Supreme Court dismisses appeal for vague grounds failing to specify factual basis for alleged procedural error.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appeal filed by the municipal water company against the regional court's rejection of its lawsuit. The appellant argued the lower court violated substantive law by rejecting the claim as illegal, but failed to provide specific factual grounds for this decision. The court ruled that the appeal grounds were too vague and did not identify the specific facts constituting the alleged error, rendering the review impossible.
Legislator headnote
AI generatedArticles 566 § 1 and 559(1) of the Code of Civil Procedure; An appeal ground must be clear and definite, requiring the appellant to specify the factual circumstances constituting the alleged error, rather than merely citing substantive law provisions.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedFull text
Απόφαση 473 / 2009 (Α1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 473/2009
ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ
Α1' Πολιτικό Τμήμα
ΣΥΓΚΡΟΤΗΘΗΚΕ από τους Δικαστές: Γεώργιο Καλαμίδα, Αντιπρόεδρο Αρείου Πάγου, Διονύσιο Γιαννακόπουλο, Ιωάννη - Σπυρίδωνα Τέντε, Βασίλειο Φούκα και Γεώργιο Γεωργέλλη, Αρεοπαγίτες.
ΣΥΝΗΛΘΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο Κατάστημά του, στις 12 Ιανουαρίου 2009, με την παρουσία και της Γραμματέως Χριστίνας Σταυροπούλου, για να δικάσει μεταξύ:
Της αναιρεσείουσας: Δημοτικής Επιχειρήσεως Υδρεύσεως και Αποχετεύσεως Κω (Δ.Ε.Υ.Α.Κ.) ΝΠΙΔ που εδρεύει στη Κω και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία εκπροσωπήθηκε από τον πληρεξούσιο δικηγόρο Κωνσταντίνο Κουτσαντώνη, που δεν κατέθεσε προτάσεις.
Της αναιρεσιβλήτου:Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "Ξενοδοχειακές και Τουριστικές Επιχειρήσεις Κ. ΜΗΤΣΗΣ Α.Ε" που εδρεύει στην Αθήνα και εκπροσωπείται νόμιμα η οποία εκπροσωπήθηκε από τους πληρεξουσίους δικηγόρους Εμμανουήλ Μπεντενιώτη και Δημήτριο Βασιλείου.
Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10 Νοεμβρίου 2000 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κω. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 849/2001 οριστική του ιδίου Δικαστηρίου και 282/2003 του Εφετείου Δωδεκανήσου (Μεταβατική Εδρα Κω). Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 30 Αυγούστου 2004 αίτησή της.
Κατά τη συζήτηση της υπόθεσης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν, όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Γεωργέλλης, ανέγνωσε την από 28 Σεπτεμβρίου 2006 έκθεση, του κωλυομένου να συμμετέχει στη σύνθεση Αρεοπαγίτη Χαράλαμπου Δημάδη, με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της ένδικης αιτήσεως αναιρέσεως.
Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αιτήσεως, οι πληρεξούσιοι της αναιρεσιβλήτου την απόρριψή της καθένας δε την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στη δικαστική δαπάνη.
ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ
Από το άρθρο 566 § 1 ΚΠολΔ πρόκυπτε! ότι ο λόγος αναιρέσεως πρέπει να είναι σαφής και ορισμένος, πρέπει δηλαδή στο αναιρετήριο να καθορίζονται με σαφήνεια τα πραγματικά περιστατικά, τα οποία κατά τον αναιρεσείοντα στοιχειοθετούν την πλημμέλεια, που αποδίδεται στην προσβαλλομένη απόφαση, δεν επιτρέπεται δε η συμπλήρωση του λόγου αναιρέσεως με παραπομπή σε άλλα διαδικαστικά έγγραφα, όπως είναι η αγωγή, η έφεση ή οι προτάσεις του αναιρεσείοντος (ΟλΑΠ 32/1996).
Εξάλλου, η παραβίαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου, που προβλέπεται ως λόγος αναιρέσεως από το άρθρο 559 αριθ.1 του ΚΠολΔ, είναι δυνατόν να έχει ως περιεχόμενο: α) την αιτίαση ότι η αγωγή ή η ένσταση, επί της οποίας έκρινε σε πρώτο ή σε δεύτερο βαθμό το δικαστήριο που εξέδωσε την προσβαλλομένη τελεσίδικη απόφαση απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ενώ συνέβαινε το αντίθετο σύμφωνα με τον συγκεκριμένο κανόνα του ουσιαστικού δικαίου, β) αλλά και την αιτίαση ότι παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου, με αποτέλεσμα η αγωγή ή η ένσταση να γίνει δεκτή ή να απορριφθεί κατ' ουσίαν.
Σε όλες όμως αυτές τις περιπτώσεις για να είναι ορισμένος ο λόγος αναιρέσεως και ως εκ τούτου να είναι εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος, πρέπει να αναφέρεται με πληρότητα στην μεν πρώτη περίπτωση η ιστορική βάση της αγωγής, ήτοι τα συγκροτούντα αυτή πραγματικά περιστατικά, ή της ενστάσεως που απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, στη δε δεύτερη οι επί της ουσίας κρίσιμες παραδοχές του δικαστηρίου με βάση τις οποίες κατέληξε στην αποδοχή ή την απόρριψη της αγωγής ή της ενστάσεως ως αβάσιμης κατ' ουσίαν.
Απλή παράθεση των διατάξεων του ουσιαστικού δικαίου που παραβιάστηκαν χωρίς καμία αναφορά στα ιστορούμενα στην αγωγή, αν αυτή απορρίφθηκε ως μη νόμιμη, ή στις παραδοχές τις αποφάσεως, αν η αγωγή απορρίφθηκε κατ' ουσίαν, δεν αρκεί για να καταστεί εφικτός ο αναιρετικός έλεγχος στην εξεταζόμενη περίπτωση του αναιρετικού λόγου, αφού δε δύναται να διακριβωθεί η ύπαρξη του υπαγωγικού σφάλματος (ΟλΑΠ 27/1998).
Εν προκειμένω με τον μοναδικό λόγο αναιρέσεως πλήσσεται η προσβαλλομένη απόφαση για πλημμέλεια εκ του άρθρου 559 αριθ.1 ΚΠολΔ, στην οποία φέρεται να υπέπεσε το Εφετείο με το να απορρίψει ως μη νόμιμη την αγωγή της αναιρεσειούσης. Ο λόγος αυτός, ο οποίος δεν παραθέτει κανένα από τα περιστατικά που προέβαλε το αναιρεσείον ως ιστορική βάση της απορριφθείσης αγωγής του, είναι αόριστος και απορριπτέος.
ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ
ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 30-8-2004 αίτηση για αναίρεση της υπ' αριθ. 282/2003 απόφασης του Εφετείου Δωδεκανήσου.
ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ την αναιρεσείουσα στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσίβλητης, τα οποία ορίζει σε χίλια διακόσια (1.200) ευρώ.
Κρίθηκε και αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 27 Ιανουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ
Δημοσιεύθηκε στην Αθήνα, σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του στις 26 Φεβρουαρίου 2009.
Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ O ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ