειρηνοδικείου Σάμης και του Πρωτοδικείου Κεφαλληνίας, αντίστοιχα 5) τις από 1-6-1988 και 24-8-1988 επιστολές 6) το από Ιανουαρίου 1981 διάγραμμα κάλυψης του μηχανικού ...

και 7) δεκατρείς φωτογραφίες που απεικονίζουν τα διανεμηθέντα επίκοινα ακίνητα. Από την προσβαλλόμενη, όμως, απόφαση και ειδικότερα από την περιεχόμενη σ' αυτήν βεβαίωση ότι λήφθηκαν υπόψη όλα εν γένει τα επικαλούμενα και νομίμως προσκομιζόμενα από τους διαδίκους έγγραφα, εκτός από τις ειδικά μνημονευόμενες υπεύθυνες δηλώσεις του άρθρου 8 του ν.1599/1986, αλλά και από τη ρητή αναφορά που γίνεται στην απόφαση στο περιεχόμενο των υπ'αριθμ....

και ... συμβολαίων διανομής και ανταλλαγής ποσοστών εξ αδιαιρέτου, στις ανωτέρω από 1-6-1988 και 24-8-1988 δύο επιστολές και στις αγωγές που άσκησαν οι αρχικά ενάγουσες κατά τα έτη 1994 και 1995 στο Ειρηνοδικείο Σάμης και το Πρωτοδικείο Κεφαλληνίας, αντίστοιχα, σε συνδυασμό με τις αναλυτικές σκέψεις που η αναιρεσιβαλλομένη περιέχει για το σχηματισμό του αποδεικτικού της πορίσματος, ότι τόσο η αναιρεσείουσα και η αρχικά ενάγουσα μητέρα της, όσο και ο συμβληθείς στα παραπάνω επίμαχα συμβόλαια διανομής ακινήτων και ανταλλαγής ποσοστών εξ αδιαιρέτου, ως άμεσος αντιπρόσωπος αυτών, Ζ, δεν εξαπατήθηκαν από τους αντισυμβληθέντες εναγομένους και ότι στον συμβληθέντα, ως αντιπρόσωπό τους, Ζ είχε παρασχεθεί, με τα υπ' αριθμ. 21669/1986 και 8731/1986 πληρεξούσια του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στο Σικάγο και του συμβολαιογράφου Σαμαίων Βασιλείου Δραγκουλόγκωνα, η εξουσία να προβαίνει για λογαριασμό τους σε διανομή των κοινών με τους αναιρεσιβλήτους ακινήτων τους με οποιουσδήποτε όρους και συμφωνίες και σε ανταλλαγή με τους συγκυρίους ιδανικών μεριδίων επί των ακινήτων, σε περίπτωση που διατηρείται με τη διανομή, για οποιοδήποτε λόγο, η μεταξύ τους κοινωνία, δεν καταλείπεται καμιά απολύτως αμφιβολία ότι το Εφετείο έλαβε υπόψη του και συνεκτίμησε με τις υπόλοιπες αποδείξεις και τα παραπάνω αναφερόμενα έγγραφα.

Συνεπώς, ο ανωτέρω περί του αντιθέτου λόγος αναίρεσης είναι απορριπτέος ως αβάσιμος. ΕΠΕΙΔΗ, από τις διατάξεις των άρθρων 559 αριθ. 20 και 561 παρ. 1 ΚΠολΔ, προκύπτει ότι ο προβλεπόμενος από την πρώτη από αυτές λόγος αναίρεσης για παραμόρφωση του περιεχομένου εγγράφου ιδρύεται όταν το δικαστήριο της ουσίας αποδίδει σε αποδεικτικό έγγραφο περιεχόμενο διαφορετικό από εκείνο που πράγματι περιέχει και όχι όταν, από την αξιολόγηση του αληθινού περιεχομένου του εγγράφου, καταλήγει σε συμπέρασμα διαφορετικό από εκείνο, το οποίο θεωρεί ως ορθό ο αναιρεσείων, διότι τότε πρόκειται για αιτίαση που ανάγεται στην εκτίμηση των αποδείξεων, η οποία είναι αναιρετικώς ανέλεγκτη.

Στην προκειμένη περίπτωση με τον τρίτο πρόσθετο λόγο αναίρεσης, από τον αριθμό 20 του άρθρου 559 ΚΠολΔ, προβάλλεται η αιτίαση ότι το Εφετείο παραμόρφωσε το περιεχόμενο του υπ' αριθμ. 21669/1986 ειδικού πληρεξουσίου του Γενικού Προξένου της Ελλάδος στο Σικάγο και του υπ'αριθμ.8731/1986 πληρεξουσίου του συμβολαιογράφου Σαμαίων Βασιλείου Δραγκουλόγκωνα, αφού, στηριζόμενο στην περιεχόμενη σ' αυτά περικοπή ότι "η αναιρεσείουσα παρέχει στον Ζ την ειδική εντολή, πληρεξουσιότητα και το δικαίωμα να μεταβιβάζει προς τους λοιπούς εξ αδιαιρέτου συγκυρίους πάντα τα εις αυτούς περιελευθησόμενα διαιρετώς δικαιώματά τους, αλλά και να αποδέχεται τις παρά των συγκυρίων μεταβιβάσεις και παραιτήσεις...", δέχθηκε ότι με τα πληρεξούσια αυτά παρασχέθηκε στον πιο πάνω αντιπρόσωπο της αναιρεσείουσας η εντολή και πληρεξουσιότητα για σύναψη με τους εναγομένους, συγκυρίους των κοινών ακινήτων τους, και συμβάσεως ανταλλαγής ακινήτων, ενώ στην πραγματικότητα πρόκειται για παροχή εντολής προς κατάρτιση μόνο συμβάσεως εξώδικης αυτούσιας διανομής των εν λόγω ακινήτων.

Με τέτοιο περιεχόμενο, ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απορριπτέος ως απαράδεκτος, διότι με αυτόν δεν αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση σφάλμα διαγνωστικό κατά την ανάγνωση των παραπάνω εγγράφων, το οποίο και συγκροτεί τον από το άρθρο 559 αριθ.20 ΚΠολΔ λόγο αναίρεσης, αλλά σφάλμα ως προς την εκτίμηση του περιεχομένου των εν λόγω εγγράφων, η οποία δεν υπόκειται σε αναιρετικό έλεγχο.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 23-5-2008 αίτηση και τους από 16-12-2009 πρόσθετους λόγους αυτής για αναίρεση της 158/2008 απόφασης του Εφετείου Πατρών.

Καταδικάζει την αναιρεσείουσα στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσιβλήτων, τα οποία ορίζει σε δύο χιλιάδες επτακόσια (2.700) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 16 Φεβρουαρίου 2010.

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 16 Μαρτίου 2010.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ