471/2020 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 471 / 2020 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 471/2020

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1 Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Δήμητρα Κοκοτίνη, Αντιπρόεδρο του Αρείου Πάγου, Μαρία Νικολακέα, Αρετή Παπαδιά, Σοφία Τζουμερκιώτη και Γεώργιο Δημάκη, Αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 17η Σεπτεμβρίου 2019, με την παρουσία και της γραμματέα Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση μεταξύ:

Της καλούσας- αναιρεσείουσας: Ανώνυμης εταιρίας με την επωνυμία "... ΛΕΥΚΑ ΕΙΔΗ ΑΕ- Εισαγωγή και Εμπορία Λευκών Ειδών" και το διακριτικό τίτλο "... HOME FASHION- CANNON- ΛΕΥΚΑ ΕΙΔΗ" (όπως μετονομάσθηκε η εταιρία "... Είδη- Κεντήματα" μετά τη συγχώνευση με απορρόφηση της εταιρίας "... ΛΕΥΚΑ ΕΙΔΗ ΑΕ"), που εδρεύει στη ... και εκπροσωπείται νόμιμα, η οποία παραστάθηκε δια του πληρεξουσίου δικηγόρου Γεωργίου Ξανθούλη, ο οποίος δεν κατέθεσε προτάσεις.

Του καθ' ου η κλήση- αναιρεσιβλήτου: Α. Σ. του Β., κατοίκου ..., ο οποίος δεν παραστάθηκε.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 1-8-2011 αγωγή του ήδη αναιρεσιβλήτου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Αθηνών με αριθμό 4423/2-8-2011. Εκδόθηκαν η 2128/2014 απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν άσκησης αντιθέτων εφέσεων κατ' αυτής, η 3884/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών. Την αναίρεση της τελευταίας ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 28-11-2017 και με αριθμό κατάθεσης 870/29-11-2017 αίτησή της.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, όπου έχει εγγραφεί μετά την από 14-1-2019 κλήση της αναιρεσείουσας, ύστερα από προηγηθείσα ματαίωση της συζήτησης, παραστάθηκε μόνο η αναιρεσείουσα, όπως σημειώνεται πιο πάνω.

Εισηγήτρια ορίσθηκε η αρεοπαγίτης, Σοφία Τζουμερκιώτη.

Ο πληρεξούσιος της αναιρεσείουσας ζήτησε την παραδοχή της αίτησης και την καταδίκη του αναιρεσιβλήτου στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1.Κατά το άρθρο 576 παρ.2 ΚΠολΔ, αν ο αντίδικος εκείνου που επέσπευσε τη συζήτηση δεν εμφανισθεί ή εμφανισθεί αλλά δεν λάβει μέρος σε αυτή με τον τρόπο που ορίζει ο νόμος, ο Άρειος Πάγος εξετάζει αυτεπαγγέλτως αν κλητεύθηκε νόμιμα και εμπρόθεσμα και, σε καταφατική περίπτωση, προχωρεί στη συζήτηση παρά την απουσία εκείνου που έχει κλητευθεί. Στην προκειμένη περίπτωση, από την .../1-4-2019 έκθεση επίδοσης του δικαστικού επιμελητή της περιφέρειας του Εφετείου Αθηνών Α. Ζ., που με επίκληση προσκομίζει η αναιρεσείουσα, προκύπτει ότι ακριβές αντίγραφο της υπό κρίση αίτησης αναίρεσης, με πράξη ορισμού ως αρμοδίου του Β1 τμήματος και πράξη ορισμού δικασίμου, με την οποία ορίσθηκε ως χρόνος για τη συζήτηση αυτής η 8-1-2019, κατά την οποία ματαιώθηκε η συζήτηση της υπόθεσης, καθώς και αντίγραφο της από 14-1-2019 κλήσης της αναιρεσείουσας, με την οποία ορίσθηκε νέα δικάσιμος η αναφερόμενη στην αρχή της παρούσας (17-9-2019) και κλήση για να παραστεί κατά την τελευταία αυτή δικάσιμο, επιδόθηκαν νομοτύπως και εμπροθέσμως στον αναιρεσίβλητο. Επομένως, αφού ο τελευταίος δεν παραστάθηκε, κατά την εκφώνηση της υπόθεσης με τη σειρά της από το πινάκιο της ανωτέρω δικασίμου (17-9-2019), ούτε κατέθεσε, κατ' άρθρο 242 παρ.2 ΚΠολΔ, δήλωση μη παράστασης κατά τη δικάσιμο αυτή, πρέπει να προχωρήσει η συζήτηση, παρά την απουσία του (ΚΠολΔ 568 παρ.4 και 576 παρ.2).

2.Με την από 28-11-2017 και με αριθμό κατάθεσης 870/29-11-2017 αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 3884/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, που εκδόθηκε, αντιμωλία των διαδίκων, επί των από 8-10-2015 και 29-8-2016 (με αριθμούς κατάθεσης 6078/16-10-2015 και 3548/30-8-2016, αντίστοιχα) αντιθέτων εφέσεων του ενάγοντος (ήδη αναιρεσιβλήτου) και της εναγομένης (ήδη αναιρεσείουσας), αντίστοιχα, κατά της 2128/2014 απόφασης του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, εκδοθείσας κατά την ειδική διαδικασία των εργατικών διαφορών, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή η από 1-8-2011 (με αριθμό κατάθεσης 4423/2-8-2011) αγωγή και επιδικάσθηκε στον ενάγοντα το ποσό των 13.148,82 ευρώ, με το νόμιμο τόκο από την επίδοση της αγωγής, ως αμοιβή για εργασία κατά την έκτη ημέρα της εβδομάδας (Σάββατα) του χρονικού διαστήματος από 1-1-2006 έως 7-5-2011. Με την προσβαλλόμενη απόφαση απορρίφθηκαν, ως απαράδεκτη, λόγω εκπρόθεσμης άσκησης, η από 29-8-2016 έφεση της εναγομένης και ως ουσία αβάσιμη η από 8-10-2015 έφεση του ενάγοντος και επικυρώθηκε έτσι η πρωτόδικη απόφαση. Η ως άνω αίτηση αναίρεσης έχει ασκηθεί νομότυπα και εμπρόθεσμα (ΚΠολΔ 552, 553, 556, 558, 564 παρ.3, 566 παρ.1 και 144).

Συνεπώς, είναι παραδεκτή (ΚΠολΔ 577 παρ.1) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο του λόγου της (ΚΠολΔ 577 παρ. 3).

3.Κατά το άρθρο 518 παρ.2 ΚΠολΔ, όπως τροποποιήθηκε με το άρθρο τρίτο του άρθρου 1 του ν. 4335/2015, "Αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της έφεσης είναι δύο έτη, που αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη". Η ίδια διάταξη, πριν την τροποποίησή της, όριζε ότι "Αν δεν επιδοθεί η απόφαση, η προθεσμία της έφεσης είναι τρία χρόνια, που αρχίζει από τη δημοσίευση της απόφασης που περατώνει τη δίκη".

Ακόμη, με το άρθρο ένατο παρ.2 και 4 του άρθρου 1 του ίδιου νόμου, ορίζεται ότι οι διατάξεις που αφορούν τα ένδικα μέσα, εφαρμόζονται επί των κατατιθεμένων από 1-1-2016 και εφεξής ενδίκων μέσων και ότι, κατά τα λοιπά, εφόσον δεν ορίζεται άλλως σε επιμέρους διατάξεις, η ισχύς του νόμου αρχίζει από 1-1-2016. Περαιτέρω, από τη διάταξη του άρθρου 24 του ΕισΝΚΠολΔ, η οποία απηχεί θεμελιώδη αρχή του διαχρονικού δικονομικού δικαίου ως προς το παραδεκτό των ενδίκων μέσων, προκειμένου να μην αιφνιδιάζεται ο διάδικος ούτε να στερείται κεκτημένων δικονομικών δικαιωμάτων, συνάγεται ότι το παραδεκτό των ενδίκων μέσων, το επιτρεπτό των προβαλλόμενων λόγων και η προθεσμία άσκησής τους κρίνονται σύμφωνα με τον ισχύοντα κατά το χρόνο δημοσίευσης της προσβαλλόμενης απόφασης νόμο.

Κατά την αληθινή έννοια των ανωτέρω διατάξεων, για την άσκηση του ενδίκου μέσου της έφεσης κατά των αποφάσεων που εκδόθηκαν, κατ' αντιμωλία των διαδίκων, πριν την έναρξη ισχύος του ν. 4335/2015 και δεν έχουν επιδοθεί, εξακολουθεί να ισχύει η τριετής προθεσμία, που όριζε το άρθρο 518 παρ.2 ΚΠολΔ πριν την τροποποίησή του (ΟλΑΠ 10/2018).

Εξάλλου, κατά το άρθρο 559 αρ.14 ΚΠολΔ, δημιουργείται λόγος αναίρεσης, αν το δικαστήριο, παρά το νόμο, κήρυξε ή δεν κήρυξε ακυρότητα, έκπτωση από δικαίωμα ή απαράδεκτο. Ο λόγος αυτός αναίρεσης αναφέρεται σε εκπτώσεις από δικαιώματα, ακυρότητες και απαράδεκτα από το δικονομικό, αποκλειστικά, δίκαιο (ΟλΑΠ 1/2019, ΟλΑΠ 2/2001).

Μέσω του λόγου αυτού ελέγχεται και το παραδεκτό της άσκησης του ενδίκου μέσου, δηλαδή αν αυτό είχε ασκηθεί κατά τους νόμιμους τύπους και εντός της προβλεπόμενης προθεσμίας (ΑΠ 53/2019, ΑΠ 329/2019).

4.Στην προκειμένη περίπτωση, η πρωτόδικη 2128/23-6-2014 οριστική απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Αθηνών, όπως προκύπτει από αυτή, δημοσιεύθηκε την 23-6-2014, η δε από 29-8-2016 (με αριθμό κατάθεσης 3548/30-8-2016) έφεση της εναγομένης και ήδη αναιρεσείουσας κατά της εν λόγω απόφασης, που εκδόθηκε κατ' αντιμωλία των διαδίκων και δεν έχει επιδοθεί, ασκήθηκε την 30-8-2016, όπως αποδεικνύεται από τη σχετική πράξη κατάθεσης του γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την εκκαλουμένη απόφαση, δηλαδή, πριν περάσουν τρία έτη από τη δημοσίευση της απόφασης αυτής και, ως εκ τούτου, η έφεση είναι παραδεκτή, ως εμπροθέσμως ασκηθείσα, σύμφωνα με το άρθρο 518 παρ.2 ΚΠολΔ, όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή του από το ν. 4335/2015.

Το Μονομελές Εφετείο Αθηνών, με την προσβαλλόμενη 3884/2017 απόφασή του, έκρινε ότι η έφεση της ήδη αναιρεσείουσας είναι απαράδεκτη, ως εκπρόθεσμη, διότι ασκήθηκε μετά την πάροδο της προβλεπόμενης από το άρθρο 518 παρ.2 ΚΠολΔ, όπως ισχύει μετά το ν. 4335/2015, προθεσμίας των δύο ετών από τη δημοσίευση της εκκαλουμένης απόφασης.

Με την κρίση αυτή και σύμφωνα με όσα αναφέρονται στην ανωτέρω νομική σκέψη, το Εφετείο παρά το νόμο απέρριψε ως απαράδεκτη την έφεση και, συνεπώς, ο μοναδικός λόγος της αίτησης, με τον οποίο επισημαίνεται το σφάλμα αυτό και αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αρ.14 ΚΠολΔ, με την αιτίαση ότι παρά το νόμο κήρυξε απαράδεκτη την έφεση, είναι βάσιμος.

5.Σύμφωνα με τις σκέψεις αυτές, πρέπει να αναιρεθεί η προσβαλλόμενη απόφαση, μόνο κατά το μέρος που απέρριψε ως απαράδεκτη την από 29-8-2016 και με αριθμό κατάθεσης 3548/30-8-2016 έφεση της ήδη αναιρεσείουσας και να παραπεμφθεί η υπόθεση, κατά το αναιρεθέν μέρος, ενώπιον του ιδίου δικαστηρίου, του οποίου είναι εφικτή η συγκρότηση από άλλο δικαστή, εκτός από εκείνον που δίκασε προηγουμένως, προς περαιτέρω εκδίκαση (ΚΠολΔ 580 παρ.3). Τέλος, ο αναιρεσίβλητος πρέπει να καταδικασθεί, λόγω της ήττας του, στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, η οποία δεν κατέθεσε προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα της τελευταίας (ΚΠολΔ 176, 183 και 191 παρ.2).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την 3884/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Αθηνών, κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Παραπέμπει την υπόθεση, κατά το αναιρεθέν μέρος, στο ίδιο δικαστήριο, του οποίου είναι εφικτή η συγκρότηση από άλλο δικαστή, προς περαιτέρω εκδίκαση.

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή χιλίων πεντακοσίων (1.500) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας.

Κρίθηκε, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, την 7η Ιανουαρίου 2020.

Και

Δημοσιεύθηκε σε έκτακτη, δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, την 4η Μαΐου 2020.

Η ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ