Supreme Court dismisses appeal for lack of interest but allows appeal for lawyer fee error.

Απόφαση 471 / 2019 (Β1, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)Αριθμός 471/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Β1' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους δικαστές, Μαρία Νικολακέα, προεδρεύουσα αρεοπαγίτη, Αρετή Παπαδιά, Αντιγόνη Καραΐσκου - Παλόγου, Σοφία Τζουμερκιώτη και Γεώργιο Δημάκη, αρεοπαγίτες.

Συνήλθε σε δημόσια συνεδρίαση στο κατάστημά του, την 22α Μαΐου 2018, με την παρουσία και της γραμματέως Ελένης Τσιουρή, για να δικάσει την υπόθεση, μεταξύ:

A.Του αναιρεσείοντος: Γ. Π. του Ν., κατοίκου ..., που παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητος, αφού ανακάλεσε την δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) παράστασή του, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Του αναιρεσίβλητου: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "Δήμος Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στο Λουτράκι Κορινθίας και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Β. Του αναιρεσείοντος: Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία "Δήμος Λουτρακίου-Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων", όπως εκπροσωπείται νόμιμα, που εδρεύει στο Λουτράκι Κορινθίας και παραστάθηκε δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) του πληρεξουσίου δικηγόρου Κωνσταντίνου Κωνσταντίνου, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις. Του αναιρεσίβλητου: Γ. Π. του Ν., κατοίκου ..., που παραστάθηκε αυτοπροσώπως λόγω της δικηγορικής του ιδιότητος, αφού ανακάλεσε την δια δηλώσεως (ΚΠολΔ 242 παρ.2) παράστασή του, ο οποίος κατέθεσε προτάσεις.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 20-12-2012 αγωγή του Α ήδη αναιρεσείοντος και Β αναιρεσίβλητου, που κατατέθηκε στο Μονομελές Πρωτοδικείο Κορίνθου. Εκδόθηκαν η 88/2014 οριστική απόφαση του πρωτοβαθμίου δικαστηρίου και, κατόπιν ασκήσεως εφέσεως, η 6/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. Την αναίρεση της τελευταίας, ζητεί ο Α αναιρεσείων με την από 14-6-2017 αίτησή του και ο Β αναιρεσείων με την από 15-5-2017 αίτησή του.

Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε με τη σειρά της από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Εισηγήτρια ορίσθηκε η αρεοπαγίτης Αρετή Παπαδιά. Οι αναιρεσείοντες Α και Β ζήτησαν την παραδοχή της αίτησης τους και την καταδίκη του αντιδίκου μέρους στα δικαστικά έξοδα.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Υπόκεινται προς κρίση οι από 14-6-2017 με αριθμό κατάθεσης 24/15.6.2017 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Π. και από 15-5-2017 με αριθμό κατάθεσης 21/15.5.2017 αίτηση αναιρέσεως του Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία " Δήμος Λουτρακίου-Περαχώρας- Αγίων Θεοδώρων " κατά της 6/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου.Οι αιτήσεις αυτές πρέπει να συνεκδικασθούν κατ' άρθρο 246ΚΠολΔ.

2. Από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 68, 73 και 556 παρ. 1 και 2 ΚΠολΔ, συνάγεται, ότι προϋπόθεση του παραδεκτού της άσκησης του ενδίκου μέσου της αναίρεσης, είναι και η ύπαρξη εννόμου συμφέροντος, το οποίο πρέπει να υφίσταται και ειδικώς ως προς κάθε λόγο αυτής τόσο κατά το χρόνο άσκησης όσο και κατά το χρόνο συζήτησης της (ΑΠ 1663/2010,1197/2008 ). Το έννομο συμφέρον του αναιρεσείοντος μπορεί να εκλείψει και μετά την άσκηση της αίτησης αναίρεσης, είτε από λόγους που σχετίζονται με τη συμπεριφορά του αναιρεσείοντος, είτε από λόγους ανεξάρτητους της θέλησής του. (ΑΠ 759/2003 ,1241/2008).Κατά το άρθρο 559 αριθ. 17 του ΚΠολΔ, ιδρύεται λόγος αναίρεσης αν η ίδια απόφαση περιέχει αντιφατικές διατάξεις. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής, η αντίφαση μεταξύ των διατάξεων της προσβαλλόμενης απόφασης πρέπει να υπάρχει στο διατακτικό της, έτσι ώστε να καθίσταται εξαιτίας αυτής αδύνατη η εκτέλεσή της ή να εμποδίζεται η παραγωγή και ενέργεια του δεδικασμένου από αυτήν. Εάν η αντίφαση υπάρχει ανάμεσα στο αιτιολογικό και το διατακτικό, δε δημιουργείται ο αναιρετικός αυτός λόγος.( ΑΠ621/2017,563/2008).

3. Στην προκειμένη περίπτωση,από τα διαδικαστικά έγγραφα της δίκης ,παραδεκτώς επισκοπούμενα, προκύπτει η ακόλουθη διαδικαστική πορεία της υπόθεσης :Επί της από 20-12-2012 αγωγής ενώπιον του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου του ενάγοντος ,εδώ αναιρεσείοντος- αναιρεσίβλητου, δικηγόρου, κατά του εναγόμενου , εδώ αναιρεσίβλητου-αναιρεσείοντος, ΟΤΑ, για καταβολή της νόμιμης δικηγορικής του αμοιβής για διενέργεια για λογαριασμό του τελευταίου, με βάση τη μεταξύ τους σύμβαση έμμισθης εντολής, δικαστικών πράξεων ενώπιον του Εφετείου Ναυπλίου επί υπόθεσης καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημίωσης, εκδόθηκε η 88/2014 απόφαση του πρωτοβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία έγινε εν μέρει δεκτή αυτή..Επί ασκηθεισών αντίθετων εφέσεων κατ'αυτής ενώπιον του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου εκδόθηκε η προσβαλλόμενη απόφαση του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου, με την οποία έγιναν δεκτές οι εφέσεις,εξαφανίστηκε η εκεί εκκαλουμένη απόφαση ,το Εφετείο δίκασε εκ νέου την αγωγή και δέχθηκε αυτή εν μέρει για ποσό 17.386,46 ευρώ.

Ακολούθως, επί αιτήσεως του ενάγοντος περί διορθώσεως της απόφασης του Εφετείου εκδόθηκε η 368/2017 απόφαση του ίδιου ως άνω Δικαστηρίου. Με την απόφαση αυτή το δευτεροβάθμιο δικαστήριο, δεχόμενο ότι από προφανή παραδρομή παρέλειψε το δικάσαν δικαστήριο να συνυπολογίσει τη δικηγορική αμοιβή του αιτούντος και κατά το μέρος που αφορούσε τη διενέργεια δικαστικών πράξεων ως πληρεξούσιος δικηγόρος του Δήμου κατά τη διεξαγωγή της δίκης επί της από 4-12-2006 με αριθμό …82/2006 αίτησης αναφορικώς και με τους σ'αυτή τέταρτη έως όγδοη των αιτούντων, έκανε δεκτή την αίτηση του ενάγοντος,εδώ αναιρεσείοντος, συμπλήρωσε την ανωτέρω εκ παραδρομής παράλειψη και διέταξε τη διόρθωση της εδώ προσβαλλόμενης 6/2017 απόφασης του, ώστε να καθοριστεί η αμοιβή του ενάγοντος στο ορθό ποσό των 26.128,57 ευρώ.

4.Με τον πρώτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως,.του ενάγοντος Γ. Π.,κατά το πρώτο μέρος , αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση, η από το άρθρ. 559 αριθ. 17 ΚΠολΔ πλημμέλεια, ότι περιέχει αντιφατικές διατάξεις, διότι, ενώ δέχεται, ότι ο ενάγων-αναιρεσείων κατά τη συζήτηση ενώπιον του Εφετείου Ναυπλίου της 982/2006 αίτησης των Δ.

χήρας Δ. Κ. ,Κ. Δ. Κ., Κ. Κ., Π. χήρας Ν. Μ., , Π. Β. Γ., Τ. χήρας Α. Μ. το γένος Σ., Π. Α. Μ. και Ε. Α. Μ. για καθορισμό οριστικής τιμής αποζημιώσεως των απαλλοτριούμενων εδαφικών εκτάσεων σύμφωνα με την 2/2004 πράξη αναλογισμού κατά του εναγόμενου - εδώ αναιρεσίβλητου Δήμου Λουτρακίου Περαχώρας συνέταξε και συνυπέγραψε μαζί με το δικηγόρο Στάμου την από 26.2.2007 προσθήκη -αντίκρουση του Δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας κατά των ανωτέρω αντιδίκων του εντολέως του Δήμου και δικαιούται για την διαδικαστική αυτή πράξη νόμιμης αμοιβής, στη συνέχεια καθορίζει και επιδικάζει τη νόμιμη αμοιβή του μόνο ως προς τους τρεις πρώτους των αιτούντων ενώ παραβλέπει τους λοιπούς πέντε ως προς τους οποίους ουδεμία επιδικάζει αμοιβή.

Ο λόγος αυτός αναίρεσης είναι απαράδεκτος προεχόντως διότι η αποδιδόμενη αντίφαση δεν εντοπίζεται στο διατακτικό της πληττόμενης απόφασης, αλλά στο αιτιολογικό αυτής.Επίσης, παρίσταται απαράδεκτος, και για έλλειψη εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος το οποίο εξέλειπε κατά το χρόνο συζήτησης της αίτησης αναίρεσης, λόγω της επικαλούμενης από τον ίδιο στις προτάσεις του επακαλουθήσασας της άσκησης της αιτήσεως αναιρέσεως του έκδοσης της διορθωτικής 368/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου που συμπλήρωσε την παράλειψη της προσβαλλόμενης να συμπεριλάβει τη νόμιμη αμοιβή του και για τους λοιπούς αιτούντες και διόρθωσε στο ορθό το ύψος της νόμιμης αμοιβής για την ανωτέρω αίτηση και ως προς το παραλειφθέν εκ παραδρομής , στο ορθό συνολικό ποσό των 26.128,57 ευρώ.

Ο ίδιος πρώτος λόγος αναίρεσης, κατά το μέρος, με το οποίο προσάπτονται στην αναιρεσιβαλλόμενη οι από τους αριθμούς 8,11γ και 9 άρθρου 559ΚΠολΔ αναιρετικές πλημμέλειες αναφορικώς με την επικαλούμενη παράλειψη του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου να επιδικάσει τη νόμιμη αμοιβή του ενάγοντος-αναιρεσείοντος και ως προς τους λοιπούς πέντε των αιτούντων της 982/ 2006 αίτησης είναι απαράδεκτος για έλλειψη εννόμου συμφέροντος του αναιρεσείοντος για τους ίδιους ανωτέρω λόγους λόγω της διόρθωσης και συμπλήρωσης της προσβαλλόμενης απόφασης ως προς το κεφάλαιο αυτό με την έκδοση της προαναφερόμενης 368/2017 διορθωτικής απόφασης του Εφετείου Ναυπλίου.

5. Κατά τη διάταξη του άρθ. 559 αριθ. 8 ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται και εάν το δικαστήριο παρά το νόμο έλαβε υπόψη πράγματα που δεν προτάθηκαν ή δεν έλαβε υπόψη πράγματα που προτάθηκαν και έχουν ουσιώδη επίδραση στην έκβαση της δίκης. Κατά την έννοια της διάταξης αυτής "πράγματα", των οποίων η μη λήψη υπόψη, καίτοι προταθέντων κλπ., ιδρύει τον προβλεπόμενο ως άνω αναιρετικό λόγο, αποτελούν οι αυτοτελείς, νόμιμοι και παραδεκτά προταθέντες στο δικαστήριο της ουσίας πραγματικοί ισχυρισμοί, οι οποίοι συγκροτούν την ιστορική βάση και, επομένως, στηρίζουν το αίτημα αγωγής, ανταγωγής, ένστασης ή αντένστασης ουσιαστικού ή δικονομικού δικαίου (Ολ.ΑΠ 3/1997).Όμως, δεν στοιχειοθετείται, σε κάθε περίπτωση ο λόγος αυτός αναίρεσης, όταν το δικαστήριο λαμβάνει υπόψη προταθέντα ισχυρισμό και τον απορρίπτει για οποιονδήποτε λόγο, τυπικό ή ουσιαστικό (Ολ.ΑΠ 12/1997), τούτο δε συμβαίνει και όταν η απόφαση περιέχει παραδοχές αντίθετες με τον φερόμενο ως μη ληφθέντα υπόψη ισχυρισμό, απορρίπτει δηλ. αυτόν "εκ των πραγμάτων" κατ` ουσίαν. (ΑΠ 1721/2012).

6.Στην προκειμένη περίπτωση με το δεύτερο λόγο αναίρεσης του Γ. Π. ,κατά το δεύτερο μέρος του, αποδίδεται στην προσβαλλόμενη απόφαση η αναιρετική πλημμέλεια του άρθρου 559 αριθ. 8 περ. β Κ.Πολ.Δ. και συγκεκριμένα ότι το εφετείο, παρά το νόμο,- δεν έλαβε υπόψη κατά την εκ νέου εκδίκαση της αγωγής ,κατόπιν παραδοχής λόγου έφεσης του αναιρεσίβλητου Δήμου,τους αγωγικούς ισχυρισμούς του αναιρεσείοντος ότι αυτός δικαιούται την ελάχιστη νόμιμη δικηγορική αμοιβή για σύνταξη προτάσεων -ανταιτήσεων και προσθήκη -αντίκρουση ως πληρεξούσιος δικηγόρος του Δήμου κατά της 981/2006 αίτησης των Ά. χήρας Ζ. και λοιπών σ' αυτή αιτούντων για καθορισμό οριστικής τιμής αποζημιώσεως.

7. Από την παραδεκτή κατά το άρθρο 561 παρ. 2 ΚΠολΔ επισκόπηση της προσβαλλόμενης απόφασης προκύπτει ότι το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δέχθηκε κατά την αναιρετικώς ανέλεγκτη κρίση του τα ακόλουθα ουσιώδη: "Ότι ο εναγόμενος Δήμος, Λουτρακίου -Περαχώρας λόγω ρυμοτομίας και εξάντλησης των υποχρεώσεων παρόδιων ιδιοκτησιών αποζημιώνει τις παρακάτω ιδιοκτησίες

1) Σ. Η. και λοιπών

2) Π. χήρας Ν. Μ. και λοιπών,

3) Ζ. Α. και λοιπών

4) κληρ.Κ. Δ.. Ότι οι εικαζόμενοι ιδιοκτήτες των απαλλοτριουμένων τμημάτων ,άσκησαν ενώπιον του Εφετείου (Ναυπλίου) αιτήσεις καθορισμού της οριστικής αποζημιώσεώς τους και συγκεκριμένα ο Η. Σ. κλπ την …96/2006,η Κ. χήρα Π. Π. και λοιποί την ….76/2006,η Ά. χήρα Α. Ζ. και λοιποί την ….81/2006 και η Δ. χήρα Δ. Κ. και λοιποί την …82/2006 .Ότι η πρώτη από τις ανωτέρω αιτήσεις προσδιορίστηκε αρχικά για τη δικάσιμο της 17-1-2007 και οι λοιπές για τη δικάσιμο της 21-2-2007(όχι της 21-1-2007 εκ παραδρομής αναγραφόμενη

7). Ότι για την εκδίκαση της πρώτης υπόθεσης η Δημαρχιακή Επιτροπή του Δήμου με την 351/2006 απόφαση της διόρισε το δικηγόρο Ιωάννη Στάμου να παραστεί την 17-1-2007 ενώπιον του Εφετείου Ναυπλίου καθώς και σε κάθε μετ' αναβολή δικάσιμο και να ενεργήσει οτιδήποτε επιβάλλεται για την υποστήριξη των συμφερόντων του.Ότι ο ανωτέρω δικηγόρος στα πλαίσια της ανωτέρω εντολής συνέταξε και υπέγραψε τις από 4-1-2007 προτάσεις - με ανταίτηση, και τις κατέθεσε νόμιμα και εμπρόθεσμα στις 4-1-2007 στο Εφετείο ,όμως αναβλήθηκε η υπόθεση για τη δικάσιμο της 21-2-2007 ώστε να συνεκδικασθεί με τις λοιπές.Ότι ο εναγόμενος Δήμος με την 8/26-1-2007 απόφαση της Δημαρχιακής Επιτροπής του, έδωσε την εντολή και πληρεξουσιότητα στον ενάγοντα δικηγόρο Γ.

Π.,όσο και στο δικηγόρο Ιωάννη Στάμου, προκειμένου να παραστούν από κοινού ή ο καθένας χωριστά στις 21-2-2007 ενώπιον του Εφετείου Ναυπλίου,ημερομηνία συζητήσεως των κάτωθι αιτήσεων α)….76/2006 Κ. Π...β) …81/2006 της Ά. Ζ. και λοιπών και γ).. …82/2006 Δ. Κ. και λοιπών για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως των αναφερόμενων στην 2/2004 πράξη αναλογισμού ακινήτων,καθώς και σε κάθε μετ' αναβολή δικάσιμο και να ενεργήσουν όλες τις νόμιμες ενέργειες για την υποστήριξη των συμφερόντων του Δήμου και τη διεκπεραίωση της διδόμενης με την απόφαση σ'αυτούς εντολής.Ότι η απόφαση της Δημαρχιακής Επιτροπής επιδόθηκε στον ενάγοντα στις 14-2-2007.

Ότι κατά τη δικάσιμο της 21-2-2007 συνεκδικάστηκαν οι ανωτέρω τρεις αιτήσεις καθώς και η 796/2006 αίτηση του Σ. κλπ. και παραστάθηκαν για λογαριασμό του Δήμου αμφότεροι οι δικηγόροι ,Ιωάννης Στάμου και ο ενάγων. Ότι για την τελευταία αίτηση 796/2006 ο ενάγων δεν είχε εντολή να εκπροσωπήσει το Δήμο και δεν δικαιούται αμοιβής για τη συγκεκριμένη υπόθεση.

Ότι για τις λοιπές ως άνω τρεις αιτήσεις ο δικηγόρος Ιωάννης Στάμου συνέταξε και υπέγραψε προτάσεις-ανταιτήσεις (με το ίδιο δικόγραφο) για κάθε μία από αυτές,τις οποίες στη συνέχεια συνυπέγραψε και ο ενάγων,χωρίς όμως να τις έχει συντάξει Ότι αυτό προκύπτει κυρίως από το γεγονός ότι οι προαναφερόμενες προτάσεις - ανταιτήσεις έχουν ακριβώς το ίδιο περιεχόμενο (ιστορικό,επικαλούμενα αποδεικτικά-συγκριτικά στοιχεία και αίτημα) με τις αρχικές προτάσεις -ανταίτηση ,που είχε συντάξει και υπογράψει ο Ιωάννης Στάμου στις 4-1-2007,ήτοι πριν την επίδοση της απόφασης της Δημαρχιακής Επιτροπής στον ενάγοντα .Ότι σε μια από τις προρρηθείσες προτάσεις-ανταιτήσεις και δη στην υπόθεση Δ.

Κ. και λοιπών ,ο ενάγων συνέταξε μαζί με το δικηγόρο Στάμου και συνυπέγραψε την από 26-2-2007 προσθήκη -αντίκρουση, οπότε για την υπόθεση αυτή δικαιούται αμοιβής. Ότι ο ενάγων παραστάθηκε με τον έτερο πληρεξούσιο δικηγόρο κατά τη δικάσιμο της 21-2-2007 στο Εφετείο Ναυπλίου κατά τη συζήτηση των αιτήσεων -ανταιτήσεων ,οπότε δικαιούται αμοιβής για την παράστασή του,την οποία δεν αιτείται.Ότι επι των αιτήσεων και ανταιτήσεων εκδόθηκε η 279/2007 απόφαση του Εφετείου Ναυπλίου με την οποία καθορίστηκε η οριστική αποζημίωση των απαλλοτριουμένων ακινήτων σε 650 ευρώ ανά τετρ.

μέτρο εδάφους.'Ότι η ελάχιστη νόμιμη αμοιβή του ενάγοντος σχετικά με την υπόθεση Δ. Κ. κλπ, ελλείψει ειδικού συμφωνητικού (3026/1954 άρθρο 92) υπολογίζεται κατά τα άρθρα 100επ.ν.δ.3026/1954 και ανέρχεται σε ποσό 17.386,46 ευρώ.{ήτοι σε 2% Χ869.323 ευρώ (1055,66 +281,76 τ.μ.)Χ650 ευρώ τιμή τετρ . " Με βάση τις παραδοχές αυτές το εφετείο αφού δέχθηκε το λόγο έφεσης του αναιρεσίβλητου ,εξαφάνισε την εκεί εκκαλουμένη που είχε κρίνει ότι ο ενάγων δικαιούται αμοιβής για τις προτάσεις και τις μ' αυτές ανταιτήσεις του Δήμου ως προς όλες τις συνεκδικαζόμενες αιτήσεις μειωμένη κατά 50%(Ν.3463/2006 άρθρο 281) ,δίκασε εκ νέου την αγωγή του αναιρεσείοντος, δέχθηκε αυτή εν μέρει μόνο ως προς την καταβολή αμοιβής 2% για τη σύνταξη της από 26-2-2007 προσθήκης-αντίκρουσης στην συνεκδικαζόμενη αίτηση Δ.

Κ. και λοιπών και επιδίκασε ποσό αμοιβής 17.386,46. Το ποσό αυτό μετά τη διόρθωση με τη 368/2017 απόφαση Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου ανέρχεται σε 26.128,57 ευρώ. Με τα προαναφερόμενα το δευτεροβάθμιο δικαστήριο δεν υπέπεσε στην από τον αρ. 8β άρθρου 559 ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια διότι, κατά την εξαγωγή του αποδεικτικού του πορίσματος έλαβε υπόψη τους ανωτέρω αγωγικούς ισχυρισμούς καταβολής αμοιβής, όμως τους απέρριψε κατ' ουσίαν.

Συνεπώς, ο από το άρθρο 559 αρ. 8β ΚΠολΔ λόγος της αίτησης είναι αβάσιμος. Ακόμη, η υπό την επίκληση του ίδιου πραγματικού αποδιδόμενη στην προσβαλλόμενη αιτίαση από τον αρ. 9 του άρθρου 559 ΚΠολΔ ότι δηλαδή το Εφετείο άφησε αδίκαστη την αίτηση του αναιρεσείοντος - ενάγοντος για το αιτούμενο αγωγικό ποσό αμοιβής του για σύνταξη προτάσεων - ανταίτησης του εντολέως Δήμου κατά των αιτούντων Ά. χήρας Ζ. και λοιπών, είναι αβάσιμη, καθόσον το δευτεροβάθμιο δικαστήριο εξέτασε το αγωγικό αυτό κεφάλαιο και το απέρριψε κατ' ουσία.

8. Από τις διατάξεις των άρθ. 1, 2, 38, 39, 46, 49, 63, 91, 92 (όπως ίσχυε πριν τη τροποποίησή του με το άρθρο 5 παρ.6 του Ν. 3919/2011), 94 και 170 του κατά το κρίσιμο χρόνο ισχύοντος Κώδικα περί Δικηγόρων (Ν.Δ/μα 3026/1954) σε συνδυασμό προς εκείνη του άρθρου 713 του ΑΚ συνάγεται ότι η μεταξύ του δικηγόρου και του πελάτη του σύμβαση προς διεξαγωγή υποθέσεων του τελευταίου έναντι αμοιβής έχει τον χαρακτήρα της αμειβόμενης (έμμισθης) εντολής (ΑΠ 939/2013, ΑΠ 476/2007) και ο δικηγόρος δικαιούται να λάβει από τον εντολέα του αμοιβή για κάθε δικαστική ή εξώδικη εργασία.

Η αμοιβή του δικηγόρου καθορίζεται με βάση τη συμφωνία αυτού και του εντολέα του, ο οποίος οφείλει την αμοιβή, εφόσον έδωσε τη σχετική εντολή στο όνομα και για λογαριασμό του (ΑΠ 140/2007), εάν δε δεν υπάρχει ειδική συμφωνία ως προς το ύψος της αμοιβής, αυτή καθορίζεται με βάση τα προβλεπόμενα στα άρθ. 99 επ. του ως άνω Κώδικα ελάχιστα όρια.(ΑΠ1152/2017).Περαιτέρω από τις διατάξεις των άρθρων 100,103,107 παρ.1 και 110 παρ.3 του Ν.Δ/τος 3026/1954 συνάγεται ότι η αμοιβή του δικηγόρου σε περίπτωση δίκης καθορισμού οριστικής αποζημίωσης ενώπιον του Εφετείου ανέρχεται α) σε 2% της αποζημίωσης για τη σύνταξη αίτησης ή ανταίτησης με ιδιαίτερο δικόγραφο ή κύριας παρέμβασης με ιδιαίτερο δικόγραφο,β)σε 1% για τη σύνταξη προτάσεων επι των ανωτέρω υπό α αναφερομένων και γ)σε 2% για την άσκηση ανταίτησης ή κύριας παρέμβασης με τις προτάσεις επί της αξίας του αντικειμένου της δίκης.Κατά την έννοια, των παραπάνω διατάξεων, στις οποίες γίνεται λόγος "για τη σύνταξη", το δικαίωμα του δικηγόρου να απαιτήσει την προβλεπόμενη από τις εν λόγω διατάξεις αμοιβή προϋποθέτει ολοκληρωμένη την ενέργεια σε κάθε συγκεκριμένη περίπτωση, για την οποία προβλέπεται η εν λόγω αξίωσή του και ειδικότερα διατύπωση από το δικηγόρο του περιεχομένου του οικείου διαδικαστικού εγγράφου και υπογραφή του από τον ίδιο (ολΑΠ9/2008).. 9.Στο Ν. 2882/2001 "Κώδικα Αναγκαστικών Απαλλοτριώσεων Ακινήτων " άρθρα 18,19 και 20 αυτού ρυθμίζεται η διαδικασία ενώπιον του Εφετείου για καθορισμό οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως.

Ειδικότερα, κατά το άρθρο 19παρ. 7 και 8 κατά τη συζήτηση της αίτησης οι διάδικοι αναπτύσσουν τους ισχυρισμούς τους προφορικά. Ο γραμματέας υποχρεούται να καταχωρίσει στα πρακτικά τους ουσιώδεις ισχυρισμούς των διαδίκων και τις καταθέσεις των μαρτύρων και να μνημονεύσει τα έγγραφα που προσήχθησαν από τους διαδίκους.

Οι διάδικοι δύνανται να καταθέσουν υπόμνημα, στο οποίο να αναπτύσσουν τους ισχυρισμούς που πρόβαλαν, μέσα σε πέντε εργάσιμες ημέρες από τη συζήτηση και να αντικρούσουν τους ισχυρισμούς του αντιδίκου τους μέσα στις επόμενες δύο εργάσιμες ημέρες.Τέλος,,κατά το άρθρο 20παρ. 5. του ίδιου νόμου,εάν ασκηθεί παραδεκτώς αίτηση, εκείνος κατά του οποίου απευθύνεται δύναται να ασκήσει με τις προτάσεις, που κατατίθενται, με την ποινή του απαραδέκτου, πέντε τουλάχιστον ημέρες πριν από τη συζήτηση, αντίθετη αίτηση για τα ίδια ακίνητα για τα οποία ζητείται με την αίτηση ο οριστικός προσδιορισμός της αποζημίωσης.Από τις διατάξεις αυτές συνάγεται ότι η συζήτηση είναι κατ' αρχήν προφορική , προβλέπεται δυνατότητα κατάθεσης υπομνήματος για ανάπτυξη ισχυρισμών που προβλήθηκαν και αντίκρουσης των ισχυρισμών του αντιδίκου στα προαναφερόμενα χρονικά όρια.

Η κατάθεση προτάσεων είναι υποχρεωτική μόνον σε περίπτωση άσκησης μ' αυτές ανταίτησης. Στον Κώδικα Δικηγόρων (ν.δ.3026/1954) δεν ορίζεται αμοιβή για τη σύνταξη προσθήκης- αντίκρουσης, ενώ, από το άρθρο 176 του Κώδικα αυτού, συνάγεται ότι πρέπει το κενό να πληρωθεί με προσφυγή σε ανάλογη εφαρμογή των διατάξεών του.

Οι διατάξεις των άρθρων 100,103,107 παρ.1 και 110 παρ.3 του εν λόγω Κώδικα, οι οποίες προνοούν για την αμοιβή που καθορίζεται σε ποσοστό επί της αξίας του αντικειμένου της αγωγής για τη σύνταξη προτάσεων με ανταίτηση (σε δίκη καθορισμού οριστικής τιμής μονάδος αποζημίωσης) δεν είναι πρόσφορες να εφαρμοστούν αναλογικά και για τη σύνταξη προσθήκης-αντίκρουσης επί των προτάσεων, τούτο διότι, η προβλεπόμενη από τις ανωτέρω διατάξεις αντίκρουση,αντίστοιχη της των άρθρων 237,238 ΚΠολΔ επισυνάπτεται με προσθήκη στο τέλος αυτών ,αναφέρεται στα ίδια με τις προτάσεις ζητήματα τις οποίες συμπληρώνουν καθώς και σε αντίκρουση τυχόν νέων ισχυρισμών και δεν δικαιολογείται να λάβει ο δικηγόρος δύο φορές αμοιβή,υπολογιζόμενη επί της αξίας του αντικειμένου της δίκης ήτοι ιδιαίτερη αμοιβή για σύνταξη προτάσεων και ιδιαίτερη αμοιβή για σύνταξη προσθήκης- αντίκρουσης επί των προτάσεων.

Περαιτέρω, κατά τη διάταξη του άρθρου 559 αριθ. 1 του ΚΠολΔ αναίρεση επιτρέπεται αν παραβιάστηκε κανόνας του ουσιαστικού δικαίου στον οποίο περιλαμβάνονται και οι ερμηνευτικοί κανόνες των δικαιοπραξιών. Ο κανόνας δικαίου παραβιάζεται, αν δεν εφαρμοστεί, ενώ συνέτρεχαν οι πραγματικές προϋποθέσεις για την εφαρμογή του, ή αν εφαρμοστεί, ενώ δεν συνέτρεχαν οι προϋποθέσεις αυτές, καθώς και αν εφαρμοστεί εσφαλμένα, η δε παραβίαση εκδηλώνεται είτε με ψευδή ερμηνεία, δηλαδή με την απόδοση στον κανόνα δικαίου έννοιας μη αληθινής ή μη αρμόζουσας ή έννοιας περιορισμένης ή στενής, είτε με κακή εφαρμογή, δηλαδή με εσφαλμένη υπαγωγή (Ολ ΑΠ 7/2006, 4/2005).

Στην περίπτωση που το δικαστήριο έκρινε κατ` ουσίαν την υπόθεση, η παράβαση κανόνα ουσιαστικού δικαίου κρίνεται ενόψει των πραγματικών περιστατικών, που ανελέγκτως δέχθηκε ότι αποδείχθηκαν το δικαστήριο της ουσίας και της υπαγωγής αυτών στο νόμο και ιδρύεται αυτός ο λόγος αναίρεσης, αν οι πραγματικές παραδοχές της απόφασης καθιστούν φανερή την παραβίαση (ΑΠ 625/2008, ΑΠ 38/2008). 10.

Υπό τα προαναφερόμενα, στη προκειμένη περίπτωση, η προσβαλλόμενη απόφαση η οποία με βάση τις παραδοχές της (ανωτέρω στον αρ.7 εκτιθέμενες) επιδίκασε στον ενάγοντα εδώ αναιρεσίβλητο για δικηγορική του αμοιβή ποσό 2% επί του αντικειμένου της 982/2007 αίτησης καθορισμού οριστικής τιμής μονάδας αποζημιώσεως για τη σύνταξη της από 26-2-2007 "προσθήκης- αντίκρουσης" επί των προτάσεων του Δήμου προς αντίκρουση της αίτησης αυτής εσφαλμένα ερμήνευσε και εφάρμοσε τις ανωτέρω (αρ. 8 και 9) ουσιαστικού δικαίου διατάξεις.

Συνεπώς, ο πρώτος λόγος της αίτησης αναίρεσης του εναγόμενου -αναιρεσείοντος Δήμου με τον οποίο αποδίδεται η από τον αρ.1 άρθρου559ΚΠολΔ αναιρετική πλημμέλεια είναι βάσιμος. 11. Κατά την έννοια του άρθ. 559 αριθ. 11 περ. γ` ΚΠολΔ ιδρύεται λόγος αναίρεσης, όταν το δικαστήριο δεν έλαβε υπόψη αποδεικτικά μέσα, τα οποία είχε νόμιμα επικαλεσθεί και προσκομίσει ο αναιρεσείων προς απόδειξη νόμιμα προταθέντος ισχυρισμού που ασκούσε ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, απ` αυτά δε παρέπεται ότι για την ίδρυση του λόγου αυτού πρέπει τ` αποδεικτικά μέσα να είναι χρήσιμα για την απόδειξη των γεγονότων που συγκροτούν ισχυρισμό λυσιτελή, που επιδρά δηλ.

στο διατακτικό της απόφασης.(ΑΠ132/2015). Με το δεύτερο λόγο της αίτησης αναίρεσης του ενάγοντος Γ. Π.,κατά το πρώτο μέρος του, αποδίδεται στο Εφετείο η πλημμέλεια ότι δεν έλαβε υπόψη τα έγγραφα και ειδικότερα την από 26-2-2007 προσθήκη- αντίκρουση που είχε προσαρτηθεί και αποτέλεσε ενιαίο σώμα στις προτάσεις- ανταίτηση του εντολέως αυτού Δήμου κατά καθεμιάς από τις αιτήσεις που συνεκδικάσθηκαν στη συζήτηση της 21-2-2007 (έλαβε υπόψη μόνο την από 26-2-2007 προσθήκη- αντίκρουση κατά της 982/2007 αίτησης Δ.

Κ.) και τις οποίες αν λάμβανε υπόψη θα επιδίκαζε νόμιμη αμοιβή εκ 2% επί του αντικειμένου των αιτήσεων και για τις ενέργειες αυτές. Όμως ο επικαλούμενος λόγος αλυσιτελώς προβάλλεται εφόσον για την προσθήκη-αντίκρουση ο ενάγων κατά τα αναφερόμενα ανωτέρω( αρ. 9) δεν δικαιούται αμοιβής.Τέλος,και ο δεύτερος λόγος της αίτησης του Γ.

Π.,κατά το μέρος που αποδίδεται η από τον αρ.9 άρθρου 559ΚΠολΔ πλημμέλεια υπό την αιτίαση ότι άφησε αδίκαστο το αίτημά του δικηγορικής αμοιβής για την ίδια ως άνω δικαστική ενέργεια παρίσταται αλυσιτελής.

12. Κατ' ακολουθίαν, των ανωτέρω πρέπει η αίτηση αναίρεσης του Γ. Π. να απορριφθεί και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου που κατέθεσε προτάσεις κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημα αυτού,μειωμένα κατά το μέτρο του άρθρου 281 του ν. 3463/2006 (Δημοτικός και Κοινοτικός Κώδικας). Αντίθετα, η αίτηση αναίρεσης του Δήμου Λουτρακίου-Περαχώρας πρέπει να γίνει δεκτή κατά παραδοχή του πρώτου λόγου αυτής, ενώ η έρευνα των λοιπών λόγων της αποβαίνει περιττή.

Στη συνέχεια, πρέπει να κρατηθεί η υπόθεση και να εκδικαστεί, κατά το μέρος τούτο, (επιδίκασης δικηγορικής αμοιβής για "προσθήκη-αντίκρουση" επί των προτάσεων του Δήμου κατά της 982/2007 αίτησης Δ. Κ. και λοιπών) από το παρόν Δικαστήριο, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 580 παρ. 3 εδάφ. α' ΚΠολΔ, αφού δεν χρειάζεται άλλη διευκρίνιση, δεδομένου ότι, λόγω της ενέργειας της παρούσας απόφασης, που είναι δεσμευτική για το Εφετείο (άρθρ. 580 παρ. 4 του ίδιου Κώδικα), δεν υπάρχει δικονομικό έδαφος για περαιτέρω εκδίκαση της υπόθεσης, αλλά υπολείπεται μόνο η κατά το περιεχόμενο διατύπωση του διατακτικού της απόφασης με βάση την έκταση της αναίρεσης (ΑΠ 353/2015, ΑΠ 1162/2013).

Και ,τελικά, πρέπει να απορριφθεί η αγωγή και κατά το μέρος που έγινε δεκτή με την αναιρούμενη απόφαση και να καταδικασθεί ο αναιρεσίβλητος της δεύτερης αίτησης αναίρεσης στα δικαστικά έξοδα του αναιρεσείοντος της όλης δίκης μειωμένα κατά το μέτρο του άρθρου 281 του ν. 3463/2006.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Συνεκδικάζει κατ' αντιμωλία των διαδίκων την από 14-6-2017 με αριθμό κατάθεσης 24/15.6.2017 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Π. και την από 15-5-2017 με αριθμό κατάθεσης 21/15.5.2017 αίτηση αναιρέσεως του Οργανισμού Τοπικής Αυτοδιοίκησης με την επωνυμία " Δήμος Λουτρακίου-Περαχώρας- Αγίων Θεοδώρων " κατά της 6/2017 απόφασης του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου. ΑΠΟΡΡΙΠΤΕΙ την από 14-6-2017 αίτηση αναιρέσεως του Γ. Π.. Και ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΕΙ τον αναιρεσείοντα στην πληρωμή εξακοσίων (600) ευρώ, για τα δικαστικά έξοδα του αναιρεσίβλητου.

Δέχεται την από 15-5-2017 αίτηση αναιρέσεως του ΟΤΑ Δήμου Λουτρακίου -Περαχώρας-Αγίων Θεοδώρων.

Αναιρεί την 6/2017 απόφαση του Μονομελούς Εφετείου Ναυπλίου,όπως διορθώθηκε με την 368/2017 απόφαση του ίδιου Δικαστηρίου.κατά το μέρος που αναφέρεται στο σκεπτικό.

Δέχεται τυπικά και κατ' ουσία την έφεση του Δήμου Λουτρακίου - Περαχώρας - Αγίων Θεοδώρων.

Εξαφανίζει την 88/2014 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Κορίνθου κατά το αναφερόμενο στο σκεπτικό μέρος.

Απορρίπτει την αγωγή και κατά το μέρος αυτό. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσίβλητο στην πληρωμή στον αναιρεσείοντα εννιακοσίων (900) ευρώ για τα δικαστικά έξοδα της όλης δίκης.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 19 Μαρτίου 2019.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 24 Απριλίου 2019.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ