476/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 476 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)

Αριθμός 476/2006

Το Δικαστήριο του Αρείου Πάγου

ΣΤ’ Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Μιχαήλ Δέτση - Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Σιδέρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει τις αιτήσεις των αναιρεσειόντων: 1) … και 2) Ν. Π. του Σ., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 94/2005 απόφασης του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, με κατηγορούμενο τον Ν. Π. του Σ., κάτοικο ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε στο ακροατήριο.

Το Πενταμελές Εφετείο Θράκης, με την ως άνω απόφασή του, διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ’ αυτή, και οι αναιρεσείοντες: 1) … και 2) ο Ν. Π., ζητούν τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στις με αριθμούς και ημερομηνίες 22/26-7-2005 και 24/5-9-2005, αντίστοιχες, εκθέσεις αναιρέσεώς τους, που συντάχθηκαν, η μεν πρώτη (έκθεση αναίρεσης), ενώπιον της Γραμματέως του Εφετείου Θράκης Φ. Σ., η δε δεύτερη (έκθεση αναίρεσης) ενώπιον της Γραμματέως του Εφετείου Θράκης Ζ. Κ., και καταχωρίστηκαν στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1338/2005.

Αφού άκουσε

τον Αντεισαγγελέα ο οποίος ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης και να απορριφθεί η αναίρεση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Οι υπό κρίση από 26-7-2005 και 5-9-2005 αιτήσεις αναιρέσεως του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης και Ν. Π. του Σ., αντιστοίχως, οι οποίες στρέφονται κατά της αυτής υπ’ αριθμ. 94/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, λόγω της πρόδηλης συναφείας τους, πρέπει να συνεκδικαστούν.

Α) Ως προς την αναίρεση του Ν. Π. του Σ.:

Κατά το άρθρο 513 παρ. 1 εδ. γ’ Κ.Ποιν.Δ., ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου κλητεύει τον αναιρεσείοντα και τους λοιπούς διαδίκους στο ακροατήριο του Δικαστηρίου του Αρείου Πάγου. Η κλήση αυτή γίνεται με επίδοση σύμφωνα με τα άρθρα 155-161 και μέσα στην προθεσμία του άρθρου 166. Κατά το άρθρο 514 εδ. α’ του ίδιου Κώδικα, εάν ο αιτών την αναίρεση δεν εμφανισθεί, η αίτησή του απορρίπτεται.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το υπό ημερομηνία 20 Οκτωβρίου 2005 αποδεικτικό επιδόσεως του Αστυφύλακα Α.Τ. Αλεξανδρουπόλεως και τα από 14 Οκτωβρίου 2005 και 18 Οκτωβρίου 2005 αποδεικτικά επιδόσεως του Τ. Λ. και Δ. Γ., δικαστικών επιμελητών Αθηνών και Αλεξανδρουπόλεως, αντιστοίχως, ο αναιρεσείων κλητεύθηκε από τον Εισαγγελέα του Αρείου Πάγου νόμιμα και εμπρόθεσμα, για να εμφανισθεί στη συνεδρίαση που αναφέρεται στην αρχή της απόφασης αυτής, πλην όμως δεν εμφανίσθηκε κατ’ αυτήν και την εκφώνηση της υπόθεσης ενώπιον του Δικαστηρίου τούτου. Κατά συνέπεια, η υπό κρίση αίτηση αναίρεσης πρέπει να απορριφθεί και να επιβληθούν στον αναιρεσείοντα τα δικαστικά έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Ποιν.Δ.).

Β) Ως προς την αναίρεση του Εισαγγελέα Εφετών Θράκης.

Κατά το άρθρο 5 παρ. 1 εδ. β’ και ζ’ του Ν. 1729/1987, όπως αντικαταστάθηκε με άρθρο 10 του Ν. 2161/1993, με κάθειρξη τουλάχιστο δέκα (10) ετών και με χρηματική ποινή ενός εκατομμυρίου (1.000.000) μέχρι εκατό εκατομμύρια δραχμές, τιμωρείται, όποιος πωλεί ή κατέχει ναρκωτικά, ενώ, κατά το άρθρο 8 του ίδιου νόμου (1729/1987), όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 13 του Ν. 2161/1993 και το εδ.

α’ της παρ. 2 του άρθρου 4 του Ν. 2408/1996 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 2 παρ. 15 του Ν. 2479/1997 "με ισόβια κάθειρξη και με χρηματική ποινή δέκα εκατομμυρίων (10.000.000) δραχμών μέχρι διακοσίων εκατομμυρίων (200.000.000) δραχμών, τιμωρείται ο παραβάτης των άρθρων, 5,6 και 7 του παρόντος νόμου, αν είναι υπότροπος ή ενεργεί κατ’ επάγγελμα......".

Τέλος, κατά τη διάταξη της παρ. 4 του άρθρου 13 του Ν. 1729/1987, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 15 του Ν. 2161/1993 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 2 εδ. β’ του Ν. 2408/1996 και συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 παρ. 15 εδ. α’ του Ν. 2479/1997 "δράστης, στο πρόσωπο του οποίου συντρέχουν οι προϋποθέσεις της παρ. 1, αν είναι υπαίτιος τελέσεως των πράξεων του άρθρου 5 παρ. 1 περ.

β’ , στ’ , ζ’ , η’ , ι’ και 1β’ του παρόντος νόμου τιμωρείται με φυλάκιση τουλάχιστον ενός έτους και με χρηματική ποινή διακοσίων χιλιάδων (200.000) δραχμών και αν συντρέχει διακεκριμένη περίπτωση του άρθρου 6 ή επιβαρυντική περίσταση του άρθρου 8, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών και με χρηματική ποινή τριακοσίων χιλιάδων (300.000) δραχμών έως πενήντα εκατομμυρίων (50.000.000) δραχμών, ενώ, κατά τη διάταξη της παρ. 1 του ίδιου άρθρου 13 του Ν. 1729/1987 "όσοι απέκτησαν την έξη της χρήσης ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορούν να την αποβάλουν με τις δικές τους δυνάμεις, υποβάλλονται σε ειδική μεταχείριση κατά τους όρους του νόμου αυτού".

Από τις διατάξεις αυτές προκύπτει εναργώς ότι, εκείνος που έχει αποκτήσει την έξη της χρήσεως ναρκωτικών ουσιών και δεν μπορεί να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, αν υπό το κράτος της ισχύος του Ν. 1479/1997, ο οποίος ήρχισε να ισχύει από τις 6-5-1997, τελέσει το έγκλημα της πωλήσεως ή της κατοχής ναρκωτικών ουσιών κατ’ επάγγελμα ή καθ’ υποτροπήν, τιμωρείται με κάθειρξη μέχρι δέκα (10) ετών και με χρηματική ποινή τριακοσίων χιλιάδων (300.000) δραχμών, έως πενήντα εκατομμυρίων (50.000.000) δραχμών.

Εξ άλλου, από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ. 2 του ΚΠΔ προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 479 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε καταδικαστικής ή αθωωτικής αποφάσεως οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα.

Μεταξύ των λόγων αυτών περιλαμβάνεται και η εσφαλμένη εφαρμογή ουσιαστικής ποινικής διατάξεως, η οποία υπάρχει και όταν το δικαστήριο της ουσίας δεν υπάγει σωστά τα πραγματικά περιστατικά που δέχτηκε ως αποδεδειγμένα, στην εφαρμοσθείσα ουσιαστική ποινική διάταξη.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από το αιτιολογικό σε συνδυασμό με το διατακτικό της προσβαλλόμενης αποφάσεως, το Πενταμελές Εφετείο Θράκης που την εξέδωσε, δέχτηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη περί τα πράγματα κρίση του, που την στήριξε στα αναφερόμενα κατ’ είδος αποδεικτικά μέσα (μάρτυρες κατηγορίας και υπερασπίσεως, έγγραφα, απολογία του κατηγορουμένου), ότι αποδείχθηκαν τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά: "Ο κατηγορούμενος κατά τον παρακάτω τόπο και χρόνο, όντας τοξικομανής και έχοντας αποκτήσει την έξη της χρήσης των ναρκωτικών ουσιών και μη μπορώντας να την αποβάλλει με τις δικές του δυνάμεις, κατ’ άρθρο 13 παρ. 1 Ν. 1729/87, και υπότροπος, και συγκεκριμένα έχοντας καταδικασθεί αμετάκλητα για παράβαση του Ν. Περί ναρκωτικών με τις υπ’ αριθμ. 88/19-11-1998 και 208/19-12-2002 αποφάσεις του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, με περισσότερες πράξεις τέλεσε περισσότερα εγκλήματα, οι οποίες πράξεις από την κατ’ επανάληψη τέλεσή τους και την υποδομή που είχε διαμορφώσει, δεδομένου ότι είχε εφοδιασθεί με ηλεκτρονικό ζυγό ακριβείας, δείχνουν τον σκοπό του να πορισθεί εισόδημα απ’ αυτές. Ειδικότερα:

Α) Στον ..., κατά τους παρακάτω αναφερόμενους τόπους και χρόνους, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ως τοξικομανής, πώλησε ναρκωτικές ουσίες, δηλαδή φυσικές ή τεχνητές ουσίες, που δρουν στο κεντρικό νευρικό σύστημα του ατόμου και προκαλούν εξάρτηση απ’ αυτές και συγκεκριμένα στις 20-11-2003 πώλησε στον Π. Ν. του Κ., ποσότητα ηρωϊνης, και Β) Στον ..., στις 20-11-2003 και σε μη διακριβωθείσες ημερομηνίες των προηγουμένων 7-8 μηνών, με περισσότερες πράξεις που συνιστούν εξακολούθηση του ίδιου εγκλήματος, ως τοξικομανής, κατείχε ναρκωτικές ουσίες και συγκεκριμένα στις 20-11-2003 κατείχε 1) μία (1) ναϋλον συσκευασία περιέχουσα ποσότητα ηρωϊνης βάρους εννέα γραμμαρίων και πέντε δέκατων του γραμμαρίου (9,5) μετά της αμέσου συσκευασίας της". Ακολούθως, τον κήρυξε ένοχο για τις αξιόποινες πράξεις της πωλήσεως και κατοχής ναρκωτικών (ηρωϊνης), τις οποίες τέλεσε κατ’ εξακολούθηση ως τοξικομανής, κατ’ επάγγελμα και καθ’ υποτροπήν και του επέβαλε ποινή φυλακίσεως τριών (3) ετών, χωρίς μετατροπή.

Με βάση τις ανωτέρω παραδοχές της προσβαλλόμενης αποφάσεως, ότι ο αναιρεσείων έχοντας αποκτήσει την έξη της χρήσεως ναρκωτικών ουσιών και μη μπορώντας να την αποβάλει με τις δικές του δυνάμεις, τέλεσε κατ’ εξακολούθηση, κατ’ επάγγελμα και καθ’ υποτροπήν τα εγκλήματα: α) της πωλήσεως, στις 20-11-2003 και β) της κατοχής, στις 20-11-2003 και σε μη διακριβωθείσες ημερομηνίες των προηγουμένων επτά έως οκτώ μηνών, ναρκωτικών (ηρωϊνης), έπρεπε, εν όψει της εφαρμοσθείσας ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 13 παρ. 4 του Ν. 1729/1987, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 15 του Ν. 2161/1993 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 2 εδ. β’ του Ν. 2408/1996 και συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 παρ. 15 εδ. α’ του Ν. 2479/1997, η επιβλητέα σ’ αυτόν ποινή να προσδιοριστεί μέσα στα οριζόμενα από τη διάταξη αυτή πλαίσια, ήτοι μέσα στα πλαίσια της καθείρξεως μέχρι δέκα (10) ετών (5-10 έτη) και της χρηματικής ποινής από τριακόσιες χιλιάδες (300.000) δραχμές μέχρι πενήντα εκατομμύρια (50.000.000) δραχμές.

Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Ε’ του ΚΠΔ, προβαλλόμενος μοναδικός λόγος αναιρέσεως, με τον οποίο πλήττεται η προσβαλλόμενη απόφαση για εσφαλμένη εφαρμογή της ουσιαστικής ποινικής διατάξεως του άρθρου 13 παρ. 4 του Ν. 1729/1987, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο 15 του Ν. 2161/1993 και αντικαταστάθηκε με το άρθρο 4 παρ. 2 εδ. β’ του Ν. 2408/1996 και συμπληρώθηκε με το άρθρο 2 παρ. 15 εδ. α’ του Ν. 2479/1997, είναι βάσιμος και ως τέτοιος, πρέπει να γίνει δεκτός και να αναιρεθεί εν μέρει η προσβαλλόμενη απόφαση μόνον ως προς τη διάταξη για την ποινή και να παραπεμφθεί η υπόθεση για τούτο για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους δικαστές, εκτός εκείνων που είχαν δικάσει προηγουμένως αυτήν.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει τις από 26 Ιουλίου 2005 και από 5 Σεπτεμβρίου 2005 αιτήσεις των Εισαγγελέως Εφετών Θράκης και Ν. Π. του Σ., αντιστοίχως, για αναίρεση της υπ’ αριθμ. 94/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης.

Αναιρεί εν μέρει την υπ’ αριθμ. 94/2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης, ως προς τη διάταξη περί επιβολής της ποινής.

Παραπέμπει την υπόθεση κατά το αναιρούμενο μέρος της απόφασης για νέα συζήτηση στο ίδιο Δικαστήριο, συντιθέμενο από άλλους Δικαστές εκτός εκείνων που είχαν δικάσει αυτήν προηγουμένως.

Απορρίπτει την από 5 Σεπτεμβρίου 2005 αίτηση του Ν. Π. του Σ., για αναίρεση της ανωτέρω υπ’ αριθμ. 94/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θράκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα, Ν. Π. στα δικαστικά έξοδα εκ διακοσίων δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε, στην Αθήνα, στις 24 Ιανουαρίου 2006. Και,

Δημοσιεύθηκε, στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριο, στις 23 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ