Legislator Case Law & Legislation
475/2006 AI generated

Supreme Court quashes acquittal due to lack of specific reasoning on proven facts under Article 510 of Criminal Procedure Code.

Case Number 475/2006
Court / Authority
Jurisdiction Greece (EL)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court of Greece quashed the acquittal of two defendants by the Chalkidiki Court of Assizes for failing to provide specific and detailed reasoning. The prosecution argued that the lower court did not explicitly explain why the proven facts did not establish the elements of the alleged crimes. Consequently, the Supreme Court ruled that the acquittal was invalid because it lacked the mandatory detailed justification required by law.

Legislator headnote

AI generated

Article 505(2) of the Code of Criminal Procedure; Article 510(1)(D) of the Code of Criminal Procedure: An acquittal is subject to cassation if the court fails to clearly and fully expose the factual circumstances proven at trial and the legal reasoning leading to the finding of innocence.

Keywords

AI generated
acquittal cassation specific reasoning requirement Article 510 Criminal Procedure detailed justification mandate factual circumstances exposure

Cited Legislation

AI generated
Article 505(2) of the Code of Criminal Procedure
Article 479(2) of the Code of Criminal Procedure
Article 510(1)(D) of the Code of Criminal Procedure
Article 93(3) of the Constitution
Article 519 of the Code of Criminal Procedure

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

Απόφαση 475 / 2006 (ΣΤ, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 475/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

ΣΤ΄ Ποινικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Κωνσταντίνο Βαρδαβάκη, Προεδρεύοντα Αρεοπαγίτη, Χρύσανθο Παπούλια, Ευάγγελο Σταυρουλάκη, Ηρακλή Κωνσταντινίδη και Μιχαήλ Δέτση – Εισηγητή, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του στις 13 Δεκεμβρίου 2005, με την παρουσία του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Σιδέρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Πελαγίας Λόζιου, για να δικάσει την αίτηση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χαράλαμπου Μαγκλάρα, περί αναιρέσεως της 68/2005 αποφάσεως του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής. Με κατηγορούμενους τους: 1) ..... και 2) Χ1 που εκπροσωπήθηκαν από τον πληρεξούσιο δικηγόρο τους Βασίλειο Γιαννόπουλο και με Πολιτικώς ενάγουσα την Ψ1 που δεν παρέστη.

Το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκιδικής, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ΄ αυτή, και ο αναιρεσείων Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χαράλαμπος Μαγκλάρας, ζητά τώρα την αναίρεση αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην με αριθμό και ημερομηνία 38/11.07.2005 έκθεση αναιρέσεως, η οποία συντάχθηκε ενώπιον της Γραμματέως του Ποινικού Τμήματος του Αρείου Πάγου Αργυρώς Κωνσταντάκη και καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1278/2005.

Αφού άκουσε

Τον Αντεισαγγελέα, που ζήτησε να γίνει δεκτή η έκθεση αναίρεσης και τον πληρεξούσιο δικηγόρο των κατηγορουμένων, που ζήτησε όσα αναφέρονται στα σχετικά πρακτικά.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Από τη διάταξη του άρθρου 505 παρ. 2 του ΚΠΔ προκύπτει ότι ο Εισαγγελέας του Αρείου Πάγου μπορεί, μέσα στην προθεσμία που ορίζεται από το άρθρο 479 παρ. 2 του ίδιου Κώδικα, να ζητήσει την αναίρεση οποιασδήποτε καταδικαστικής ή αθωωτικής αποφάσεως οποιουδήποτε ποινικού δικαστηρίου και για όλους τους λόγους που αναφέρονται στη διάταξη του άρθρου 510 παρ. 1 του ίδιου Κώδικα, μεταξύ των οποίων περιλαμβάνεται και εκείνος της ελλείψεως της από τα άρθρα 93 παρ. 3 του Συντάγματος και 139 του ΚΠΔ απαιτούμενης ειδικής και εμπεριστατωμένης αιτιολογίας.

Ειδικά, προκειμένου για αθωωτική απόφαση, έλλειψη τέτοιας αιτιολογίας που ιδρύει τον από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠΔ λόγο αναιρέσεως υπάρχει, όταν δεν εκτίθενται σ'αυτήν με σαφήνεια και πληρότητα τα πραγματικά περιστατικά που αποδείχτηκαν από την ακροαματική διαδικασία και θεμελιώνουν την ανυπαρξία των αντικειμενικών ή υποκειμενικών στοιχείων του εγκλήματος, οι αποδείξεις από τις οποίες προέκυψαν τα περιστατικά αυτά και οι νομικοί συλλογισμοί με τους οποίους το δικαστήριο της ουσίας κατέληξε στην αθωωτική για τον κατηγορούμενο κρίση.

Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την προσβαλλόμενη απόφαση, οι κατηγορούμενοι κηρύχθηκαν αθώοι των πράξεων της ψευδορκίας μάρτυρος ο πρώτος, ηθικής αυτουργίας στην πράξη αυτή η δεύτερη και αυτοδικίας από κοινού και οι δύο, που τους είχαν αποδοθεί. Για να αχθεί στην αθωωτική κρίση του το Τριμελές Πλημμελειοδικείο Χαλκιδικής, διέλαβε στην προσβαλλόμενη απόφασή του την εξής κατά λέξη αιτιολογία:

«Από όλη τη σχετική με την απόδειξη κυρία διαδικασία, το έγγραφο που αναγνώσθηκε και αναφέρεται παραπάνω, τις καταθέσεις στο ακροατήριο των μαρτύρων κατηγορίας και υπεράσπισης που εξετάσθηκαν, τις απολογίες των κατηγορουμένων και από όλη τη συζήτηση της υπόθεσης, το Δικαστήριο δεν πείσθηκε για την ενοχή των κατηγορουμένων για τις αξιόποινες πράξεις που τους αποδίδονται με το κατηγορητήριο και γι'αυτό το λόγο πρέπει να κηρυχθούν αθώοι, αφού το Δικαστήριο δεν πείσθηκε ότι ο πρώτος κατηγορούμενος εξεταζόμενος ως μάρτυς ενόρκως ενώπιον του Ειρηνοδικείου Συκιάς, σε αίτηση ασφαλιστικών μέτρων που ήσκησε η Χ1 κατά της Ψ1 κατέθεσε περιστατικά που πίστευε ότι ανταποκρίνονταν στην αλήθεια.

Συνεπώς, πρέπει να κηρυχθεί αθώος της πρώτης πράξεως που του αποδίδεται και η δεύτερη των κατηγορουμένων της ηθικής αυτουργίας σ'αυτή. Επίσης δεν πείσθηκε ότι οι κατηγορούμενοι προέβησαν στη συλλογή σταφυλλιών από τον αγρό που καλλιεργούσε η εγκαλούσα, αλλά από δική τους καλλιέργεια και θα πρέπει να κηρυχθούν αθώοι και της δεύτερης πράξης που τους αποδίδεται». Η αιτιολογία όμως αυτή δεν είναι ειδική και εμπεριστατωμένη, με την εκτεθείσα έννοια, αφού δεν αναφέρονται τα πραγματικά περιστατικά, που προέκυψαν από τα προαναφερθέντα αποδεικτικά μέσα και δεν εκτίθενται καθόλου οι λόγοι, για τους οποίους το δικαστήριο δεν μπόρεσε να καταλήξει, ότι πραγματώθηκε από τους κατηγορουμένους η αντικειμενική ή η υποκειμενική υπόσταση των ανωτέρω αξιοποίνων αδικημάτων.

Συνεπώς, ο από το άρθρο 510 παρ. 1 στοιχ. Δ΄ του ΚΠΔ προβαλλόμενος μοναδικός λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος και ως τέτοιος, πρέπει να γίνει δεκτός και να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, παραπεμφθεί δε η υπόθεση για νέα συζήτηση στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης (άρθρο 519 ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ'αριθ. 68/2005 απόφαση του Τριμελούς Πλημμελειοδικείου Χαλκιδικής.

Παραπέμπει την υπόθεση για νέα συζήτηση στο Τριμελές Πλημμελειοδικείο Θεσσαλονίκης.-

Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα στις 19 Ιανουαρίου 2006. Και

Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στις 23 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΠΡΟΕΔΡΕΥΩΝ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ