470/2006 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 470 / 2006 (Ε, ΠΟΙΝΙΚΕΣ)Αριθμός 470/2006

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Ε' Ποινικό Τμήμα - Σε Συμβούλιο

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές: Ανδρέα Μοσχανδρέου, Αντιπρόεδρο, Γεώργιο Ναυπλιώτη, Δημήτριο Κιτρίδη - Εισηγητή, Αθανάσιο Μπρίλλη και Φώτιο Καϋμενάκη, Αρεοπαγίτες.

Με την παρουσία και του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Χρήστου Σιδέρη (γιατί κωλύεται ο Εισαγγελέας) και της Γραμματέως Ευδοκίας Φραγκίδη.

Συνήλθε σε Συμβούλιο στο Κατάστημά του στις 10 Φεβρουαρίου 2006, προκειμένου να αποφανθεί για την αίτηση του αναιρεσείοντος - κατηγορουμένου Ε. Κ. του Κ., κατοίκου ... και ήδη κρατούμενου στην Αγροτική Φυλακή Κασσανδρείας Χαλκιδικής, που δεν παρέστη στο συμβούλιο, περί αναιρέσεως της υπ' αριθμ. 258-259/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Με πολιτικώς ενάγοντες τους: 1) Χ. Μ. του Η., 2) Α. Τ. του Μ., 3) Π. Α. του Ν. και 4) Γ. Β. του Χ., ....

Το Πενταμελές Εφετείο Θεσσαλονίκης, με την ως άνω απόφασή του διέταξε όσα λεπτομερώς αναφέρονται σ' αυτή, και ο αναιρεσείων - κατηγορούμενος ζητεί τώρα την αναίρεση της απόφασης αυτής, για τους λόγους που αναφέρονται στην από 20.7.2005 αίτησή του αναιρέσεως, η οποία καταχωρίστηκε στο οικείο πινάκιο με τον αριθμό 1465/2005.

Έπειτα ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Χρήστος Σιδέρης εισήγαγε για κρίση στο Συμβούλιο τη σχετική δικογραφία με την πρόταση του Αντεισαγγελέα του Αρείου Πάγου Δημητρίου Τσίμα, με αριθμό 418/10.10.2005, στην οποία αναφέρονται τα ακόλουθα: Εισάγω την υπ' αριθμ. 18/20-7-2005 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Ε. Κ. του Κ., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 258-259/22-2-2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία καταδικάσθηκε κατ' έφεση σε ποινή φυλακίσεως τεσσάρων (4) ετών και έξι (6) μηνών, για την τέλεση του αξιοποίνου αδικήματος της κατ' εξακολούθηση υπεξαιρέσεως σε βαθμό κακουργήματος, το οποίο φέρεται ότι διέπραξε, κατά το χρονικό διάστημα από 6-6-1995 μέχρι 3-10-1996, στο Κιλκίς και εκθέτω τα εξής:

Σύμφωνα με το άρθρο 476 παρ. 1 Κ.Π.Δ., όταν το ένδικο μέσο ασκήθηκε, εκτός των άλλων περιπτώσεων, εκπροθέσμως, το δικαστικό συμβούλιο ή το δικαστήριο (σε συμβούλιο), που είναι αρμόδιο να κρίνει σχετικά, ύστερα από πρόταση του Εισαγγελέα και αφού ακούσει τους διαδίκους που τυχόν θα εμφανισθούν, μετά από προηγούμενη ειδοποίηση του αναιρεσείοντος από το γραμματέα της Εισαγγελίας 24 ώρες πριν από την εισαγωγή της υποθέσεως, κηρύσσει απαράδεκτο το ένδικο μέσο και διατάσσει την εκτέλεση του βουλεύματος ή της αποφάσεως που έχει προσβληθεί και την καταδίκη του ασκήσαντος στα έξοδα.

Εξ άλλου, από το συνδυασμό των διατάξεων των άρθρων 462 και 473 παρ. 1 Κ.Π.Δ., προκύπτει ότι η προθεσμία ασκήσεως του ενδίκου μέσου της αναιρέσεως κατά αποφάσεως είναι δεκαήμερη, αρχομένη από της εκδόσεως της αποφάσεως παρόντος του δικαιούχου, άλλως από τη νόμιμη επίδοσή της στο δικαιούμενο σε αναίρεση και έχοντα γνωστή διαμονή στην ημεδαπή, χωρίς σε καμία περίπτωση να αρχίζει πριν από την καταχώρησή της στο βιβλίο καθαρογραμμένων τελεσιδίκων αποφάσεων του άρθρου 473 παρ. 3 Κ.Π.Δ.

Τυχόν εκπρόθεσμη άσκηση, τότε μόνο συγχωρείται, όταν στην κατά το άρθρο 474 Κ.Π.Δ. συντασσομένη έκθεση ασκήσεως του ενδίκου μέσου γίνεται επίκληση των περιστατικών τα οποία συνιστούν την ανωτέρα βία ή το ανυπέρβλητο κώλυμα που κατέστησε αδύνατη την εμπρόθεσμη άσκηση, καθώς και των αποδεικνυόντων τα περιστατικά αυτά αποδεικτικών μέσων, άλλως η αναίρεση κηρύσσεται απαράδεκτη (ΑΠ 1781/1994 ΠΧ ΜΕ' σελ. 79).

Στην προκειμένη περίπτωση, ο αναιρεσείων άσκησε την υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως την 20-7-2005, με δήλωση που έγινε δια πληρεξουσίου στον αρμόδιο προς τούτο (άρθρο 474 παρ. 1 εδ. α' Κ.Π.Δ.) γραμματέα του Εφετείου Θεσσαλονίκης, συνταχθείσης, κατόπιν τούτου, της υπ' αριθμ. 18/20-7-2005 εκθέσεως αναιρέσεως. Όμως, η προσβαλλομένη υπ' αριθμ. 258-259/22-2-2005 απόφαση του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, η οποία, σημειωτέον, δημοσιεύθηκε με την παρουσία του αναιρεσείοντος, καταχωρήθηκε στο βιβλίο καθαρογραμμένων αποφάσεων την 18-3-2005, όπως αυτό προκύπτει από την επί της αποφάσεως υπηρεσιακή βεβαίωση του αρμοδίου γραμματέως.

Κατά συνέπεια, ασκήθηκε αυτή εκπροθέσμως, δηλαδή μετά την πάροδο της τασσομένης από το νόμο (άρθρο 473 παρ. 1 ΚΠΔ) δεκαήμερης για την άσκηση της προθεσμίας και μάλιστα χωρίς να υπάρχει κάποιος λόγος ανωτέρας βίας ή κάποιο ανυπέρβλητο κώλυμα, το οποίο να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκησή της. Βεβαίως, ο αναιρεσείων υποστηρίζει ότι πρέπει να θεωρηθεί αυτή εμπρόθεσμη, δεδομένου ότι συνέτρεχε στο πρόσωπό του λόγος ανωτέρας βίας, ο οποίος συνίστατο στο ότι, "λόγω του επισυμβάντος θανάτου του πατέρα του και προκυψάντων προβλημάτων υγείας του ιδίου, καθυστέρησε να δώσει τη σχετική εντολή στον πληρεξούσιο δικηγόρο του", όπως επί λέξει αναφέρει στην αναίρεσή του.

Όμως, ο λόγος αυτός ανωτέρας βίας είναι εντελώς αόριστος, αφού ο αναιρεσείων δεν αναφέρει, στην αναίρεσή του, τα συγκεκριμένα πραγματικά περιστατικά που τον εμπόδισαν να ασκήσει εμπροθέσμως την αναίρεση και, επί πλέον, δεν επικαλείται, ούτε και προσκομίζει τα αποδεικτικά στοιχεία από τα οποία να αποδεικνύονται τα περιστατικά αυτά.

Κατόπιν των ανωτέρω, από τα οποία προκύπτει ότι δεν υπάρχει, στην υπό κρίση υπόθεση, λόγος που να δικαιολογεί την εκπρόθεσμη άσκηση της αναιρέσεως, πρέπει να απορριφθεί αυτή ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα έξοδα (άρθρο 583 παρ. 1 Κ.Π.Δ.).

Για τους ανωτέρω λόγους Προτείνω: 1) να απορριφθεί ως απαράδεκτη (εκπρόθεσμη) η υπ' αριθμ. 18/20-7-2005 αίτηση αναιρέσεως του κατηγορουμένου Ε. Κ. του Κ., κατοίκου ..., κατά της υπ' αριθμ. 258-259/22-2-2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης και 2) να επιβληθούν τα δικαστικά έξοδα σε βάρος του αναιρεσείοντος ως άνω Ε. Κ..

Αθήναι, 7 Οκτωβρίου 2005

Ο Αντεισαγγελέας του Αρείου Πάγου Δημήτριος Νικ. Τσίμας

Αφού άκουσε τον Αντεισαγγελέα, που αναφέρθηκε στην παραπάνω εισαγγελική πρόταση και έπειτα αποχώρησε, και αφού διαπιστώθηκε από την επί του φακέλου της δικογραφίας σημείωση του Γραμματέα της Εισαγγελίας του Αρείου Πάγου, ότι ειδοποιήθηκε, νομίμως και εμπροθέσμως, σύμφωνα με τη διάταξη του άρθρου 476 παρ. 1 ΚΠΔ, ο αντίκλητος του αναιρεσείοντος.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

Επειδή από τις διατάξεις των άρθρων 168 παρ. 1, 473 παρ. 1, 2 και 3, 474, 476 παρ. 1 και 507 παρ. 1 του ΚΠΔ προκύπτει, ότι η προθεσμία για την άσκηση αναιρέσεως κατά αποφάσεως, με δήλωση στο γραμματέα του δικαστηρίου που εξέδωσε την προσβαλλόμενη απόφαση, είναι δεκαήμερη και αρχίζει α) αν ο δικαιούμενος είναι παρών κατά τη δημοσίευση της αποφάσεως από την επομένη της καταχωρήσεως αυτής στο ειδικό βιβλίο που τηρείται από τη γραμματεία του ποινικού δικαστηρίου και β) αν ο δικαιούμενος δεν είναι παρών και έχει γνωστή διαμονή στην ημεδαπή από την επομένη της επιδόσεως σ' αυτόν της αποφάσεως, εφόσον η ως άνω καταχώρηση της τελευταίας στο ειδικό βιβλίο είχε γίνει προηγουμένως, άλλως από την επομένη της καταχωρήσεως εκείνης, αν η επίδοση της αποφάσεως είχε προηγηθεί.

Στην προκειμένη περίπτωση, η υπό κρίση αίτηση αναιρέσεως κατά της υπ' αριθ. 258-259/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης, με την οποία ο αναιρεσείων καταδικάσθηκε για υπεξαίρεση σε βαθμό κακουργήματος κατ' εξακολούθηση σε ποινή φυλακίσεως τεσσάρων ετών και έξι μηνών, ασκήθηκε με δήλωση του πληρεξουσίου του δικηγόρου Αναστασίου Δημητρόπουλου, στο γραμματέα του παραπάνω ποινικού δικαστηρίου, η οποία έγινε την 20.7.2005.

Από τα έγγραφα της δικογραφίας, που παραδεκτά επισκοπούνται για τη διακρίβωση του παραδεκτού της αναιρέσεως, προκύπτει ότι η προσβαλλόμενη απόφαση, η οποία δημοσιεύθηκε την 22.2.2005, με παρόντα τον κατηγορούμενο, είχε καταχωρηθεί καθαρογραμμένη στο κατ' άρθρο 473 παρ. 3 ΚΠΔ ειδικό βιβλίο την 18.3.2005. Έτσι η αίτηση αναιρέσεως ασκήθηκε μετά την πάροδο της προαναφερόμενης προθεσμίας των δέκα ημερών.

Προς δικαιολόγηση της εκπρόθεσμης ασκήσεως της κρινόμενης αιτήσεως, ο αναιρεσείων επικαλείται ως λόγο ανώτερης βίας ή ανυπέρβλητου κωλύματος "τον επισυμβάντα θάνατο του πατέρα του και τα προκύψαντα προβλήματα υγείας αυτού", χωρίς να εκθέτει στην αίτησή του ούτε το χρόνο θανάτου του πατέρα του, ούτε το είδος και τη διάρκεια των προβλημάτων της υγείας του, από τα οποία αυτός εμποδίστηκε να ασκήσει εμπροθέσμως την ένδικη αίτηση αναιρέσεως.

Ο λόγος αυτός τυγχάνει εντελώς αόριστος και ανεπίδεκτος δικανικής εκτιμήσεως και εντεύθεν απορριπτέος.

Συνεπώς, η υπό κρίση αίτηση πρέπει να απορριφθεί ως απαράδεκτη και να καταδικασθεί ο αναιρεσείων στα δικαστικά έξοδα (άρθρα 476 παρ. 1 και 583 παρ. 1 του ΚΠΔ).

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Απορρίπτει την από 20.7.2005 αίτηση του Ε. Κ. του Κ. για αναίρεση της υπ' αριθ. 258/259/2005 αποφάσεως του Πενταμελούς Εφετείου Θεσσαλονίκης. Και

Καταδικάζει τον αναιρεσείοντα στα δικαστικά έξοδα, που ανέρχονται σε διακόσια δέκα (210) ευρώ.

Κρίθηκε και αποφασίστηκε στην Αθήνα στις 20 Φεβρουαρίου 2006. Και,

Εκδόθηκε στην Αθήνα στις 22 Φεβρουαρίου 2006.

Ο ΑΝΤΙΠΡΟΕΔΡΟΣ Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ