46/2019 · Άρειος Πάγος (Supreme Civil and Criminal Court of Greece)

Απόφαση 46 / 2019 (Γ, ΠΟΛΙΤΙΚΕΣ)

Αριθμός 46/2019

ΤΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΤΟΥ ΑΡΕΙΟΥ ΠΑΓΟΥ

Γ' Πολιτικό Τμήμα

Συγκροτήθηκε από τους Δικαστές:, Ασπασία Μαγιάκου, Προεδρεύουσα Αρεοπαγίτη, Πέτρο Σαλίχο, Ιωάννη Φιοράκη, Παρασκευή Καλαϊτζή και Γεώργιο Παπανδρέου- Εισηγητή Αρεοπαγίτες.

Συνεδρίασε δημόσια στο ακροατήριό του, την 19η Σεπτεμβρίου 2018 με την παρουσία και της γραμματέως Σπυριδούλας Τζαβίδη, για να δικάσει την εξής υπόθεση μεταξύ:

Της αναιρεσείουσας: Λ. συζ. Κ. Ρ., το γένος Ι. Χ., κατοίκου ..., που εκπροσωπήθηκε από την πληρεξούσια δικηγόρο Παρθένα Παπαδοπούλου με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ. Του αναιρεσίβλητου: Ελληνικού Δημοσίου, όπως νόμιμα εκπροσωπείται από τον Υπουργό Οικονομικών, κατοικοεδρεύοντος στην Αθήνα, το οποίο εκπροσωπήθηκε από την Στελιανή Κουστουμπάρδη, Πάρεδρο του Νομικού Συμβουλίου του Κράτους με δήλωση του άρθρου 242 παρ. 2 του Κ.Πολ.Δ.

Η ένδικη διαφορά άρχισε με την από 10-10-2007 αγωγή της ήδη αναιρεσείουσας που κατατέθηκε στο Πολυμελές Πρωτοδικείο Καβάλας. Εκδόθηκαν οι αποφάσεις: 270/2010 του ίδιου Δικαστηρίου, 32/2014 του Εφετείου Θράκης. Την αναίρεση της τελευταίας απόφασης ζητεί η αναιρεσείουσα με την από 4-7-2015 αίτησή της. Κατά τη συζήτηση της αίτησης αυτής, που εκφωνήθηκε από το πινάκιο, οι διάδικοι παραστάθηκαν όπως σημειώνεται πιο πάνω. Ο Εισηγητής Αρεοπαγίτης Γεώργιος Παπανδρέου, ανέγνωσε την από 5-9-2018 έκθεσή του με την οποία εισηγήθηκε την απόρριψη της αίτησης αναίρεσης.

ΣΚΕΦΘΗΚΕ ΣΥΜΦΩΝΑ ΜΕ ΤΟ ΝΟΜΟ

1. Με την κρινόμενη αίτηση αναίρεσης προσβάλλεται η 32/2014 τελεσίδικη απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης που δίκασε κατ' έφεση .εξαφάνισε την 270/2010 απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας,τακτικής διαδικασίας ,(που είχε απορρίψει αναγνωριστική κυριότητας ακινήτων αγωγή της αναιρεσείουσας),και δέχθηκε εν μέρει ως ουσιαστικά βάσιμη την αγωγή της αναιρεσείουσας. Η αίτηση ασκήθηκε νομότυπα και εμπρόθεσμα (άρθρ. 552, 553, 556, 558,564, 566§1 Κ.Πολ.Δ). Είναι συνεπώς παραδεκτή (άρθρ. 577§1 Κ.Πολ.Δ) και πρέπει να ερευνηθεί ως προς το παραδεκτό και βάσιμο των λόγων της (άρθρ. 577§3 Κ.Πολ.Δ) δεδομένου ότι καταβλήθηκε το προσήκον παράβολο .

2. Στην προκειμένη περίπτωση, όπως προκύπτει από την παραδεκτή επισκόπηση της προσβαλλομένης αποφάσεως (αρθρ.561 παρ.2 ΚΠολΔ), το Εφετείο, μετά από συνεκτίμηση των νομίμως σ' αυτό, επικληθέντων και προσκομισθέντων αποδεικτικών μέσων δέχθηκε, κατ' ανέλεγκτη κρίση, τα ακόλουθα πραγματικά περιστατικά, ως προς την αποτελούσα αντικείμενο της αναίρεσης αναγνωριστική αγωγή κυριότητας ακινήτου της αναιρεσείουσας κατά του αναιρεσιβλήτου Ελληνικού Δημοσίου.

"Η ένδικη διαφορά αφορά έκταση σήμερα 13,5 στρεμμάτων περίπου, η οποία βρίσκεται στη θέση "..." ... της κτηματικής περιφέρειας Ποτού του Δημοτικού Διαμερίσματος .... Ειδικότερα αποδείχθηκε ότι, ο Γ. Χ. του Κ. με το "παρατσούκλι" ….., προπάππος της ενάγουσας Λ. συζ. Κ. Ρ., το γένος Ι. Χ.,

με το από 14.6.1882 ιδιωτικό πωλητήριο έγγραφο, αγόρασε από τη γυναικαδέλφη του Ε. Χ., " εν χωράφιον εις θέσην ... ως έγγιστα (6) έξι στρεμμάτων μαζή με την λάντα ένθα υπάρχουσι τρία ελαιόδεντρα στον λάκκο μέσα και τον μελισότοπον", όπως επακριβώς διατυπώνεται στο πωλητήριο έγγραφο, αντί τιμήματος 1.000 γροσίων και σύνορα γύρω - γύρω με ιδιοκτησίες Ι., Ν., Ο., Α.

και Β. (βλ. ως άνω προσκομιζόμενο πωλητήριο). Τότε στη … ίσχυε το τουρκικό μακεδονικό στρέμμα και έτσι, με αναγωγή στο γαλλικό στρέμμα, το οποίο εισήχθη στις Νέες Χώρες πολύ αργότερα (1930), η έκταση των στρεμμάτων ήταν 9.600 τ.μ., ήτοι 40 Χ 40 Χ 6- "Όπως, όμως, προεκτέθηκε, μαζί με το "χωράφιον" των 6 στρεμμάτων πωλήθηκε στον προπάππο της ενάγουσας και μια λάντα μέσα στο λάκκο που είχε σχηματισθεί από προσχώσεις και όπου υπήρχαν 3 ελαιόδενδρα καθώς και ένας μελισσότοπος που βρισκόταν στο υπερυψωμένο μέρος της δυτικής πλευράς.

Βέβαια σε αυτό το πωλητήριο συμβόλαιο δεν αναφέρεται η έκταση της λάντας και του μελισσότοπου, όμως, δεδομένου ότι στη Θάσο δεν υπήρχε λάντα κάτω των 500 τ.μ., υπολογίζεται, κατά προσέγγιση, ότι η λάντα ήταν 500 τ.μ. και ο μελισσότοπος 1.000 τ.μ. Και επομένως όλη η αγορασθείσα έκταση ήταν περίπου 11.000 - 11.500 τ.μ. Την ως άνω έκταση ο προπάππος της ενάγουσας την κατείχε ως κύριος, καλλιεργώντας την με διάφορες καλλιέργειες (σιτηρά, ζαρζαβατικά, ελιές κ.λ.π όπου ήταν δυνατή η καλλιέργεια, μέχρι το έτος 1902, οπότε την παραχώρησε ατύπως στον υιό του Κ.

Χ., παππού της ενάγουσας, ο οποίος, στη συνέχεια, με το από 14.1.1917 πωλητήριο έγγραφο, προκειμένου να επεκτείνει την ως άνω έκταση προς τη βόρεια πλευρά της, αγόρασε από το Ν. Ο. "εν χωράφιον περίπου ενός στρέμματος καλλιεργήσιμου ομού και το συνορεύον αυτού ακαλλιέργητον ρουμανισμένον χωράφιον, όσων ευρίσκεται " , όπως ακριβώς αποτυπώνεται στο ως άνω πωλητήριο, αντί 120_^ροσίων^ το οποίο βρισκόταν ανάμεσα στις ιδιοκτησίες Κ.

Γ. Χ. και Κ. Π. (βλ. Προσκομιζόμενο ως άνω πωλητήριο). Έτσι, με τη νέα αυτή έκταση, η αρχική έκταση αυξήθηκε κατά ένα καλλιεργήσιμο και ένα ακαλλιέργητο (ρουμανισμένο) στρέμμα και η συνολική έκταση ανήλθε σε 13.500 τ.μ. περίπου. Ακολούθως, το έτος 1928, ο παππούς της ενάγουσας επέκτεινε την ως έκταση και νότια με νέα αγορά από τον Π.

Γ., με έγγραφο πωλητήριο το οποίο, όμως, χάθηκε κατά τη βουλγαρική κατοχή, αλλά, το έτος 1985, το 13ο Συνεργείο Κτηματογράφησης Δασών και Δασικών εκτάσεων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης αναγνώρισε την κυριότητα της ενάγουσας επ' αυτού με αριθμό 3027 έκτασης 1.342,69 τ.μ., το οποίο μάλιστα δεν αμφισβητείται από το εναγόμενο Δημόσιο.

Ο προμνησθείς παππούς της ενάγουσας, από το έτος 1902 μέχρι το έτος 1943, κατείχε όλη την ως άνω έκταση με τις ίδιες ως άνω καλλιέργειες, όπου αυτό ήταν δυνατόν, αλλά και με την προσθήκη μελισσοτροφείου. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι, την 17.5.1943, με άτυπη νέμηση η ως άνω έκταση περιήλθε στην κατοχή του Ι. Χ., πατέρα της ενάγουσας, ο οποίος την κατείχε και τη νεμόταν συνεχώς μέχρι το έτος 1971.

Τέλος, ο πατέρας της ενάγουσας, με την υπ' αριθμ. …7/1971 δημόσια διαθήκη που συνέταξε ο συμβολαιογράφος Γ. Τ. και δημοσιεύθηκε με τα υπ' αριθμ. ….93/71 πρακτικά του Μονομελούς Πρωτοδικείου Θεσ/νίκης, κατέλειπε την ως άνω έκταση στην ενάγουσα, η οποία προέβη στην υπ' αριθμ. …69/05 δήλωση αποδοχής κληρονομιάς που μεταγράφηκε νόμιμα στα βιβλία μεταγραφών του Υποθηκοφυλακείου Θάσου, στον τόμο 409 και α.α. 6/4.8.05 .

Η ίδια, από τότε (1971), συνέχισε τη νομή του πατέρα της την οποία, επειδή εγκαταστάθηκε στην Αθήνα, ασκούσε δια του αδελφού της Κ. Χ., ο οποίος ανέλαβε την επίβλεψη και καλλιέργεια, ως ελαιόκτημα. Περαιτέρω αποδείχθηκε ότι, με την υπ' αριθμ. 192/70 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, ο πατέρας της ενάγουσας I.

Χ., αναγνωρίστηκε δικαιούχος αποζημίωσης για μέρος της ως άνω έκτασης 800 τ.μ. με 3 ελιές, αντί του ποσού των 20.280 δρχ. Το 1985 το 13ο Συνεργείο Κτηματογράφησης Δασών και Δασικών εκτάσεων Ανατολικής Μακεδονίας και Θράκης κατατεμάχισε την ως άνω έκταση 14 τμήματα. Από τα 14 αυτά τμήματα μονσ σε 4 αναγνωρίστηκα από το Δημόσιο η κυριότητα της ενάγουσας, ήτοι στα με αριθμ.

κωδ. …020, ...023, … 025, …027 (χρώματος κίτρινου) με αντίστοιχες εκτάσεις 907, 22, 1.387,55, 125,29 και .342,69 τ.μ., ενώ αμφισβητήθηκε η κυριότητά της στα υπόλοιπα 10 τμήματα,) ήτοι χαρακτηρίστηκαν ως εγκαταλελειμμένοι αγροί τα τμήματα που φέρουν κωδ. αριθμ. …022, …024, …026 (χρώματος καφέ) με αντίστοιχες εκτάσεις 554,10, 171,94 και 357,31 τ.μ., ως δασικές εκτάσεις τα τμήματα που φέρουν κωδ.

αριθμ. …011, …012, …017, …018, ^…021^ …028 (χρώματος π£αϋ1νου) με αντίστοιχες εκτάσεις 171, 32, 536,72, 128,44, 364,50, 3.51 1,91 και 407,84 τ.μ. και ως τμήμα με δασική βλάστηση, (χρώματος ροζ) το με κωδ. αριθμ. …016, έκτασης 608,48 τ.μ. Κατά του προσωρινού αυτού πίνακα του ως άνω 13ου Συνεργείου υποβλήθηκαν από την ενάγουσα οι υπ' αριθμ. ..61, …62 και …63/86 αντιρρήσεις , οι οποίες έγιναν αποδεκτές με την υπ' αριθμ. 18/95 απόφαση του Ειρηνοδικείου Θάσου που διέταξε τη διόρθωση του πίνακα και του αποχαρακτηρισμού και των 10 ως άνω τμημάτων από δημόσιες δασικές εκτάσεις σε ιδιωτικούς αγρούς.

Κατά της απόφασης αυτής το Δημόσιο άσκησε έφεση, η οποία όμως δεν συζητήθηκε ποτέ, διότι με ειδικό νόμο καταργήθηκαν οι εκκρεμείς αυτές δίκες. Επίσης εκδόθηκε το υπ' αριθμ. 8/05 Πρωτόκολλο Διοικητικής Αποβολής που αφορούσε το υπ' αριθμ. …021 τμήμα, εναντίον του οποίου η ενάγουσα άσκησε ανακοπή, η οποία έγινε δεκτή με την υπ' αριθμ. 36/06 απόφαση του Ειρηνοδικείου Θάσου, εναντίον της οποίας το Δημόσιο άσκησε έφεση και επ' αυτής εκδόθηκε η υπ' αριθμ. 1708/06 απόφαση του Μονομελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, η οποία εξαφάνισε την πρωτόδικη απόφαση του Ειρηνοδικείου.

Στην από 15.1.10 προμνησθείσα πραγματογνωμοσύνης του διορισθέντος, με την υπ' αριθμ. 116/08 προδικαστική απόφαση του Πολυμελούς Πρωτοδικείου Καβάλας, πραγματογνώμονος Χ. Γ., δασολόγου, ο οποίος όπως εκθέτει στην πραγματογνωμοσύνη του προέβη σε δύο επιτόπιες αυτοψίες της επίδικης έκτασης και έλαβε υπόψη, πλην των άλλων, το από το Δεκέμβριο 2009 τοπογραφικό διάγραμμα της επίσης με την ίδια ως άνω απόφαση διορισθείσας πραγματογνώμονος Ι.

Κ., τοπογράφου μηχανικού, όπου αποτυπώνεται η υφιστάμενη κατάσταση της επίδικης έκτασης κατά^ θέση, όρια και εμβαδά των επί μέρους τμημάτων της, τα αναφερόμενα πέντε ζεύγη αεροφωτογραφιών της Θάσου των ετών 1938, 1945, 1960, 1978 και 1986 καθώς και τον ψηφιακό ορθοφωτοχάρτη του Υπουργείου Γεωργίας που βασίζεται σε αεροφωτογραφίες του έτους 2000, ο εν λόγω πραγματογνώμονας εκθέτει κατά συμπύκνωση ότι " Το 13° Συνεργείο Κτηματογράφησης Δασών τεμάχισε την έκταση σε δεκατέσσερα (14) τμήματα, από τα οποία τα τέσσερα (4) χαρακτηρίστηκαν ανέκαθεν μη δασικές εκτάσεις.

Τα τέσσερα αυτά τμήματα είναι: α) κωδικός αριθμός …020 εμβαδού 907,22 τ.μ., β) κωδικός αριθμός …023 εμβαδού 1387,55 τ.μ., γ) κωδικός αριθμός ..025 εμβαδού .125,29 τ.μ δ ) κωδικός αριθμός ..027 εμβαδού 1342,69 τ.μ . Τα τέσσερα αυτά τμήματασυνολικού εμβαδού 3762,75 τ.μ. αναφέρονται στο συνταχθέν τοπογραφικό διάγραμμα. Την παρούσα πραγματογνωμοσύνη αφορούν τα παρακάτω επίδικα τμήματα: 1.

Κωδικός αριθμός …028, έκτασης 410,78 τ.μ. που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 30-31-41-40-30 (πράσινο χρώμα). 2.Κωδικός αριθμός ….011 έκτασης 171,32 τ.μ. που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 3-4-5-18-3 (πράσινο χρώμα). 3.Κωδικός αριθμός …012, έκτασης 536,72 τ.μ. που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία :5-6-7-19-18-5 (πράσινο χρώμα). 4.Κωδικός αριθμός …017 , έκτασης 128,44 τ.μ.

που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 9- 10-21-9 (πράσινο χρώμα). 5.Κωδικός αριθμός …018, έκτασης 364,50 τ.μ. που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 10-11-21-10 (πράσινο χρώμα). 6.Κωδικός αριθμός …021, έκτασης 3511,91 τ.μ. που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 13-14-29-28-27-26-3-18-19- 7-8-20-21-11-22-23-13 (πράσινο χρώμα). 7.Κωδικός αριθμός_...024-έκτασης 171,54 τ.μ.

που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 46- 47-52-46 (καφέ χρώμα). 8.Κωδικός αριθμός …026, έκτασης 357,32 τ.μ. που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 37-43-44-37 (καφέ χρώμα). 9. Κωδικός αριθμός …022, έκτασης 554,10 τ.μ. που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 14-15-24-29-14 (καφέ χρώμα). 10.

Κωδικός αριθμός …016, έκτασης 608,48 τ.μ. που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 8-9-21-20-8 (κόκκινο χρώμα). 11. Ως ενδέκατο επίδικο προκύπτουν τα παρακάτω τμήματα: 11 α. 15-16-17-1-2-3-26-25-24-15 έκταση, 1662,92 τ.μ. που προκύπτει από την αφαίρεση των εμβαδών των επί μέρους κωδικών από το συνολικό εμβαδό του τμήματος Α (γκρί χρώμα) 11 β. 31-32-33-34-35-36-37-44-43-37-38-42-41-31 έκτασης 797,51 (γκρί χρώμα) 11 γ. 48-49-50-51-45-46-52-53-48 έκτασης 112,39 Τ.μ. (γκρί χρώμα) 11 δ.

μέρος του κωδικού αριθμού ..029 που ορίζεται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα από τα σημεία 47-48-53-47 έκτασης 62,17 τ.μ. (κίτρινο χρώμα). Πρόκειται για ανέκαθεν μιχ δασική έκταση και είναι τμήμα του κωδικού αριθμού ..029 συνολικής έκτασης 2673,02 τ.μ. που φέρεται ως ιδιοκτησία Τ. Β.. 11ε. Αφορά έκταση 4,73 τ.μ. που ορίζεται από τα σημεία 11-12- σημείο χ=11552.69, ψ=14785.83-11.

Λόγω των μικρών του διαστάσεων δεν εμφανίζεται στο - τοπογραφικό διάγραμμα. Από τεχνικό λάθος στην σύνταξη του τοπογραφικού διαγράμματος, θεωρήθηκε λανθασμένα ως όριο του τεμαχίου με κωδικό αριθμό 3020 η γραμμή 11-12, ενώ ανάμεσα τους .παρεμβάλλεται το σημείο με συντεταγμένες χ=11552.69, ψ= 14785.83.Αυτό είχε σαν αποτέλεσμα το να συμπεριληφθεί μέσα στην επίδικη έκταση ένα τμήμα δασικής έκτασης εμβαδού 4,73 τ.μ.

Το τμήμα αυτό είναι ανέκαθεν δασικό. Από την φωτοερμηνεία των επίδικων τμημάτων προέκυψαν τα παρακάτω: ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 1.Κωδικός αριθμός (…028, έκταση 410,78 τ.μ. Έχει κλίση ομαλή έως 5% και έκθεση νότια και εφάπτεται της περιμετρικής επαρχιακής οδού της νήσου Θάσου. Στις αεροφωτογραφίες του 1938, η έκταση είναι καλυμμένη από πεύκα και πουρνάρια ως υποόροφο με συγκόμμωση 0,8.

Στις αεροφωτογραφίες του 1945, 1960 και 1978 η έκταση καλύπτεται από τα ίδια δασικά είδη ως και το 1938. Στις αεροφωτογραφίες του 1986 η έκταση φαίνεται καμμένη, από τη μεγάλη πυρκαγιά του 1985, διακρίνονται οι καμμένοι όρθιοι κορμοί. Από τον ορθοφωτοχάρτη του 2000 και την επιτόπια αυτοψία διαπιστώνεται ότι η έκταση καλύφθηκε εν μέρει από δασική βλάστηση, τα δε υφιστάμενα διάκενα δεν εμφανίζουν ίχνη καλλιέργειας.

ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 2. Κωδικός αριθμός ..01 1), έκτασης 171,32 τ.μ. Έχει κλίση ομαλή έως 10% και έκθεση νοτιοανατολική. Στις αεροφωτογραφίες του 1938, η έκταση είναι καλυμμένη από πεύκα και πουρνάρια ως υποόροφο με συγκόμμωση 0,8. Στις αεροφωτογραφίες του 1945, 1960 και 1978 η έκταση καλύπτεται από τα ίδια δασικά είδη όπως καιτο 1938.

Στις αεροφωτογραφίες του 1986 η έκταση φαίνεται καμμένη, από την μεγάλη πυρκαγιά του 1985. Από τον ορθοφωτοχάρτη του 2000 και την επιτόπια αυτοψία διαπιστώνεται ότι η έκταση καλύφθηκε από δασική βλάστηση και δεν εμφανίζονται πρόσφατα ή παλιά ίχνη καλλιέργειας. ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 3. Κωδικός αριθμός 3012• έκτασης 536,72τ.μ.

Έχει κλίση έως 10% και έκθεση νοτιοανατολική. Στις αεροφωτογραφίες του 1938, η έκταση είναι καλυμμένη από πεύκα και πουρνάρια ως υποόροφο με συγκόμμωση 0,8. Στις αεροφωτογραφίες του 1945, 1960 και 1978 η έκταση καλύπτεται από τα ίδια δασικά είδη όπως και το 1938. Στις αεροφωτογραφίες του 1978 το τμήμα φαίνεται να διασχίζεται από μονοπάτι καθόλο το μήκος του.

Στις αεροφωτογραφίες του 1986 η έκταση φαίνεται καμμένη, από την μεγάλη πυρκαγιά του 1985 και έχει διανοιχθεί χωματόδρομος για την εξυπηρέτηση των παρακείμενων ελαιοκτημάτων. Από τον ορθοφωτοχάρτη του 2000 και την επιτόπια αυτοψία διαπιστώνεται ότι η έκταση καλύφθηκε από χαμηλή δασική βλάστηση (πουρνάρια, ρείκια κ.λ.π.) και δεν εμφανίζονται πρόσφατα ή παλιά ίχνη καλλιέργειας.

Ο δρόμος παραμένει σε χρήση. ΕΠΙΔΙΚΑ ΤΜΗΜΑΤΑ 4 ΚΑΙ 5. Κωδικός αριθμός …017, έκτασης 128,44 τ.μ. και κωδικός αριθμός …018. έκτασης 364,50 τ.μ. Έχουν κλίση έως 10% και έκθεση νότια. Στις αεροφωτογραφίες του 1938 οι επίδικες εκτάσεις είναι καλυμμένες από δασική βλάστηση κυρίως πεύκα και πουρνάρια με συγκόμμωση 0,5. Στις αεροφωτογραφίες του 1945, 1960 και 1978 οι εκτάσεις καλύπτονται από τα ίδια δασικά είδη, όπως και το 1938.

Στις αεροφωτογραφίες του 1986 οι επίδικες εκτάσεις φαίνονται γυμνές, καμμένες από την μεγάλη πυρκαγιά του 1985. Από τον ορθοφωτοχάρτη του 2000 και την επιτόπια αυτοψία διαπιστώνεται ότι η έκταση καλύφθηκε από αραιή δασική βλάστηση και δεν εμφανίζονται πρόσφατα ή παλιά ίχνη καλλιέργειας. ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΜΉΜΑ 6. Κωδικός αριθμός …021, έκτασης 3.511,91 τ.μ.

Έχει κλίση έως 30% και έκθεση νότια. Στις αεροφωτογραφίες του 1938, η έκταση είναι καλυμμένη από αραιά πουρνάρια, σχίνα, ρείκια, λαδανιές και ποώδη βλάστηση. Στις αεροφωτογραφίες του 1945, 1960 και 1978 η έκταση καλύπτεται από υψηλή δασική βλάστηση κυρίως πεύκα με συγκόμμωση 0,5-07. Στις αεροφωτογραφίες του 1986, η έκταση φαίνεται καμμένη, από την μεγάλη πυρκαγιά του 1985.

Από τον ορθοφωτοχάρτη του 2000 διαπιστώνεται ότι η έκταση καλύφθηκε από χαμηλή δασική βλάστηση (πουρνάρια,ρείκια,κ.λ.π.) με πυκνότητα κάλυψης 50- 60%. Από την επιτόπια αυτοψία φαίνεται ότι η βλάστηση που εμφανίζεται το 2000 έχει εκχερσωθεί. Εμφανίζονται 8-10 άγρια πρεμνοβλαστήματα, τα οποία δείχνουν την μέριμνα να καταστούν μελλοντικά σε ήμερα ελαιόδενδρα.

Στο σύνολο σχεδόν της έκτασης δεν εμφανίζονται πρόσφατα ή παλιά ίχνη καλλιέργειας όπως πεζούλες ή άλλες παρεμβάσεις. Εξάλλου το έδαφος δεν είναι κατάλληλο για γεωργικές καλλιέργειες. Στο διάγραμμα με γραμμή ματζέντα εμφανίζεται μέρος του επίδικου τμήματος, εμβαδού 2776,43 τ.μ. για το οποίο έχει συνταχθεί το 08/2005 πρωτόκολλο διοικητικής αποβολής από το Δασαρχείο.

ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 7 Κωδικός …024, έκτασης 171,54 τ.μ. Έχει κλίση ομαλή έως 5%. Στις αεροφωτογραφίες του 1938, 1945 και του 1960 η έκταση φαίνεται καλλιεργημένη. Στις αεροφωτογραφίες του 1978 η έκταση φαίνεται ότι έχει εγκαταλειφθεί και αρχίζει να αναπτύσσεται δασική βλάστηση. Στις αεροφωτογραφίες του 1986 η έκταση φαίνεται καμμένη, από την μεγάλη πυρκαγιά του 1985.

Από τον ορθοφωτοχάρτη του 2000 και την επιτόπια αυτοψία διαπιστώνεται ότι η έκταση είναι καλυμμένη από αραιή δασική βλάστηση. ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 8. Κωδικός αριθμός …026, έκτασης 357,32 τ.μ. Έχει κλίση ομαλή έως 5%. Στις αεροφωτογραφίες του 1938 και 1945 η έκταση φαίνεται καλλιεργημένη. Στις αεροφωτογραφίες του 1968 και 1978 η έκταση φαίνεται ότι έχει εγκαταλειφτεί και αρχίζει να αναπτύσσεται δασική βλάστηση.

Στις αεροφωτογραφίες του 1986 η έκταση φαίνεται καμμένη, από την μεγάλη πυρκαγιά του 1985. Από τον ορθοφωτοχάρτη του 2000 και την επιτόπια αυτοψία διαπιστώνεται ότι η έκταση είναι καλυμμένη από αραιή δασική βλάστηση με πυκνότητα κάτω από 15% ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 9 Κωδικός αριθμός …022, έκτασης 554,10 τ.μ. Έχει κλίση ομαλή έως 5%.

Στις αεροφωτογραφίες του 1938 , 1945 και του 1960 η έκταση φαίνεται καλλιεργημένη. Στις αεροφωτογραφίες και 1978 η έκταση φαίνεται ότι έχει εγκαταλειφτεί και αρχίζει να αναπτύσσεται δασική βλάστηση, κυρίως πεύκα.

Στις αεροφωτογραφίες του 1986 η έκταση φαίνεται καμμένη, από την μεγάλη πυρκαγιά του 1985. Από τον ορθοφωτοχάρτη του 2000 και την επιτόπια αυτοψία διαπιστώνεται ότι η έκταση είναι καλυμμένη από αραιή δασική βλάστηση με πυκνότητα κάτω ,από 15% ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 10 Κωδικός αριθμός ….016, έκτασης 608,48 τ.μ. Έχει κλίση ομαλή έως 5% και έκθεση νοτιοανατολική.

Στις αεροφωτογραφίες του 1938 και 1945 η έκταση καλύπτεται από αραιή χαμηλή βλάστηση κυρίως θαμνώδη. Στις αεροφωτογραφίες του 1960 και 1978 η έκταση φαίνεται ότι έχει πυκνότερη και ψηλότερη δασική βλάστηση, κυρίως πεύκα. Στις, αεροφωτογραφίες του 1986 η έκταση φαίνεται καμμένη, από την μεγάλη πυρκαγιά του 1985, αλλά και τελείως γυμνή, γεγονός που αποδεικνύει ότι μετά το 1978 και πριν την φωτιά έγινε ανθρώπινη παρέμβαση.

Από τον ορθοφωτοχάρτη του 2000 και την επιτόπια αυτοψία διαπιστώνεται ότι η έκταση είναι καλυμμένη από αραιή δασική βλάστηση με πυκνότητα κάτω από 15% ΕΠΙΔΙΚΟ ΤΜΗΜΑ 11. Το επίδικο τμήμα 11, αποτελείται από πέντε επιμέρους τμήματα, τα 11 α. έκτασης 1662,92 τ.μ., 11 β. έκτασης 797,51 τ.μ., 11 γ. έκτασης 112,39 τ.μ., 11 δ. έκτασης 62,17 τ.μ., 11 ε.

έκτασης 4,73 τ.μ., όπως φαίνονται στο συνημμένο τοπογραφικό διάγραμμα. Από την φωτοερμηνεία, αλλά και την επιτόπια αυτοψία προκύπτει ότι: Το 11 α βρίσκεται εκατέρωθεν της κοίτης του χειμάρρου που διασχίζει την περιοχή, το έδαφος συνίσταται από προσχώσεις φερτών υλικών και σήμερα η νότια όχθη είναι καλυμμένη από πυκνά πεύκα που αναπτύχθηκαν αυτοφυώς μετά την μεγάλη πυρκαγιά του 1985 με συγκόμμωση 0,9.

Το 11 β κατά το μεγαλύτερο τμήμα του είναι η συνέχεια της κοίτης του προαναφερθέντος χειμάρρου, ενώ κατά το υπόλοιπο αποτελεί τα πρανή της επαρχιακής περιμετρικής οδού της νήσου Θάσου. Το 11 γ αποτελεί πρανές του τσιμεντόδρομου που οδηγεί σε οικίες και αγροκτήματα της περιοχής. Το 11 δ όπως προαναφέρθηκε είναι ανέκαθεν μη δασική έκταση που φέρεται ως ιδιοκτησία Τ.

Β.. Το 11 ε είναι ανέκαθεν δασική έκταση και αποτελεί μέρος της ευρύτερης Δημόσιας δασικής έκτασης της περιοχής. Όπως προαναφέρθηκε από τεχνικό λάθος προέκυψε η έκτασή των 4,73 τ.μ. μέσα στα όρια της φερόμενης ιδιοκτησίας της ενάγουσας. Ύστερα από όσα αναλυτικά περιγράφηκαν, τα επίδικα τμήματα: 1. Κωδικός αριθμός …028, 2.

Κωδικός αριθμός …011, 3. Κωδικός αριθμός …012, 4. Κωδικός αριθμός …017, 5. Κωδικός αριθμός …018, και 6. Κωδικός αριθμός ..021, συνολικού εμβαδού 5123.67 τ.μ. είχαν ανέκαθεν δασική μορ<£η και δεν εμφανίζουν διαχρονικά ίχνη καλλιέργειας. Τα επίδικα τμήματα: 7. Κωδικός αριθμός …024, 8. Κωδικός αριθμός …026 και 9. Κωδικός αριθμός …022, συνολικού εμβαδού 1.082, 96 τ.μ.

ήταν στο παρελθόν καλλιεργούμενες εκτάσεις, παρότι καλύφθηκαν από πολύ αραιή δασική βλάστηση τα τελευταία χρόνια. Το επίδικο τμήμα 10. Κωδικός αριθμός 3016, ήταν μέχρι το 1978 καλυμμένο με δασική βλάστηση και φαίνεται από το 1986 και μετά καλλιεργημένο Τα επίδικα τμήματα 11 α , 11 β , 11 γ και 11 ε συνολικού εμβαδού 2.577,55 τ.

μ. είναι δασικές εκτάσεις είτε ως προσχώσεις του χειμάρρου της περιοχής, είτε ως πρανή του επαρχιακού και τοπικού οδικού δικτύου. Τέλος, το επίδικο τμήμα 11 δ. έκτασης 62,17 τ.μ. είναι ανέκαθεν γεωργική καλλιέργεια και φέρεται ως ιδιοκτησία Τ. Β." . Η ενάγουσα προσκομίζει την από 5.5.05 γνωμοδότηση (ιδιωτική γνωμάτευση) του Κ.

Λ., γεωπόνου, στην οποία εκτίθεται ότι "Τα ανωτέρω εδιαφοτεμάχια δίνουν την εντύπωση ότι επρόκειτο περί ενιαίου αγροτεμαχίου, το οποίο διαχωρίστηκε σε τρία (3) μέρη από την περιφερειακή ασφαλτοστρωμένη οδό της …. και από την διακλάδωση της οδού που οδηγεί από την περιφερειακή οδό προς τον τουριστικό συνοικισμό ....

Έτσι τα υπ' αριθμ. 3024 και 3025 εδαφοτεμάχια είναι συνεχόμενα, το 3026 είναι αυτοτελές και τα υπόλοιπα αποτελούν ενιαίο εδαφοτεμάχιο. β) Η περιοχή υπέστη ολική καταστροφή από την πυρκαγιά του 1985. γ) Σε όλα τα εδαφοτεμάχια υπάρχουν τα ριζικά τμήματα καμμένων ελαιοδέντρων,

μεγάλης αλλά απροσδιορίστου ηλικίας, τα οποία επαναβλάστησαν. Συνολικά καταμετρήθηκαν τριάντα δύο (32) επαναβλαστήσαντα καμμένα ελαιόδεντρα, μερικά εκ των οποίων είναι εμβολιασμένα. Πέραν των ανωτέρω επαναβλαστησάντων ελαιοριζωμάτων υπάρχουν και άλλα τα οποία δεν επαναβλάστησαν, επειδή η καύση προχώρησε σε βάθος. Ακόμα υπάρχουν πέτρινες αντιδιαβρωτικές

αναβαθμίδες, οι οποίες κατασκευαζόταν συνήθως για την προστασία του εδάφους και τη συγκράτηση των ομβρίων υδάτων, δ) Περιμετρικά του μεγάλου τμήματος (αγροτεμάχια 3017, 3020, 3021, 3022 και 3023) έχει αναπτυχθεί θαμνώδης βλάστηση από σχίνα, λυγαριές, βάτα και λαδανιές σε περιορισμένο αριθμό. Πεύκα μικρής ηλικίας καταμετρήθηκαν 3 στο τεμάχιο 3024 και 11 στο 3021.

ε) Την όλη έκταση ανεπιφύλακτα χαρακτηρίζω ΓΕΩΡΓΙΚΗ και αυτό το στηρίζω στην επαναβλάστηση των ριζωμάτων των μεγάλης ηλικίας καμμένων ελαιοδένδρων και προβληματίζει ο κατατεμαχισμός ενός ενιαίου αγροτεμαχίου από τον συντάξαντα τον σχετικό τοπογραφικό χάρτη, ο οποίος πρέπει να αιτιολογήσει τη σκοπιμότητα του κατατεμαχισμού ενός ενιαίου αγροτεμαχίου και συγκεκριμένα ενός καμμένου ελαιώνα".

Επίσης η ίδια ενάγουσα προσκομίζει την από 1.9.05 γνωμοδότηση (ιδιωτική γνωμάτευση) του Ι. Π., αρχιτέκτονα - μηχανικού, στην οποία εκτίθεται ότι: "Από απλή και μόνο θεώρηση διαπιστώνεται ότι πρόκειται για γεωργική έκταση, που βρίσκεται στο μέσο μιας ευρύτερης γεωργικής έκτασης. Μια παλιά εζούλα χωρίζει την έκταση αυτή σε δυο μέρη.

Στο κάτω μέρος υπάρχουν σποραδικά ελαιόδεντρα, ενώ στο πάνω μέρος υπάρχουν διασκορπισμένες είκοσι (20) αγριελιές, που προέρχονται από αναβλαστημένα καμμένα ελαιόδεντρα. Μερικά μάλιστα από αυτά είναι και εμβολιασμένα. Στον ίδιο χώρο υπάρχουν και αρκετές αντιδιαβρωτικές αναβαθμίδες, που αποτελούν λείψανα παλαιότερης εποχής και αποδεικνύουν ότι πρόκειται για ελαιόκτημα που κάηκε και ξαναγίνεται με τη φροντίδα του ιδιοκτήτη του".

Ο μάρτυρας απόδειξης Κ. Χ., αδελφός της ενάγουσας, καταθέτει (με συμπύκνωση της κατάθεσής του) ότι, όλη η ένδικη έκταση από το αρχικό κτήμα που αγοράστηκε το έτος 1882 από τον προπάππο τους, με τις προσθήκες (αγορές) που έγιναν αργότερα από τον παππού τους και όπως είναι στη σημερινή κατάσταση, ήταν πάντοτε, ιδιωτικό κτήμα που καλλιεργούνταν πάντοτε με σιτάρια, ζαρζαβατικά, ελαιόδεντρα και σε τμήματά του ήταν μελισσοκομείο, καθώς και ότι ποτέ δεν υπήρξε δασική βλάστηση.

Ο μάρτυρας ανταπόδειξης Ν. Ψ., υπάλληλος του Δασονομείου Ποτού - Λιμεναρίων, Θάσου καταθέτει (με συμπύκνωση και αυτής της κατάθεσης) ότι, τέσσερα - πέντε τμήματα κρίνεται ότι ήταν αγροτικά, τρία τμήματα ήταν αγροτική έκταση το 1945, πέντε - έξι τμήματα ήταν και είναι δασικά με νεαρά άτομα πεύκης, σκίνους, πουρνάρια και χαμοξέρες, αγριελιές, καθώς και ότι στα 100 μέτρα από την επίδικη έκταση υπάρχει αμιγώς αγροτική περιοχή.

Με βάση όλα τα παραπάνω το_δικαστιίβΐο καταλήγει στο πόρισμα ότι, ο προπάππος της ενάγουσας Γ. Χ. του Κ από το έτος 1882 μέχρι 1902 είχε στην κατοχή και φυσική του εξουσίαση την αρχικώς αγορασθείσα, ως άνω, από την Ε. Χ., έκταση των 11-000 - 11.500 τ.μ., ήτοι για χρονικό διάστημα μείζον της δεκαετίας και, επομένως, σύμφωνα με τα προεκτεθέντα στις ως άνω νομικές σκέψεις, αυτός απέκτησε δικαίωμα τεσσαρούφ στα τμήματα αυτής που καλλιεργούσε (καλλιεργούμενες γαίες), αφού για τα τμήματα αυτά δεν ήταν απαραίτητη η έκδοση ταπίου, ενώ τέτοιο δικαίωμα δεν απέκτησε στα μη καλλιεργούμενα τμήματα (για τα οποία ειδικός λόγος θα γίνει παρακάτω), αφού για τα τμήματα αυτά ήταν απαραίτητη η έκδοση ταπίου.

Το ίδιο δικαίωμα απέκτησε και ο παππούς της ενάγουσας Κ. Χ. στα καλλιεργούμενα απ' αυτόν τμήματα της μείζονος, μετά τις ως άνω προσθήκες, έκτασης των 11.000 - 11.500 τ.μ. , αφού δεν ήταν απαραίτητη η έκδοση ταπίου και αυτός κατείχε την έκταση αυτή από το 1902 για χρονικό διάστημα μείζον της δεκαετίας μέχρι 20.5.1917, ενώ τέτοιο δικαίωμα δεν απέκτησε στα μη καλλιεργούμενα τμήματα.

Το δικαίωμα αυτό, (τεσσαρούφ), όπως προεκτέθηκε στις ίδιες ως άνω νομικές σκέψεις, αναγνωρίστηκε με το Διάταγμα 2468 της Προσωρινής Κυβέρνησης Θεσ/νίκης (άρθρο 2), ακολούθως με το άρθρο 49 παρ. 1 ν. 2052/1920 μετατράπηκε σε δικαίωμα πλήρους και αμετάκλητης κυριότητας κατά τα 4/5 εξ αδιαιρέτου, το δε Δημόσιο είχε δικαίωμα συγκυριότητας (ποσοστό 4/5) και συγκατοχής κατά το υπόλοιπο 1/5, το οποίο στη συνέχεια, με τα άρθρα 101-104 του Διατάγματος της 1 1/12.11.1929, μετατράπηκε σε πλήρες δικαίωμα κυριότητας αυτοδικαίως και χωρίς εγγραφή στα βιβλία μεταγραφών.

Συνεπώς, στα καλλιεργούμενα τμήματα της επίδικης έκτασης, τα οποία ήταν καλλιεργήσιμες γαίες για τις οποίες δεν ήταν απαραίτητη η έκδοση ταπίου, και όχι δασικές εκτάσεις, για τις οποίες, πάντα κατά τα προεκτεθέντα στις ως άνω νομικές σκέψεις, ήταν απαραίτητη η έκδοση ταπίου, ο προπάππος της ενάγουσας είχε δικαίωμα τεσσαρούφ, το ίδιο δε δικαίωμα είχε και ο παππούς της, του οποίου το δικαίωμα μετατράπηκε σε πλήρες δικαίωμα κυριότητας, κατά τα ανωτέρω.

Επομένως, με την από 17.5.43 ως άνω άτυπη νέμηση, όταν ο πατέρας της ενάγουσας I. Χ. κατέλαβε και κατείχε πλήρως την επίδικη έκταση και την καλλιεργούσε μέχρι το 1971 ήταν αποκλειστικά κύριος, με έκτακτη χρησικτησία υπό την ισχύ του ΑΚ (1946) και επέκεινα τουλάχιστον για μία εικοσαετία, των καλλιεργούμενων τμημάτων αυτής, στη συνέχεια δε το ίδιο δικαίωμα πλήρους κυριότητας απέκτησε και η ενάγουσα με τη συνέχιση της νομής εκείνου μέχρι την άσκηση της ένδικης αγωγής (2007) επί τουλάχιστον εικοσαετία και με την προμνησθείσα αποδοχή της κληρονομιάς του πατέρα της που μεταγράφηκε νόμιμα το έτος 2005.

Διακριτέον, επομένως, ποια τμήματα της επίδικης έκτασης ήταν καλλιεργούμενα (καλλιεργήσιμες γαίες) ή μη καλλιεργούμενα (δασικές εκτάσεις). Όσον αφορά τα υπ' αριθμ. …020, …023, …025 και …027 τμήματα ζήτημα δεν γεννάται, διότι επ' αυτού έχει ήδη το Δημόσιο αναγνωρίσει την κυριότητα της ενάγουσας και αυτά δεν αποτελούν αντικείμενο της παρούσας δίκης.

Όσον αφορά τα υπ' αριθμ. …011, ..012, …016, ..017, ..018, ..021, ..028 τμήματα καθώς και 11α, 11β, 11γ και 11ε τμήματα, αυτά αποτελούσαν πάντοτε και είναι και σήμερα δασικές εκτάσεις, όπως η έννοια των δασικών εκτάσεων αναπτύχθηκε στις ως άνω νομικές σκέψεις. 'Ήτοι, αποτελούσαν και αποτελούν δασικές εκτάσεις που καλύπτονταν από πεύκα, πουρνάρια, σχίνα, ρείκια, λαδανιές, θαμνώδη και ποώδη βλάστηση (όπως εκτίθεται στην ως άνω πραγματογνωμοσύνη), δηλαδή εκτάσεις που, λόγω της μεταξύ τους απόστασης και αλληλεπίδρασης, αποτελούσαν και αποτελούν οργανική ενότητα, η οποία δύναται να προσφέρει προϊόντα εξαγόμενα από τα ως άνω φυτά, ή να συμβάλλει στη διατήρηση της φυσικής και βιολογικής ισορροπίας ή να εξυπηρετήσει τη διαβίωση των ανθρώπων μέσα στο φυσικό περιβάλλον.

Όσον αφορά, όμως, τα υπ' αριθμ. ..022, ..024, ..026 τμήματα αυτά ήταν πάντα αλλιεργούμενες γαίες. Στην κρίση αυτή άγεται το καστήριο με βάση την ως άνω δικαστική πραγματογνωμοσύνη^ η οποία είναι πλήρης και κατά τρόπο επιστημονικά αιτιολογημένη και, εν μέρει, συνεπικουρείται και από αυτή ακόμη την κατάθεση^του ως άνω μάρτυρος ανταπόδειξης Ν.

Ψ., στοιχεία τα οποία δεν μπορούν να αναιρεθούν πειστικά από την κατάθεση του μάρτυρα απόδειξης Κ. Χ., ο οποίος θεωρεί ότι όλα τα τμήματα της επίδικης έκτασης ήταν καλλιεργήσιμες γαίες και εύλογα προσπαθεί να υποστηρίζει τη θέση της ενάγουσας, αδελφής του, ούτε από τις προμνησθείσες ως άνω ιδιωτικές γνωμοδοτήσεις (γνωματεύσεις), οι οποίες είναι παντελώς αόριστες και αποτελούν καθαρά προσωπικές εκτιμήσεις των συντακτών τους, χωρίς ειδική, εμπεριστατωμένη και επιστημονική θεμελίωση.

Συνεπώς, με βάση όλα τα ανωτέρω, αφού γίνει δεκτή ως κατ' ουσίαν βάσιμη η προβληθείσα από το Δημόσιο ένσταση, όσον αφορά τα ως άνω τμήματα που αποτελούν δασικές εκτάσεις και απορριφθεί ως κατ' ουσίαν αβάσιμη η ίδια ένσταση, όσον αφορά τα τμήματα της επίδικης έκτασης που αποτελούν καλλιεργούμενες γαίες, η αγωγή πρέπει να γίνει εν μέρει δεκτή ως και κατ' ουσίαν βάσιμη και να αναγνωριστεί η κυριότητα της ενάγουσας στα υπ' αριθμ. …022, ….024 και …026 ως άνω τμήματα της επίδικης έκτασης".

3.Από τις διατάξεις των άρθρων 335, και 338 έως 340 του ΚΠολΔ συνάγεται ότι το δικαστήριο για να σχηματίσει τη δικανική του πεποίθηση ως προς τη βασιμότητα ή μη των προβαλλομένων από τους διαδίκους πραγματικών γεγονότων που ασκούν ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, υποχρεούται να λαμβάνει υπ' όψη όλα τα νόμιμα αποδεικτικά μέσα που επικαλούνται και προσκομίζουν οι διάδικοι για άμεση και έμμεση απόδειξη, χωρίς να είναι ανάγκη να γίνεται ειδική μνεία και χωριστή αξιολόγηση του καθ' ενός από αυτά, κατ' αντιδιαστολή προς τα λοιπά έγγραφα και εν γένει προς τα άλλα αποδεικτικά μέσα, τα οποία φέρονται ότι ελήφθησαν υπόψη προς σχηματισμό της κρίσεώς του. Το δικαστήριο της ουσίας δεν αποκλείεται να μνημονεύει και να εξαίρει μερικά από τα αποδεικτικά μέσα, λόγω της, κατά την ελεύθερη κρίση του, μεγαλύτερης σημασίας τους, αρκεί να γίνεται αδιστάκτως βέβαιο από το όλο περιεχόμενο της αποφάσεως ότι συνεκτιμήθηκαν όλα τα αποδεικτικά μέσα που επικαλέσθηκαν και προσκόμισαν νομίμως οι διάδικοι. Η παράβαση της υποχρεώσεως αυτής ιδρύει τον λόγο της αναιρέσεως του άρθρου 559 αριθ. 11 περ. γ' του ΚΠολΔ υπό την αποκλειστική προϋπόθεση ότι το πραγματικό γεγονός που επικαλείται ο διάδικος ασκεί ουσιώδη επιρροή στην έκβαση της δίκης, εφ' όσον μόνο ένα τέτοιο (ουσιώδες) γεγονός καθίσταται αντικείμενο αποδείξεως (Ολ ΑΠ 14/2005 και ΑΠ 125/2018, ΑΠ 895/2011).

4..Εν προκειμένω, η αναιρεσείουσα με τον τρίτο λόγο της αιτήσεως αναιρέσεως,κατ' ορθή εκτίμηση,αποδίδει στο Εφετείο αναφορικά με τον ισχυρισμό της ότι ολόκληρο το επίδικο το επίδικο από την αγορά του, από τον αρχικό δικαιοπάροχο τους το έτος 1882, αποτελούσε αγρό και δεν είχε δασικό χαρακτήρα, την πλημμέλεια από τον αριθμό 11 περ.

γ' του άρθρου 559 του ΚΠολΔ με την αιτίαση ότι δεν έλαβε υπ όψη του, άλλως δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι έλαβε υπ' όψη του, μεταξύ άλλων εγγράφων, και τον επικληθέντα νομίμως και προσκομισθέντα από αυτή χάρτη απογραφής δασών που συντάχθηκε το έτος 1976 από τη Δ/νση Δασών του Υπουργείου Γεωργίας και φέρει το επίδικο με την ένδειξη "Γκ", ήτοι ως γεωργική καλλιέργεια .Από την επιτρεπτή επισκόπηση (άρθρ. 561 παρ. 2 ΚΠολΔ) της προσβαλλομένης αποφάσεως προκύπτει ότι το Εφετείο, στο συμπέρασμά του περί του ότι το επίδικο κατά το χρόνο αγοράς του δεν είχε ολόκληρο γεωργική μορφή αλλά ορισμένα τμήματά του είχαν δασικό χαρακτήρα και ήταν ανεπίδεκτα κτήσης κυριότητας ,χωρίς την έκδοση ταπίου,κατέληξε σύμφωνα με την διαλαμβανόμενη στην απόφασή του βεβαίωση, αφού έλαβε υπ' όψη και όλα τα έγγραφα, που με επίκληση προσκόμισαν οι διάδικοι, και εκτιμώνται ελεύθερα από το δικαστήριο και κατά την τακτική διαδικασία είτε αυτοτελώς ή προς συναγωγή δικαστικών τεκμηρίων.

Από την γενική όμως αυτή βεβαίωση του Εφετείου, σε συνδυασμό με τις λοιπές αιτιολογίες της αποφάσεως, δεν καθίσταται αδιστάκτως βέβαιο ότι το δικαστήριο της ουσίας έλαβε υπ' όψη και τον προαναφερθέντα χάρτη απογραφής δασών που συντάχθηκε το έτος 1976 από τη Δ/νση Δασών του Υπουργείου Γεωργίας φέρει το επίδικο ως Ύκ", ήτοι ως γεωργική καλλιέργεια , εφ' όσον δεν προβαίνει σε καμιά αναφορά ή σχολιασμό αυτού, όπως προέβη για άλλα αποδεικτικά μέσα, παρά την ιδιαίτερη αποδεικτική του σπουδαιότητα, για την απόδειξη του αγωγικού ισχυρισμού, περί της ιδιότητας του επιδίκου ως γεωργικής έκτασης για τη μεταβίβαση της οποίας δεν ήταν αναγκαία η έκδοση ταπίου.

Παρά το γεγονός ότι το Εφετείο, δεν δεσμεύεται από αυτό το έγγραφο και ηδύνατο να καταλήξει (όπως και κατέληξε) σε αντίθετο με την προσβαλλόμενη απόφαση πόρισμα, εν όψει της σοβαρότητος του εν λόγω αποδεικτικού στοιχείου, έπρεπε να το αντικρούσει ειδικά. Επομένως, συμφώνως και προς τα εκτεθέντα στην μείζονα πρόταση, ο από το άρθρο 559 αριθ. 11 περ.

γ' του ΚΠολΔ δεύτερος λόγος αναιρέσεως είναι βάσιμος και πρέπει να γίνει δεκτός, παρελκούσης μετά ταύτα της έρευνας των λοιπών λόγων αυτής, που αφορούν στο ίδιο κεφάλαιο της αγωγής και καλύπτεται από την αναιρετική εμβέλεια του ως άνω λόγου που έγινε δεκτός. Τέλος, πρέπει να επιστραφεί στους αναιρεσείοντες το παράβολο που κατέθεσαν και να καταδικαστεί το αναιρεσίβλητο που νικήθηκε στη δίκη στην πληρωμή των δικαστικών εξόδων των αναιρεσειόντων, που κατέθεσαν προτάσεις, κατά το νόμιμο και βάσιμο αίτημά της (άρθρ. 176, 183, 189 παρ. 1, 191 παρ. 2 ΚΠολΔ), μειωμένων όμως, κατ' άρθρο. 22 παρ. 1 ν. 3693/ 1957 (που διατηρήθηκε σε ισχύ με το άρθρο 52 αριθμ. 18 Εισ Ν ΚΠολ Δ), σε συνδυασμό με τις διατάξεις του άρθρου 5 παρ. 12 ν. 1738/1987 και αριθμ. 2 της 134423 οικ/8-12-1992 κοινής απόφασης των Υπουργών Οικονομικών και Δικαιοσύνης (ΦΕΚ 11/Β/20-1-1993), όπως ορίζεται στο διατακτικό.

ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΛΟΓΟΥΣ ΑΥΤΟΥΣ

Αναιρεί την υπ' αρ. 32/2014 οριστική απόφαση του Τριμελούς Εφετείου Θράκης, που εξεδόθη κατά την τακτική διαδικασία.

Παραπέμπει την υπόθεση προς περαιτέρω εκδίκαση στο ίδιο ως άνω Δικαστήριο, συγκροτούμενο από άλλους Δικαστές.

Διατάσσει να επιστραφεί στην αναιρεσείουσα το παράβολο, που αυτή κατέθεσε για την άσκηση της αιτήσεως αναιρέσεως.

Καταδικάζει το αναιρεσίβλητο Ελληνικό Δημόσιο στα δικαστικά έξοδα της αναιρεσείουσας, τα οποία ορίζει σε τριακόσια (300) ευρώ.

ΚΡΙΘΗΚΕ, αποφασίσθηκε στην Αθήνα, στις 2 Νοεμβρίου 2018.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ σε δημόσια συνεδρίαση στο ακροατήριό του, στην Αθήνα, στις 11 Ιανουαρίου 2018.

Η ΠΡΟΕΔΡΕΥΟΥΣΑ ΑΡΕΟΠΑΓΙΤΗΣ

Η ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ